خواجه بخارایی

خواجه بخارایی شاعر یهودی پارسی‌گوی اهل بخارا بود که در سال ۱۶۰۶ بر اساس کتاب دانیال و میدراش‌های مرتبط، اثر منظوم دانیال‌نامه را به زبان فارسی سرود. این اثر بیش از دو هزار بیت دارد و حماسی‌ای به سبک آثار مولانا شاهین شیرازی و عمرانی است. شامل صحنه‌هایی بدیعی از نبردها، از جمله رویارویی سپاه کوروش هخامنشی و داریوش مادی با دشمن مشترکشان، بلشاصر آخرین امپراتور بابل است. اثر کمیابی است و امروزه تنها یک نسخهٔ کامل از آن وجود دارد.[۱]

نمونهٔ آثار

قضا را داریوش شاه مادیبه کورش گفت در کيفیت می
که آورده است پیک تیزگامیز بغداد از برای من پیامی
ز کار و بار شاهی نیست آگاهکه شاهان مرده اند و او شده شاه
که پور بخت النصر آن شاه بد نامبه تخت سلطنت بگرفته آرام[۲]

منابع

  • Pirnazar, Nahid (2021). Judeo-Persian Writings: A Manifestation of Intellectual and Literary Life. New York: Routledge. ISBN 9781000077001.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.