سامانه تصویر رابینسون
سامانه تصویر رابینسون یا فراتابی رابینسون (انگلیسی: Robinson projection) نوعی سامانه تصویر نقشه برای تهیه نقشه جهان است که کل جهان را به‌طور هم‌زمان نشان می‌دهد. این سامانه تصویر در تلاش برای یافتن راه حلی مناسب برای مشکل نمایش آسان کل جهان به صورت یک تصویر مسطح ایجاد شده است.[۱]
سامانه تصویر رابینسون توسط آرتور اچ. رابینسون در سال ۱۹۶۳ در پاسخ به درخواست شرکت رند مک‌نالی ابداع شد، که از آن زمان از این سامانه تصویر در نقشه‌های جهان با کاربرد عمومی استفاده کرده است. رابینسون جزئیات ساخت این سیستم را در سال ۱۹۷۴ منتشر کرد.
آرتور رابینسون سامانه تصویر نقشه خود را به گونه‌ای طراحی کرد که به‌جای محاسبات ریاضی، بر اساس یک رویکرد بصری و آزمایش‌محور ساخته شده بود. این سامانه تصویر نقشه، با انتخاب مدارهای ۳۸ درجه شمالی و جنوبی به‌عنوان خطوط استاندارد، مناطق معتدل (که بیشتر جمعیت جهان در آنها قرار دارند) را با دقت بیشتری نمایش می‌دهد.[۲]
انجمن نشنال جئوگرافیک (NGS) در سال ۱۹۸۸ استفاده از سامانه تصویر رابینسون را برای نقشه‌های عمومی و کامل جهان آغاز کرد و جایگزین سامانه تصویر ون در گرینتن شد.[۳] اگرچه نقشه رابینسون برای اولین بار در اطلس‌های شرکت رند مک‌نالی استفاده شد، ولی پس از انتخاب توسط نشنال جئوگرافیک به‌عنوان نقشه رسمی، شهرت جهانی آن افزایش یافت.[۴] در سال ۱۹۹۸، انجمن نشنال جئوگرافیک سامانه تصویر رابینسون را برای نمایش نقشه جهان کنار گذاشت و از سامانه تصویر وینکل تریپل استفاده کرد، زیرا سامانه وینکل تریپل «اعوجاج توده‌های خشکی را هنگام نزدیک شدن به قطب‌ها کاهش می‌دهد».[۵][۶]
نقاط قوت و ضعف
سامانه تصویر نقشه رابینسون نه نوعی سامانه تصویر مساحت مساوی است و نه سامانه تصویر نقشه همدیس و هر دو ویژگی مساحت برابر و همدیسی را برای سازگاری نقشه نادیده گرفته است. خالق اثر احساس می‌کرد که این کار، دیدگاه کلی بهتری نسبت به آنچه با پایبندی به هر یک از این دو روش می‌توان به دست آورد، ایجاد می‌کند. در فراتابی رابینسون نصف‌النهارها انحنای ملایمی دارند و از افراط و تفریط اجتناب شده است، اما در نتیجه، به جای اینکه قطب‌ها را به صورت نقطه‌ای رها کند، آنها را به صورت خطوط طولانی کشیده است.[۱]
با وجود اینکه اعوجاج نزدیک به قطب‌ها شدید است، اما با دور شدن از آنها به سرعت به سطح متوسط کاهش می‌یابد. خطوط موازی مستقیم، اعوجاج زاویه‌ای شدید را در عرض‌های جغرافیایی بالا به سمت لبه‌های بیرونی نقشه نشان می‌دهند، نقصی که در هر سامانه تصویر نقشه شبه‌استوانه‌ای ذاتی است. با این حال، در زمانی که این تصویر توسعه داده شد، به طور مؤثر هدف شرکت رند مک‌نالی را برای تولید تصاویر جذاب از کل جهان برآورده کرد.[۷][۸]
کاربردها
- سازمان سیا در نقشه‌های سیاسی و فیزیکی جهان در کتاب حقایق جهانی خود از سامانه تصویر رابینسون استفاده می‌کند.
- مرکز اروپایی کنترل و پیشگیری بیماری استفاده از سامانه تصویر نقشه رابینسون را برای نقشه‌برداری از کل جهان توصیه می‌کند.[۹]
جستارهای وابسته
منابع
- 1 2 John Noble Wilford (October 25, 1988). "The Impossible Quest for the Perfect Map". The New York Times. Retrieved 1 May 2012.
- ↑ «سیستم تصویر نقشه». گیتاشناسی. دریافت‌شده در ۱۲ تیر ۱۴۰۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Snyder, John P. (1993). Flattening the Earth: 2000 Years of Map Projections. University of Chicago Press. p. 214. ISBN 0-226-76746-9.
- ↑ «سیستم تصویر نقشه». گیتاشناسی. دریافت‌شده در ۱۲ تیر ۱۴۰۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "National Geographic Maps – Wall Maps – World Classic (Enlarged)". National Geographic Society. Retrieved 2019-02-17.
This map features the Winkel Tripel projection to reduce distortion of land masses as they near the poles.
- ↑ "Selecting a Map Projection". National Geographic Society. Archived from the original on 18 مارس 2022. Retrieved 2019-02-17.
- ↑ Myrna Oliver (November 17, 2004). "Arthur H. Robinson, 89; Cartographer Hailed for Map's Elliptical Design". Los Angeles Times. Retrieved 1 May 2012.
- ↑ New York Times News Service (November 16, 2004). "Arthur H. Robinson, 89 Geographer improved world map". Chicago Tribune. Retrieved 1 May 2012.
- ↑ European Centre for Disease Prevention and Control. (2018). Guidelines for presentation of surveillance data: tables graphs maps. LU: Publications Office. doi:10.2900/452488.
- سامانههای تصویر نقشه