کاهن سرود خوان

کاهنِ سرود خوان، کاهن ورد خوان یا کاهن سخنران، کاهنی در مصر باستان بود که در مراسم معبد و مراسم رسمی، طلسمها و سرودهای مذهبی را میخواند. چنین کاهنانی خدمات خود را به مردم عادی نیز ارائه میدادند و در مراسم خصوصیِ دعا یا در مراسم تشییع جنازه، متون دعا و طلسم را میخواندند.[۱] به همین ترتیب، آنها از برجستهترین متخصصان «جادو» (هِکو) در مصر باستان بودند. در ادبیات مصر باستان، کاهنان سخنران اغلب به عنوان حافظان دانش مخفی و انجام دهندگان شاهکارهای جادویی شگفتانگیز به تصویر کشیده میشوند.[۲] کاهن سرود خوان ارشد -که بالاترین مقام کهانت سرود خوانی در معبد را داشت- مسئول رسیدگی و مدیریت بایگانی متون آیینی و مذهبی معبد بود.[۲]
| کاهن سرود خوان
(kheri-hab) | |||||
|---|---|---|---|---|---|
اصطلاح «کاهنِ سرود خوان» معمولاً برای ترجمه عنوان مصری، خری-حَب (kheri-hab)، به کار میرود که به معنای تحتاللفظی «حامل کتاب آیین» است.[۳]
اصطلاح مربوط به کاهن اعظم (ẖrj-ḥꜣb ḥrj-tp) چنان با موضوع جادو مرتبط بود که در زبان مصری متأخر، شکل کوتاهشدهی ḥrj-tp به یک اصطلاح عمومی برای واژه «جادوگر» تبدیل شد.[۱] کاهنان سرود خوان، شال یا تکه پارچهای روی سینه میبستند که جایگاه اجتماعی آنها را نشان میداد.[۲]
منابع
- 1 2 Ritner, Robert Kriech (1993). The Mechanics of Ancient Egyptian Magical Practice. pp. 220–222
- 1 2 3 Doxey, Denise, "Priesthood", in Redford, Donald B. (ed) (2001). The Oxford Encyclopedia of Ancient Egypt. Vol. III, pp. 69–70
- ↑ Collier, Mark, and Bill Manley (1998). How to Read Egyptian Hieroglyphs. p. 33