تپه اسکیلین
| The Esquiline Hill | |
|---|---|
| One of the هفت تپه رم of رم | |
| زبان لاتین name | Collis Esquilinus |
| زبان ایتالیایی name | Esquilino |
| Rione | اسکیلینو |
| Buildings | دوموس اورئا (خانهٔ زرین)، حمام‌های تراژان، نیمفائومی که به اشتباه معبد مینروا مدیکا نامیده شده |
| آیین در روم باستان | معبد مینروا مدیکا (از میان رفته) |
| Roman sculptures | دیسک‌پران |
تپه اسکیلین (به لاتین: Collis Esquilinus; به ایتالیایی: Esquilino) یکی از هفت تپه رم در شهر رم است. این تپه بلندترین و پهناورترین تپه از میان هفت تپه رم به‌شمار می‌رود و ارتفاع آن به حدود ۶۵ متر می‌رسد. جنوبی‌ترین زبانه این تپه، اوپیوس (تپه اوپیان) نام دارد.
تپه اسکیلین از دوران باستان یکی از مناطق مسکونی اشرافی رم بوده‌است. در دوران امپراتوری، شخصیت‌های برجسته‌ای چون گایوس مایسیناس و نرون در این تپه اقامت داشتند یا آثار معماری برجسته‌ای در آن برپا کردند. ریونه اداری اسکیلینو در رم امروزی نام خود را از همین تپه گرفته‌است.
_(14762604401).jpg)
ریشه‌شناسی
خاستگاه نام اسکیلین هنوز محل بحث است. یک دیدگاه بر آن است که این تپه به دلیل فراوانی درختان بلوط ایتالیایی (به لاتین: aesculi) در آن، این نام را گرفته‌است. دیدگاه دیگر چنین است که در آغاز شکل‌گیری رم، پالاتینوم و کاپیتولیوم و کناره‌های شمالی کائلیان پرجمعیت‌ترین بخش‌های شهر بودند و ساکنان آن‌ها inquilini («شهرنشینان») خوانده می‌شدند؛ در مقابل، کسانی که در مناطق بیرونی — اورلیوس، اوپیوس، کیسپیوس و فاگوتال — زندگی می‌کردند، exquilini («حومه‌نشینان») نامیده می‌شدند.
پیشینه
تپه اسکیلین دارای سه زبانه برجسته است که گاه خودشان نیز «تپه» نامیده می‌شوند:[۱]
- کیسپیان (Cispius) — زبانه شمالی
- اوپیان (Oppius) — زبانه جنوبی
- فاگوتال (Fagutalis) — زبانه غربی
این تپه بر فراز دره‌ای قرار دارد که بعدها کولوسئوم در آن ساخته شد و از دیرباز یکی از محلات مسکونی اشرافی رم بوده‌است.
بر پایه گزارش تیتوس لیویوس، آبادی روی تپه اسکیلین در دوران پادشاهی سرویوس تولیوس، ششمین پادشاه رم، در سده ششم پیش از میلاد گسترش یافت. آن پادشاه همچنین اقامتگاه خود را به این تپه انتقال داد تا بر اعتبار آن بیفزاید.[۲]
مشاور سیاسی و حامی هنر گایوس مایسیناس (۷۰–۸ پیش از میلاد) باغ‌های مایسیناس را بر فراز دیوار سرویوسی و گورستان اسکیلین در این تپه بنا کرد؛ این باغ‌ها نخستین نمونه از سبک باغ‌سازی هلنیستی-ایرانی در رم بودند و دارای پلکان‌ها، کتابخانه‌ها و دیگر عناصر فرهنگ رومی بودند. در زبانه اوپیوس، نرون (۳۷–۶۸ میلادی) با مصادره اراضی، کاخ باشکوه و یک‌مایلی خود دوموس اورئا را برپا کرد[۳] و پس از آن تراژان (۵۳–۱۱۷ میلادی) حمام‌های تراژان را در همین مکان ساخت که بقایای هر دو اثر تا امروز برجاست. هورتی لیکینیانی، مجموعه باغ‌هایی از سده سوم میلادی که نیمفائوم نسبتاً خوب حفظ‌شده‌اش را دربرمی‌گیرد و پیش‌تر به اشتباه با معبد مینروا مدیکا (که دیگر پابرجا نیست) یکی پنداشته می‌شد، احتمالاً بر روی این تپه ساخته شده‌اند. در شمال‌شرقی‌تر، بر فراز کیسپیوس، سانتا ماریا ماجوره جای دارد.
در دوران امپراتوری آوگوستوس، تپه اسکیلین مرکز تجمع شاعران و حماسه‌سرایان بود؛ از جمله ویرژیل و هوراس در آنجا می‌زیستند.[۴] در دوران امپراتوری، بخش بالایی تپه محله‌ای اشرافی بود، در حالی که بخش‌های پایینی آن به محله بدنام Subura تعلق داشت.[۴]
همچنین بخش شرقی دیوار سرویوسی، از جمله دروازه‌ای به نام پورتا اسکیلینا، از روی این تپه می‌گذشت.[۴]
یافته‌های باستان‌شناختی
در سال ۱۵۰۶ میلادی، مجسمه لائوکوئون بر روی تپه اسکیلین بازیافت شد. در سال ۱۷۸۱ میلادی، نخستین نسخه شناخته‌شده از مجسمه مرمری دیسک‌پران — اثر مایرون — در ملک رومی خاندان خاندان ماسیمو، ویلا پالومبارا، در تپه اسکیلین کشف شد.[۱] در سال ۱۸۷۴ میلادی نیز مجسمه‌ای از پیکر زنانه برهنه در باغ‌های امپراتوری این تپه به دست آمد که «ونوس اسکیلین» نامیده می‌شود.
گنجینه اسکیلین، که اکنون در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود، نیز در پای این تپه کشف شد.[۴]
همنامی
- دهکده کوچک اسکیلینچوچه در هندوراس نام خود را از تپه اسکیلین گرفته‌است.
جستارهای وابسته
منابع
- 1 2 Claridge، Amanda (۲۰۱۰). Rome: An Oxford Archaeological Guide. Oxford University Press. ص. ۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ تیتوس لیویوس، از پیدایش روم، ۱٫۴۴
- ↑ Roth، Leland M. (۱۹۹۳). Understanding Architecture: Its Elements, History and Meaning (ویراست First). Boulder, CO: Westview Press. صص. 227. شابک ۰-۰۶-۴۳۰۱۵۸-۳.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 «Meyers Lexikonverlag». Band ۸. Bibliographisches Institut, Mannheim. ۱۹۷۳. دریافت‌شده در ۲۹ مارس ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Esquiline Hill». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۵ آوریل ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Esquilin». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۵ آوریل ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- هفت تپه رم