زیلوفورامین
![]() | |
| دادههای بالینی | |
|---|---|
| کد ATC |
|
| شناسهها | |
| |
| شمارهٔ سیایاس | |
| پابکم CID | |
| کماسپایدر |
|
| UNII | |
| CompTox Dashboard (EPA) | |
| دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
| فرمول شیمیایی | C14H21NO۱ |
| جرم مولی | 219.32264 g/mol g·mol−1 |
| مدل سه بعدی (جیمول) | |
| |
| |
| (صحتسنجی) | |
زیلوفورامین (انگلیسی: Zylofuramine) یک داروی محرک است. این دارو در سال ۱۹۶۱ تولید شد و با عنوان یک داروی سرکوبکننده اشتها و نیز برای درمان دمانس در سالخوردگان به معرفی شد، ولی اطلاعات اندکی از آن موجود است و به نظر نمیرسد که هیچگاه وارد بازار شده باشد. این ترکیب در سراسر جهان یک ماده قانونی است. ساختار شیمیایی آن شباهت زیادی به سایر داروهای محرک با استخلاف N-اتیل، از جمله اتیل آمفتامین دارد، اما این شباهت آنقدر نیست که مستلزم ممنوعیت خرید و فروش آن باشد.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Zylofuramine». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲ نوامبر ۲۰۱۴.
| آدامانتانها |
|
|---|---|
| آنتاگونیستهای آدنوزین |
|
| Alkylamines |
|
| Ampakines |
|
| Arylcyclohexylamines |
|
| بنزآزپینها |
|
| کاتینونها |
|
| کولینرژیکها |
|
| تشنجآور |
|
| Eugeroics |
|
| Oxazolines |
|
| Phenethylamines |
|
| Phenylmorpholines |
|
| پیپرازینها |
|
| پیپریدینها |
|
| پیرولیدینها | |
| Racetams |
|
| تروپانها |
|
| تریپتامینها | |
| دیگر موارد |
|
This article is issued from ویکیپدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.
