سامانه تصویر نقشه ارتوگرافیک
سامانه تصویر نقشه ارتوگرافیک یا فراتابی نقشه ارتوگرافیک (انگلیسی: Orthographic map projection) نوعی سامانه تصویر نقشه است از دوران باستان مورد استفاده قرار گرفته است. همانند سامانه تصویر نقشه استریوگرافیک و سامانه تصویر گنومونیک، تصویر ارتوگرافیک نوعی سامانه تصویر پرسپکتیو کلی است که در آن کره بر روی یک صفحه مماس یا صفحه سکانت فراتابیده می‌شود. نقطه پرسپکتیو در فراتابی ارتوگرافیک در فاصله بی‌نهایت قرار دارد. این فراتابی نیم‌کره جغرافیایی را آن‌گونه که از ماورای جو دیده می‌شود به تصویر می‌کشد که در این حالت افق یک دایره بزرگ به‌شمار می‌رود. در این نوع فراتابی شکل‌ها و مساحت‌ها به‌ویژه در نزدیکی لبه‌ها دچار اعوجاج می‌شوند.[۱][۲]
ویژگی‌ها
تصاویر حاصل از فراتابی ارتوگرافیک در سه حالت قطبی، مایل و استوایی تهیه می‌شوند.
ویژگی‌های سامانه تصویر نقشه ارتوگرافیک به شرح زیر است:
- فاصله مدارها از نقطه استاندارد به اطراف کاهش می‌یابد. در این سامانه تصویر حداکثر یک نیم‌کره قابل نمایش است.
- مقیاس در مرکز بسیار بزرگ‌تر از قسمت‌های حاشیه است.
- این سامانه تصویر نقشه نه از نوع هم‌مساحت (معادل) است نه از نوع همدیس (مشابه)
- تصویر به‌دست‌آمده از این سامانه تصویر همانند یک عکس از کره است.
کاربرد سامانه تصویر نقشه ارتوگرافیک بسیار محدود است و اغلب برای جنبه‌های نمایش، توضیح گفتار یا نوشته‌های مربوط به سیاست جهانی و مسائل استراتژیک و نظامی به‌کار می‌رود.[۳]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Snyder, J. P. (1987). Map Projections—A Working Manual (US Geologic Survey Professional Paper 1395). Washington, D.C.: US Government Printing Office. pp. 145–153.
- ↑ Snyder, John P. (1993). Flattening the Earth: Two Thousand Years of Map Projections pp. 16–18. Chicago and London: The University of Chicago Press. شابک ۹۷۸۰۲۲۶۷۶۷۴۷۵.
- ↑ یمانی، مجتبی (۱۳۸۹). مبانی نقشه‌خوانی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۰۳-۴۴۴۶-۰.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- تصویرسازیهای گرافیکی
- سامانههای تصویر نقشه