گویش چالوسی

چالوسی
طبری، مازرونی، چالوسی
زبان بومی درایران
استان مازندران
الفبای طبری
کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹

گویش چالوسی یا تاتی چالوسی شاخه‌ای از گویش کلارستاقی از زبان مازندزانی است که در نواحی غربی استان مازندران همچون شهرستان چالوس و شهر چالوس گویش می‌شود و با گویش‌های کلاردشت، عباس‌آباد، نوشهر و نور نزدیکی دارد. زبان مازندرانی زبانی است که در استان مازندران و قسمت‌هایی از استان‌های گلستان، سمنان، تهران و البرز رایج است. مازندرانی استان مازندران به سه گویش غربی، مرکزی و شرقی تقسیم می‌گردد. گویش طبری چالوس (کلارستاقی) جز گویش غربی مازندرانی محسوب می‌شود. گویش مازندرانی غربی در محدوده میان چالوس و تنکابن گویش می‌شود.[۱] در کتاب راهنمای زبان‌های ایرانی که به ویراستاری رودیگر اشمیت منتشر شده، گویش بومی مناطق از چالوس تا خود تنکابن (گویش منطقه کلارستاق) گویشی از زبان مازندرانی می‌باشد[۲] فردوس آقاگل‌زاده دو گویش چالوس و کلاردشت را گویشی از زبان مازندرانی معرفی می‌کند.[۳] در سال ۱۳۸۱ «واژه‌نامه بزرگ تبری» به ویراستاری «جهانگیر نصری اشرفی» منتشر شد که در بردارنده واژگانی از گویش‌های عباس‌آباد و آمل و بابل و بهشهر و علی‌آباد کتول و کردکوی و نوشهر و ساری و تنکابن و دیگر مناطق بود.[۴] در کتاب واژه‌نامه بزرگ تبری گویشی که در منطقه کلارستاق شامل چالوس و تنکابن شرقی (کلارستاق باستانی، برخی از روستاهای کوهپایه‌ای منطقه بیرون بشم و لنگا و نواحی جلگه ای از آب چالوس و عباس‌آباد و رودخانه نشتا به مرکزیت عباس‌آباد) تکلم می‌شود گویشی از زبان مازندرانی می‌باشد.[۵]

مقایسه ضمایر

در مازندرانی ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی.

ضمیر۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
فاعلی، ساری[۶]menteveemâšemâvešun
مفعولی، ساریmereterevereemârešemârevešunre
ملکی، ساریmeteveneamešemevešune
فاعلی، چالوس[۷]mentoveamâšomâvešon
مفعولی، چالوسmene/mereterevereamârešomârevešonre
ملکی، چالوسmeteveamešemevešone
فاعلی، کلاردشتmentoun/onamâšomâušon
مفعولی، کلاردشتmenetereune/vereamârešomâreušone
ملکی، کلاردشتmeteune/veamešemeušone
فاعلی، شهمیرزاد[۸]moto/tuü/oh-amašamâošan
مفعولی، شهمیرزادmar-atar-a/terür-ahamirašamiraošanra
ملکی، شهمیرزادmeto/teehamišamiošene
ملکی، تنکابنیmitiviamišimiušane
فاعلی، تنکابنیmotoviamâšomâušân
مفعولی، تنکابنیmereterevereamerešemereušâne

ساختار گویش طبری چالوسی

شناسه (چالوس)

در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: گذشته و حال. اما در زبان طبری سه دسته شناسه داریم: گذشته، حال ساده و حال التزامی.[۹] (نمونه زیر براساس گویش چالوس صرف شده‌است)

۱. گذشته:

  • بن ماضی ساده: _buārd = رفت
  • بن ماضی استمراری: _še_ma = می‌رفت
گذشته۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
شناسه پس از همخوانemeieemiennienne
شناسه پس از واکهmeiminninne
شناسه پس از واکه (ی)yameyayamiyanniyanne

۲. حال ساده:

حال ساده۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
شناسه پس از همخوانemenineemiennienne
شناسه پس از واکهmenineminninne

۳. حال التزامی:

  • بن مضارع التزامی: _buār = برود
حال التزامی۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
شناسه پس از همخوانamieiminan
شناسه پس از واکهmyymynn
شناسه پس از واکه (ی)yamyeyyeyeymyeynyan

صرف فعل (چالوس)

در جدول زیر فعل رفتن (buārden) بر اساس لهجه چالوس در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.[۱۰]

زمان/شخص۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
گذشته سادهbuārdemebuārdibuārdebuārdemibuārdennibuārdenne
گذشته کاملbuārde-biyamebuārde_bibuārde_biyabuārde-biyamibuārde-biyannibuārde-biyanne
گذشته التزامیbuārde-bumbuārde-buybuārde-buyebuārde-buymbuārde-buynbuārde-bun
گذشته التزامی کاملbuārde-bi-bumbuārde-bi-buybuārde-bi-buyebuārde-bi-buymbuārde-bi-buynbuārde-bi-bun
گذشته استمراریše_ma_meše_ma_iše_maše_ma_miše_ma_nniše_ma_nne
گذشته استمراری نوع دومšimešišiešimišinišine
گذشته در حال انجامdar-šemamedar-šemaidar-šemadar-šemamidar-šemannidar-šemanne
حال ساده/آیندهšemešenišenešemišennišenne
حال در حال انجامdar-šemedar-šenidar-šenedar-šemidar-šennidar-šenne
حال التزامیbuārambuāribuārebuārimbuārinbuāran
حال التزامیxāyme buāramxāyni buārixāyne buārexāymi buārimxåynni buārixāynne buāran

در جدول زیر فعل آمدن (bimān) بر اساس لهجه چالوس در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.[۱۱]

زمان/شخص۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
گذشته سادهbimāmebimāibimābimāmibimānnibimānne
گذشته کاملbimā-biyamebimā_bibimā_biyabimā-biyamibimā-biyannibimā-biyanne
گذشته التزامیbimā-bumbimā-buybimā-buyebimā-buymbimā-buynbimā-bun
گذشته التزامی کاملbimā-bi-bumbimā-bi-buybimā-bi-buyebima-bi-buymbimā-bi-buynbimā-bi-bun
گذشته استمراری نوع اولe_ma_mee_ma_ie_mae_ma_mie_ma_nnie_ma_nne
گذشته استمراری نوع دومemāmeemāiemāemāmiemānniemānne
گذشته در حال انجامdar_emamedar_emaidar_emadar_emamidar_emannidar_emanne
حال ساده/آیندهemeenieneemiennienne
حال در حال انجامdar_emedar_enidar_enedar_emidar_ennidar_enne
حال التزامیbiyembiyeybiyebiyeymbiyeynbiyen
آیندهxāyme biyemxāyni biyeyxāyne biyexāymi biyeymxāynni biyeynxāynne biyen

در جدول زیر فعل کردن (hâkorden) بر اساس لهجه چالوس در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.[۱۲]

زمان/شخص۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
گذشته سادهhâkordemehâkordihâkordehâkordemihâkordenihâkordene
گذشته کاملhâkorde-biyamehâkorde_bihâkorde_biyahâkorde-biyamihâkorde-biyannihâkorde-biyanne
گذشته التزامیhâkorde-bumhâkorde-buyhâkorde-buyehâkorde-buymhâkorde-buynhâkorde-bun
گذشته التزامی کاملhâkorde-bi-bumhâkorde-bi-buyhâkorde-bi-buyehâkorde-bi-buymhâkorde-bi-buynhâkorde-bi-bun
گذشته استمراری نوع اولko-ma-meko-ma-iko-mako-ma-miko-ma-nniko-ma-nne
گذشته استمراری نوع دومkordemekordikordekordemikordenikordene
گذشته در حال انجامdare-komamedare-komaidare-komadare-komamidare-komamnnidare-komanne
حال ساده/آیندهkomekonikonekomikonnikonne
حال در حال انجامdare-komedare-konidare-konedare-komidare-konnidare-konne
حال التزامیhâkonemhâkonihâkonehâkonimhâkoninhâkonen
حال التزامیxāyme hâkonemxāyni hâkonixāyne hâkonexāymi hâkonimxāynni hâkoninxāynne hâkonen

منابع

  • گویش چالوس، فرزاد بختیاری مرکیه
  • راهنمای زبان‌های ایرانی، رودیگر اشمیت
  • زبان مازندرانی (طبری) توصیف زبان‌شناختی (تحقیقی میدانی - اطلس زبانی)، فردوس آقاگل‌زاده
  1. دکتر فرزاد بختیاری مرکیه، تاریخ کنفرانس بین‌المللی =بررسی مسائل جاری زبان‌ها، گویش‌ها و زبانشناسی14_15، ۱.
  2. اشمیت، رودیگر (١٣٨٢). راهنمای زبان‌های ایرانی. به کوشش ترجمه زیر نظر حسن رضایی باغ بیدی. تهران: انتشارات ققنوس. ص. صفحه ۴۹۰ جلد دوم. شابک ۹۶۴-۳۱۱-۴۸۸-۰.
  3. آقاگل‌زاده، فردوس (۱۳۹۵). زبان مازندرانی (طبری) توصیف زبان‌شناختی (تحقیقی میدانی - اطلس زبانی). نشر دانشگاه تربیت مدرس. ص. ۱۷۲.
  4. The dictionary edited by Naṣri Ašrafi (1381 Š./2002) contains vocabulary from the dialects of ʿAbbāsābād, Āmol, Bābol, Behšahr, Katul, Kord-kuy, Nowšahr, Sāri, Qāʾem-šahr, Tonokābon, etc. (in part compared with Pahlavi)., (Prods Oktor Skjærvø), “IRAN vi. IRANIAN LANGUAGES AND SCRIPTS (2) Documentation” Encyclopædia Iranica, online edition
  5. نصری اشرافی، جهانگیر (۱۳۷۷). واژه‌نامه بزرگ تبری. به کوشش حسین صمدی و سید کاظم مداح و کریم الله قائمی و علی اصغر یوسفی نیا و محمود داوودی درزی و محمد حسن شکوری و عسکری آقاجانیان میری و ابوالحسن واعظی و ناصر یداللهی و جمشید قائمی و فرهاد صابر و ناعمه پازوکی. تهران: اندیشه پرداز و خانه سبز. ص. صفحات ۲۷ و ۳۰ جلد اول. شابک ۹۶۴۹۱۱۳۱۵۰.
  6. گویش ساری (مازندرانی)، گیتی شکری، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، سال 1374، ص 75
  7. آقاگل‌زاده، فردوس (۱۳۹۵). زبان مازندرانی (طبری) توصیف زبان‌شناختی (تحقیقی میدانی - اطلس زبانی). نشر دانشگاه تربیت مدرس. ص. ۱۱۹.
  8. راهنمای زبانهای ایرانی، رودریگر اشمیت، انتشارات ققنوس، سال 1388، جلد دوم، ص 504
  9. دکتر فرزاد بختیاری مرکیه، تاریخ کنفرانس بین‌المللی بررسی مسائل جاری زبان‌ها، گویش‌ها و زبانشناسی14_15 گویش کلارستاقی چالوس، ۱٠.
  10. دکتر فرزاد بختیاری مرکیه، تاریخ کنفرانس بین‌المللی بررسی مسائل جاری زبان‌ها، گویش‌ها و زبانشناسی14_15 گویش کلارستاقی چالوس، ۱٠.
  11. دکتر فرزاد بختیاری مرکیه، تاریخ کنفرانس بین‌المللی بررسی مسائل جاری زبان‌ها، گویش‌ها و زبانشناسی14_15 گویش کلارستاقی چالوس، ۱۱.
  12. دکتر فرزاد بختیاری مرکیه، تاریخ کنفرانس بین‌المللی بررسی مسائل جاری زبان‌ها، گویش‌ها و زبانشناسی14_15 گویش کلارستاقی چالوس، ۱٠.