هونه اونا

«هونه اونا» (骨女) در کتاب کونجاکو گازو زوکو هیاکی اثر توری‌یاما سکیئن

هونه اونا (骨 (ほね)女 (おんな), literally: زن استخوانی) نوعی یوکای در فولکلور ژاپنی است که در کتاب کونجاکو گازو زوکو هیاکی (۱۷۷۹) توسط توری‌یاما سکیئن به تصویر کشیده شده است. همانطور که از نامش پیداست، این یوکای را در هیبت زنی به شکل استخوان به تصویر می‌کشد.

هونه اونا عشقی جاودانه را در خود حفظ می‌کند که مدت‌ها پس از پوسیدن گوشتش همچنان پابرجاست. این مسئله به آن‌ها اجازه می‌دهد تا با وجود مرگ، همچنان در کنار معشوق خود باقی بمانند. این ارواح همانطور که در زندگی قبلی خود ظاهر می‌شدند، در اوج جوانی و زیبا هستند. تنها کسانی که عاری از عشق هستند یا ایمان مذهبی قوی دارند، قادرند به نقاب مخفی آن‌ها نفوذ کنند و شکل واقعی‌شان را ببینند: جسدی پوسیده، متعفن و اسکلتی که از گور برخاسته است.

مفهوم

در متن توضیحی توری‌یاما سکیئن در کونجاکو گازو زوکو هیاکی آمده است که داستانی به نام اوتوگی بوکو (御伽ばうこ) وجود دارد که در آن اسکلت زنی مسن، که چوچینی‌ای (فانوس) که با گل‌های بوتان تزیین شده با خود حمل می‌کرد و به خانهٔ مردی می‌رفت که در زمان حیاتش دوستش داشت، و سپس با آن مرد به خوشگذرانی می‌پرداخت. این همنشینی نامقدس می‌توانست روزها یا حتی هفته‌ها به طول انجامد، بدون اینکه کسی متوجهٔ آن شود. با این حال، بهایی برای این کار وجود دارد. هر شب او مقداری از نیروی زندگی معشوقش را تخلیه می‌کند و او بیمار و ضعیف‌تر می‌شود. بدون مداخله، او سرانجام خواهد مرد و برای همیشه در آغوش مرگ به معشوق خود خواهد پیوست. به عبارت دیگر، این به "بوتان دورو" (牡丹燈籠, «فانوس گل صدتومانی»)، در مجموعه نوشته‌هایی تحت عنوان اوتوگی بوکو (伽婢子, ۱۶۶۶) اثر آسایی ریوئی اشاره دارد.[۱] بوتان دورو در سدهٔ هفدهم میلادی از یک داستان قدیمی ارواح چینی به ژاپن معرفی شد. در بوتان دورو مردی به نام اوگی‌وارا شین‌نوجو با زنی زیبا به نام یاکو آشنا می‌شود و تقریباً هر شب با هم درگیر می‌شوند، اما در یکی از شب‌ها، فردی مسن از همسایگی، نگاهی اجمالی به آن‌ها می‌اندازد و صحنه عجیب در آغوش گرفتن یک اسکلت توسط شین‌نوجو را می‌بیند.[۲]

در طول قرن‌ها، این داستان در نمایش‌های عروسک‌گردانی، کابوکی، راکوگو و فیلم‌ها دستمایه اقتباس قرار گرفته و امروزه همچنان یک داستان ارواح تأثیرگذار است.[۳]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Murakami, Kenji, ed. (2000). Yōkai Jiten (妖怪事典). The Mainichi Newspapers Co. p. 308. ISBN 978-4-620-31428-0.
  2. ↑ Inada, Atsunobu; Tanaka, Naohi, eds. (1992). Toriyama Sekien Gazu Hyakki Yagyō (鳥山石燕 画図百鬼夜行). Mamoru Takada, supervisor. Kokushokankokai. p. 148. ISBN 978-4-336-03386-4.
  3. ↑ "Hone onna" (به انگلیسی). Yokai.com. Retrieved October 15, 2025.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.