گویش تجریشی

گویش تجریشی
تجریشی
زبان بومی در ایران
استان تهران
منطقهشهرستان شمیرانات
گویش‌ها
تجریشی
آهاری
اوشانی
فشمی
الفبای فارسی
کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹
نقشهٔ زبانی استان تهران، رنگ سبز تیره زبان مازندرانی، رنگ سبز روشن گویش‌های انتقالی بین فارسی و مازندرانی، رنگ زرد زبان فارسی

گویش تجریشی[۱] یکی از گویش‌های زبان فارسی و زیر مجموعه گویش‌های فارسی-تبری است.[۲]

حبیب برجیان، زبان‌شناس ایرانی، که بررسی کامل تمام منابع در دسترس از گویش تجریشی را انجام داده در پایان پژوهش خود می‌نویسد: «بررسی ژنتیکی گویش تجریش این امر را تأیید می‌کند که تجریشی، بااین‌همه تغییرات جزئی نسبت به فارسی استاندارد امروزی، تفاوتی با گروه فارسی (زبان‌های ایرانی جنوب غربی) نشان نمی‌دهد. در ریخت‌شناسی فعل است که در تجریشی یک تأثیر بزرگ از زبان‌های کاسپین پیدا می‌کنیم که به واسطه پیوندهای قدیمی اجتماعی-اقتصادی با نواحی شمال کشور بر این گویش تأثیرگذار شده است؛ بنابراین می‌توانیم تجریشی و دیگر گویش‌های شمیرانی را فارسی با تأثیرگیری قابل توجه از گویش‌های کاسپین بدانیم.»

حبیب برجیان در ادامه می‌نویسد: «با کمال تعجب، ما در گویش تجریش و دیگر روستاهای قدیم شمیران هیچ اثری از زیربنای شاخه زبان‌های ایرانی شمال غربی نمی‌یابیم … و تنها چیزی که در این میان می‌توان یافت لایه صرفی نسبتاً سطحی است که از گویش‌های گاسپین جذب شده است. این نشان‌دهنده آن است که تجریش، شمیران، ری و سکونتگاه‌های پیرامون آن از دورانی بسیار نخستین فارسی‌زبان بوده‌اند.[۳]

گویش‌های انتقالی میان فارسی و مازندرانی را گویش‌های فارسی-مازندرانی نامیده‌اند که در مناطق شمالی‌تر از شمیران نظیر آهار، اوشان و فشم گویش می‌شود.[۴] دانشنامه ایرانیکا درباب زبان منطقه قصران آورده است که باید به دو بخش باید تقسیم شود. زبان بومیان شمال و شمال شرق منطقه بخش درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان مازندرانی دارد. گویش منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جاجرود و تجریش در جنوب شمیران حالت انتقالی بین فارسی و مازندرانی دارد و تأثیراتی از زبان‌های حاشیه جنوبی دریای خزر را نشان می‌دهد.[۵][۶] والنتین ژوکوفسکی خاورشناس و زبان‌شناس روس اواخر قرن ۱۹ میلادی در سفری که به ایران داشت در حوالی شمیران با گویش تجریشی آشنا شده و در آثارش به این گویش اشاره می‌کند.

به دلیل تأثیر زبان مازندرانی بر تجریشی برخی، پیش از انجام بررسی‌های کامل که نشان داده تجریشی ز گویش‌های فارسی است، آن را در دسته انتقالی بین فارسی و مازندرانی ذکر کرده بودند.[۷]. به اعتقاد حبیب برجیان گویش تجریشی گویشی منقرض شده است.[۸] به گفته حسین سامعی، دکتر سامعی نقل نمودند که تجریشی اصیل می‌باشند و هنوز در خانواده ایشان سالخوردگان بین خود به گویش تجریشی سخن می‌گویند.[۹] به گفته الهه گل‌بستان گویش آهاری گویشی از گویش‌های تجریشی است.[۱۰] به گفته وی این گویش تحت تأثیر زبان فارسی در شرف انقراض می‌باشد.[۱۱]

تحقیق دربارهٔ گویش تجریش را نخستین بار ژوکوفسکی در سال ۱۸۸۳ تا ۱۸۸۹ انجام داد و سپس سامعی در سال ۱۳۸۳ تحقیق جامع‌تری را در این باره منتشر کرد.[۱۲] به گفته مهدی علمداری در حال حاضر فقط بعضی افراد مسن تجریش با این گویش آشنایی دارند اما در روستاهای دورتر از مرکز تجریش هنوز کم و بیش به آن سخن می‌گویند. این گویش شباهت زیادی به گویش مناطق جنوبی شهرهای دماوند مانند گیلیارد و آیینه‌ورزان دارد.[۱۳]

به گفتهٔ حبیب برجیان در دامنه جنوبی رشته کوه البرز طیف وسیعی از لهجه‌های ترکیبی وجود دارند که می‌توانند به دو گروه تقسیم شوند: گروه نخست گویش‌های طبری هستند که تحت تأثیر زبان فارسی هستند که اصطلاحاً به آن گویش تبری‌گون گفته می‌شود و گروه دوم گویش‌های زبان فارسی هستند که تحت تأثیر زبان طبری قرار داشته‌اند و به نوعی مرز انتقال دو زبان طبری و فارسی محسوب می‌شوند. در گویش‌های انتقالی یک واگرایی در واژگان فارسی دیده می‌شود که با لهجه تهرانی تلفظ می‌شوند و از نظر ریخت‌شناسی بسیار شبیه به گویش تهرانی هستند ولیکن از نظر فعلی تحت تأثیر زبان مازندرانی هستند و دراین گویش‌ها افعال مازندرانی در غالب فارسی صرف می‌شود. باوجود نزدیکی بین گویش‌های انتقالی و فارسی، به علت وجود واژگان متفاوت و استفاده از افعال مازندرانی درک متقابل بین گویشوران این دو زبان به شدت پایین می‌باشد و پژوهشگرانی همچون صادق کیا از زبان طبری برای فهم این گونه گویش‌ها بهره جسته‌اند.[۱۴]

دانشنامه ایرانیکا درباب زبان منطقه قصران آورده است که باید به دو بخش باید تقسیم شود. زبان بومیان شمال و شمال شرق منطقه بخش درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان مازندرانی دارد. گویش منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جاجرود و تجریش در جنوب شمیران گونه ای از گویش‌های انتقالی است.[۱۵][۱۶]

والنتین ژوکوفسکی خاورشناس و زبان‌شناس روس اواخر قرن ۱۹ میلادی در سفری که به ایران داشت در حوالی شمیران با گویش تجریشی آشنا شده و در آثارش به این گویش اشاره می‌کندو تا امروز در محدوده‌هایی از جمله سرآسیاب دولاب، شاه عبدالعظیم و… هنوز هم افرادی با لهجه شمیرانی صحبت می‌کنند.[۱۷] گیتی دیهیم در کتاب بررسی خرده‌گویش‌های منطقهٔ قصران به انضمام واژه‌نامهٔ قصرانی آورده است: البته زبان رایج در لالان مانند اوشان، فشم، میگون و لواسان، کاملاً تاتی نیست و زبان مازندرانی بسیار در آن نفوذ یافته است. گویش مردم لالان به گویش روستاهای امامه، زایگان، آبنیک، گرمابدر، میگون و شمشک در قصران بسیار نزدیک است. نفوذ مازندرانی در زبان تاتی قصران به این دلیل است که قصران در گذشته تحت حاکمیت طبرستان قرار داشته اما در تقسیمات کشوری معاصر جزو استان تهران محسوب می‌شود.[۱۸]حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، شمشک، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشهٔ زبان‌های دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تأثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجهٔ مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنان‌که در لهجهٔ میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجهٔ مازندرانی غلبه دارد.[۱۹]

محدوده جغرافیایی

گویش تجریشی گویش بومیان تجریش بود که در تجریش گویش می‌شده است.[۲۰]

دستور زبان

ضمایر

در گویش تجریش ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی.[۲۱]

ضمیر۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
فاعلی، تجریشmantuušomâunâhâ
مفعولی، تجریشmanrotorouromârošomarounâhâro
ملکی، تجریشmtšmontonšon

شناسه

در گویش تجریش شناسه‌ها به صورت زیر در آخر فعل می‌آیند:

گذشته۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
شناسه پس از همخوان (صامت)amiiminan
شناسه پس از واکه (حرف صدادار) فعل حالmyeymynn
شناسه پس از واکه (حرف صدادار) فعل گذشتهmyymynn
شناسه پس از واکه (ی)ameyeymeynan

صرف فعل

در جدول زیر فعل دادن (hâdian) بر اساس گویش تجریش در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.[۲۲]

زمان/شخص۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
حال التزامیhâdamhâdihâdehâdimhâdinhâdan
حال سادهhâmdamhâmdihâmdehâmdimhâmdinhâmdan
حال در حال انجامdaram-hâmdamdari-hâmdidare-hâmdedarim-hâmdimdarin-hâmdindaran-hâmdan
گذشته سادهhâdâmhâdâyhâdâhâdâymhâdâynhâdân
گذشته استمراریhâmdâmhâmdâyhâmdâyehâmdâymhâmdâynhâmdân
گذشته در حال انجامdabom-hâmdâmdaboy-hâmdâydabo-hâmdâyedaboym-hâmdâymdaboyn-hâmdâyndabon-hâmdân
گذشته کاملhâdaye bomhâdaye boyhâdaye bohâdaye boymhâdaye boynhâdaye bon

در جدول زیر فعل دیدن (bedian) بر اساس گویش تجریش در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.[۲۳]

زمان/شخص۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
حال التزامیbeinambeinibeinebeinimbeininbeinan
حال سادهmeinammeinimeinemeinimmeininmeinan
حال در حال انجامdaram-meinamdari-meinidare-meinedarim-meinimdarin-meinindaran-meinan
گذشته سادهbediambedieybedibedieymbedieynbedian
گذشته استمراریmediammedieymedimedieymmedieynmedian
گذشته در حال انجامdabom-mediamdaboy-medieydabo-medidaboym-medieymdaboyn-medieyndabon-median
گذشته کاملbedia bombedia boybedia bobedia boymbedia boynbedia bon

نشانه جمع

اسم در گویش تجریشی با [hâ] و [â] به اسم جمع تبدیل می‌شود.[۲۴]

خونه‌هاxona
بچه‌هاiâlâ

نشانه نکره

در گویش تجریشی با افزودن حرف [yek] یا [ye] به اول جمله اسم نکره ایجاد می‌شود همچنین اگر به آخر اسمی حرف [i] اضافه شود اسم نکره ساخته می‌شود.[۲۵]

یک نفرyek kesi
یک پسرyâli

مضاف مضافٌ‌الیه

در گویش تجریشی همچون زبان‌های فارسی مضافٌ‌الیه پس از مضاف می‌آید. در گویش طالقانی و مازندرانی و گیلکی برخلاف این قاعده عمل می‌شود.[۲۶]

نماز شبnemâz šou
پل بالاpul bâlâ

صفت و موصوف

در گویش تجریشی همچون زبان فارسی صفت پس از موصوف می‌آید. در گویش طالقانی و مازندرانی و گیلکی برخلاف این قاعده عمل می‌شود.[۲۷]

نان سوختهnun besauxte
صورت سفیدdim sefidi

حرف اضافه

در گویش تجریشی حرف اضافه از قبیل زیر است:[۲۸]

فارسی معیارگویش تجریش
ازez/az
رویbar
بهbe
درde/mon/mun
رویru
باvâ/vo
برایvase
راo/u/ro/ra
فارسی معیارگویش تجریش
بینی در صورت هستdemog mon dim dere
برو در خانهbašu mun xune
برای این دختر می‌آورمvase i duxteri miorem
پشیمان بود چرا من سکه مسی (پول سیاه) را نگرفتمpešimon vobu vase či men puli siyoru honegetam
با تو کار داردvo tu kor dore
کفشم در پام نبودkušem pomde danabu
هر دو زن را بدهhar dotu zonu hode
آن پسر را می‌خواهدun puserro moxo
قبل از این کدخدای ده بودمpiš ez inâ xydoi de bum

فعل شدن

در گویش تجریشی سه فعل [gedian] و [bavoan] و [šodan] به معنای شدن است.[۲۹]

فارسی معیارگویش تجریش
سنگین شدsangin gede
خوب می‌شوندxob megedian
خوب شدمxob bavum
عوض شدavaz bavo
غروب که می‌شودqorub ke meše

فعل بودن

در گویش تجریش همچون زبان مازندرانی برای بیان بودن در جایی از فعل [dar] (زمان حال) و از فعل [dav] (زمان گذشته) استفاده می‌شود.[۳۰]

فارسی معیارگویش تجریش
کتاب کجا هستketâb koje dare
این بچه کجا هستi yâlak koje dare
دیشب کجا بودیdišo koje davoy
یک نفر اینجا بودye nafer injâ davo

افعال

شماری از افعال تجریشی و مقایسه آن با گویش ساری و فارسی:

گویش تجریشگویش ساریفارسی
biyâmombiyâmomeآمدم
biyoudanbiyourdenآوردن
dabessamdavessemeبستم
hâmdehedâداد
mukunamkumbeمی‌کنم
kunamhâkunemبکنم
baressieybaresiyeرسید
meresireseniمی‌رسی

واژگان

شماری از واژه‌های تجریشی و مقایسه آن با گویش کجوری و فارسی:

گویش تجریشگویش کجوری (کندلوس)فارسی
puserrikâ/pesarپسر
yâl/bečevačeپسر
adisaašnufeعطسه
vasevesseبرای
mišgâ/gungušdmičkâگنجشک
vezgakvagقورباغه
četuničitiniچطورید
dimdimصورت
buapiyarپدر
nanamâr/nenâمادر
qalâqkalâjکلاغ
bolbâlدست

جستارهای وابسته

منابع

  1. BORJIAN, HABIB (2011). ""The extinct dialect of Tajrish: Caspian or Persian?"". Jurnale of Persianate Studies (به انگلیسی): 246.
  2. Journal of Persianate Studies 4 (2011) 246-271 brill.nl/jps T h e Extinct Dialect of Tajrish: Caspian or Persian? Habib Borjian Encyclopaedia Iranica. p.265.
  3. Journal of Persianate Studies 4 (2011) 246-271 brill.nl/jps The Extinct Dialect of Tajrish: Caspian or Persian? Habib Borjian Encyclopaedia Iranica. p.265.
  4. الهه گل بستان، نظام صرف فعلی در گویش آهاری، ۱۲۱.
  5. the region can be divided into two linguistic zones: (1) The vernaculars of the north and southeast of Inner Qaṣrān show high degrees of affinity with Ṭabari (Māzandarāni) but with a substantial blend of Persian vocabulary and grammar; they are thus coined as ‘Ṭabaroid’ (Borjian, 1913b). (2) The southern dialects, from Ušān in the middle course of the Upper Jājrud southward to Tajriš in Šemirān, are given the appellation ‘Perso-Tabaric’ on the grounds that they are akin to Persian, while carrying a thick Caspian stratum, Giti Deyhim and EIr. , “QAṢRĀN,” Encyclopædia Iranica, online edition
  6. دیهیم گیتی، کتاب «بررسی خرده‌گویش‌های منطقه قصران»، ۱۳۸۴، چاپ اول، نشر فرهنگستان زبان و ادب فارسی، فصل قصران خارج: داستان تجریشی {{صفحه؟}}
  7. BORJIAN, HABIB (2013). ""Perso-Tabaric Dialects in the Language Transition Zone Bordering Mazandaran"" (PDF). Studia Iranica (به انگلیسی): 195.
  8. BORJIAN, HABIB (2011). ""The extinct dialect of Tajrish: Caspian or Persian?"". Jurnale of Persianate Studies (به انگلیسی): 246.
  9. سامعی، حسین (۱۳۹۲). «گویش تجریشی». فصلنامه فرهنگ مردم، سال دوازدهم شماره ۴۵ (پیاپی ۴۶، بهار و تابستان ۱۳۹۲) (۷): ۹۷.
  10. گل بستان، الهه (۱۳۹۶). «نظام صرف فعلی در گویش آهاری» (PDF). زبان‌ها و گویش‌های ایرانی (۸): ۱۲۱.
  11. گل بستان، الهه (۱۳۹۶). «نظام صرف فعلی در گویش آهاری» (PDF). زبان‌ها و گویش‌های ایرانی (۸): ۱۳۴.
  12. علمداری، مهدی (۱۳۸۵). «پژوهشی تازه در گویش دماوندی». گویش‌شناسی (۵): ۶۲.
  13. علمداری، مهدی (۱۳۸۵). «پژوهشی تازه در گویش دماوندی». گویش‌شناسی (۵): ۶۲.
  14. BORJIAN, HABIB (2013). ""Perso-Tabaric Dialects in the Language Transition Zone Bordering Mazandaran"" (PDF). Studia Iranica (به انگلیسی): 196.
  15. the region can be divided into two linguistic zones: (1) The vernaculars of the north and southeast of Inner Qaṣrān show high degrees of affinity with Ṭabari (Māzandarāni) but with a substantial blend of Persian vocabulary and grammar; they are thus coined as ‘Ṭabaroid’ (Borjian, 1913b). (2) The southern dialects, from Ušān in the middle course of the Upper Jājrud southward to Tajriš in Šemirān, are given the appellation ‘Perso-Tabaric’ on the grounds that they are akin to Persian, while carrying a thick Caspian stratum, Giti Deyhim and EIr. , “QAṢRĀN,” Encyclopædia Iranica, online edition
  16. دیهیم گیتی، کتاب «بررسی خرده‌گویش‌های منطقه قصران»، ۱۳۸۴، چاپ اول، نشر فرهنگستان زبان و ادب فارسی، فصل قصران خارج: داستان تجریشی {{صفحه؟}}
  17. «بررسی لهجه تهرانی در گفتگو با پژوهشگران تاریخ پایتخت و زبان‌شناسان». همشهری آنلاین.
  18. دیهیم گیتی، کتاب «بررسی خرده‌گویش‌های منطقه قصران»، ۱۳۸۴، چاپ اول، نشر فرهنگستان زبان و ادب فارسی.
  19. کریمان، حسین (۱۳۸۶). قصران (کوهسران). تهران: وزیری (کالینگور). ص. جلد دوم صفحه ۷۵۸. شابک ۹۷۸۹۶۴۵۲۸۱۰۱۲.
  20. BORJIAN, HABIB (2013). ""Perso-Tabaric Dialects in the Language Transition Zone Bordering Mazandaran"" (PDF). Studia Iranica (به انگلیسی): 198.
  21. BORJIAN, HABIB (2011). ""The extinct dialect of Tajrish: Caspian or Persian?"". Jurnale of Persianate Studies (به انگلیسی): 252.
  22. BORJIAN, HABIB (2013). ""Perso-Tabaric Dialects in the Language Transition Zone Bordering Mazandaran"" (PDF). Studia Iranica (به انگلیسی): 214.
  23. BORJIAN, HABIB (2013). ""Perso-Tabaric Dialects in the Language Transition Zone Bordering Mazandaran"" (PDF). Studia Iranica (به انگلیسی): 214.
  24. BORJIAN, HABIB (2011). ""The extinct dialect of Tajrish: Caspian or Persian?"". Jurnale of Persianate Studies (به انگلیسی): 249.
  25. BORJIAN, HABIB (2011). ""The extinct dialect of Tajrish: Caspian or Persian?"". Jurnale of Persianate Studies (به انگلیسی): 249.
  26. BORJIAN, HABIB (2011). ""The extinct dialect of Tajrish: Caspian or Persian?"". Jurnale of Persianate Studies (به انگلیسی): 249.
  27. BORJIAN, HABIB (2011). ""The extinct dialect of Tajrish: Caspian or Persian?"". Jurnale of Persianate Studies (به انگلیسی): 249.
  28. BORJIAN, HABIB (2011). ""The extinct dialect of Tajrish: Caspian or Persian?"". Jurnale of Persianate Studies (به انگلیسی): 252.
  29. BORJIAN, HABIB (2011). ""The extinct dialect of Tajrish: Caspian or Persian?"". Jurnale of Persianate Studies (به انگلیسی): 254.
  30. BORJIAN, HABIB (2011). ""The extinct dialect of Tajrish: Caspian or Persian?"". Jurnale of Persianate Studies (به انگلیسی): 254.