بهرامی سرخسی
ابوالحسن علی بهرامی سرخسی شاعر سرشناس و عالم سرخسی قرن چهارم هجری دربار غزنویان بودهاست.
تاریخچه
امین احمد رازی در تذکرهٔ هفت اقلیم، وی را معاصر با ناصرالدین سبکتگین (مرگ: ۳۸۷ ق) میداند. او علاوه بر شاعری در دانشهای ادبی نیز ماهر بود. در علم ادب دو کتاب به نامهای غایة العروضین و کنز القافیه به او منسوب شدهاند. علی بهرامی در علم، شعر و معرفت مهارت زیاد داشتهاست و کتاب خجستهنامهاش در علم عروض بینظیر است.
شعر
از شعرهایی که از او بر جا مانده روشن است که تحت تأثیر شاعران دورهٔ سامانی بودهاست. شعر زیر از اوست:
| ما هر دو بتا گل دورنگیم | بنگر به چه خواهمت صفت کرد | |
| یک نیمهٔ آن تویی به سرخی | وین نیم دگر منم چنین زرد |
منابع
مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به بهرامی سرخسی در ویکیگفتاورد موجود است.
- صفا، ذبیحالله، تاریخ ادبیات در ایران (جلد یکم)، انتشارات فردوس، چاپ هفدهم
- سیروس محمدنیا قرائی (۱۳۸۵)، جغرافیای شهرستان سرخس، انتشارات سخن گستر مشهد
This article is issued from ویکیپدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.