گارفیلد سوبرز

بسیار عالیجناب سِر
گارفیلد سوبِرز
AO OCC
سوبِرز در سال ۱۹۵۶
زادهٔ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۳۶
بریج‌تاون، مستعمرهٔ باربادوس
درگذشت۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶ (۸۹ سال)
سنت مایکل، باربادوس
قد۵ فوت و ۱۱ اینچ
همسرپرودنس کربی (ا. ۱۹۶۹–ج. ۱۹۹۰)
فرزندان۳
جوایز
اطلاعات شخصی
نام کاملگارفیلد سنت آوبرن سوبِرز
توپ‌زنیچپ‌دست
توپ‌اندازی
  • بولینگ سریع-متوسط با دست چپ
  • چرخش ارتدوکس آهسته با دست چپ
  • چرخش غیرارتدوکس با دست چپ
پُستآل‌رَوندر
خویشاونداندیوید هالفورد (پسرعمو)
اطلاعات بین‌المللی
تیم ملی
  • هند غربی (۱۹۵۴–۱۹۷۴)
اولین بازی (بازی ۸۴)۳۰ مارس ۱۹۵۴ در برابر انگلستان
آخرین بازی۵ آوریل ۱۹۷۴ در برابر انگلستان
Only ODI (بازی ۱۱) هند غربی۵ سپتامبر ۱۹۷۳ در برابر انگلستان
اطلاعات باشگاهی
سال‌هاتیم
۱۹۵۲/۵۳–۱۹۷۳/۷۴باربادوس
۱۹۶۱/۶۲–۱۹۶۳/۶۴استرالیای جنوبی
۱۹۶۸–۱۹۷۴باشگاه کریکت ناتینگهام‌شر
آمارها و اطلاعات
مسابقات تست ODI فرست‌کلاس فهرست A
تعداد بازی‌ها ۹۳ ۱ ۳۸۳ ۹۵
دوش‌های به‌دست‌آورده ۸٬۰۳۲ ۰ ۲۸٬۳۱۴ ۲٬۷۲۱
میانگین توپ‌زنی ۵۷٫۷۸ ۰٫۰۰ ۵۴٫۸۷ ۳۸٫۳۲
100s/50s ۲۶/۳۰ ۰/۰ ۸۶/۱۲۱ ۱/۱۸
بالاترین امتیاز ۳۶۵* ۰ ۳۶۵* ۱۱۶*
توپ‌های پرتاب‌شده ۲۱٬۵۹۹ ۶۳ ۷۰٬۷۸۹ ۴٬۳۸۷
ویکت‌ها ۲۳۵ ۱ ۱٬۰۴۳ ۱۰۹
میانگین توپ‌اندازی ۳۴٫۰۳ ۳۱٫۰۰ ۲۷٫۷۴ ۲۱٫۹۵
۵ ویکت در اینینگ ۶ ۰ ۳۶ ۱
۱۰ ویکت در بازی ۰ ۰ ۱ ۰
بهترین توپ‌اندازی ۶/۷۳ ۱/۳۱ ۹/۴۹ ۵/۴۳
قاپیدن‌ها/stumpings ۱۰۹/– ۱/– ۴۰۷/– ۴۱/–
منبع: Cricinfo،‏ ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۷
امضاء

سر گارفیلد سنت آوبرن(به انگلیسی: Garfield Sobers) (یا آوبرن[۱]) سوبِرز (۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۳۶ – ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶)، که با نام‌های سر گری یا سر گری سوبِرز نیز شناخته می‌شد، بازیکن کریکت اهل باربادوس بود که بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۷۴ برای هند غربی بازی کرد. او که یک خف‌زن بسیار ماهر و تهاجمی، بولری چندمنظوره و فیلدری عالی بود، به‌طور گسترده یکی از بزرگ‌ترین آل‌رَوندرهای تاریخ کریکت[۲] و یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان کریکت تمام دوران دانسته می‌شود.[۳]

سوبِرز که در بریج‌تاون، باربادوس به دنیا آمد، در سال ۱۹۵۳ در ۱۶سالگی نخستین بازی فرست‌کلاس خود را برای تیم کریکت باربادوس انجام داد و سال بعد نخستین بازی تست خود را برای هند غربی انجام داد. او در ابتدا عمدتاً به‌عنوان بولر بازی می‌کرد، اما خیلی زود در ترتیب ضربه‌زنی به جایگاه بالاتری منتقل شد. سوبِرز در سال ۱۹۵۸ در برابر پاکستان نخستین سده تست خود را به ثمر رساند و امتیاز خود را به ۳۶۵ نااوت رساند و رکورد جدید بیشترین امتیاز انفرادی در یک اینینگ را ثبت کرد. این رکورد تا سال ۱۹۹۴ پابرجا ماند؛ زمانی که برایان لارا ۳۷۵ امتیاز گرفت. سوبِرز در سال ۱۹۶۵ به کاپیتان هند غربی منصوب شد و تا سال ۱۹۷۲ این سمت را در اختیار داشت. او همچنین در جریان تور سال ۱۹۷۰ انگلستان، کاپیتان تیم منتخب بقیه جهان بود.

سوبِرز در مجموع ۹۳ مسابقهٔ تست برای هند غربی انجام داد و ۸٬۰۳۲ دوش با میانگین ضربه‌زنی ۵۷٫۷۸ به دست آورد و ۲۳۵ ویکت با میانگین بولینگ ۳۴٫۰۳ گرفت. او پنجمین میانگین ضربه‌زنی برتر در کریکت تست را در میان بازیکنانی دارد که بیش از ۵٬۰۰۰ دوش کسب کرده‌اند.[۴] او در ۳۸۳ مسابقهٔ فرست‌کلاس خود بیش از ۲۸٬۰۰۰ دوش به دست آورد و بیش از ۱٬۰۰۰ ویکت گرفت و در اواخر دوران حرفه‌ای خود مدتی برای استرالیای جنوبی و باشگاه کریکت ناتینگهام‌شر بازی کرد. سوبِرز در سال ۱۹۷۵ به دلیل خدماتش به کریکت از سوی ملکه الیزابت دوم به مقام شوالیه رسید.[۵] او از طریق ازدواج در سال ۱۹۸۰ شهروندی دوگانهٔ باربادوسی-استرالیایی به دست آورد.[۶][۷] بر اساس مصوبهٔ پارلمان باربادوس در سال ۱۹۹۸، نام سوبِرز به‌عنوان یکی از ۱۱ قهرمانان ملی باربادوس ثبت شد.[۸][۹] در سال ۲۰۰۹، او به تالار مشاهیر کریکت ICC راه یافت.[۱۰]

سال‌های نخست

گارفیلد سنت آوبرن سوبِرز در ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۳۶ از شامونت و تلما سوبِرز در خیابان والکات، بِی لند، سنت مایکل، بریج‌تاون، باربادوس زاده شد،[۱۱][۱۲][۱۳] و پنجمین فرزند از شش فرزند خانواده بود.[۱۱][۱۴] او هنگام تولد دو انگشت اضافه داشت؛ یکی در هر دست. سوبِرز در دوران کودکی خودش آنها را با استفاده از کت‌گات و چاقوی تیز قطع کرد.[۱۵][۱۶] سوبِرز تنها پنج سال داشت که پدرش در ژانویهٔ ۱۹۴۲ هنگام خدمت در نیروی دریایی تجاری کانادا در دریا جان باخت؛[۱۷] کشتی او توسط یک زیردریایی آلمانی اژدر شد.[۱۱]

سوبِرز از سنین پایین در تقریباً هر ورزشی که با توپ سروکار داشت، به‌ویژه کریکت، فوتبال و بسکتبال، اشتیاق و استعداد طبیعی نشان می‌داد.[۱۴] او و برادر بااستعدادش جرالد، به تیم مدرسهٔ پسرانهٔ بی‌استریت کمک کردند تا سه سال پیاپی قهرمانی کریکت بین مدارس ابتدایی را به دست آورد.[۱۴] در ۱۳سالگی، برای بازی در تیم محلی باشگاه کِنت سنت فیلیپ در لیگ کریکت باربادوس (BCL) جذب شد و هم‌زمان با باشگاه دیگری به نام واندررز در بی‌لند، در انجمن کریکت باربادوس (BCA)، تمرین می‌کرد. گارنت اشبی، کاپیتان کنت سنت فیلیپ، به او گفت که این فرصت او برای بازی کریکت با «بچه‌های بزرگ» است.[۱۴]

سوبِرز با بولینگ‌کردن برای خف‌زن‌های واندررز، از جمله بازیکن تست هند غربی دنیس اتکینسون، در تمرینات تورینگ تجربهٔ ارزشمندی به دست آورد و به‌زودی مهارت قابل‌توجهی در بولینگ چرخشی با دست چپ پیدا کرد.[۱۴] مهم‌تر از آن برای آیندهٔ حرفه‌ای او، بازرس ویلفرد فارمر، کاپیتان تیم پلیس در دستهٔ اول BCL، متوجه او شد. فارمر به او پیشنهاد حضور در تیم پلیس برای فصل ۱۹۵۱–۵۲ را داد؛ زمانی که سوبِرز تنها ۱۵ سال داشت.[۱۴] در فصل ۱۹۵۲–۵۳، از سوبِرز دعوت شد تا در انتخابی‌های باربادوس برای مسابقهٔ تور این مستعمره مقابل تیم تور هند در کِنسینگتون اووال، بریج‌تاون شرکت کند. او ابتدا به‌عنوان بازیکن ذخیره انتخاب شد، اما پس از مصدومیت فرانک کینگ وارد تیم شد.[۱۴] سوبِرز در ۳۱ ژانویهٔ ۱۹۵۳، در ۱۶سالگی، نخستین بازی فرست‌کلاس خود را انجام داد. او که در جایگاه نهم ضربه می‌زد، در تنها اینینگ خود ۷ دوش بدون اوت به دست آورد، اما به‌عنوان بولر بلافاصله تأثیرگذار بود و ۴/۵۰ و ۳/۹۲ ثبت کرد.[۱۸]

یک سال کامل گذشت تا سوبِرز که اکنون ۱۷ ساله بود، دومین بازی فرست‌کلاس خود را انجام دهد؛[۱۹] این بار نیز در برابر یک تیم تورکننده. او در برابر باشگاه کریکت مریلبون (MCC) در جایگاه پنجم ضربه زد و ۴۶ و ۲۷ دوش به دست آورد و در مسابقه دو ویکت گرفت. عملکرد او در این دو مسابقه برای انتخابش در تیم هند غربی کافی بود و سومین حضور فرست‌کلاس او همان نخستین بازی تست او بود.[۲۰]

دوران حرفه‌ای بین‌المللی

۱۹۵۴–۱۹۵۷: سال‌های نخست در تست

سوبِرز به‌سرعت پیشرفت کرد و در مارس ۱۹۵۴، در ۱۷سالگی، پس از بیمارشدن آلف ولنتاین، در پنجمین و آخرین تست مقابل انگلستان در سابینا پارک در کینگستون، جامائیکا نخستین بازی تست خود را انجام داد.[۲۱][۲۲] سوبِرز با وجود عملکرد متوسط خود در برابر انگلستان برای باربادوس، به‌عنوان بولر انتخاب شد. او با گرفتن ۴/۷۵ در اینینگ نخست انگلستان، از جمله یک ویکت در نخستین اور خود، تأثیر خوبی گذاشت. سوبِرز همچنین ۱۴ دوش نااوت و ۲۶ دوش در جایگاه نهم به دست آورد؛ بااین‌حال، انگلستان مسابقه را با ۹ ویکت برد.[۲۳]

استرالیا در سال‌های ۱۹۵۴–۵۵ به هند غربی سفر کرد و آل‌رَوندر آن تیم، کیت میلر، عقیده داشت که سوبِرز علی‌رغم ضربه‌زدن در رده‌های پایین، خف‌زن بهتری از بولر خواهد شد. سوبِرز برای نخستین تست انتخاب نشد؛ مسابقه‌ای که هند غربی با ۹ ویکت باخت. بااین‌حال، او برای دومین تست در پورت آو اسپین، ترینیداد و توباگو، جایگاه خود را پس گرفت. مسابقه‌ای با امتیازهای بالا به تساوی انجامید و سوبِرز ۴۷ و ۸ دوش نااوت به دست آورد. از او با توپ به‌ندرت استفاده شد و در حالی که استرالیا در اینینگ نخست بیش از ۶۰۰ دوش کسب می‌کرد، او تنها سه اور با ۱۰ دوش بولینگ کرد.[۲۴][۲۵] سوبِرز در تست بعدی در جورج‌تاون، گویان نیز فرصت دیگری به دست آورد. با وجود اینکه تنها ۱۲ و ۱۱ دوش با چوب گرفت، در اینینگ نخست استرالیایی‌ها سه ویکت به دست آورد. بااین‌حال، استرالیا با هشت ویکت پیروز شد.[۲۴][۲۶] کاپیتان و خف‌زن آغازگر هند غربی، جف استال‌مایر، پیش از تست چهارم در باربادوس پس از پاگذاشتن روی توپ مچ پایش را پیچاند و «بحث بزرگی دربارهٔ اینکه چه کسی باید اینینگ را آغاز کند» ایجاد شد.[۲۷] سرانجام پس از اینکه استرالیا بار دیگر بیش از ۶۰۰ دوش به دست آورد، سوبِرز برای آغاز اینینگ انتخاب شد. سوبِرز گمان می‌کرد از او چنین کاری خواسته خواهد شد. او بعدها گفت: «نمی‌توانستم ببینم چه کس دیگری را می‌فرستند—من یک بولر با کمی توانایی خف‌زنی بودم و آنها کسی را می‌خواستند که به خاموش‌کردن درخشش توپ کمک کند و از سه دبلیو محافظت کند.»[۲۸] سوبِرز سه توپ نخست خود را از بولینگ میلر به مرز فرستاد. در اور دوم این بولر سریع، سوبِرز سه چهار دوش دیگر نیز گرفت. سرانجام با ۴۳ دوش، در شراکت ویکت اول ۵۲ دوشی با جان هولت اوت شد.[۲۹] مسابقه مساوی شد و سوبِرز در تنها اینینگ استرالیا یک ویکت گرفت و سپس در اینینگ دوم هند غربی ۱۱ دوش به دست آورد.[۲۴][۳۰] تیم میزبان در پنجمین و آخرین تست در جامائیکا بار دیگر شکست خورد. بااین‌حال، سوبِرز با چوب عملکرد خوبی داشت و ۳۵ دوش نااوت و ۶۴ دوش به دست آورد.[۲۴]

سوبِرز در اوایل سال ۱۹۵۶، در ۱۹سالگی، در تور هند غربی به نیوزیلند برای نخستین بار به یک تور خارج از کشور رفت. این سری برای سوبِرز از نظر شخصی موفقیت‌آمیز نبود و او در زمین‌های خف‌زنی خارجی با مشکل مواجه شد. زمین‌های هند غربی اندک یا فاقد چمن بودند، در حالی که زمین‌های نیوزیلند سبز بودند. او بعدها نوشت: «یک نگاه انداختم و از خودم پرسیدم چطور ممکن است روی این زمین ضربه بزنم؟ چطور می‌توانم دوش بگیرم؟ حتی قبل از اینکه به کریز برسم اوت شده بودم.»[۳۱] او در هر چهار تست بازی کرد و در مجموع ۸۱ دوش و دو ویکت داشت.[۳۲] سوبِرز به‌عنوان خف‌زن برای رسیدن به سطح تست به زمان نیاز داشت و در ۹ تست دوران نوجوانی خود تنها یک نیم‌قرن داشت و میانگین ضربه‌زنی او ۲۹٫۳۳ بود.[۳۳]

سوبِرز زودتر از موعد از نیوزیلند به خانه فرستاده شد تا در یک مسابقهٔ تست غیررسمی مقابل تیمی از انگلستان بازی کند که بولر سریع ترسناکی به نام فرانک تایسون در آن حضور داشت. پس از اینکه در برابر سرعت تایسون با مشکل مواجه شد، سوبِرز توانست نیم‌قرن به دست آورد و امیدها برای انتخاب او در تور آیندهٔ انگلستان افزایش یافت؛ چیزی که پس از افت فرم اخیرش بعید می‌دانست.[۳۴] در نخستین مسابقهٔ انتخابی برای تعیین تیم تور آینده، سوبِرز در ترینیداد یک قرن به دست آورد. این مسابقات همچنین نخستین آشنایی سوبِرز با سیاست‌های کریکت هند غربی بود. وس هال و فرانک میسون برای یک جایگاه در تیم تور رقابت می‌کردند و سوبِرز و اورِتون ویکس تصمیم گرفتند «میسون را هدف بگیرند و او را از خط آتش خارج کنند تا تلاش کنیم هم‌وطن باجانی خودمان، وس، وارد تیم شود.»[۳۵] این دو به میسون حمله کردند و از هال دفاع کردند؛ تاکتیکی که نتیجه داد و هال انتخاب شد، هرچند سوبِرز در آن زمان میسون را بولر بهتری می‌دانست.[۳۵]

سوبِرز در تابستان ۱۹۵۷ به همراه هند غربی به انگلستان رفت. او نخستین مسابقهٔ خود را در آوریل برابر تیم جیم سوانتون انجام داد و از سردی هوا شگفت‌زده شد و اغلب مجبور بود دو یا سه پلیور بپوشد.[۳۶] عملکرد او با چوب در طول سری پنج‌تستی متوسط ارزیابی شد؛ ۳۲۰ دوش با میانگین ۳۲ و سه نیم‌قرن. در بولینگ نیز مشکل داشت و پنج ویکت با میانگین ۷۱ گرفت.[۳۲] در آخرین تست در اووال بود که سوبِرز با ضربه‌زنی مقاومانه در میان عملکرد ناامیدکنندهٔ تیم، توجه منتقدان را جلب کرد. شرایط زمین مورد انتقاد قرار گرفت و سالنامه کریکت‌بازان ویزدن آن را «منظره‌ای عجیب» توصیف کرد.[۳۷] پس از اینکه انگلستان ۴۱۲ دوش گرفت، هند غربی به‌آسانی در برابر اسپینرهای ساری، جیم لیکر و تونی لاک، که در زمین خانگی خود بازی می‌کردند، برای ۸۹ و ۸۶ دوش اوت شد. سوبِرز که در جایگاه سوم ضربه می‌زد، ۳۹ و ۴۲ دوش گرفت و هیچ‌یک از هم‌تیمی‌هایش در هیچ‌یک از دو اینینگ از ۳۰ دوش عبور نکردند. ویزدن در جمع‌بندی تور نوشت: «(از تازه‌واردان) کالی اسمیت، سوبِرز، روهان کانه‌ای و روی گیلکریست به‌ویژه چشمگیر بودند»؛ و افزود که «به سوبِرز، آل‌رَوندر قدبلند چپ‌دست، افتخار زدن بالاترین امتیاز تور تعلق گرفت: ۲۱۹ دوش نااوت برابر ناتینگهام‌شر در ترنت بریج. سوبِرز بدون تردید ضربه‌زن بسیار خوبی بود که می‌بایست به درجات بالایی برسد.»[۳۸]

۱۹۵۸–۱۹۶۴: ۳۶۵ دوش نااوت

در این مرحله از دوران حرفه‌ای خود، سوبِرز هوادارانش را با ناتوانی در تبدیل شروع‌های خوب به امتیازهای بالا ناامید کرده بود. او در ۱۸ مورد از ۲۲ اینینگ تست خود به امتیاز دورقمی رسیده بود، اما بالاترین امتیازش هنوز تنها ۶۶ بود. بااین‌حال، در سه سال پس از تور ۱۹۵۷، استعداد خود را به‌طور کامل نشان داد. در ۲۴ تست بعدی، ۲٬۲۵۰ دوش با میانگین استثنایی ۹۳٫۷۵ به دست آورد. در سال ۱۹۵۸، او در برابر پاکستان در کینگستون نخستین قرن تست خود را به دست آورد و آن را به ۳۶۵ دوش نااوت رساند و رکورد جهانی امتیاز تست را که با ۳۶۴ دوش متعلق به لن هاتن انگلیسی از سال ۱۹۳۸ بود، شکست.[۳۹] سوبِرز ۶۱۴ دقیقه ضربه زد و ۳۸ ضربهٔ چهار دوشی داشت، اما برخلاف معمول در چنین امتیاز بزرگی، هیچ شش‌دوشی نزد. او در ۲۱ سال و ۲۱۶ روزگی جوان‌ترین بازیکنی است که رکورد امتیاز انفرادی تست را شکسته و همچنان جوان‌ترین بازیکنی است که در تست سه‌قرن به دست آورده است.[۴۰] سر گارفیلد سوبِرز رکوردهای جهانی بالاترین امتیاز نخستین قرن تست (۳۶۵*) را ثبت کرد و نخستین خف‌زن تاریخ تست شد که نخستین قرن تست خود را به سه‌قرن تبدیل می‌کند.[۴۱] او در پنج تست برابر پاکستان ۸۲۴ دوش با سه قرن به دست آورد و سپس در تور هند غربی در هند در سال‌های ۱۹۵۸–۵۹، ۵۵۷ دوش دیگر با سه قرن به دست آورد.[۴۲] سوبِرز پس از مرگ کالی اسمیت در سپتامبر ۱۹۵۹ دچار ضربهٔ روحی شد، اما همچنان به موفقیت در کریکت ادامه داد. در سری تست خانگی برابر انگلستان در سال‌های ۱۹۵۹–۶۰، او در پنج مسابقه سه قرن به دست آورد و در مجموع ۷۰۹ دوش گرفت.[۴۳]

سوبِرز که تا حد زیادی از کاپیتان جدید هند غربی، سر فرانک وُرل، دوست نزدیک شخصی خود، الهام گرفته بود، در سری ۱۹۶۰–۶۱ در استرالیا عملکردی فوق‌العاده داشت. او در روز نخست نخستین تست در بریزبن کریکت گراند ۱۳۲ دوش به دست آورد؛ مسابقه‌ای که به نخستین تست کاملاً مساوی انجامید. ویزدن نوشت که «برخی ناظران آن را بهترین قرنی می‌دانستند که تا آن زمان دیده بودند».[۴۴] سوبِرز در این سری ۴۳۰ دوش با دو قرن به دست آورد؛ استرالیا سری را ۲–۱ برد و او ۱۲ کَچ نیز گرفت.[۴۵] او احساس می‌کرد «سری خوبی داشته، بد شروع کرده اما سپس بهتر شده» و نتیجهٔ بسیار مثبت برای او دعوت دان بردمن برای بازی در استرالیای جنوبی در فصل ۱۹۶۱–۶۲ بود.[۴۶]

سوبِرز در سری ۱۹۶۰–۶۱، ۱۵ ویکت گرفت، از جمله بهترین عملکرد ۵/۱۲۰، با میانگین ۳۹٫۲۰؛ بولینگ او به وُرل اجازه داد در سه تست پایانی یک خف‌زن اضافی به میدان بفرستد و بدین ترتیب برای نخستین بار از سوبِرز به‌عنوان آل‌رَوندر مشخص استفاده شد؛ نقشی که در دههٔ بعد در کریکت جهان به بازیکن غالب این حوزه تبدیل شد و عنوان بهترین بازیکن کریکت جهان از دید ویزدن را در ۱۳ سال، هشت بار به دست آورد.[۴۷] سوبِرز هرگز در کریکت تست ویکت‌گیر پرشمار نبود و میانگین سه ویکت در هر مسابقه در این سری نمونه‌ای از کل دوران حرفه‌ای او بود. در مجموع، او در ۹۳ تست ۲۳۵ ویکت با میانگین ۳۴٫۰۳ گرفت و زمانی که به‌عنوان بولر سرعتی فعالیت می‌کرد مؤثرتر بود. بهترین عملکرد او ۶/۷۳ بود و اگرچه شش بار در یک اینینگ پنج ویکت گرفت، هرگز در یک مسابقه ده ویکت نگرفت.[۴۸]

موفقیت او در دو سری بعدی، در خانه مقابل هند در سال‌های ۱۹۶۱–۶۲ و خارج از خانه مقابل انگلستان در سال ۱۹۶۳، ادامه یافت. او در سال ۱۹۶۴ به‌عنوان بازیکن کریکت سال ویزدن انتخاب شد[۱۲] و سپس پس از بازنشستگی وُرل، به‌عنوان کاپیتان هند غربی برای سری خانگی ۱۹۶۴–۶۵ مقابل استرالیا جانشین او شد.[۴۹]

۱۹۶۵–۱۹۷۴: کاپیتانی هند غربی

سوبِرز به‌عنوان کاپیتان هند غربی بلافاصله موفق شد و تیمش در نخستین تست در سابینا پارک، استرالیا را با ۱۷۹ دوش شکست داد.[۵۰] هند غربی سری را ۲–۱ برد و بدین ترتیب جام جدید جام فرانک وُرل را به دست آورد. این نخستین بار بود که هند غربی استرالیا را در یک سری تست شکست می‌داد.[۵۱][۵۲]

سوبِرز در سال ۱۹۶۶ در انگلستان موفقیتی چشمگیر داشت و به‌طور گسترده «پادشاه کریکت» نامیده شد. او در پنج تست ۷۲۲ دوش با میانگین ۱۰۳٫۱۴ و سه قرن به دست آورد و ۲۰ ویکت با میانگین ۲۷٫۲۵ گرفت و همچنین ۱۰ کچ انجام داد.[۵۳] هند غربی سری را ۳–۱ برد و یک مسابقه نیز مساوی شد. جایگاه او در آن زمان توسط هنرمند کالیپسو اهل ترینیداد، مایتی اسپارو، با ترانهٔ «سر گارفیلد سوبرز» گرامی داشته شد.[۵۴]

در سال‌های ۱۹۶۶–۶۷، سوبِرز کاپیتان تیم هند غربی در تور هند بود و آنها سری را ۲–۰ بردند و یک مسابقه نیز مساوی شد.[۵۵]

او نخستین بار در سال‌های ۱۹۶۷–۶۸ یک سری را واگذار کرد؛ زمانی که هند غربی در خانه به‌طور غیرمنتظره‌ای از انگلستان شکست خورد. چهار مسابقه مساوی شد و انگلستان در چهارمین تست در کوئینز پارک اووال پس از اعلام بحث‌برانگیز سوبِرز پیروز شد؛ اعلامی که به انگلستان امکان داد برای رسیدن به ۲۱۵–۳ موردنیاز، با نرخ تنها چهار دوش در هر اور، به پیروزی برسد.[۵۶][۴۹]

در سال‌های ۱۹۶۸–۶۹، سوبِرز کاپیتان تیم کریکت هند غربی در استرالیا در ۱۹۶۸–۶۹ بود، اما سری را ۳–۱ باختند[۵۷] و سپس سری سه‌تستی در نیوزیلند را ۱–۱ مساوی کردند.[۵۸]

در سال ۱۹۶۹، هند غربی در انگلستان ۲–۰ شکست خورد و یک مسابقه نیز مساوی شد.[۵۹]

سوبِرز در سری پنج‌تستی خانگی برابر هند در سال‌های ۱۹۷۰–۷۱ کاپیتان هند غربی بود. هند سری را ۱–۰ برد و چهار مسابقه مساوی شد.[۶۰] یک سال بعد، سوبِرز هدایت تیم هند غربی را در پنج بازی تست خانگی مقابل نیوزیلند بر عهده داشت و هر پنج مسابقه با تساوی به پایان رسید.[۶۱]

برای سری مسابقات خانگی فصل ۷۳–۱۹۷۲ مقابل استرالیا، «روهان کانهای» جانشین «سوبرز» در مقام کاپیتانی تیم هند غربی شد. سوبرز در آن سری مسابقات بازی نکرد، اما در سال ۱۹۷۳ برای بازی در انگلستان و تحت رهبری کانهای، به تیم بازگشت. او آخرین بازی تست خود را در مارس ۱۹۷۴ در ورزشگاه «کوئینز پارک اووال» در «پورت آو اسپین» و در برابر انگلستان انجام داد.[۶۲]

تیم منتخب باقی جهان

هنگامی که آفریقای جنوبی به دلیل سیاست آپارتاید این کشور از حضور در کریکت بین‌المللی محروم شد، دو تور پردرآمد این تیم به انگلستان در سال ۱۹۷۰ و استرالیا در فصل ۱۹۷۱–۷۲ لغو شد. مقامات کریکت در واکنش به این وضعیت، تیمی با عنوان «باقی جهان» تشکیل دادند تا به‌جای آن دو مجموعه مسابقهٔ غیررسمی تست را برگزار کند. در این تیم‌ها شماری از بازیکنان برجستهٔ آفریقای جنوبی نیز حضور داشتند. از سوبرز دعوت شد تا کاپیتانی تیم منتخب باقی جهان در انگلستان و تیم منتخب جهان در استرالیا را بر عهده بگیرد.[۶۳]

در سال ۱۹۷۰، سوبرز در مقام کاپیتان تیم منتخب باقی جهان در برابر انگلستان، در روز نخست نخستین مسابقهٔ تست غیررسمی در لردز، با بولینگ سریع خود ۶ ویکت در برابر ۲۱ دوش گرفت؛ توپ‌های او با سرعت زیاد در هوا نوسان می‌کردند و پس از برخورد با زمین نیز تغییر مسیر می‌دادند. سپس ۱۸۳ دوش به ثمر رساند؛ این عملکرد «درخشان» بود. او همچنین در اینینگ دوم انگلستان با استفاده از اسپین مچ دست با دست چپ خود، در سقوط همهٔ ویکت‌های این تیم نقش داشت.[۶۴] در چهارمین تست در هدینگلی، سوبرز ۱۱۴ و ۵۹ دوش به ثمر رساند و تیمش با دو ویکت پیروز شد.[۶۴] پس از پایان مجموعهٔ مسابقات تیم منتخب باقی جهان، حضور او در یک رقابت دوستانهٔ دو ویکته در رودزیا در سپتامبر ۱۹۷۰، باعث خشم بسیاری از مردم هند غربی شد.[۶۵]

در ژانویهٔ ۱۹۷۲، در سومین تست غیررسمی میان استرالیا و تیم منتخب جهان در زمین کریکت ملبورن، سوبرز اینینگ ۲۵۴ دوشی را ثبت کرد که دان برادمن آن را «احتمالاً بزرگ‌ترین نمایش ضربه‌زنی که تاکنون در استرالیا دیده شده است» توصیف کرد.[۶۶] یان چاپل، کاپیتان استرالیا، نیز این اینینگ را بهترین اینینگی می‌داند که در دوران فعالیت خود دیده است.[۶۷]

او در ۱۲۹ توپ به امتیاز صد دوش رسید و پس از یک روز استراحت، امتیاز ۲۵۴ را در ۳۲۶ توپ کامل کرد. این عملکرد «یکی از باشکوه‌ترین اینینگ‌هایی بود که در زمین کریکت ملبورن دیده شده بود» و «نمایشی عالی از کریکت تهاجمی» به‌شمار می‌رفت که ۳۷۶ دقیقه طول کشید و شامل دو شش‌امتیازی و ۳۳ چهارامتیازی بود.[۶۸] سوبرز در زندگی‌نامهٔ خود نوشته است که این دو مجموعه مسابقهٔ غیررسمی، با توجه به کیفیت بازیکنان حاضر، باید از وضعیت کامل مسابقات تست برخوردار می‌شدند.

کریکت لیگ در انگلستان

سوبرز چندین فصل در لیگ کریکت انگلستان بازی کرد. پس از پایان نخستین تور خود با هند غربی در انگلستان در سال ۱۹۵۷، او به توصیهٔ مربی و الگوی خود، فرانک وورل، در باشگاه کریکت رادکلیف در لیگ سنترال لنکشایر به‌عنوان بازیکن حرفه‌ای مشغول شد و از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۲، به مدت پنج فصل، در این تیم ماند.[۶۹] این تجربه به او امکان داد مهارت‌های خود را در شرایط گوناگون تقویت کند و سوبرز بعدها گفت که بازی در لیگ، آموزش کریکت او را گسترش داده است.[۷۰] او در رادکلیف موفقیت چشمگیری داشت. در سال ۱۹۶۱، با کسب ۱۰۰۸ دوش و گرفتن ۱۴۴ ویکت، به یک «دوگانه» کم‌سابقه دست یافت. عملکرد او نقش مهمی در قهرمانی رادکلیف در لیگ و همچنین پیروزی این تیم در رقابت مکمل «وود کاپ» داشت.[۷۱]

در دوران حضورش در رادکلیف، سوبرز پس از یک سانحهٔ رانندگی در سپتامبر ۱۹۵۹ در جادهٔ A34 در نزدیکی استوک-آن-ترنت، با آسیب روحی شدیدی روبه‌رو شد؛ سانحه‌ای که به مرگ کالی اسمیت انجامید. سوبرز رانندهٔ خودرویی بود که اسمیت و یکی دیگر از بازیکنان تست هند غربی، تام دیودنی، سرنشینان آن بودند. ستون فقرات اسمیت بر اثر برخورد شکست و او سه روز بعد درگذشت. سوبرز چیز زیادی از حادثه به یاد نمی‌آورد و به دلیل رانندگی بدون مراقبت و توجه کافی ۱۰ پوند جریمه شد.[۷۲] او «بیشتر شروع به نوشیدن کرد» و خودش و دیگران نگران بودند که این تجربه بر دوران حرفه‌ای کریکت او تأثیر بگذارد.[۷۳] او برای غلبه بر این آسیب روحی به این نتیجه رسید که اگر «در مهِ مستی الکلی ناپدید شود»، به کشورش خیانت کرده است. بنابراین تصمیم گرفت نه‌تنها برای گارفیلد سوبرز، بلکه برای کالی اسمیت نیز بازی کند و وظیفهٔ بازی برای دو نفر را بر عهده گرفت.[۷۴] او به‌خوبی بهبود یافت و پس از یک مجموعه مسابقهٔ تست خانگی درخشان مقابل انگلستان در فصل ۱۹۵۹–۶۰، به رادکلیف بازگشت و سه فصل دیگر به‌عنوان بازیکن حرفه‌ای باشگاه فعالیت کرد.[۷۵]

سوبرز در زندگی‌نامهٔ خود تصویری از زندگی یک بازیکن حرفه‌ای باشگاهی ارائه می‌دهد.[۷۶] رادکلیف سالانه ۵۰۰ پوند به او دستمزد می‌داد. این مبلغ در آن زمان دستمزد مناسبی بود، اما او برای افزایش درآمد خود به مبالغ جمع‌آوری‌شده در روز مسابقه نیز متکی بود و یک عملکرد خوب می‌توانست مبلغ این مجموعه را افزایش دهد. گاهی تا ۵۰ پوند از این طریق دریافت می‌کرد و به گفتهٔ خودش، این مبلغ «پاداش بسیار بزرگی» بود. رادکلیف محدودیتی برای او تعیین نکرده بود و هرگاه تیم مسابقه‌ای نداشت، می‌توانست به‌عنوان بازیکن حرفه‌ای مهمان در لیگ‌های دیگر سراسر لنکشایر و یورکشایر بازی کند. او به‌ویژه از بازی در یورکشایر لذت می‌برد، زیرا برای هر حضور ۲۵ پوند دریافت می‌کرد و در صورت عملکرد خوب، مبلغی نیز از محل جمع‌آوری کمک‌ها به آن افزوده می‌شد.[۷۷]

پس از تور هند غربی در انگلستان در سال ۱۹۶۳، او در سال ۱۹۶۴ به لیگ نورث استافوردشر و ساوث چشایر رفت و برای باشگاه کریکت نورتون بازی کرد؛ این تیم در همان فصل قهرمان لیگ شد.[۷۸] سوبرز در ۱۸ اینینگ ۵۴۹ دوش با میانگین ۴۹٫۹۰ به ثمر رساند و در جدول میانگین‌های لیگ پس از برادر آماتور خود، جرالد، که او نیز برای نورتون بازی می‌کرد و میانگین ۵۰٫۱۲ داشت، در جایگاه دوم قرار گرفت. سوبرز با توپ عملکرد بهتری داشت و با گرفتن ۹۷ ویکت با میانگین ۸٫۳۸، صدرنشین جدول بولینگ لیگ شد.[۷۹] در سال ۱۹۶۵ نیز عملکرد مشابهی تکرار شد و نورتون بار دیگر قهرمان لیگ شد. سوبرز اگرچه با خفاش تنها میانگین ۲۵٫۳۸ داشت، با گرفتن ۷۶ ویکت با میانگین ۸٫۰۳ بار دیگر در جدول بولینگ لیگ صدرنشین شد.[۸۰] نورتون در سال ۱۹۶۶، زمانی که سوبرز همراه هند غربی در تور انگلستان بود، عنوان قهرمانی لیگ را از دست داد، اما در سال ۱۹۶۷ با بازگشت او دوباره قهرمان شد. سوبرز در سال ۱۹۶۷ با میانگین ۴۱٫۸۳ در ردهٔ چهارم جدول ضربه‌زنی و با ۹۵ ویکت و میانگین ۹٫۳۷ در ردهٔ سوم جدول بولینگ قرار گرفت؛ دو بازیکنی که میانگین بهتری داشتند، تنها ۲۲ و ۲۴ ویکت گرفته بودند.[۸۱]

شیلد شفیلد با استرالیای جنوبی

در فصل استرالیا در سال‌های ۱۹۶۱–۶۲ که پس از تور هند غربی در استرالیا در ۱۹۶۰–۶۱ برگزار شد، سوبرز و هم‌تیمی‌هایش در هند غربی، وس هال و روهان کانهای، برای شرکت در شیلد شفیلد به استرالیا بازگشتند. سوبرز برای استرالیای جنوبی بازی کرد و تأثیر بسیار زیادی بر شمار تماشاگران گذاشت؛ به‌گونه‌ای که تعداد تماشاگران ۸۹ درصد افزایش یافت و درآمد حاصل از فروش بلیت «دو و نیم برابر» شد.[۸۲] او هم در میانگین ضربه‌زنی و هم بولینگ استرالیای جنوبی صدرنشین شد. بهترین عملکرد او در برابر قهرمانان، نیو ساوت ولز، در آدلاید اووال رقم خورد؛ جایی که ۲۵۱ دوش به ثمر رساند و به‌ترتیب ۳ ویکت در برابر ۵۱ دوش و ۶ ویکت در برابر ۷۲ دوش گرفت.[۸۳]

سوبرز در فصل ۱۹۶۳–۶۴ حتی عملکرد برجسته‌تری داشت و عمدتاً به لطف تلاش‌های او، استرالیای جنوبی قهرمان شیلد شفیلد شد. سوبرز با ۹۷۳ دوش و میانگین ۷۴٫۸۴، بهترین امتیازآور فصل و با ۴۷ ویکت و میانگین ۲۸٫۲۷، بهترین ویکت‌گیر فصل بود.[۸۴]

او سه فصل برای استرالیای جنوبی بازی کرد و در دو فصل از این سه فصل به دوگانهٔ کم‌سابقهٔ کسب ۱۰۰۰ دوش و ۵۰ ویکت دست یافت.[۸۱]

شیلد شل با باربادوس

سوبرز در طول دوران حرفه‌ای خود در کریکت درجهٔ یک، به‌صورت مقطعی برای باربادوس بازی کرد. او نخستین حضور خود را[۸۵] در فصل افتتاحیهٔ رقابت جدید شیلد شل در فوریهٔ ۱۹۶۶ انجام داد.[۸۶] آخرین حضور او برای باربادوس در مسابقهٔ شیلد شل ۱۹۷۳–۷۴ برابر جامائیکا در کِنسینگتون اووال بود.[۸۷]

قهرمانی شهرستانی با ناتینگهام‌شر

در پایان فصل کریکت انگلستان ۱۹۶۷، توافق شد که هر باشگاه شهرستانی بتواند بلافاصله یک بازیکن غیرانگلیسی را برای فصل ۱۹۶۸ به خدمت بگیرد. هفت باشگاه با سوبرز وارد مذاکره شدند و سرانجام در ۱۴ دسامبر ۱۹۶۷، ناتینگهام‌شر اعلام کرد که او با این باشگاه قرارداد امضا کرده و به‌عنوان کاپیتان تیم منصوب شده است. سوبرز گفت که اگرچه از دوران حضورش در کریکت لیگ لذت برده، اما مسابقات درجهٔ یک را ترجیح می‌دهد و مشتاق است وضعیت ناتینگهام‌شر را بهبود بخشد. اگرچه جزئیات قرارداد اعلام نشد، ویزدن ۱۹۶۸ گمانه‌زنی کرد که قرارداد او سه‌ساله و به ارزش سالانه ۷۰۰۰ پوند خواهد بود؛ مبلغی بسیار بالا در آن زمان که آپارتمان و خودرو را نیز شامل می‌شد.[۸۱]

شش شش‌امتیازی در یک اور

در ۳۱ اوت ۱۹۶۸، سوبرز نخستین بازیکن ضربه‌زن تاریخ شد که در کریکت فرست‌کلاس، در یک اور شامل شش توپ پیاپی، شش شش‌امتیازی به ثمر رساند. او که کاپیتان ناتینگهام‌شر بود، در دیدار برابر گلامورگان در زمین راگبی و کریکت سنت هلن در سوانزی، چهار توپ نخست را به‌طور کامل از زمین خارج کرد؛ اما در تلاش پنجم، راجر دیویس او را در مرز لانگ‌آف گرفت. با این حال، دیویس هنگام انجام این کار روی پشت خود افتاد و روی خط مرزی فرود آمد. داور، ادی فیلیپسون، تشخیص داد که دیویس توپ را از خط مرزی عبور داده و شش امتیاز اعلام کرد.[۸۸]

سوبرز سپس توپ بعدی، یعنی ششمین توپ اور، را با ضربه‌ای قدرتمند از فراز تراس شرقی زمین کریکت سنت هلن عبور داد. همان‌گونه که مفسر، ویلف وولر، گفت: «انجامش داد! انجامش داد! و خدای من، توپ ... تا سوانزی رفته است!»[۸۹] بازیکن بولینگ بدشانس، مالکوم نش بود.[۹۰] این ۳۶ دوش در یک اور، رکورد ۳۴ دوش را که ۵۷ سال در اختیار تد آلتسون بود، شکست.[۹۱] توپ توسط ریچارد لوئیس ۱۱ ساله از باغی پیدا شد و او بعدها آن را به سوبرز داد. در فصل ۱۹۸۴–۸۵، بازیکن هندی راوی شاستری هنگام بازی برای بمبئی در برابر بارودا با زدن شش شش‌امتیازی در یک اور، این رکورد را تکرار کرد.[۹۱]

سبک و تکنیک

سوبرز هم به‌عنوان بازیکن ضربه‌زن و هم بولر چپ‌دست بود. تنوع مهارت‌های او به وی اجازه می‌داد انواع بولینگ با دست چپ را، از اسپین تا بولینگ سریع-متوسط، انجام دهد. او در نقش بازیکن میدان‌بان معمولاً در نزدیکی ویکت مستقر می‌شد، اما در فیلدهای دور نیز توانایی بسیار بالایی داشت.[۹۲]

سر دونالد بردمن، بازیکن بزرگ استرالیایی و مدیر کریکت، در مصاحبه‌ای با نورمن می در سال ۱۹۸۸، سوبرز را بهترین بازیکن همه‌فن‌حریفی دانست که دیده بود و دربارهٔ سبک و تکنیک او چنین گفت:[۹۳]

من هیچ تردیدی ندارم که گری سوبرز بزرگ‌ترین بازیکن همه‌فن‌حریف کریکتی است که دیده‌ام... سوبرز در مسابقات تست بیش از ۸۰۰۰ دوش برای هند غربی با میانگین عالی ۵۷٫۷ به ثمر رساند و تنها ویکس و هدلی میانگین بهتری داشته‌اند. او همچنین ۲۳۵ ویکت گرفت. اگرچه میانگین بولینگ او، یعنی ۳۴، بالا بود، این موضوع قابل درک است؛ زیرا او با توپ جدید سریع بولینگ می‌کرد، بسته به شرایط از گوگلی با دست چپ یا اسپین انگشتی استفاده می‌کرد و همین تنوع باعث می‌شد از دقتی که بولرهای کم‌تنوع‌تر به دست می‌آوردند، اندکی فاصله بگیرد. بدون هیچ تردیدی، او بهترین ضربه‌زن جهان در برابر بولینگ سریع بود و افزون بر آن، در هر موقعیت یک فیلدر فوق‌العاده به‌شمار می‌رفت.

— سر دونالد بردمن، ۱۹۸۸
سوبرز در سال ۲۰۱۲

ریچی بنو سوبرز را «بزرگ‌ترین بازیکن همه‌فن‌حریف کریکت که جهان به خود دیده است» توصیف کرد.[۹۴] بنو نوشت: «سوبرز یک ضربه‌زن درخشان، فیلدری عالی، به‌ویژه در نزدیکی ویکت، و بولری با مهارتی خارق‌العاده بود؛ چه با توپ جدید بولینگ کند، چه اسپین استاندارد با دست چپ یا اسپین مچ دست انجام دهد.»[۹۴]

فرد تروئمن رقابت بزرگی با سوبرز داشت و بعدها او را «ضربه‌زن چپ‌دست بی‌نظیر» و «یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان کریکت تاریخ و قطعاً بزرگ‌ترین بازیکن همه‌فن‌حریف» توصیف کرد. تروئمن همچنین گفت که سوبرز به‌عنوان ضربه‌زن «ذهن کریکتی بسیار قدرتمندی دارد و فرایندهای فکری او با سرعتی برق‌آسا انجام می‌شوند».[۹۵]

سی. ال. آر. جیمز هنگام توصیف ضربه‌زنی ویلتون سنت هیل، به توانایی او در تشخیص زودهنگام مسیر توپ و تصمیم‌گیری سریع دربارهٔ نوع ضربه اشاره کرد. از دیدگاه جیمز، تنها سر دان برادمن و سوبرز از نظر توانایی دیدن توپ با سنت هیل قابل مقایسه بودند.[۹۶] ویزدن ۱۹۶۹ از حرکت پای برق‌آسای سوبرز هنگام قرار گرفتن در موقعیت مناسب برای ضربه یاد کرد.[۹۷] تونی لوئیس، کاپیتان گلامورگان، دربارهٔ شش شش‌امتیازی سوبرز در یک اور مقابل تیمش در سال ۱۹۶۸ گفت: «این صرفاً ضربه‌زنی خشن با تکیه بر قدرت نبود، بلکه ضربه‌زنی علمی بود که در آن هر حرکت با حرکت دیگر هماهنگ بود.»[۹۷]

سوبرز کار خود را به‌عنوان بولر اسپین استاندارد با دست چپ (SLA) آغاز کرد و بعدها توانایی انجام اسپین مچ دست با دست چپ و گوگلی‌ها را نیز به دست آورد. او همچنین می‌توانست به‌عنوان بولر سیمر فعالیت کند و گاهی با سرعت متوسط توپ می‌انداخت، اما هنگامی که سریع بولینگ می‌کرد بسیار مؤثرتر بود. با توپ جدید، او می‌توانست توپ را با سرعت زیاد و در اواخر مسیر حرکت، منحرف کند؛ حرکت او شامل دویدن آزاد و فنری و سپس رهاسازی «شلاق‌مانند» توپ بود.[۹۸]

اگرچه سوبرز بیشتر در نزدیکی ویکت فیلد می‌کرد، در فیلدهای دور نیز بازیکنی استثنایی بود. در یک مورد، پس از آنکه توپ را در نزدیکی مرز متوقف کرده بود، دیده شد که «دست خود را تقریباً موازی با بازویش به عقب خم کرد و سپس توپ را با یک حرکت پرتابی کامل به فاصلهٔ هفتاد یارد به سوی ویکت‌کیپر فرستاد».[۹۹]

پس از موفقیت او به‌عنوان کاپیتان هند غربی در تور انگلستان در سال ۱۹۶۶، نسخهٔ ۱۹۶۷ سالنامهٔ کریکت ویزدن اعلام کرد که برای سوبرز، «تست‌های ۱۹۶۶ پیروزی‌ای پس از پیروزی دیگر با خفاش و توپ بود و در فیلد نیز او یک تاکتیک‌دان ماهر و گیرنده‌ای فوق‌العاده در نزدیکی ضربه‌زن بود».[۱۰۰] عملکرد سوبرز در سال ۱۹۶۶ باعث شد رسانه‌ها لقب «پادشاه کریکت» را به او بدهند؛ لقبی که اندکی بعد عنوان کتابی دربارهٔ او نیز شد.[۱۰۱]

دوران فوتبال

سوبرز ورزشکاری طبیعی بود و در باربادوس در سطح رقابتی فوتبال بازی می‌کرد و عمدتاً در پست دفاع چپ قرار می‌گرفت. قدرت بدنی، درک تاکتیکی و توانایی‌های ورزشی او را به بازیکنی قدرتمند تبدیل کرده بود.[۱۰۲]

زندگی شخصی و مرگ

سوبرز پس از آشنایی با بازیگر هندی آنجو ماهندرو در جریان تور ۱۹۶۶–۶۷ هند، برای مدت کوتاهی با او نامزد بود.[۱۰۳] او در سپتامبر ۱۹۶۹ با پروودنس «پرو» کربی، استرالیایی، ازدواج کرد.[۱۰۴][۱۰۵] آنها دو پسر و یک دخترخوانده داشتند.[۱۰۶] این ازدواج پس از جدایی آنها در سال ۱۹۸۴، در سال ۱۹۹۰ به طلاق انجامید؛[۱۰۷] با این حال، سوبرز از طریق ازدواج در سال ۱۹۸۰ تابعیت دوگانهٔ استرالیا را به دست آورد.[۶][۷]

او گفته بود که خانواده‌اش خانواده‌ای چندورزشی بودند و همهٔ اعضای آن در فوتبال، بسکتبال، تنیس روی میز و تنیس مهارت داشتند.[۱۰۸] ورزش مورد علاقهٔ خودش گلف بود و به قمار نیز علاقهٔ زیادی داشت.[۱۰۹] او نویسندهٔ یک رمان کودکانه دربارهٔ کریکت با عنوان بوناونچر و تیغِ درخشان (۱۹۶۷) بود که در آن تحلیل رایانه‌ای به یک تیم کریکت دانشگاهی کمک می‌کند تا شکست‌ناپذیر شود.[۱۱۰]

در سال ۲۰۲۱، سوبرز مخالفت خود را با تغییر قانون اساسی باربادوس توسط دولت این کشور برای تبدیل شدن به جمهوری و لغو پادشاهی باربادوس اعلام کرد.[۱۱۱]

سوبرز در ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶ در سن ۸۹ سالگی درگذشت؛ تنها ۱۱ روز مانده بود تا ۹۰ ساله شود.[۱۱۲][۱۱۳] پس از مرگ او، نخست‌وزیر باربادوس، میا موتلی، در مراسم بزرگداشت او سخنرانی کرد و دو روز عزای ملی اعلام شد.[۱۱۴][۱۱۵]

در مراسم خاکسپاری او چهره‌های برجستهٔ کریکت از جمله برایان لارا و سر کلایو لوید حضور داشتند که جایگاه سوبرز در این ورزش را نشان می‌داد؛ همچنین خوانندهٔ باربادوسی، ریحانا، در مراسم حضور داشت که نشان‌دهندهٔ اهمیت سوبرز فراتر از دنیای کریکت بود.[۱۱۶]

ادای احترام‌ها

پس از مرگ او، بی‌بی‌سی نوشت که سوبرز «یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان کریکت در تمام دوران» به‌شمار می‌رفت.[۱۱۷] بلومبرگ نیوز سوبرز را «یکی از برجسته‌ترین بازیکنانی که تاکنون کریکت بازی کرده است» نامید. آسوشیتد پرس نیز در آگهی درگذشت او نوشت که رکورد جهانی ۳۶۵ دوش بدون اوت او در تست، زمانی که ۲۱ سال داشت، «او را در مسیر تبدیل شدن به یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان همه‌فن‌حریف این ورزش قرار داد».[۱۱۸]

افتخارات و میراث

تندیس گارفیلد سوبرز در بیرون از کِنسینگتون اووال، بریج‌تاون، باربادوس

در افتخارات سال نو ۱۹۷۵، الیزابت دوم، ملکهٔ بریتانیا، سوبرز را به پاس خدماتش به کریکت به مقام شوالیه منصوب کرد.[۱۱۹] نام او در بخش دیپلماتیک و سرزمین‌های خارج از بریتانیا در این فهرست قرار گرفت، نه بر اساس نامزدی دولت باربادوس؛ زیرا این دولت ارائهٔ پیشنهاد برای دریافت افتخارات بریتانیا را متوقف کرده بود. اسنادی که آرشیو ملی بریتانیا در سال ۲۰۰۵ منتشر کرد نشان می‌دهد که این موضوع در وزارت امور خارجه و کشورهای مشترک‌المنافع بریتانیا موجب نگرانی‌هایی شده بود. با این حال، از آنجا که باربادوس هنوز نظام افتخارات مستقل خود را ایجاد نکرده بود، نخست‌وزیر باربادوس از خبر دریافت این افتخار توسط سوبرز استقبال کرد.[۱۲۰] مقاله‌ای در نیویورک تایمز در سال ۱۹۷۴، سوبرز را «برترین بازیکن کریکت جهان... که بر این ورزش سلطه داشت» توصیف کرد.[۱۲۱]

قرار بود عنوان شوالیه در افتخارات تولد ملکه در سال ۱۹۷۵ اعطا شود، اما از آنجا که سفر سلطنتی به باربادوس برای فوریهٔ ۱۹۷۵ برنامه‌ریزی شده بود، اعطای این افتخار به فهرست سال نو منتقل شد تا ملکه بتواند شخصاً در جریان سفر خود او را شوالیه کند. فاصلهٔ کوتاه میان تصمیم‌گیری و اعلام عمومی آن باعث شد فرماندار کل باربادوس پیش از انتشار خبر در جریان قرار نگیرد و این مسئله موجب دلخوری‌هایی میان لندن و بریج‌تاون شد.[۱۲۰][۱۲۲]

سوبرز در سال ۱۹۷۵ موضوع برنامهٔ تلویزیونی زندگی‌نامه‌ای این زندگی شماست بود. مطابق قالب معمول برنامه، مجری آن ایمون اندروز در حالی که سوبرز در کمیسیون عالی باربادوس در لندن مشغول جشن گرفتن دریافت عنوان شوالیه بود، او را غافلگیر کرد.[۱۲۳]

او در سال ۱۹۹۸ از سوی کابینهٔ باربادوس به عنوان یکی از قهرمانان ملی باربادوس برگزیده شد[۱۲۴] و از این رو، پیشوند افتخاری «بسیار عالی‌جناب» (The Right Excellent) به نام او افزوده می‌شود.[۸] او یکی از تنها ۱۱ نفری است که این عنوان را دریافت کرده‌اند و یکی از سه نفری است که در زمان حیات خود به این افتخار نائل شده‌اند؛ دو نفر دیگر سر فرانک والکات و ریحانا هستند.[۱۲۵]

سوبرز در سطح بین‌المللی نیز مربیگری کرد و از جمله برای مدتی هدایت تیم ملی کریکت سری‌لانکا را بر عهده داشت.[۱۲۶] در سال ۲۰۰۳، او به عنوان افسر نشان استرالیا منصوب شد؛ او پیش‌تر در مسابقات درجهٔ یک متعددی برای استرالیای جنوبی بازی کرده بود.[۱۲۷]

جوایز کریکت

از جمله جوایزی که سوبرز در دوران بازی خود دریافت کرد، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

در سال ۲۰۰۰، سوبرز از سوی هیئتی متشکل از ۱۰۰ کارشناس، به عنوان یکی از پنج کریکت‌باز قرن ویزدن انتخاب شد. او ۹۰ رأی از مجموع ۱۰۰ رأی ممکن را به دست آورد. چهار کریکت‌باز دیگر برگزیده‌شده برای این افتخار عبارت بودند از دان برادمن (۱۰۰ رأی)، جک هابز (۳۰ رأی)، شین وارن (۲۷ رأی) و ویو ریچاردز (۲۵ رأی).[۱۳۱]

در سال ۲۰۰۴، انجمن بین‌المللی کریکت (ICC) جام سر گارفیلد سوبرز را بنیان گذاشت که هر سال به بازیکنی اهدا می‌شود که ICC او را به عنوان بازیکن سال انتخاب می‌کند. پیشنهاد نام‌گذاری این جایزه به نام سوبرز از سوی هیئتی متشکل از ریچی بنو، سانیل گاواسکار و مایکل هولدینگ ارائه شد؛ ICC از این هیئت خواسته بود «فردی را برای بزرگداشت عالی‌ترین جایزهٔ انفرادی کریکت» انتخاب کند.[۱۳۲]

در سال ۲۰۰۷، ویزدن به‌صورت گذشته‌نگر کریکت‌باز پیشرو جهان را برای هر سال از ۱۹۰۰ به بعد انتخاب کرد؛ به استثنای سال‌های ۱۹۱۵–۱۹۱۸ و ۱۹۴۰–۱۹۴۵. سوبرز برای هشت سال انتخاب شد: ۱۹۵۸، ۱۹۶۰، ۱۹۶۲، ۱۹۶۴–۱۹۶۶، ۱۹۶۸ و ۱۹۷۰. تنها سوبرز و برادمن (۱۰ بار) بیش از سه بار این عنوان را دریافت کرده‌اند.[۴۷]

به مناسبت ۱۵۰مین سالگرد انتشار سالنامهٔ کریکت‌بازان، ویزدن سوبرز را در تیم منتخب تمام دوران تست جهان قرار داد.[۱۳۳]

منابع

  1. ↑ املای نام میانی او قطعی نیست. چاپ‌های مختلف ویزدن و همچنین کریک‌اینفو و imdb.com آن را «Aubrun» نوشته‌اند، در حالی که سرویس اطلاعات دولت باربادوس از «Auburn» استفاده می‌کند و منابع دولتی که خبر مرگ او را گزارش کردند نیز همین املا را به کار بردند.
  2. ↑ "They broke the mould after Sir Garry". espncricinfo.com. Archived from the original on 22 September 2021. Retrieved 16 June 2023.
  3. ↑ "Five cricketers of the century: Sir Garfield Sobers". Cricinfo. Archived from the original on 29 September 2021. Retrieved 13 February 2021.
  4. ↑ "Batting records". Cricinfo. {{cite web}}: از متن "Cricinfo Statsguru" صرف نظر شد (کمک); از متن "ESPNcricinfo.com" صرف نظر شد (کمک); از متن "Test matches" صرف نظر شد (کمک)
  5. ↑ Staff writer (19 February 1975). "Barbados: Queen Elizabeth Knights Cricket Hero Sir Garfield 'Gary' Sobers In Open-Air Ceremony. 1975". britishpathe.tv. Reuters. Retrieved 14 August 2021. Britain's Queen Elizabeth ended a two-day visit to the Barbados by knighting West Indian cricket hero Garfield 'Gary' Sobers before a crowd of 50,000 in Bridgetown on Wednesday (19 February).
  6. 1 2 "Sobers bat that hit six sixes is up for sale". Telegraph.co.uk. 26 September 2000. Archived from the original on 12 January 2022. Retrieved 15 August 2014.
  7. 1 2 "Reuters:Cricket, Australia honours Steve Waugh in Queen's Birthday list". In.rediff.com. 9 June 2003. Retrieved 15 August 2014.
  8. 1 2 Bynoe, Kenmore (3 May 2011). "Sir Garry: What about Wes?". Nation Newspaper. Archived from the original on 8 May 2011. Retrieved 28 June 2011. Just a couple of days after Barbados celebrated its heroes, the sole living National Hero, The Right Excellent Sir Garfield Sobers, has expressed amazement that one of his closest comrades on the cricket field, Wesley Hall, has not been given a knighthood by his country.
  9. ↑ Parliament of Barbados (2009). "Parliament's History". Barbadosparliament.com. Archived from the original on 23 May 2007. Retrieved 15 November 2011.
  10. ↑ Cricinfo (2 January 2009). "ICC and FICA launch Cricket Hall of Fame". ESPNcricinfo. Archived from the original on 19 November 2011. Retrieved 19 July 2019.
  11. 1 2 3 Sobers, p. 7.
  12. 1 2 "Wisden Cricketer of the Year 1964". Cricinfo.com. Retrieved 15 August 2014.
  13. ↑ "CricketArchive – confirmation of name". Cricketarchive.com. 28 July 1936. Retrieved 15 August 2014.
  14. 1 2 3 4 5 6 7 "Barbados Government Information Service". Archived from the original on 24 November 2007.
  15. ↑ Sobers, p. 6.
  16. ↑ Osmond, Ed (17 July 2026), Garry Sobers, cricket's greatest all-rounder, dies at 89, Reuters
  17. ↑ "Casualty Record, General Servant Shamont Sobers". cwgc.org. Retrieved 19 July 2026.
  18. ↑ "match scorecard". CricketArchive. 5 February 1953. Retrieved 15 August 2014.
  19. ↑ "The Home of CricketArchive". 4 March 2016. Archived from the original on 4 March 2016.
  20. ↑ "First-Class Matches played by Garry Sobers (383)". cricketarchive.com. Retrieved 5 September 2025.
  21. ↑ Sobers (2002), p. 36.
  22. ↑ "match scorecard". CricketArchive. 3 April 1954. Retrieved 15 August 2014.
  23. ↑ Sobers (2002), pp. 38–40.
  24. 1 2 3 4 "GS Sobers / Test matches/ All-round records". Cricinfo. ESPN. Retrieved 24 January 2010.
  25. ↑ Sobers (2002), p. 44.
  26. ↑ Sobers (2002), pp. 44–45.
  27. ↑ Sobers (2002), p. 45.
  28. ↑ Sobers (2002), pp. 45–46.
  29. ↑ Sobers (2002), pp. 46–47.
  30. ↑ Sobers (2002), p. 48.
  31. ↑ Sobers (2002), p. 51.
  32. 1 2 "GS Sobers / Test matches/ All-round records / Series averages". Cricinfo. ESPN. Retrieved 24 January 2010.
  33. ↑ "GS Sobers / Test matches / Cumulative averages". Cricinfo. ESPN. Retrieved 24 January 2010.
  34. ↑ Sobers (2002), pp. 52–53.
  35. 1 2 Sobers (2002), p. 53.
  36. ↑ Sobers (2002), p. 56.
  37. ↑ "Wisden Online – match report". Content-www.cricinfo.com. Retrieved 15 August 2014.
  38. ↑ "Wisden Online – 1957 tour summary". Content-www.cricinfo.com. Retrieved 15 August 2014.
  39. ↑ "match scorecard". CricketArchive. 4 March 1958. Retrieved 15 August 2014.
  40. ↑ دان بردمن در هدینگلی در سال ۱۹۳۰ هنگام شکستن رکورد، سه ماه از سوبِرز بزرگ‌تر بود. اینینگ بردمن همچنان تنها نمونهٔ دیگری است که یک سه‌قرن تست پیش از ۲۲سالگی بازیکن به دست آمده است.
  41. ↑ "Highest maiden ton in test cricket". Cricinfo. 4 March 2000. Retrieved 23 March 2017.
  42. ↑ "CricketArchive – 1958–59 Test averages". Cricketarchive.com. Retrieved 15 August 2014.
  43. ↑ CricketArchive – 1959–60 Test averages. Cricketarchive.com
  44. ↑ "Wisden Online – 1960–61 tour summary". Content-www.cricinfo.com. Retrieved 15 August 2014.
  45. ↑ "CricketArchive – 1960–61 Test averages". Cricketarchive.com. Retrieved 15 August 2014.
  46. ↑ Sobers, p. 128.
  47. 1 2 "Wisden – Wisden'S Leading Cricketer In The World". Content-www.cricinfo.com. Retrieved 15 August 2014.
  48. ↑ "CricketArchive – GS Sobers: career record". Cricketarchive.com. 28 July 1936. Retrieved 15 August 2014.
  49. 1 2 Chambers, Michael (9 September 2021). "The Rt Excellent Sir Garfield St. A Sobers Part 2". Cricket Hall of fame (in American English). Retrieved 5 September 2025.
  50. ↑ "match scorecard". CricketArchive. 8 March 1965. Retrieved 15 August 2014.
  51. ↑ "Australia in the West Indies, 1964–65". ESPNcricinfo (in English). Archived from the original on 19 January 2025. Retrieved 5 September 2025.
  52. ↑ "Series results for Australia vs West Indies in Tests". Espncricinfo.com. Retrieved 1 June 2026.
  53. ↑ "West Indies averages for 1966 tour". Cricketarchive.com. Retrieved 15 August 2014.
  54. ↑ Mighty Sparrow. "Track listing of the Mighty Sparrow album featuring "Sir Garfield Sobers"". Amazon.co.uk. Retrieved 15 August 2014.
  55. ↑ "West Indies Tour of India 1966–67". Espncricinfo.com. Retrieved 1 June 2026.
  56. ↑ "WI vs ENG Cricket Scorecard, 4th Test at Port of Spain, March 14 – 19, 1968". ESPNcricinfo.com (in English). Archived from the original on 8 July 2025. Retrieved 5 September 2025.
  57. ↑ "West Indies tour of Australia | 1968 West Indies tour of Australia | Live Score, Schedule, News". ESPNcricinfo (in English). Archived from the original on 2 December 2024. Retrieved 5 September 2025.
  58. ↑ "West Indies tour of New Zealand 1968/69 | Live Score, Schedule, News". ESPNcricinfo (in English). Archived from the original on 25 April 2025. Retrieved 5 September 2025.
  59. ↑ "West Indies tour of England and Ireland 1969". ESPNcricinfo.com. Retrieved 1 June 2026. {{cite web}}: از متن "Live Score, Schedule, News" صرف نظر شد (کمک)
  60. ↑ "India tour of West Indies | 1971 India tour of West Indies | Live Score, Schedule, News". ESPNcricinfo (in English). Retrieved 2026-09-19.
  61. ↑ "New Zealand tour of West Indies | 1972 New Zealand tour of West Indies | Live Score, Schedule, News". ESPNcricinfo (in English). Retrieved 2026-09-19.
  62. ↑ "Garry Sobers Debut and last played matches in Tests, ODIs, T20Is and other formats". ESPNcricinfo (in English). Retrieved 2026-09-19.
  63. ↑ Sobers, p. 140.
  64. 1 2 "Wisden – The 1970 Test Matches". Content-uk.cricinfo.com. Retrieved 15 August 2014.
  65. ↑ Williamson, Martin (4 February 2006). "Sobers's Rhodesian misjudgement". ESPNcricinfo. ESPN Inc. Retrieved 25 June 2013.
  66. ↑ Tribute by Bradman, Sydney Morning Herald, 6 January 1972. Retrieved 7 October 2009.
  67. ↑ "Garry Sobers annihilates Australia with a merciless 254". Cricket Country (in American English). 1 January 2013. Retrieved 15 February 2021.
  68. ↑ Harte, p. 534.
  69. ↑ Sobers, p. 50.
  70. ↑ Sobers, p. 46.
  71. ↑ Playfair Cricket Annual 1962, pp. 128–129.
  72. ↑ Sobers, pp. 1–3
  73. ↑ Sobers, p. 4
  74. ↑ Sobers, p. 5
  75. ↑ "Garry Sobers". Espncricinfo.com. Retrieved 1 June 2026.
  76. ↑ Sobers, p. 48
  77. ↑ "Sir Garfield Sobers". Cricketspeakersuk.com. Retrieved 1 June 2026. {{cite web}}: از متن "Booking Agent" صرف نظر شد (کمک); از متن "Cricket Hall of Fame" صرف نظر شد (کمک)
  78. ↑ Sobers, p. 51
  79. ↑ Wisden 1965
  80. ↑ Wisden 1966
  81. 1 2 3 "Wisden – Notes by the Editor". Content-www.cricinfo.com. Retrieved 15 August 2014.
  82. ↑ Harte, p. 481
  83. ↑ CricketArchive – match scorecard. Retrieved on 16 August 2009
  84. ↑ Harte, p. 491
  85. ↑ "Barbados v Combined Leeward and Windward Islands: Shell Shield 1965/66". cricketarchive.com.
  86. ↑ فصل افتتاحیه
  87. ↑ CricketArchive: match scorecard. Retrieved on 7 November 2008
  88. ↑ "Malcolm Nash: The Glamorgan bowler on the end of Sir Garfield Sobers' six sixes". BBC Sport. Retrieved 8 June 2021.
  89. ↑ "Malcolm Nash – fixed in history for six fateful deliveries; but delivered from that by his talent and humour". insidethegames.biz. August 2019. Retrieved 8 June 2021.
  90. ↑ "The Home of CricketArchive". Cricketarchive.co.uk. 2 September 1968. Retrieved 15 August 2014.
  91. 1 2 "Most runs off one over". Stats.cricinfo.com. Retrieved 15 August 2014.
  92. ↑ "Garfield Sobers". ICC. Retrieved 17 July 2026.
  93. ↑ The Don Declares; Chapter: Farewell to Cricket; Interviewer Norman May, ABC Audio, 1988
  94. 1 2 Benaud, p. 119
  95. ↑ Trueman, p. 294
  96. ↑ James, p. 109
  97. 1 2 Wisden Collection, p. 181
  98. ↑ Frith, p. 195
  99. ↑ Major, p. 214
  100. ↑ Wisden at Lord's, p. 163
  101. ↑ Alan Bestic, King Cricket – Gary Sobers, Pelham Books Ltd, 1967
  102. ↑ "Sir Garfield Sobers". Barbados Pocket Guide. Retrieved 1 June 2026.
  103. ↑ Sobers, pp. 168–169
  104. ↑ Sobers, p. 244
  105. ↑ Pathé Gazette (14 September 1969). Sobers Wedding (newsreel). Nottinghamshire, UK: British Pathé. Retrieved 8 September 2024.
  106. ↑ Sobers, p. 241
  107. ↑ Sobers, p. 245
  108. ↑ Sobers, p. 11
  109. ↑ Sobers, ch. 20
  110. ↑ Sobers, Garfield. Bonaventure and the Flashing Blade, Pelham Books, 1967
  111. ↑ "'It'll be sad for a lot of us': Sir Gary Sobers stumped over Barbados cutting ties with the Queen". The Telegraph. 29 November 2021. Archived from the original on 1 December 2021. Retrieved 1 December 2021.
  112. ↑ Hoult, Nick (17 July 2026). "Sir Garfield Sobers dies aged 89 – farewell to the most talented cricketer ever". The Daily Telegraph. Archived from the original on 17 July 2026. Retrieved 17 July 2026.
  113. ↑ "Sir Garfield Sobers obituary: cricket's greatest all-rounder". The Times (in British English). Retrieved 18 July 2026.
  114. ↑ "Barbados declares national day of mourning following Sobers' death". Jamaica Observer. 17 July 2026. Retrieved 17 July 2026.
  115. ↑ "Barbados declares days of national mourning in memory of cricket legend Sir Garfield Sobers". Jamaica Gleaner. 17 July 2026. Retrieved 18 July 2026.
  116. ↑ "Verifying Device". www.thetimes.com. Retrieved 2026-07-31.
  117. ↑ Henry, Matthew (17 July 2026). "West Indies legend Sobers dies aged 89". BBC Sport. Retrieved 18 July 2026.
  118. ↑ Douglas, Steve (17 July 2026). "West Indies cricketing great Garry Sobers dies at age 89". Associated Press. Retrieved 17 July 2026.
  119. ↑ The London Gazette: (Supplement) no. 46444. p. . 31 December 1974. Retrieved on 27 April 2008
  120. 1 2 Catalogue data for file FCO 57/606: "Award of Knight Bachelorhood to Garfield (Gary) St Aubyn Sobers, West Indian cricketer"
  121. ↑ "People in Sports Sobers, To Cricketer, Retires". The New York Times. 17 August 1974. Retrieved 17 July 2026.
  122. ↑ The London Gazette: no. 46502. p. . 27 February 1975. Retrieved on 27 April 2008
  123. ↑ Andrews, Eamonn; Crawshaw, Jack (1978), Surprise of Your Life, Everest
  124. ↑ National Heroes of Barbados—Sir Garfield Sobers بایگانی‌شده در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine، Government of Barbados. بازبینی‌شده در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۸.
  125. ↑ Barbados National Heroes بایگانی‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine. بازبینی‌شده در ۶ سپتامبر ۲۰۰۹.
  126. ↑ "Sa'adi Thawfeeq, "A slinger and some swingers", All-time XI: Sri Lanka, ESPN Cricinfo. 18 March 2010". Cricinfo.com. Retrieved 15 August 2014.
  127. ↑ "Australian Government—It's an honour—Australia Celebrating Australians. Entry for Sobers, Garfield St Aubrun". Itsanhonour.gov.au. 9 June 2003. Retrieved 15 August 2014.
  128. 1 2 "ICC's highest accolade named after Sobers". ESPNcricinfo.com. Retrieved 1 June 2026.
  129. ↑ "The Wetherell Award – English First Class Cricket". The Cricket Society. Retrieved 5 September 2025.
  130. ↑ "NCCC News : Cambridge MCCU vs Nottinghamshire: Statistical Preview". Trentbridge.co.uk. Archived from the original on 2 August 2017. Retrieved 5 September 2025.
  131. ↑ "Five cricketers of the century". Wisden Cricketer's Almanack, 2000 edition. بازبینی‌شده در ۸ نوامبر ۲۰۰۸.
  132. ↑ "India Abroad". Rediff. 31 December 2004. Retrieved 15 August 2014.
  133. ↑ "WG Grace and Shane Warne in Wisden All-time World Test XI". BBC Sport. 23 October 2013. Retrieved 26 July 2019.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.