سامانه تصویر همدیس مخروطی لامبرت

سامانه تصویر مخروطی همدیس لامبرت با مدارهای استاندارد در ۲۰ و ۵۰ درجه شمالی. فراتابی به سمت بی‌نهایت به سمت جنوب امتداد می‌یابد و بنابراین در ۳۰ درجه جنوبی قطع شده است.

سامانه تصویر همدیس مخروطی لامبرت (انگلیسی: Lambert conformal conic projection) یا به اختصار LCC، نوعی سامانه تصویر نقشه مخروطی است که در تهیه نمودارهای هوانوردی و بسیاری از سیستم‌های نقشه‌برداری ملی و منطقه‌ای به‌کار می‌رود. این سامانه تصویر نقشه یکی از هفت نوع فراتابی معرفی‌شده توسط یوهان هاینریش لمبرت ریاضی‌دان سوئیسی در سال ۱۷۷۲ در کتاب یادداشت‌ها و نظرات در مورد ترکیب نقشه‌های زمینی و آسمانی است.[۱]

از نظر مفهومی، سامانه‌های تصویر نقشه همدیس سطح زمین را به صورت یک مخروط ترسیم می‌کنند. این مخروط باز شده است و خط مداری که با کره در تماس است، مقیاس واحد اختصاص داده می‌شود. این مدار، مدار استاندارد نامیده می‌شود.

با مقیاس‌بندی نقشه به‌دست‌آمده، می‌توان به دو نقشه موازی، با کاهش مقیاس بین دو مدار و افزایش آن در خارج از آنها، مقیاس واحد اختصاص داد. این کار به نقشه دو مدار استاندارد می‌دهد. به این ترتیب، انحراف از مقیاس واحد می‌تواند در منطقه مورد نظر که تا حد زیادی بین دو مدار استاندارد قرار دارد، به حداقل برسد. برخلاف دیگر سامانه‌های مخروطی تصویر نقشه، هیچ شکل صحیحی از خط سکانت در این سامانه تصویر نقشه وجود ندارد زیرا استفاده از مخروط سکانت، مقیاس یکسانی را در امتداد هر دو مدار استاندارد به دست نمی‌دهد.[۲]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Lambert, Johann Heinrich (1772). Tobler, Waldo (ed.). Notes and Comments on the Composition of Terrestrial and Celestial Maps (Translated and Introduced by W. R. Tobler, 1972). ESRI Press. ISBN 978-1-58948-281-4. Archived from the original on 2014-07-14. Retrieved 2014-07-13. {{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک)
  2. ↑ "CMAPF FAQ". NOAA. Archived from the original on 2012-04-15. Retrieved 2011-12-28.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سامانه تصویر همدیس مخروطی لامبرت موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.