انجیل بزرگ

کتاب مقدس بزرگ
صفحهٔ عنوان چاپ ۱۵۳۹.
نام کاملThe Byble in Englyſhe, that is to ſaye the content of all the holy ſcrypture, bothe of yͤ olde and newe teſtament, truly tranſlated after the veryte of the Hebrue and Greke textes, by yͤ Dylygent ſtudye of dyuerſe excellent learned men, expert in the forſayde tonges. (به املای امروزی: کتاب مقدس به انگلیسی، یعنی محتوای همهٔ کتاب مقدس، هم عهد عتیق و هم عهد جدید، به‌راستی ترجمه‌شده مطابق حقیقت متون عبری و یونانی، به‌واسطهٔ مطالعهٔ پرتلاش چندین مرد دانشمند برجسته، خبره در زبان‌های یادشده.)
دیگر نام‌هاکتاب مقدس پادشاه
انتشار عهد جدید۱۵۲۵ (کتاب مقدس تیندل)
انتشار
نسخه کامل		۱۵۳۹
نویسندگانمایلز کاوردیل
مبنای متنیتکستوس رسپتوس، ولگاته
وابستگی مذهبیانگلیکان
پیدایش ۱:۱–۳
In the begynnynge God created heauen and earthe. The earth was voyde and emptye: and darcknes was vpon the face of the depe: and the sprete of God moued vpon the face of the waters. And God sayde: let there be made lyght, and there was light made.
یوحنا ۳:۱۶
For God so loue the worlde, that, he gaue is only begotten sonne, that whosoeuer beleueth in him, shulde not perisshe, but haue euerlastyng lyfe.

کتاب مقدس بزرگ در سال ۱۵۳۹ نخستین نسخهٔ کتاب مقدس به زبان انگلیسی بود که به‌طور رسمی و سلطنتی مجاز شمرده شد، به فرمان پادشاه هنری هشتم انگلستان، تا در مراسم کلیسایی کلیسای انگلستان با صدای بلند خوانده شود. این نسخه پیش از نسخهٔ مجاز، که عموماً با نام نسخه شاه جیمز (KJV) شناخته می‌شود، منتشر شد. کتاب مقدس بزرگ توسط مایلز کاوردیل تهیه شد که زیر نظر تامس کرامول، منشی هنری هشتم و نایب کل، کار می‌کرد. در سال ۱۵۳۸، کرامول به روحانیت دستور داد «یک نسخه از کتاب مقدس در بزرگ‌ترین قطع به زبان انگلیسی» را تهیه کنند «و همان را در مکانی مناسب درون کلیسایی که مسئولیتش را دارید برپا کنید، جایی که رعایای شما بتوانند به‌راحتی به آن مراجعه کرده و آن را بخوانند.»

کتاب مقدس بزرگ بخش زیادی از کتاب مقدس تیندل را دربر دارد، با ویژگی‌های ناخوشایندش بازبینی‌شده. از آنجا که کتاب مقدس تیندل ناقص بود، کاوردیل باقی کتاب‌های عهد عتیق و آپوکریفای کتاب مقدس را از ولگاته لاتین و ترجمه‌های زبان آلمانی ترجمه کرد، به‌جای آنکه از متون اصلی زبان یونانی، زبان عبری و زبان آرامی کار کند. هرچند به‌سبب قطع بزرگش کتاب مقدس بزرگ نامیده می‌شود، با چند نام دیگر نیز شناخته می‌شود: کتاب مقدس پادشاه، چون هنری هشتم آن را مجاز و اجازه داد؛ کتاب مقدس کرامول، چون تامس کرامول چاپش را هدایت کرد؛ کتاب مقدس ویت‌چرچ، به نام نخستین چاپگر انگلیسی‌اش؛ کتاب مقدس زنجیری، چون با زنجیر بسته می‌شد تا از خارج‌شدنش از کلیسا جلوگیری شود. با دقتی کمتر آن را کتاب مقدس کرنمر نیز نامیده‌اند، چراکه هرچند توماس کرنمر مسئول ترجمه نبود، پیش‌گفتاری از او در چاپ دوم ظاهر شد.[۱]

سرچشمه‌ها و تاریخچه

عهد جدید تیندل در سال ۱۵۲۵ منتشر شده بود و پس از آن نسخهٔ انگلیسی‌اش از تورات در سال ۱۵۳۰ آمد؛ اما هر دو از واژگانی استفاده می‌کردند و یادداشت‌هایی افزوده بودند که برای روحانیون انگلیسی و پادشاه پذیرفتنی نبود. کتاب‌های تیندل با اعلامیهٔ سلطنتی در سال ۱۵۳۰ ممنوع شدند، و هنری سپس وعدهٔ کتاب مقدس انگلیسیِ رسمی و مجازی را داد که دانشمندانی فرهیخته و کاتولیک آماده می‌کردند. در سال ۱۵۳۴، توماس کرنمر کوشید طرح پادشاه را پیش ببرد و ده اسقف اسقف‌نشین را به همکاری بر سر عهد جدیدی انگلیسی وادارد، اما بیشترشان بخش‌های پیش‌نویس‌شدهٔ خود را دیر، ناکافی یا اصلاً تحویل ندادند. تا سال ۱۵۳۷، کرنمر می‌گفت کتاب مقدس پیشنهادی اسقف‌ها تا روز پس از رستاخیز کامل نخواهد شد.

پادشاه از کندی پیشرفت بی‌تاب می‌شد، به‌ویژه با توجه به اعتقادش که زیارت رحمت تا حد زیادی به‌سبب بهره‌برداری شورشیان از ناآگاهی دینی مردم تشدید شده بود. با اسقف‌هایی که هیچ نشانی از اتمام وظیفه‌شان نشان نمی‌دادند، کرامول تأییدیهٔ رسمی برای کتاب مقدس متیو به‌عنوان اقدامی موقت در سال ۱۵۳۷ گرفت، همان سالی که با نام مستعار «توماس متیو»، در واقع جان راجرز، منتشر شد.[۲][۳] کرامول به تأمین مالی چاپ این نسخه کمک کرده بود.[۴] کتاب مقدس متیو عهد جدید ویلیام تیندل را با آن‌قدر از عهد عتیق که تیندل پیش از اعدامش به‌جرم بدعت در سال پیش از آن توانسته بود ترجمه کند، ترکیب می‌کرد.

ترجمهٔ کاوردیل از کتاب مقدس از لاتین به انگلیسی و ترجمهٔ متیو از کتاب مقدس با استفادهٔ گسترده از کار تیندل، هرکدام برای چاپ توسط هنری هشتم مجوز گرفتند، اما هیچ‌کدام به‌طور کامل توسط کلیسا پذیرفته نشد.

تا سال ۱۵۳۸، طبق فرمان‌های کرامول به روحانیت، داشتن یک کتاب مقدس برای همهٔ کلیساها اجباری شد.[۵][۶]

کاوردیل کتاب مقدس بزرگ را بر پایهٔ کار تیندل قرار داد، اما ویژگی‌های ناخوشایند برای اسقف‌ها را حذف کرد. او باقی کتاب‌های عهد عتیق را عمدتاً با استفاده از ترجمه‌های ولگاتهٔ لاتین و آلمانی ترجمه کرد.[۷] ناکامی کاوردیل در ترجمه از متون اصلی عبری، آرامی و یونانی، انگیزه‌ای برای کتاب مقدس اسقف‌ها فراهم آورد.

بازبینی عهد جدید کتاب مقدس بزرگ عمدتاً با درج عبارات و جملات متعددی که تنها در ولگاته یافت می‌شوند، از نسخهٔ مبدأ تیندل متمایز می‌شود. برای نمونه، این نسخهٔ کتاب مقدس بزرگ از Acts 23:24–25 است (آن‌گونه که در The New Testament Octapla[۸] آمده):

24 And delyver them beastes, that they maye sett Paul on, and brynge hym safe unto Felix the hye debyte (For he dyd feare lest happlye the Jewes shulde take hym awaye and kyll hym, and he hym selfe shulde be afterwarde blamed, as though he wolde take money,) 25 and he wrote a letter after thys maner.

— Acts 23:24–25, Great Bible (The New Testament Octapla)

الگو:BibleHistory بخش‌های غیرایتالیک بدون تغییر از تیندل گرفته شده‌اند، اما کلمات ایتالیک، که در متن یونانی‌ای که تیندل ترجمه کرده یافت نمی‌شوند، از لاتین افزوده شده‌اند. (این جملهٔ افزوده را همچنین می‌توان، با تفاوت‌های واژگانی جزئی، در عهد جدید دوآی-رمز یافت.) به نظر می‌رسد این افزودن‌ها برای پذیرفتنی‌تر کردن کتاب مقدس بزرگ برای روحانیون محافظه‌کار انگلیسی انجام شده‌اند، که بسیاری از آن‌ها ولگاته را تنها کتاب مقدس مشروع می‌دانستند.

مزامیر در کتاب نمازنامه عام سال ۱۶۶۲ همچنان از کتاب مقدس بزرگ گرفته می‌شوند، نه از نسخه شاه جیمز.

در سال ۱۵۶۸، کتاب مقدس بزرگ به‌عنوان نسخهٔ مجاز کلیسای انگلیکان جای خود را به کتاب مقدس اسقف‌ها داد. آخرین چاپ از بیش از ۳۰ چاپ کتاب مقدس بزرگ در سال ۱۵۶۹ منتشر شد.[۹]

چاپ

مایلز کاوردیل و ریچارد گرافتون به پاریس رفتند و کار را به‌دست چاپگر فرانسوی، فرانسوا رنیو، در دانشگاه پاریس سپردند، با پشتیبانی بانر، که آنگاه (اسقف منتخب هرفورد و) سفیر بریتانیا در پاریس بود. ترسی پیوسته از تفتیش عقاید وجود داشت. کاوردیل مقدار زیادی از کار به‌پایان‌رسیده را از طریق بانر برای کرامول فرستاد، و درست هنگامی که این کار انجام شد، مأموران تفتیش عقاید سررسیدند. کاوردیل و گرافتون گریختند. مقدار زیادی از ورق‌های چاپ‌شده به‌عنوان کاغذ باطله به خرازی‌فروشی فروخته شد که آن‌ها را دوباره به مأموران کرامول فروخت، و آن‌ها در نهایت به لندن فرستاده شدند. کرامول حروف چاپی و دستگاه‌ها را از رنیو خرید و خدمات حروفچین‌های او را تضمین کرد.[۱۰]

چاپ نخست[۱۱] تیراژی ۲٬۵۰۰ نسخه‌ای بود که در سال ۱۵۳۹ در پاریس آغاز شد. بخش زیادی از چاپ—در واقع ۶۰ درصد—در پاریس انجام شد، و پس از چند سوءحادثه که در آن ورق‌های چاپ‌شده توقیف شدند توسط مقامات فرانسوی به بهانهٔ بدعت (چراکه روابط انگلستان و فرانسه در این زمان تا حدی متشنج بود)، ۴۰ درصد باقی‌ماندهٔ این انتشار در آوریل ۱۵۳۹ در لندن به پایان رسید.[۷]

دو چاپ مجلل برای نمایش تهیه شد. یک نسخه برای پادشاه هنری هشتم و دیگری برای تامس کرامول تولید شد. هر یک روی پوست پارشمنت به‌جای کاغذ چاپ شد. تصاویر گراور چوبی این چاپ‌ها، افزون بر این، به‌زیبایی با دست رنگ‌آمیزی شد تا شبیه تذهیب باشد. امروزه، نسخه‌ای که هنری هشتم مالک آن بود در کتابخانه بریتانیا در لندن نگهداری می‌شود. نسخهٔ تامس کرامول امروزه در کتابخانهٔ کهن کالج سنت جانز در کمبریج، انگلستان، نگهداری می‌شود.

این کتاب میان سال‌های ۱۵۴۰ و ۱۵۴۱ شش بازبینی دیگر پشت سر گذاشت. چاپ دوم سال ۱۵۴۰ پیش‌گفتاری از توماس کرنمر، اسقف اعظم کانتربری، را دربر داشت که خواندن کتاب مقدس را توصیه می‌کرد. (پیش‌گفتار کرنمر همچنین در آغاز کتاب مقدس اسقف‌ها گنجانده شد.)

هفت چاپ از کتاب مقدس بزرگ در پی هم و به‌سرعت منتشر شد.[۱۲]

۱. آوریل ۱۵۳۹ – چاپ‌شده در پاریس و لندن توسط ریچارد گرافتون و ادوارد ویت‌چرچ.
۲. آوریل ۱۵۴۰ – چاپ‌شده در لندن توسط ریچارد گرافتون و ادوارد ویت‌چرچ، شامل پیش‌گفتار اسقف اعظم توماس کرنمر، و کتاب‌های آپوکریفایی در میان کتاب‌های قانونی عهد عتیق پراکنده شده بودند.
۳. ژوئیهٔ ۱۵۴۰ – چاپ‌شده در لندن توسط ریچارد گرافتون و ادوارد ویت‌چرچ، شامل پیش‌گفتار اسقف اعظم کرنمر، با نشان کرامول محوشده در صفحهٔ عنوان
۴. نوامبر ۱۵۴۰ — چاپ‌شده در لندن توسط ریچارد گرافتون و ادوارد ویت‌چرچ، با صفحهٔ عنوان سال ۱۵۴۱، و شامل پیش‌گفتار اسقف اعظم کرنمر.
۵. مه ۱۵۴۱ – چاپ‌شده در لندن توسط ادوارد ویت‌چرچ، شامل پیش‌گفتار اسقف اعظم کرنمر.
۶. نوامبر ۱۵۴۱ – چاپ‌شده در لندن توسط ادوارد ویت‌چرچ، شامل پیش‌گفتار اسقف اعظم کرنمر.
۷. دسامبر ۱۵۴۱ – چاپ‌شده در لندن توسط ادوارد ویت‌چرچ، شامل پیش‌گفتار اسقف اعظم کرنمر.

بیش از ۹٬۰۰۰ نسخه از کتاب مقدس بزرگ تا سال ۱۵۴۱ چاپ شده بود.

۸. ۱۵۴۹، ________ – چاپ‌شده در لندن توسط ادوارد ویت‌چرچ.[۱۳]

۹. «در سال ۱۵۶۸، کتاب مقدس بزرگ به‌عنوان نسخهٔ مجاز کلیسای انگلیکان جای خود را به کتاب مقدس اسقف‌ها داد. آخرین چاپ از بیش از ۳۰ چاپ کتاب مقدس بزرگ در سال ۱۵۶۹ منتشر شد.»[۱۴]

نسخه‌ای از کتاب مقدس بزرگ کرنمر را می‌توان در هکساپلای انگلیسی، تولیدشده توسط ساموئل بکستر و پسران در سال ۱۸۴۱، یافت. با این حال نسخه‌های این اثر نسبتاً کمیاب‌اند.

در دسترس‌ترین بازچاپ عهد جدید کتاب مقدس بزرگ (بدون یادداشت‌های حاشیه‌ای‌اش) در ستون دوم New Testament Octapla ویراسته‌شده توسط لوتر ویگل، رئیس کمیتهٔ ترجمه‌ای که نسخهٔ استاندارد بازبینی‌شده را تولید کرد، یافت می‌شود.[۱۵]

زبان

زبان کتاب مقدس بزرگ نشان‌دهندهٔ آغاز انگلیسی نو نخستین است. افزون بر این، این گونهٔ انگلیسی پیش از دوران الیزابت است. متن، که به‌طور منظم در کلیساهای محلی خوانده می‌شد، به یکسان‌سازی و پایدارسازی زبان در سراسر انگلستان کمک کرد. برخی از خوانش‌های نخستین نسخهٔ مجاز کتاب مقدس با چاپ آشناتر ۱۶۱۱، سومین نسخهٔ مجاز، متفاوت است. برای نمونه، فرمان علیه زنا در کتاب مقدس بزرگ چنین آمده: «Thou shalt not breake wedlocke.»[۱۶]

تصاویر

تصاویر گراور چوبی در چاپ‌های نخستین کتاب مقدس بزرگ فقدان هندسهٔ فرافکنشی را در طرح‌هایشان نشان می‌دهند. هرچند این کتاب مقدس در دورهٔ رنسانس تولید کتاب مقدس، در سال‌های آغازین اصلاحات پروتستانی الهیات و رویهٔ دینی کلیسا جای می‌گیرد، آثار هنری به‌کاررفته در کتاب مقدس بزرگ بیشتر شبیه تصاویر گراور چوبیِ یافت‌شده در یک بیبلیا پاوپروم نمونه‌وار از دوران قرون وسطاست. طرح‌های گراور چوبی در چاپ ۱۵۴۵ Le Premier [-second] volume de la Bible en francoiz nouvellement hystoriee, reveue & corrigee oultre les precedentes impressions که در پاریس توسط گیوم لو برت منتشر شد ظاهر می‌شوند و اکنون در کتابخانهٔ ملی فرانسه، بخش ذخیرهٔ کتاب‌های کمیاب، A-282، نگهداری می‌شوند.[۱۷] به نظر می‌رسد سبک به‌کاررفته توسط گراور چوبی فرانسوی تحت تأثیر گراورساز ونیزی جووانی آندره‌آ والواسوری بوده، که در سال ۱۵۱۱ کتاب مقدس تصویری چاپ‌بلوکی Opera nova contemplativa را تولید کرد.[۱۸] در سال ۲۰۲۰، مشخص شد که تصاویر نسخهٔ شخصی هنری هشتم برای خوشایند پادشاه تغییر داده شده بودند.[۱۹]

پیامد

سال‌های پایانی سلطنت هنری هشتم با واکنشی جدی همراه بود. در سال ۱۵۴۲، کنووکیشن با رضایت سلطنتی کوشید نسخهٔ انگلیسی را لاتینی کند، اما کرنمر آن را ناکام گذاشت. سال بعد، مجلس استفاده از کتاب مقدس انگلیسی را به طبقات اجتماعی معینی محدود کرد—و نه‌دهم جمعیت را کنار گذاشت. سه سال بعد، استفاده از هر چیزی جز کتاب مقدس بزرگ را ممنوع کرد. احتمالاً در همین زمان بود که تخریب گستردهٔ همهٔ کارهای پیشین بر کتاب مقدس انگلیسی رخ داد که نمونه‌های آن کار را چنین کمیاب ساخته است. حتی تانستال و هیث نیز مشتاق بودند از مسئولیتشان در وام‌دادن نامشان به کتاب مقدس بزرگ بگریزند. در میان این واکنش، هنری هشتم در ۲۸ ژانویهٔ ۱۵۴۷ درگذشت.[۲۰]

جستارهای وابسته

  • کتاب مقدس تیندل (۱۵۲۶)
  • کتاب مقدس کاوردیل (۱۵۳۵)
  • کتاب مقدس متیو (۱۵۳۷)
  • کتاب مقدس تاورنر (۱۵۳۹)
  • کتاب مقدس ژنو (۱۵۶۰)
  • کتاب مقدس اسقف‌ها (۱۵۶۸)
  • کتاب مقدس دوآی-رمز (۱۵۸۲)
  • نسخه شاه جیمز (۱۶۱۱)

منابع

  1. ↑ Pollard, Alfred W (2003), "Biographical Introduction", The Holy Bible (1611, King James Version ed.), Peabody, MA: Hendrickson, ISBN 1-56563-160-9.
  2. ↑ Matthew's Bible: a facsimile of the 1537 edition. Peabody, MA: Hendrickson. 2009. p. ix. ISBN 9781598563498.
  3. ↑ Rivera, David Allen (2017). The Roots of the King James Bible. p. 33. ISBN 9781798501146.
  4. ↑ Rogers, John; Johnson, Joseph W. (2009). The Matthew's Bible. ISBN 9781598563498.
  5. ↑ Elton, Geoffrey R. "Thomas Cranmer: Archbishop of Canterbury". Encyclopedia Britannica (in English). Retrieved 2 September 2020.
  6. ↑ Remains, Historical and Literary, Connected with the Palatine Counties of Lancaster and Chester. Vol. XLVI. The Chetham Society. 1858. p. 851.
  7. 1 2 Kenyon, Sir Frederick G (1909). Hastings, James (ed.). Dictionary of the Bible. New York: Charles Scribner's Sons. Retrieved 19 May 2016.
  8. ↑ Weigle, Luther A., ed. (1962). The New Testament octapla; eight English versions of the New Testament in the Tyndale-King James tradition. New York: Thomas Nelson & Sons. LCCN 62010331. Retrieved 24 July 2014. [The eight English translations of the entire N.T. included (on quarter portions of facing pages) are those of the Bibles in English known as Tyndale's, Great Bible, Geneva Bible, Bishops' Bible, Douay-Rheims (the original Rheims N.T. thereof being included), Great Bible, Authorized "King James", Revised Version, and Revised Standard Version.]
  9. ↑ Herbert, Arthur Sumner; Darlow, Thomas Herbert; Moule, Horace Frederick (1968). Historical Catalogue of Printed Editions of the English Bible, 1525–1961. London; New York: British and Foreign Bible Society; American Bible Society. pp. 127–129. ISBN 0564001309.
  10. ↑ Barker, Henry (1911). English Bible Versions: A Tercentenary Memorial of the King James Version, from the New York Bible and Common Prayer Book Society. Edwin S. Gorham. p. 112.
  11. ↑ Herbert, Darlow & Moule 1968, p. 46.
  12. ↑ Barker 1911, p. 116.
  13. ↑ Paltsits, Victor H. (January 1901). "Review of "The English Bible in the John Rylands Library 1525 to 1640. With 26 Facsimiles and 39 Engravings by Richard Lovett"". The American Journal of Theology. 5 (1). The University of Chicago Press: 128–130. doi:10.1086/477620. JSTOR 3153362.
  14. ↑ "The Great Bible". Deskarati. Archived from the original on 10 June 2018. Retrieved 21 March 2018.
  15. ↑ Weigle 1962.
  16. ↑ Exodus 20:1–17
  17. ↑ Le Premier [-second] volume de la Bible en francoiz nouvellement hystoriee, reveue & corrigee oultre les precedentes impressions.
  18. ↑ "Image 1 of Page view".
  19. ↑ "Analysis of Henry VIII's personal Bible sheds new light on Britain's past - Queen Mary University of London".
  20. ↑ The International Standard Bible Encyclopaedia, Vol. 2, Edited by James Orr, Chicago: 1915, p. 949. Public Domain This article incorporates text from this source, which is in the public domain.

پیوند به بیرون

مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به انجیل بزرگ در ویکی‌گفتاورد موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.