شهرنوش پارسی‌پور

شهرنوش پارسی‌پور
زادهٔ۲۸ بهمن ۱۳۲۴ ‏(۷۹ سال)
تهران، ایران
محل تحصیلدانشگاه تهران
دانشگاه سوربن
پیشه‌ها
  • نویسنده
  • داستان‌نویس
  • مترجم
همسرناصر تقوایی (ا. ۱۳۴۶–۱۳۵۲)
فرزندان۱
خویشاوندانشهریار پارسی‌پور (برادر)
شکوفه کاوانی (عروس)
جوایزجایزه بیتا (۲۰۱۶)
وبگاه

شَهرنوش پارسی‌پور (زادهٔ ۲۸ بهمن ۱۳۲۴) نویسنده، داستان‌نویس و مترجم ایرانی است.[۱] داستان‌های پارسی‌پور به زبان‌های گوناگون دنیا ترجمه شده است. او از سوی هجدهمین همایش پژوهش‌های زنان در آمریکا، به عنوان زن سال برگزیده شد.[۲][۳] پارسی‌پور همچنین برندهٔ جایزهٔ بیتای ۲۰۱۶ است.[۴] او در اواخر دهه ۱۳۷۰ و چندی پس از انتشار کتاب زنان بدون مردان و ممنوع شدن آن در ایران، به آمریکا کوچ کرد و در حومهٔ سان فرانسیسکو زندگی می‌کند.[۵][۶]

زندگی و حرفه

شهرنوش پارسی‌پور در شهر تهران از مادری تهرانی و خانه‌دار و پدری شیرازی که قاضی دادگستری بود متولد شد.[۷] او در رشتهٔ علوم اجتماعی در سال ۱۳۵۲ از دانشگاه تهران دانش‌آموخته شد و سپس برای ادامهٔ تحصیل در رشته زبان و فرهنگ چینی وارد دانشگاه سوربن شد. پارسی‌پور در سال ۱۳۴۶ با ناصر تقوایی ازدواج کرد و در سال ۱۳۵۲ از او جدا شد. سپس در سال ۱۳۵۹ به ایران بازگشت.[۵][۸][۹]

پارسی‌پور در سال ۲۰۱۰

پارسی‌پور نویسندگی را از ۱۳ سالگی آغاز کرد و از ۱۶ سالگی داستان‌هایش با نام مستعار در گاهنامه‌های گوناگون به چاپ می‌رسید. نخستین رمان او سگ و زمستان بلند نام دارد که در تابستان ۱۳۵۳ کار نوشتن آن پایان یافت.[۸]

پارسی‌پور همچنین در تلویزیون ملی ایران تهیه‌کننده برنامه «زنان روستایی» بود و در بهمن ۱۳۵۳ در اعتراض به اعدام خسرو گلسرخی و کرامت‌الله دانشیان و دستگیری نویسندگانی مانند غلامحسین ساعدی، هوشنگ گلشیری، فریده لاشایی و پرویز زاهدی از تلویزیون استعفاء داد. مدتی پس از استعفاء او را بازداشت کردند و ۵۴ روز را در زندان سپری کرد. پس از زندان به فکر مهاجرت به کانادا افتاد اما منصرف شد. بار دوم در مرداد ۱۳۶۰ با اینکه خود وابسته به هیچ سازمان سیاسی نبود، به خاطر همراه داشتن نشریات متعلق به برادرش در خودرو، هنگام ملاقات با خواهر زندانیش دستگیر شد و برای ۴ سال دیگر به زندان افتاد.[۱۰]

پارسی‌پور پس از آزادی، به کار ترجمه و تأسیس کتاب‌فروشی در زیرزمینی در خیابان سنایی مشغول شد. بعد از چاپ کتاب زنان بدون مردان،[۱۱] کمیته منکرات او را احضار کرد و دربارهٔ کتاب و اینکه چرا از بکارت نوشته است او را بازجویی و زندانی کردند. پس از آن بود که شهرنوش به آمریکا مهاجرت کرد.[۱۰]

در مصاحبه‌ای که واکنش‌های بسیاری برانگیخت، پارسی‌پور عنوان کرد که با صیغه (متعه) موافق است و اگر مردهایی هستند که از این قانون سوءاستفاده می‌کنند، مسئله‌ای دیگر است که باید جداگانه بررسی شود.[۱۰]

درخواست کمک مردم

در اسفند ۱۳۹۷ پارسی‌پور با انتشار ویدئویی در فیس‌بوک دربارهٔ مشکلات مالی‌اش در سن ۷۳ سالگی نوشت. در این ویدئو او توضیح می‌دهد که از پس هزینه‌های زندگی بر نمی‌آید. این ویدئو واکنش کاربران شبکه‌های اجتماعی را برانگیخت و موجب شد تعدادی از چهره‌های فرهنگی، پویشی اینترنتی برای کمک به این نویسندهٔ مشهور راه‌اندازی کنند.[۶] این پویش ۴ روز بعد با ۳۰٫۹۶۰ دلار تکمیل شد.[۱۲]

نوشته‌ها

گفتگویی با پارسی‌پور در مجلّهٔ دنیای سخن

شناخته‌ترین کارِ پارسی‌پور در ایران طوبا و معنای شب[۱۳] و بیرون از ایران زنان بدون مردان است.

رمان‌ها

  • سگ و زمستان بلند (۱۳۵۵)
  • طوبا و معنای شب (۱۳۶۸)
  • عقل آبی (۱۳۷۱)
  • ماجرای ساده و کوچک روح درخت (۱۳۷۸)
  • شیوا (۱۳۷۸)
  • بر بال باد نشستن (۱۳۸۱)
  • کمی بهار (۱۳۹۸)

مجموعه داستان

  • تجربه‌های آزاد (۱۳۵۷ بازچاپ در ۱۳۷۱)
  • آویزه‌های بلور (مجموعه داستان ۱۳۵۶)
  • زنان بدون مردان (۱۳۶۸)
  • آداب صرف چای در حضور گرگ (۱۳۷۲)[۱۴]

سایر تالیفات

  • توپک قرمز (داستان کوتاه ۱۳۴۸)
  • ماجراهای کوچک
  • خاطرات زندان
  • گرما در سال صفر (۱۳۸۲)

ترجمه‌ها

  • شکار جادوگران در دهکده سلیم (شرلی جکسن)
  • پیراروانشناسی
  • رازهای اختر گویی، ئی چینگ (ایو تیفری) ۱۳۷۲
  • از کنفسیوس تا راه‌پیمایی دراز دلفین دولرس
  • تاریخ چین (چهار جلد)
  • سیر باختر
  • لائودزه و مرشدان دائویی (ماکس کالتن مارک)
  • داستان‌های مردان تمدن‌های مختلف
  • صخره تانیوس از امین معلوف

افتخارات

منابع

  1. ↑ «نگاهی به زندگی و آثار شهرنوش پارسی پور». BBC Farsi. ۱۹ نوامبر ۲۰۰۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۱۱.
  2. ↑ «زنان برگزیده کنفرانس ها». بنیاد پژوهش‌های زنان ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۱۱.
  3. ↑ «با شهرنوش پارسی‌پور − ۱۶۴هفته «کمی بهار»». رادیو زمانه. ۲۰۱۷-۰۱-۰۸. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۱۱.
  4. ↑ "Bita Prize for Persian Art | Hamid and Christina Moghadam Program in Iranian Studies". iranian-studies.stanford.edu (به انگلیسی). Retrieved 2019-03-11.
  5. 1 2 عصر نو
  6. 1 2 «شهرنوش پارسی پور، نویسنده ایرانی از مشکلات مالی پرده برداشت؛ کاربران شبکه‌های اجتماعی واکنش نشان دادند». صدای آمریکا. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۱۱.
  7. ↑ «شهرنوش پارسی پور». سفارت مجازی ایالات متحده در ایران. ۲۰۱۵-۰۱-۰۱. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۱۱.
  8. 1 2 پارسی‌پور، شهرنوش، زنان بدون مردان، تورنتو: ۱۳۷۸/۲۰۰۰، پشت جلد.
  9. ↑ شهرنوش پارسی‌پور (۱۴ مهر ۱۳۸۷). «زن بی‌شوهر را موجود خطرناکی می‌دانند». رادیو زمانه. ص. گزارش زندگی، شماره ۸۱. دریافت‌شده در ۷ اکتبر ۲۰۰۸.
  10. 1 2 3 منصوره شجاعی (۱۲ اسفند ۱۳۸۶). «دربارهٔ شهرنوش پارسی‌پور». وبگاه کتابخانه صدیقه دولت‌آبادی. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ دسامبر ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۷ اکتبر ۲۰۰۸.
  11. ↑ سپیده زرین پناه (۳۰ ژانویه ۲۰۰۷). «رمان ایرانی در نشریات دانشگاهی آمریکا». BBC Farsi. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۱۱.
  12. ↑ "Click here to support Shahrnush Parsipur organised by Aida Ahadiany". gofundme.com (به انگلیسی). Retrieved 2019-03-15.
  13. ↑ امید معماریان (۳۰ دی ۱۳۸۵). «شهرنوش پارسی پور». BBC Farsi. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۱۱.
  14. ↑ سیروس علی‌نژاد (۱۷ نوامبر ۲۰۰۴). «فرار از واقعیت، همواره فرار از واقعیت». BBC Farsi. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۱۱.
  15. ↑ https://www.brown.edu/about/administration/corporation/honoraries

پیوند به بیرون

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.