نسخه خطی از آیات ۹ تا ۱۵ سوره محمد مربوط به قرن ۹ میلادی
سوره محمدسوره ۴۷ قرآن است، ۳۸ آیه دارد و سورهای مدنی است. نامگذاری این سوره بهدلیل بودن نام محمد، پیامبر اسلام در آیهٔ دوم آن است.[۱] نام دیگر این سوره قتال (بهمعنای جنگ) است. بهدلیل نزول این سوره در بحبوحه جنگ احد، مسئلهٔ جهاد با دشمنان اسلام مهمترین موضوع این سوره است و دستورهایی در این مورد در آن آمده است. از مباحث دیگر این سوره میتوان به منافقین و دستورهایی در مورد صلح با کافران اشاره کرد.[۲]
خلاصه آیات
اعمال کسانی که با اسلام مخالفت میورزند بیثمر خواهد شد.
۲–۳. مؤمنان راستین آمرزش گناهان خویش را دریافت خواهند کرد.
۴–۵. شیوه رفتار با دشمنان اسلام در جنگ بیان شده است.
۶–۸. خداوند مجاهدان در راه اسلام را پاداش خواهد داد.
۹–۱۲. خداوند کافران را به کلی نابود خواهد ساخت.
۱۳–۱۷. سرانجام نهایی مؤمنان و کافران در برابر یکدیگر مقایسه میشود.
۱۸–۲۰. منافقان توبیخ و هشدار داده میشوند.
فرمان به اطاعت از خدا، سخن گفتن نیکو و توکل بر او برای دستیابی به نتایج بهتر.
۲۲–۳۳. مسلمانان بزدل و منافقان سرزنش و انذار میشوند.
۳۴–۳۶. کسانی که مسلمانان را از انجام وظیفهشان بازمیدارند، هشدار داده میشوند.
۳۷. خداوند هیچکس را بیش از توانش تکلیف نمیکند.
۳۸. مسلمانان به بخشندگی و کمک مالی برای تأمین هزینههای جهاد مقدس فراخوانده میشوند.[۳]
↑مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. ج.۲۱. دار الکتب الاسلامیه. ص.ص ۳۸۸–۳۸۹سوره محمد، مقدمه
↑Wherry, Elwood Morris (1896). A Complete Index to Sale's Text, Preliminary Discourse, and Notes. London: Kegan Paul, Trench, Trubner, and Co. This article incorporates text from this source, which is in the public domain.