بوفه

بوفه اسمورگسبورد سوئدی

بوفه سیستمی از سرو غذا است که در آن غذا در یک مکان عمومی قرار می‌گیرد و مشتریان می‌توانند از خودشان پذیرایی کنند.[۱] بوفه، نوعی از خدمات به سبک فرانسوی است که در مکان‌های مختلفی از جمله هتل‌ها، رستوران‌ها و بسیاری از رویدادهای اجتماعی ارائه می‌شود. رستوران‌های بوفه معمولاً غذاهایی با قیمت ثابت ارائه می‌دهند که می‌توانید هر چقدر که می‌خواهید بخورید، اما برخی از آنها قیمت‌ها را بر اساس وزن یا تعداد غذاها تعیین می‌کنند. بوفه‌ها معمولاً بعضی یا بیشتر غذاهای گرم دارند، بنابراین اصطلاح بوفه سرد (به اسمورگسبورد مراجعه کنید) برای توصیف قالب‌هایی که فاقد غذای گرم هستند، اختصاص داده شده است. بوفه‌های گرم یا سرد معمولاً شامل ظروف و وسایل آشپزخانه می‌شوند، اما بوفه انگشتی مجموعه‌ای از غذاها است که به گونه‌ای طراحی شده‌اند که کوچک باشند و به راحتی فقط با دست مصرف شوند، مانند کاپ‌کیک، برش‌های پیتزا و غذاهای روی چوب کوکتل.

ویژگی اساسی انواع مختلف بوفه این است که مشتریان می‌توانند مستقیماً غذا را مشاهده کنند و بلافاصله غذاهایی را که مایل به مصرف آنها هستند انتخاب نمایند و معمولاً می‌توانند تصمیم بگیرند که چه مقدار غذا بردارند. بوفه‌ها برای پذیرایی از تعداد زیادی از افراد به‌طور همزمان مؤثر هستند و اغلب در محیط‌های سازمانی، همایش‌های تجاری یا مهمانی‌های بزرگ دیده می‌شوند.

سرگرمی‌های خانگی

از آنجا که در بوفه مهمانان خودشان غذا می‌کشند، این شیوه در گذشته نوعی پذیرایی غیررسمی و متفاوت از سرو غذا سر میز تلقی می‌شد. با این حال، در سال‌های اخیر، پذیرایی به سبک بوفه در میان میزبانان مهمانی‌های شام خانگی محبوبیت فزاینده‌ای پیدا کرده است؛ به‌ویژه در خانه‌هایی که کمبود فضا، چیدمان و سرو غذا برای تک‌تک افراد سر میز را دشوار می‌سازد.

خاستگاه

در قرن نوزدهم، شام شب، وعده غذایی سبک‌تری که چند ساعت پس از شام اصلی صرف می‌شد، گاهی به صورت بوفه (و به اصطلاح) سرو می‌شد، به خصوص در اواخر شب در مهمانی‌های بزرگ که همه حاضران همزمان با هم یا به یک مقدار غذا نمی‌خوردند. حتی در یک ساختمان بسیار بزرگ، در یک مهمانی بزرگ ممکن است فضای کافی برای نشستن همزمان همه مهمانان یا حضور خدمتکارانی که بتوانند به شیوه‌ای که آداب و رسوم رایج ایجاب می‌کند به آنها خدمت کنند، وجود نداشته باشد. یک صبحانه انگلیسی مفصل با گزینه‌های متنوع نیز به دلایل مشابه اغلب به این روش سرو می‌شد. حتی وقتی خدمتکاران زیادی در دسترس بودند، ممکن بود سهمی از سلف سرویس وجود داشته باشد. اصطلاح بوفه در ابتدا به میز کنار مبلی فرانسوی که غذا در آن قرار می‌گرفت، اشاره داشت، اما در نهایت به شکل سرو غذا اطلاق شد.

در ضیافت‌های رقص، «بوفه» محلی برای دریافت نوشیدنی نیز محسوب می‌شد؛ نوشیدنی‌ها یا توسط پیشخدمت‌هایی که در میان جمعیت می‌چرخیدند و سفارش‌های مهمانان را می‌آوردند، یا اغلب توسط خودِ مهمانان مرد تهیه می‌شد. در دوران ویکتوریا، صرف غذا به‌صورت ایستاده برای مهمانان به امری رایج بدل شده بود. در واقع، کتاب آشپزی و شیرینی‌پزی اثر «جان کانراد کوک» (چاپ لندن، ۱۸۲۴) اشاره می‌کند که این شیوه در آن زمان «مُدِ روز» بوده است. در گزارشی مربوط به یک ضیافت رقص در سال ۱۹۰۴، از تغییری در روالِ «شامِ بوفه‌ایِ معمولِ ایستاده» — که در آن امکان رزرو میز برای گروه‌های مهمان فراهم شده بود — تمجید به عمل آمد.

اسکاندیناوی‌ها معتقدند که میز بوفه ریشه در «بران‌وین‌سبورد» (brännvinsbord) — نوعی میز سوئدی برای سرو «اشناپس» یا یک پیک نوشیدنی الکلی از اواسط قرن شانزدهم سرچشمه گرفته است. این رسم در اوایل قرن هجدهم میلادی به اوج رواج خود رسید. بوفه اسمورگسبورد تا زمان گسترش راه‌آهن در سراسر اروپا محبوبیت زیادی پیدا نکرد.

میز اسمورگسبورد در اصل وعده غذایی بود که مهمانان قبل از شام برای نوشیدن نوشیدنی قبل از شام دور هم جمع می‌شدند و بخشی از شام رسمی بعد از آن محسوب نمی‌شد. بوفه اسمورگسبورد اغلب قبل از سرو شام در اتاق‌های جداگانه برای آقایان و خانم‌ها برپا می‌شد.

اسمورگسبورد در نمایشگاه جهانی نیویورک در سال ۱۹۳۹ به عنوان «اسمورگسبورد» در سطح بین‌المللی شناخته شد، زیرا سوئدی‌ها مجبور بودند روش جدیدی برای نمایش بهترین غذاهای سوئدی به تعداد زیادی از بازدیدکنندگان ابداع کنند.

به عنوان نمایش ثروت

در حالی که داشتن طلا و نقره معیاری برای توانایی پرداخت بدهی‌های یک رژیم بوده است، نمایش آن، به شکل بشقاب و ظروف، بیشتر یک عمل سیاسی و نشانه‌ای از مصرف‌گرایی خودنمایانه است. اصطلاح فرانسوی قرن شانزدهم، بوفه، هم به خودِ ویترین و هم به مبلمانی که روی آن قرار می‌گرفت، اطلاق می‌شد. این مبلمان اغلب با پارچه‌های نفیس پوشیده می‌شدند، اما با پیشرفت قرن، این کلمه بیشتر به کمدهایی اطلاق می‌شد که با ظرافت کنده‌کاری شده و با ردیف‌هایی از قفسه‌ها ساخته شده بودند. در انگلستان، چنین بوفه ای کمد درباری نامیده می‌شد. احتمالاً نمایش‌های ولخرجانه بشقاب‌ها اولین بار در دربار شیک بورگاندی احیا گردید و در فرانسه مورد استقبال قرار گرفت. نمایش‌های باروک نقره و طلا که تحت تأثیر لویی چهاردهم فرانسه قرار گرفتند، در نقاشی‌های الکساندر-فرانسوا دپورت و دیگران جاودانه شدند، پیش از آنکه بشقاب و مبلمان نقره‌ای لویی برای تأمین هزینه‌های جنگ‌ها در پایان سلطنتش به ضرابخانه فرستاده شوند.

در طول قرن هجدهم، نمایش‌های نامحسوس‌تر ثروت ترجیح داده می‌شد. بوفه در پایان قرن در انگلستان و فرانسه احیا شد، زمانی که آرمان‌های جدید حفظ حریم خصوصی، اندکی سلف سرویس در زمان صبحانه را حتی در میان کسانی که می‌توانستند پشت هر صندلی یک پیشخدمت داشته باشند، جذاب کرد. توماس شرایتون در کتاب «فرهنگ لغت کابینت» در سال ۱۸۰۳، طرحی نئوکلاسیک ارائه داد و اظهار داشت که «یک بوفه می‌تواند با کمی رعایت اصول، به شکل امروزی خود بازسازی شود و به عنوان یک زینت برای یک اتاق صبحانه مدرن عمل کند و به عنوان کابینت/مخزن ظروف چینی برای وسایل چای عمل نماید.»

قرن بیستم

بوفه شام در هتل آمریکوس (۱۹۵۵)

لیلیان بی. لانزداون در کتاب‌خانه‌داری سال ۱۹۲۲ با عنوان «چگونه یک وعده غذایی را آماده و سرو کنیم» نوشت:

مفهوم پذیرایی به سبک بوفه در اواسط قرن هفدهم در فرانسه شکل گرفت؛ زمانی که مردانِ خواستگار، سرزده به خانه خانم‌هایی می‌رفتند که قصد ابراز علاقه و جلب نظرشان را داشتند. ورود غیرمنتظره آن‌ها خدمتکاران آشپزخانه را دستپاچه می‌کرد و تنها غذایی که امکان سرو آن وجود داشت، مجموعه‌ای از خوراکی‌های موجود در سردخانه بود.

ضیافت ناهار غیررسمی —که در اصل وعده‌ای سبک میان صبحانه و شام بود، اما امروزه اغلب جایگزین شام می‌شود و ساعت متداول برگزاری آن یک بعدازظهر (یا یک‌ونیم، اگر قرار بر بازی ورق پس از صرف غذا باشد) است— دو نوع دارد: ناهار بوفه‌ای که در آن مهمانان ایستاده غذا می‌خورند و ناهاری که بر سر میزهای کوچک سرو می‌شود و مهمانان در آن نشسته‌اند…

استفاده از چاقو در ناهار بوفه‌ای ممنوع است؛ از این‌رو، تمام غذاها باید به‌گونه‌ای باشند که بتوان آن‌ها را با چنگال یا قاشق میل کرد. طبق روال معمول، دوستانِ میزبان کار پذیرایی را انجام می‌دهند… غذاهای زیر، اقلام اصلی یک ناهار بوفه‌ای را تشکیل می‌دهند: نوشیدنی‌ها شامل پانچ، قهوه و شکلات داغ (که از قوری یا مخزن مخصوص ریخته می‌شود، یا فنجان‌های پرشده که در سینی از آبدارخانه آورده می‌شوند)؛ انواع غذاهای گرم (که در ظروف وارمردار یا دیس‌های بزرگ سرو می‌شوند) به همراه پیش‌غذای سوپ رقیق و داغ (بولون)؛ غذاهای سرد، سالاد، لابستر، سیب‌زمینی، مرغ و میگو با سس‌های غلیظ؛ نان‌های رول گرم، ساندویچ‌های بسیار نازک (با کاهو، گوجه‌فرنگی، ژامبون طعم‌دار و غیره)؛ کیک‌های کوچک، دسرها و بستنی‌های یخ‌زده.[۲]

ناهار غیررسمی در میزهای کوچک نیاز به خدمات تعدادی پیشخدمت دارد، از این رو طرح «بوفه» ترجیح داده می‌شود.

انواع

یک بوفه کوچک سرد در نمایشگاه مدرسه هنر
بوفه جشن عید پاک در مدرسه‌ای در لهستان: پنیر سر، تخم‌مرغ آب‌پز، سوسیس، تخم‌مرغ با سس مخصوص، نان چاودار و تخم‌مرغ شکم‌پر

روش‌های گوناگونی برای ارائه مجموعه‌ای از غذاها به مشتریان وجود دارد که به آن‌ها سبک «بوفه» گفته می‌شود. در برخی بوفه‌ها مشتری تنها یک‌بار اجازه برداشتن غذا دارد، اما در بیشتر آن‌ها فرد می‌تواند ابتدا مقدار کمی از غذاهای ناآشنا را امتحان کند و در صورت تمایل، برای برداشتن مقدار بیشتر دوباره مراجعه نماید. برای جلوگیری از هرگونه سوءتفاهم در غذاخوری‌های تجاری، قوانین و هزینه‌ها اغلب بر روی تابلوهایی در نزدیکی میزهای سرو بوفه نصب می‌شوند.

  • یک نوع بوفه این است که یک پیشخوان یا میز نمایش پر از بشقاب‌هایی باشد که حاوی مقادیر ثابتی از غذا هستند؛ مشتریان در حین قدم زدن، بشقاب‌های حاوی هر غذایی را که می‌خواهند انتخاب می‌کنند. نمایش غذا ممکن است توسط کارکنان انجام شود، یا مشتریان می‌توانند خودشان بشقاب‌های غذا را بردارند. این شکل بیشتر در کافه‌تریاها دیده می‌شود. یکی دیگر از مشتقات این نوع بوفه جایی است که مشتریان غذا را از یک چیدمان به سبک بوفه انتخاب می‌کنند و سپس بر اساس آنچه انتخاب شده است (گاهی اوقات بر اساس وزن غذا یا بشقاب‌های رنگی) هزینه را پرداخت می‌کنند.
  • نوعی دیگر از رستوران‌ها در رستوران‌های دیم سام وجود دارد که در آن مشتریان نشسته، غذای خود را از روی چرخ دستی‌های حاوی بشقاب‌های مختلف غذا که کارکنان در رستوران می‌چرخانند، انتخاب می‌کنند. نوع دیگری از رستوران سوشی، رستورانی است که روی تسمه نقاله سوشی کار می‌کند و در آن مشتریان نشسته، غذاها را از روی تسمه نقاله‌ای که دائماً در حال حرکت است و انواع غذاها را حمل می‌کند، انتخاب می‌نمایند. در نوع دیگری، بوفه‌های سبک رودیزوی برزیلی شامل پیشخدمت‌های سیاری هستند که گوشت‌های کبابی چوراسکاریا را از سیخ‌های بزرگ مستقیماً روی بشقاب‌های مشتریان نشسته سرو می‌کنند.[۳] در برزیل، سبک رودیزیو گاهی در غذاهای ایتالیایی نیز یافت می‌شود (رستوران‌هایی که پیتزا سرو می‌کنند به ویژه رایج هستند) و اخیراً در رستوران‌های ژاپنی و همچنین انواع دیگر غذاها نیز یافت می‌گردد.[۴][۵]
  • بوفه «هر چقدر که می‌توانید بخورید» شکل آزادتری دارد؛ مشتریان هزینه ثابتی پرداخت می‌کنند و سپس می‌توانند در یک وعده، هر مقدار غذا که مایل باشند برای خود بردارند. این شیوه اغلب در رستوران‌ها، به‌ویژه در هتل‌ها، دیده می‌شود. در برخی کشورها، این قالب برای بوفه‌های «صبحانه یکشنبه» محبوب است. این یک ایده سودآور است زیرا رستوران‌های «هر چقدر هم که بخواهید می‌توانید بخورید» اغلب مشتریان زیادی دارند.
  • نوعی بوفه کباب مغولی به مشتریان این امکان را می‌دهد که مواد غذایی خام و ورقه‌شده (برش‌های نازک) را به همراه چاشنی‌های مختلف انتخاب نمایند و سپس این مواد توسط آشپز رستوران روی یک صفحه فلزی بزرگ و داغ (گریدل) تفت داده می‌شوند.
  • برخی از رستوران‌های «هات‌پات» (hot pot) نیز بوفه‌های سرو نامحدود ارائه می‌دهند؛ در این رستوران‌ها، مشتریان شخصاً مواد غذایی خام و ورقه‌شده و چاشنی‌ها را برمی‌دارند یا سفارش می‌دهند و آن‌ها را در دیگ‌های سوپِ در حال جوش که روی میزشان قرار دارد، می‌پزند.
  • سالاد بار معمولاً در حاضری‌فروشی و سوپرمارکت‌ها ارائه می‌شود که در این مکان‌ها مشتریان خودشان کاهو و سایر مواد تشکیل‌دهنده سالاد را برمی‌دارند و سپس هزینه آن را بر اساس وزن پرداخت می‌کنند. گاهی تنها غذاهای سرد عرضه می‌شود، اما اغلب غذاهای گرم نیز در بخشی جداگانه (موسوم به «بخش غذاهای گرم») در دسترس هستند که ممکن است قیمت آن‌ها بر حسب وزن متفاوت باشد.
  • بوفه‌های یاز یا آزاد اغلب با نوعی جشن یا مراسم همراه هستند و ممکن است هزینه جداگانه‌ای برای آن‌ها دریافت نشود یا هزینه آن در بهای ورودی کل مراسم لحاظ شده باشد. مراسم افتتاحیه نمایشگاه‌های هنری در گالری‌ها و موزه‌ها نیز اغلب با پذیرایی مختصری به صورت بوفه برای مهمانان دعوت‌شده همراه است.

به عنوان یک راه حل بین سلف سرویس و سرویس کامل میز، ممکن است یک بوفه با پرسنل ارائه شود: مشتریان بشقاب یا سینی خود را در امتداد صف بوفه حمل می‌کنند و در هر ایستگاه، پیشخدمت بخشی از آن را به آنها می‌دهد که می‌توانند توسط مشتری انتخاب یا از آن صرف نظر کنند. این روش در جلسات پذیرایی که در آن مهمانان هزینه خاصی برای غذای خود پرداخت نمی‌کنند، رایج است.

در برخی موارد، مشتریان می‌توانند برای اکثر غذاهای آماده‌شده خودشان اقدام به کشیدن غذا کنند، اما در بخش سرو گوشت‌های بریان (کاروری)، متصدی حضور دارد. همچنین در برخی انواع بوفه، ایستگاه‌هایی با حضور متصدی وجود دارد که در آن‌ها غذاهایی مانند کرپ، املت، سوپ رشته فرنگی، گوشت کبابی یا سوشی بنا به درخواست و سلیقه مشتریان به‌صورت اختصاصی تهیه می‌شود.

هر چقدر که می‌توانید بخورید (AYCE)

رستوران «هر چیزی که می‌توانید بخورید» (سلف سرویس) در سال ۱۹۴۶ توسط هربرت «هرب» کاب مک‌دونالد در لاس وگاس معرفی شد.[۶][۷] تبلیغات این بوفه در آگهی‌های چاپی با قیمت تنها یک دلار انجام می‌شد و مشتریان می‌توانستند «هر نوع غذای اصلی گرم و سردی را که تصور کنید، برای آرام کردن آن کایوتِ زوزه‌کشِ درون شکم‌تان» بخورد.[۷]

بسیاری از مدارس شبانه‌روزی، کالج‌ها و دانشگاه‌ها به‌ویژه برای دانشجویان ساکن خوابگاه، «برنامه‌های غذایی» اختیاری یا اجباری ارائه می‌دهند. این طرح‌ها اغلب به صورت بوفه با امکان «مصرف نامحدود غذا» هستند که گاهی برای تشویق به رعایت اعتدال در رژیم غذایی، «هر مقدار که مایل به خوردن آن هستید» نیز نامیده می‌شوند.[۸][۹] این قالب همچنین ممکن است در سایر محیط‌های سازمانی مانند پایگاه‌های نظامی، کارخانه‌های بزرگ، کشتی‌های کروز یا زندان‌های با امنیت متوسط استفاده شود.

در سال ۲۰۰۷، نخستین بخش از جایگاه‌های تماشاگران با امکان پذیرایی «هر چقدر هم که بخواهید می‌توانید بخورید» در لیگ برتر بیسبال در ورزشگاه داجر راه‌اندازی شد.[۱۰] این روند تا سال ۲۰۱۰ به ۱۹ ورزشگاه از ۳۰ ورزشگاه لیگ برتر[۱۱] و تا سال ۲۰۱۲ به بسیاری از ورزشگاه‌های لیگ‌های پایین‌تر گسترش یافت.[۱۲] منوی پایه شامل غذاهای سنتی مخصوص ورزشگاه‌های بیسبال مانند هات داگ، ناچو، بادام زمینی، پاپ کورن و نوشیدنی‌های غیرالکلی است.[۱۳][۱۴] در سال ۲۰۰۸، صندلی‌های «هر چقدر هم که بخواهید می‌توانید بخورید» در بسیاری از ورزشگاه‌های ان‌بی‌ای و ان‌اچ‌ال نیز افتتاح شد.[۱۵]

برخی از رستوران‌های بوفه با هدف کاهش ضایعات مواد غذایی، از مشتریانی که مقدار زیادی غذا مصرف می‌کنند، اما آن را نخورده دور می‌ریزند، هزینه دریافت می‌کنند.[۱۶][۱۷]

بوفه‌های رستوران

در استرالیا، رستوران‌های زنجیره‌ای بوفه، مانند سیزلر به تعداد زیادی از مشتریان خود با گوشت چرخ‌کرده، غذاهای دریایی، سالاد و دسر پذیرایی می‌کنند. اپراتورهای کشتی‌های کروز در سیدنی، گشت‌های دریایی بندر سیدنی را با بوفه‌های قاره‌ای و گزینه‌های متنوع غذاهای دریایی برگزار می‌کنند. بوفه‌ها همچنین در کلوپ‌های انجمن کهنه‌سربازان و خدمات استرالیا (RSL) و برخی از رستوران‌های متل رایج هستند.

در برزیل، رستوران‌های موسوم به «بوفه با پرداخت بر اساس وزن» — که معنای تحت‌اللفظی آن «غذا بر حسب کیلوگرم» است — رواج زیادی دارند. این رستوران‌ها نوعی بوفه به سبک سلف‌سرویس هستند که در آن‌ها هزینه غذا بر اساس وزنِ غذای انتخاب‌شده (بدون احتساب وزن ظرف) محاسبه می‌شود. همچنین سبک «رودیزیو» (rodízio) در آشپزی برزیلی، نوعی سرویس «هرچقدر می‌خواهید بخورید» است که هم به صورت سلف‌سرویس و هم به صورت غیر سلف‌سرویس ارائه می‌شود.

در هنگ کنگ، بوفه چا چان تنگ، گونه ای نسبتاً جدید از فروشگاه‌های تنقلات و کافی شاپ‌های سنتی چینی با قیمت پایین است.

در ژاپن، بوفه یا سرویس سلف‌سرویس با نام «وایکینگ» (baikingu) شناخته می‌شود. گفته می‌شود که این نام از رستوران «ایمپریال وایکینگ» در هتل ایمپریال توکیو گرفته شده است؛ نخستین رستورانی در ژاپن که غذاها را به سبک بوفه عرضه کرد. «وایکینگِ دسر» نیز در ژاپن بسیار محبوب است؛ جایی که می‌توان از بوفه‌ای مملو از انواع دسرها استفاده کرد.

در سوئد، یک نوع سنتی بوفه، اسمورگسبورد است که به معنای «میز ساندویچ» است.

ایالات متحده

یک بوفه کوچک چینی-آمریکایی

در ایالات متحده، رستوران‌های بوفه متعددی وجود دارند که از سبک آشپزی چینی-آمریکایی الهام گرفته‌اند و همچنین رستوران‌هایی که عمدتاً غذاهای سنتی آمریکایی ارائه می‌دهند.[۱۸] همچنین، آشپزی آسیای جنوبی (به‌ویژه در آشپزی هندی)، آشپزی پان‌آسیایی و آشپزی مدیترانه‌ای نیز به‌طور فزاینده‌ای در قالب بوفه عرضه می‌شوند،[۱۹] محبوبیت سوشی در بوفه‌ها نیز افزایش یافته است.[۱۸][۱۹] در برخی مناطق ایالات متحده، بوفه‌های کباب چوراسکاریا به سبک برزیلی که به سبک رودیزیو سرو می‌شوند، محبوبیت پیدا کرده‌اند.[۳]

لاس وگاس و آتلانتیک سیتی به خاطر بوفه‌های «هر چقدر می‌توانید بخورید» با طیف وسیعی از غذاها مشهور هستند، و موارد مشابه در کازینوهای دیگر در ایالات متحده نیز رایج شده است.[۹][۲۰]

برای سال ۲۰۱۹، فروش غذاهای بوفه در ایالات متحده ۵ میلیارد دلار تخمین زده شد که تقریباً ۱٪ از کل تجارت رستوران‌ها در آن سال است.[۷][۲۱]

نگارخانه

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ "Buffet". The Free Dictionary By Farlex. Retrieved 19 May 2012.
  2. ↑ How to Prepare and Serve a Meal، متن الکترونیکی پروژه گوتنبرگ برگرفته از کتابی نوشته لیلیان بی. لنس‌داون (Lillian B. Lansdown) چاپ ۱۹۲۲
  3. 1 2 Tonon, Rafael (6 October 2016). "How the Brazilian Steakhouse Chain Fogo de Chão Swept America". Eater. Vox Media Inc. Retrieved 2019-04-04.
  4. ↑ "Depois viagem internacional, casal decide investir rodízio de crepes, prato de origem francesa". G1 (in Brazilian Portuguese). 23 April 2023. Retrieved 2023-11-05.
  5. ↑ "Melhores rodízios em São Paulo para se esbaldar de comer". quantocustaviajar.com (in Brazilian Portuguese). 13 September 2023. Retrieved 2023-11-05.
  6. ↑ "Strip visionary McDonald dies". Las Vegas Sun. July 9, 2002.
  7. 1 2 3 "Coronavirus: The slow death of the American all-you-can-eat buffet". BBC News.
  8. ↑ Lam, Bourree. "All You Can Eatonomics". Lucky Peach. Archived from the original on 13 April 2015. Retrieved 2015-04-14.
  9. 1 2 Tiffany, Kaitlyn (3 April 2019). "When did America's heart turn cold on buffet chains?". Vox. Vox Media Inc. Retrieved 2019-04-04.
  10. ↑ "Dodger Stadium's All-You-Can-Eat Seats Are a Popular Draw". The New York Times. Associated Press. 27 May 2007. Retrieved 9 July 2014.
  11. ↑ "Growing Trend: All-you-can-eat sections at big-league parks". Sports Illustrated. 20 July 2010. Retrieved 14 July 2014.
  12. ↑ Williams, Doug (11 June 2012). "All-you-can-eat sections sweep baseball". ESPN. Retrieved 9 July 2012.
  13. ↑ McCarthy, Michael (7 March 2008). "Eating Away the Innings in Baseball's Cheap Seats". USA Today. Retrieved 17 July 2014.
  14. ↑ Carman, Tim (1 May 2012). "Where the empty calories just keep on coming". The Washington Post. Retrieved 15 July 2014.
  15. ↑ "Baseball Fans Get Never-Ending Ballpark Buffet, Much to the Dismay of Nutritionists". Fox News. 21 March 2008. Archived from the original on 11 August 2014. Retrieved 20 July 2014.
  16. ↑ Paavola, Laura (27 March 2024). "Vantaan ensimmäinen aito teppanyaki-ravintola otti heti kovat keinot käyttöön: Sakottaa asiakkaita pois heitetystä ruoasta". City (in Finnish). Retrieved 2024-04-30.
  17. ↑ Morris, Jonathan (2 October 2024). "Cornwall pub charges customers for 'excessive' carvery leftovers". BBC News. BBC. Retrieved 30 January 2025.
  18. 1 2 Newman, Jacqueline M. "Chinese Buffets: A Trend Worth Exploring". Flavor & Fortune. ISACC. Archived from the original on 26 October 2013. Retrieved 1 June 2014.
  19. 1 2 Filloon, Whitney (15 October 2018). "How to Get Your Money's Worth at All-You-Can-Eat Buffets". Eater. Vox Media Inc. Retrieved 2019-04-04.
  20. ↑ "Buffetmovie.com". Buffetmovie.com. Retrieved 24 September 2013.
  21. ↑ Kang, Jaewon; Haddon, Heather (7 July 2020). "Buffets and Salad Bars, Closed by the Pandemic, Remain Roped Off". Wall Street Journal. Retrieved 2022-09-20.

برای مطالعهٔ بیشتر

پیوند به بیرون

  • مدخل ویکی‌واژه برای بوفه 
  • پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Buffets در ویکی‌انبار 
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.