کاهن سرود خوان

سردر معبد رای، سنگ یادبود آهکی کاتب پادشاه، کاهن اعظم و اولین خدمتگزار خدای سوپدو ناخت. هر دو چهره در مقابل اوزیریسِ بر تخت نشسته ایستاده‌اند. دودمان نوزدهم. از مصر. موزه باستان‌شناسی مصر پتری، لندن.

کاهنِ سرود خوان، کاهن ورد خوان یا کاهن سخنران، کاهنی در مصر باستان بود که در مراسم معبد و مراسم رسمی، طلسم‌ها و سرودهای مذهبی را می‌خواند. چنین کاهنانی خدمات خود را به مردم عادی نیز ارائه می‌دادند و در مراسم خصوصیِ دعا یا در مراسم تشییع جنازه، متون دعا و طلسم را می‌خواندند.[۱] به همین ترتیب، آنها از برجسته‌ترین متخصصان «جادو» (هِکو) در مصر باستان بودند. در ادبیات مصر باستان، کاهنان سخنران اغلب به عنوان حافظان دانش مخفی و انجام دهندگان شاهکارهای جادویی شگفت‌انگیز به تصویر کشیده می‌شوند.[۲] کاهن سرود خوان ارشد -که بالاترین مقام کهانت سرود خوانی در معبد را داشت- مسئول رسیدگی و مدیریت بایگانی متون آیینی و مذهبی معبد بود.[۲]

Xr
r
HbW4
کاهن سرود خوان

(kheri-hab)
به هیروگلیف


اصطلاح «کاهنِ سرود خوان» معمولاً برای ترجمه عنوان مصری، خری-حَب (kheri-hab)، به کار می‌رود که به معنای تحت‌اللفظی «حامل کتاب آیین» است.[۳]

اصطلاح مربوط به کاهن اعظم (ẖrj-ḥꜣb ḥrj-tp) چنان با موضوع جادو مرتبط بود که در زبان مصری متأخر، شکل کوتاه‌شده‌ی ḥrj-tp به یک اصطلاح عمومی برای واژه «جادوگر» تبدیل شد.[۱] کاهنان سرود خوان، شال یا تکه پارچه‌ای روی سینه می‌بستند که جایگاه اجتماعی آنها را نشان می‌داد.[۲]

منابع

  1. 1 2 Ritner, Robert Kriech (1993). The Mechanics of Ancient Egyptian Magical Practice. pp. 220–222
  2. 1 2 3 Doxey, Denise, "Priesthood", in Redford, Donald B. (ed) (2001). The Oxford Encyclopedia of Ancient Egypt. Vol. III, pp. 69–70
  3. Collier, Mark, and Bill Manley (1998). How to Read Egyptian Hieroglyphs. p. 33