سوجوبو
 | |
| گروه | جانداران افسانهای |
|---|---|
| زیرگروه | تنگو |
| نام(های) دیگر | شاه تنگو، کوراما تنگو، تنگوی کبیر |
| کشور | ژاپن |
سوجوبو (ژاپنی: 僧正坊, تلفظشده به صورت [soːʑoːboː]) در اسطورهشناسی و فولکلور ژاپنی پادشاه اسطورهای و ایزد تنگو میباشد، موجودات افسانهای که گمان میرود در کوهها و جنگلهای ژاپن ساکن هستند. سوجوبو نوع خاصی از تنگو به نام دایتنگو است و ظاهری شبیه یامابوشی، راهبان زاهد کوهستانی ژاپنی، دارد. دایتنگوها در درجه اول ظاهری انسانی دارند و برخی ویژگیهای شبیه به پرنده مانند بال و چنگال نیز در آنها دیده میشود. از دیگر ویژگیهای ظاهری متمایز سوجوبو میتوان به موهای بلند و سفید و بینی غیرطبیعی و درازش اشاره کرد.
گفته شده سوجوبو در کوه کوراما در شمال کیوتو زندگی میکند. خانه او در سوجوگاتانی - «درهٔ کاهن اعظم» واقع در اعماق کوهستان است. او فوقالعاده قدرتمند است و طبق یک افسانه، قدرت او برابر با ۱۰۰۰ تنگوی معمولی است. سوجوبو از نظر رتبه در میان تنگوها در رتبه نخست قرار دارد و اغلب به عنوان پادشاه آنها شناخته میشود.
سوجوبو شاید بیشتر به خاطر افسانهٔ آموزش شمشیرزنی، تاکتیک نظامی و جادو به سلحشوری به نام میناموتو نو یوشیتسونه (که در آن زمان با نام کودکیاش اوشیواکامارو یا شانائو شناخته میشد) شناخته شده باشد.[۱] در این افسانه اوشیواکاماروی جوان آرزو داشت از او مهارت بیاموزد و برای گذراندن یک دوره آموزشی طولانی و دشوار، به اعماق سوجوگاتانی سفر کرد. این مأموریتی بسیار خطرناک بود، زیرا تنگوها وحشی و غیرقابل پیشبینی هستند و شایعه شده بود که سوجوبو کودکانی را که بیش از حد در اعماق جنگل پرسه میزدند، میخورد. با این حال، سوجوبو تحت تأثیر شجاعت پسر جوان قرار گرفت و با آموزش او موافقت کرد.[۲]
جستارهای وابسته
منابع
| متون اسطورهای |
|   |
|---|---|---|
| افسانه آفرینش ژاپنی |
| |
| اسطورهشناسی تاکاماگاهارا | ||
| اسطورهشناسی ایزومو |
| |
| اسطورهشناسی هیوگا | ||
| اسطورهشناسی کی | ||
| عصر بشر | ||
| مکانهای اساطیری | ||
| بوداگرایی ژاپنی |
| |
| هفت خدای بخت و اقبال | ||
| ||
| داستانهای عامیانهٔ ژاپنی |
|  |
|---|---|---|
| متون | ||
| موجودات افسانهای (یوکای) |
| |
| بوم شناسان |
| |
| ||