سامانه تصویر هم‌مساحت استوانه‌ای لامبرت

نقشه جهان در سامانه تصویر هم‌مساحت استوانه‌ای لامبرت
نقشه جهان در سامانه تصویر هم‌مساحت استوانه‌ای لامبرت، نصف‌النهار مرکزی برای تمرکز نقشه روی اقیانوس‌ها در ۱۶۰ درجه غربی در نظر گرفته شده است.

سامانه تصویر هم‌مساحت استوانه‌ای لامبرت (انگلیسی: Lambert cylindrical equal-area projection) که سامانه تصویر استوانه‌ای لامبرت نیز نامیده می‌شود، نوعی سامانه تصویر نقشه (فراتابی نقشه) از نوع هم‌مساحت استوانه‌ای است. این سامانه تصویر نقشه در امتداد استوا که مدار استاندارد آن است، دچار اعوجاج نشده است، اما اعوجاج به سرعت به سمت قطب‌ها افزایش می‌یابد. مانند هر سامانه تصویر استوانه‌ای، در این نوع فراتابی نیز با دور شدن از خط استوا، خطوط عرض جغرافیایی، به‌طور فزاینده‌ای کشیده می‌شوند.

تاریخچه

این سامانه تصویر نقشه توسط یوهان هاینریش لامبرت ریاضی‌دان سوئیسی ابداع و در رساله ۱۷۷۲ وی شرح داده شده است.[۱]

فراتابی لامبرت اساس خانواده سامانه‌های تصویر هم‌مساحت استوانه‌ای است. لامبرت خط استوا را به عنوان مدار بدون اعوجاج انتخاب کرد. با ضرب کردن ارتفاع تصویر در ضریبی خاص و تقسیم عرض آن بر همان ضریب، می‌توان نواحی بدون اعوجاج را به هر جفت مدار دلخواه در شمال و جنوب استوا منتقل کرد. این تغییرات، به ویژه سامانه تصویر گال–پیترز، به دلیل اعوجاج کلی کمتر، بیشتر از سامانه تصویر اصلی لامبرت در نقشه‌ها دیده می‌شوند.[۱]

فرمول

در این فرمول نشان‌دهنده عرض جغرافیایی، نشان‌دهنده طول جغرافیایی و نشان‌دهنده نصف‌النهار مرکزی است.[۱]

منابع

  1. 1 2 3 Snyder, John Parr (1987). Map Projections: a Working Manual. U.S. Government Printing Office. pp. 76–85. Archived from the original on 2010-07-01. Retrieved 2017-09-02.