اتحادیهگرایی مختص اعضا
| بخشی از مقالههای مربوط به |
| اتحادیههای صنفی و کارگران |
|---|
 |
اتحادیهگرایی مختص اعضا، که با نام اتحادیهگرایی اقلیت نیز شناخته میشود، مدلی برای اتحادیههای کارگری است که در آن اتحادیههای محلی، نمایندگی و سازماندهی کارگران را بر عهده دارند که بهطور داوطلبانه عضو میشوند (و حق عضویت میپردازند). در این مدل، انتخابات اتحادیهای توسط کل نیروی کار برگزار نمیشود تا تعیین کند که آیا اکثریت خواهان نمایندگی نیروی کار توسط یک شعبه محلی از یک اتحادیه ملی هستند یا خیر، اما با این حال، یک اتحادیه میتواند برای حمایت از اعضایی که حق عضویت پرداخت میکنند، وجود داشته باشد.
در حالی که اتحادیههای اکثریتی معمولاً حقوق چانهزنی جمعی را در اختیار دارند و از آن محافظت میکنند، اعضای اتحادیههای اقلیتی ممکن است توسط اتحادیه سازماندهی شوند تا شکایات گروهی را به صورت خصوصی به مدیریت ارائه دهند. توانایی چنین اتحادیههایی برای برگزاری جلسات در محل کار نیز به اختیار مدیریت بستگی دارد.[۱]
مزایا و معایب
اتحادیهگری مختص اعضا، به اعضا و سازماندهندگان این امکان را میدهد که زیر نظر مدیریت فعالیت کنند، بهویژه در مناطقی که احساسات ضد اتحادیه رایج است. همچنین این مدل به اتحادیههای محلی اقلیت اجازه میدهد تا مدلهای دیگر فعالسازی و سازماندهی را آزمایش کنند.
یکی از معایب این مدل این است که کسب و کارها ممکن است یک اتحادیه اقلیت را بهعنوان نماینده چانهزنی جمعی برای کارمندانی که عضو هستند، به رسمیت نشناسند. اعتصابات و تظاهرات برای اتحادیههای اقلیت احتمالاً ممکن نیست، به این معنی که پاسخ به شکایات ثبت شده توسط اعضا بهطور کامل به اختیار و زمانبندی مدیریت بستگی دارد.
ایالات متحده
مارویت و شریور دربارهٔ تاریخچه اتحادیههای محدود به اعضا در ایالات متحده نوشتند و اینکه چگونه این مدل پس از تصویب قانون روابط کار ملی در سال ۱۹۳۵ بهطور نزدیک به فراموشی رفت. نویسندگان چندین نمونه از اتحادیههای اقلیت را بررسی کردند، از جمله «اتحادیه کارگران تگزاس» (یک اتحادیه مستقل در سن آنتونیو، تگزاس) و «CAAMWU» از کارگران الکتریکی در شهرستان نش، کارولینای شمالی.[۱]
یک نمونه جدیدتر از یک اتحادیه اقلیت، «UAW محلی ۴۲» است که در ژوئیه ۲۰۱۴ در کارخانه مونتاژ فولکسواگن در چاتانوگا، تنسی، تشکیل شد.[۲] با وجود برگزاری یک رایگیری ناموفق برای اتحادیهسازی در این کارخانه، فولکسواگن اعضایی را که به این اتحادیه محلی پیوستهاند، به رسمیت میشناسد. پس از برگزاری رایگیری نزدیک علیه UAW، فولکسواگن سیاست جدیدی را اعلام کرد که به گروههایی که حداقل ۱۵٪ از نیروی کار را نمایندگی میکنند، اجازه میدهد در جلسات شرکت کنند و دسترسی بالاتری برای گروههایی که ۳۰٪ و ۴۵٪ از کارکنان را نمایندگی میکنند، فراهم میکند.[۳] این موضوع کارگران ضد UAW که مخالف رایگیری اول بودند را به تشکیل یک اتحادیه رقیب به نام «شورای آمریکایی کارمندان» واداشت.[۴] در دسامبر ۲۰۱۴، UAW بهعنوان نماینده بیش از ۴۵٪ از کارکنان تأیید شد.[۵]
جستارهای وابسته
منابع
- 1 2 Marvit, Moshe; Schriever, Leigh Anne (21 October 2015). "With Traditional Unions on the Decline, Can Members-Only Unions Breathe Life Back Into Labor?". Retrieved 14 May 2018.
- ↑ "Volkswagen's Sort-of Union in Tennessee". Bloomberg. 19 February 2015. Retrieved 14 May 2018 – via www.bloomberg.com.
- ↑ "VW welcomes UAW, other unions in Tenn". Detroit Free Press. 12 November 2014. Archived from the original on 3 October 2015. Retrieved 2 October 2015.
- ↑ Lydia DePillis (19 November 2014). "The strange case of the anti-union union at Volkswagen's plant in Tennessee". Washington Post. Archived from the original on 4 October 2015. Retrieved 2 October 2015.
- ↑ "UAW certified to represent VW workers in Tennessee". Detroit Free Press. 8 December 2014. Archived from the original on 4 October 2015. Retrieved 2 October 2015.
پیوند به بیرون
- تاریخچه تالار تجارت گلاسکو
- شورای صنفی چیست؟ انجمن شوراهای اتحادیه کارگری لندن بزرگ
- شوراهای اتحادیه کارگری توسط کنگره اتحادیه کارگری بریتانیا
- کاتالوگ بایگانی شورای تجارت کاونتری، نگهداری شده در مرکز اسناد مدرن، دانشگاه وارویک
- کاتالوگ مجموعه انتشارات شورای تجارت، که در مرکز اسناد مدرن، دانشگاه وارویک نگهداری میشود.