اووان


اووان (うわん) نوعی یوکای در فولکلور ژاپنی است که در تصاویر دوره ادو مانند طومار هیاککایی زوکان توسط ساواکی سوئوشی و کتاب گازو هیاکی یاکو اثر تورییاما سکیئن به تصویر کشیده شده است.
اووان هیولاهایی هستند که اطلاعات کمی در موردشان وجود دارد، و بیشتر از اینکه دیده شوند، صدایشان شنیده میشود. نام آنها برگرفته از صدای متمایزی است که از تاریکی فریاد میزند: «اووان»! هیچ مدرک و پیشینهٔ کتبیای از ظاهر فیزیکی آن وجود ندارد؛ و قرنها تصور میشد که این موجود بیشکل است. تا دوره ادو و زمانی که هنرمند ساواکی سوئوشی به این موجود شکل داد، و اووان چیزی بیش از صداهای خیالی که تصور میشد در نظر گرفته شد.[۱]
مفهوم
آنها به صورت یوکایهایی با دندانهای سیاه و چهرههای عجیب و غریب به تصویر کشیده میشدند که هر دو دست خود را تکان میدادند و با بالا بردن صدای خود به نظر میرسیدند که تهدیدآمیز به نظر میرسند، اما هیچ متن توضیحی دربارهٔ آنها وجود نداشت، بنابراین هویت واقعی آنها ناشناخته است.[۲]
سیاه کردن دندانها در ژاپن قرون وسطی در میان مردان نجیبزاده (کوگه) و طبقهٔ جنگاور (بوکه) انجام میشده است، بنابراین استنباط میشود که این عمل ممکن است یوکایی از افراد این طبقات باشد، یا ممکن است از این واقعیت ناشی شود که هیولاها در اومینه، ناحیه آسو، استان کوماموتو «وانوان» نامیده میشوند و هیولاها در تانیاما، استان کاگوشیما (کاگوشیما کنونی) «وان» نامیده میشوند.[۲] در پسزمینه تصویر در گازو هیاکی یاکو، این تعبیر وجود دارد که آنها یک پدیده فراطبیعی هستند که از دیوارهای یک خانه متروکه ظاهر میشوند.[۳]
همچنین، در تصاویر یوکای، اووان فقط سه انگشت در دستانش دارد، بنابراین این نظریه مطرح شده است که این به سه انگشتی بودن اُنی اشاره دارد.[۲]
