پایان اشتغال
پایان اشتغال، ترک شغل توسط کارمند و پایان دوره همکاری او با کارفرما است. اخراج ممکن است داوطلبانه از طرف کارمند (استعفا) باشد، یا ممکن است به دست کارفرما صورت گیرد، که اغلب یا به شکل اخراج یا تعدیل نیرو است . معمولاً تصور می‌شود که اخراج یا برکناری تقصیر کارمند است، در حالی که تعدیل نیرو عموماً به دلایل تجاری (مثلاً رکود تجاری یا رکود اقتصادی) و بی‌ارتباط به عملکرد کارمند است.
اخراج در بسیاری از فرهنگ‌ها انگ اجتماعی دارد و ممکن است شانس جویندگان کار را برای یافتن شغل جدید کاهش دهد، به خصوص اگر از شغل قبلی خود اخراج شده باشند. جویندگان کار گاهی در رزومه خود به شغل‌هایی که از آن اخراج شده‌اند اشاره نمی‌کنند. به همین دلیل، شکاف‌های غیرقابل توضیح در رزومه ویا عدم تماس با کارفرمایان قبلی اغلب به عنوان رد فلگ در نظر گرفته می‌شوند. [۱]
اخراج
اخراج زمانی است که کارفرما تصمیم می‌گیرد کارمند را ملزم به ترک کار کند، معمولاً به دلیلی که تقصیر کارمند است. به طور مثال عملکرد کارمند یا غیبت ناموجه، یا مشکلات مربوط به مصرف مواد یا الکل.
تعدیل نیرو
یک نوع خفیف‌تر از اخراج اغلب به عنوان تعدیل نیرو شناخته می‌شود. تعدیل نیرو معمولاً صرفاً به عملکرد شخصی مربوط نمی‌شود، بلکه به دلایل اقتصادی یا نیاز شرکت به بازسازی خود، تعطیلی خود شرکت یا تغییر در عملکرد کارفرما (برای مثال، نوع خاصی از محصول یا خدمات دیگر توسط شرکت ارائه نمی‌شود و بنابراین مشاغل مرتبط با آن محصول یا خدمات دیگر مورد نیاز نیستند) رخ می‌دهد.
دوره اطلاع رسانی
اطلاع‌رسانی زودتر در مورد اخراج، جستجوی شغل توسط کارگران را تسهیل می‌کند. قوانین زیادی در مورد حداقل‌های دوره اطلاع رسانی در سراسر جهان وجود دارد.
در سال ۲۰۱۷، ۷۳ کشور حداقل دوره اطلاع‌رسانی مشروط داشتند؛ ۸۹ کشور دوره ثابت بدون توجه به سابقه کار داشتند؛ ۲۵ کشور مانند دانمارک، یونان، نیوزیلند، اروگوئه، گینه بیسائو، السالوادور، گواتمالا، اندونزی، مکزیک، پرو و صربستان چنین دوره‌ای نداشتند.
سخاوتمندانه‌ترین دوره اطلاع‌رسانی سوئد (۳۳ هفته)، گامبیا و لوکزامبورگ (۲۶ هفته) برای کارمندی با حداقل ده سال سابقه کار است.
برخی کشورها حداقل مدت زمان اشتغال را برای دریافت اخطار استخدام تعیین می‌کنند مثلاً در یونان و لسوتو: برای افراد تازه‌کار در دوره آزمایشی ۱۲ ماهه اول، دوره اطلاع‌رسانی وجود ندارد؛ در ایرلند، دو هفته اطلاع‌رسانی برای کارمندانی که ۱۰۴ هفته به طور مداوم کار کرده‌اند وجود دارد.
برخی کشورها دوره اطلاع‌رسانی بر اساس معیارهای حرفه‌ای متفاوت است. در جمهوری دموکراتیک خلق لائوس، ۳۰ روز برای کارگران یدی و ۴۵ روز برای کارگران ماهر؛ در اتریش، دو هفته برای کارگران یقه آبی است ولی برای کارگران یقه سفید، بسته به سابقه کاری متفاوتشان، دوره‌های اخطار متفاوتی دارند؛ در ماداگاسکار نیز به همین ترتیب، دوره اخطار برای کارگران متفاوت است زیرا به طول مدت اشتغال و گروه شغلی نیز بستگی دارد.
برخی کشورها از معیارهای اجتماعی برای تعیین دوره اطلاع قبلی وجود دارد. برای مثال، در لیتوانی، دو ماه معمول است، اما برای کارمند زیر ۱۸ سال/ معلول/ دارای حقوق بازنشستگی کامل در کمتر از پنج سال/ دارای فرزند زیر ۱۴ سال، چهار ماه لازم است. در کرواسی، اگر کارگر بالای ۵۰ سال سن داشته باشد، دو هفته و برای ۵۵ سال، یک ماه مهلت داده می‌شود.
همانطور که در توصیه‌نامه شماره 166 سازمان بین‌المللی کار در مورد خاتمه استخدام پیشنهاد شده است، باید به کارمند در طول دوره اخطار اخراج، چند روزی مرخصی داده شود تا شغل جدیدی پیدا کند، اما همچنان از مرخصی با حقوق بهره‌مند شود. لهستان یک نمونه‌ای از این موضوع است و یک کارگر دو یا سه روز از محل کار خود می‌تواند غیبت کند تا شغل دیگری پیدا کند.
جستارهای وابسته
- آف‌بوردینگ
- قانون کار
- نامه استعفا
- فسخ غیرقانونی قرارداد
منابع
- ↑ "10 Reasons Employees Get Fired". BeingFired.com. Archived from the original on 2013-08-18. Retrieved 2013-11-29.
پیوندهای خارجی
پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Termination (employment) در ویکی‌انبار - Chartered Institute of Personnel and Development resources on dismissal بایگانی‌شده در ۲۰۱۱-۰۲-۱۶ توسط Wayback Machine in the UK
- پایان استخدام
- صفحههای با ترجمه بازبینینشده