میکوشی نیودو

میکوشی نیودو (見越入道) از هیاک‌کایی زوکان اثر ساواکی سوئوشی

میکوشی نیودو (ژاپنی: 見越し入道 یا 見越入道) نوعی یوکای یا گابلین در فولکلور ژاپنی با سر طاس است که گردنش دائماً دراز می‌شود. در فولکلور ژاپنی و متون «داستان ارواح» کایدان مربوط به دوره ادو (۱۶۰۳-۱۸۶۸)، میکوشی نیودو افرادی را می‌ترساند که از بالای چیزهایی مانند پردینه بیوبو نگاه می‌کردند.[۱] این نام ترکیبی از دو کلمه میکوشی (見越し) (به معنای تحت‌اللفظی «بازدید کردن») به معنای «نگاه کردن از بالای (حصار)؛ پیش‌بینی؛ انتظار» و نیودو (入道) (به معنای تحت‌اللفظی «وارد راه شو») به معنای «یک کشیش (بودایی)؛ یک بهکشو یک هیولای سر تراشیده است».[۲]

میکوشی نیودو یوکای‌های ترسناکی هستند که آخر شب ظاهر می‌شوند تا مسافران تنها را در خیابان‌های خالی، تقاطع‌ها یا پل‌ها گیر بیندازند. آن‌ها به شکل کشیش‌ها یا راهبان سیار بی‌خطری می‌آیند که قدشان از یک فرد معمولی بلندتر نیست؛ اما در یک لحظه به‌طور غیرطبیعی قد بلند می‌شوند، و دارای چنگال‌های بلند و موهایی مانند یک حیوان وحشی می‌شوند.[۳]

جستارهای وابسته

منابع

  1. 村上健司編著 (2000). 妖怪事典. 毎日新聞社. pp. 317–318頁. ISBN 978-4-620-31428-0.
  2. Watanabe Toshirō (渡邊敏郎), Edmund R. Skrzypczak, and Paul Snowden, eds., Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary (新和英大辞典), 5th ed., Kenkyusha 2003, pp. 2004 and 2490.
  3. "Mikoshi nyūdō" (به انگلیسی). Yokai.com. Retrieved October 18, 2025.