گلی‌بن کلامید

گلی‌بن کلامید
داده‌های بالینی
AHFS/Drugs.comInternational Drug Names
مدلاین پلاسa684058
داده‌ها
رده‌بندی داروهای
بارداری
  • استرالیا: C
    روش مصرف داروOral
    کد ATC
    وضعیت قانونی
    وضعیت قانونی
    داده‌های فارماکوکینتیک
    پیوند پروتئینیExtensive
    متابولیسمکبدی hydroxylation (CYP2C9-mediated)
    نیمه‌عمر حذف10 hours
    دفعکلیوی و صفراوی
    شناسه‌ها
    • 5-chloro-N-(4-[N-(cyclohexylcarbamoyl)sulfamoyl]phenethyl)-2-methoxybenzamide
    شمارهٔ سی‌ای‌اس
    پاب‌کم CID
    IUPHAR/BPS
    دراگ‌بنک
    کم‌اسپایدر
    UNII
    KEGG
    ChEBI
    ChEMBL
    CompTox Dashboard (EPA)
    ECHA InfoCard100.030.505
    داده‌های فیزیکی و شیمیایی
    فرمول شیمیاییC23H28ClN3O5S
    جرم مولی494.004 g/mol g·mol−1
    مدل سه بعدی (جی‌مول)
    • O=C(NC1CCCCC1)NS(=O)(=O)c2ccc(cc2)CCNC(=O)c3cc(Cl)ccc3OC
    • InChI=1S/C23H28ClN3O5S/c1-32-21-12-9-17(24)15-20(21)22(28)25-14-13-16-7-10-19(11-8-16)33(30,31)27-23(29)26-18-5-3-2-4-6-18/h7-12,15,18H,2-6,13-14H2,1H3,(H,25,28)(H2,26,27,29) ✔Y
    • Key:ZNNLBTZKUZBEKO-UHFFFAOYSA-N ✔Y
      (صحت‌سنجی)

    گلی‌بن کلامید (به انگلیسی: Glibenclamide)، نوعی داروی خوراکی برای درمان دیابت می‌باشد.

    رده درمانی: کاهنده قند خون از دسته سولفونیل اوره‌ها

    اشکال دارویی: قرص

    موارد مصرف

    نوعی داروی خوراکی برای درمان دیابت می‌باشد. این دارو اصولاً در درمان بیماران مبتلا به دیابت نوع دو (غیر وابسته به انسولین) استفاده می‌شود.

    مکانیسم اثر

    گلی بن کلامید باعث تحریک و آزاد شدن مقادیر بیشتر انسولین از لوزالمعده (پانکراس) می‌شود. این کار را با بلوک گیرنده‌های پتاسیم در سلول‌های بتای جزایر لانگرهانس انجام می‌دهد. انسولین هورمونی است که از پانکراس ترشح می‌شود و میزان قند خون را کنترل می‌کند. گلی بن کلامید معمولاً در درمان بیماران دچار دیابت نوع یک (وابسته به انسولین) بکار نمی‌رود، چرا که اساساً در این بیماران پانکراس قادر به ساخت انسولین نمی‌باشد. البته مصرف بلندمدت گلی بن کلامید موجب افزایش حساسیت بافت‌های محیطی مانند کبد، عضلات و بافت چربی به انسولین می‌شود ولی این مکانیسم فرعی است.

    عوارض جانبی

    گلی بن کلامید اصولاً داروی کم عارضه‌ای تلقی می‌شود. عارضه اصلی آن افت قند خون و افزایش وزن است. سایر عوارض: سردرد، تهوع، ناراحتی معده، اسهال یا یبوست و افزایش وزن، افت هوشیاری، تشنج، زردی چشم‌ها یا پوست، تیرگی ادرار یا کم رنگی مدفوع، تب، گلودرد، بثورات جلدی، خارش یا کهیر، تورم زبان، لب‌ها یا صورت، حساسیت به نور آفتاب، خونریزی یا کبود شدگی غیر معمول.

    جستارهای وابسته

    منابع

      • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷