سامانه تصویر ون در گرینتن

نقشه سامانه تصویر ون در گرینتن از جهان

سامانه تصویر ون در گرینتن یا فراتابی ون در گرینتن (انگلیسی: Van der Grinten projection) نوعی سامانه تصویر نقشه سازشی است، بدین معنی که نه نوعی سامانه تصویر نقشه با مساحت مساوی است و نه نوعی سامانه تصویر نقشه همدیس. برخلاف سامانه‌های تصویر پرسپکتیو، سامانه تصویر ون در گرینتن یک ساختار هندسی دلخواه در صفحه است. فراتابی ون در گرینتن کل زمین را به صورت دایره‌ای تصویر می‌کند. این تصویر تا حد زیادی شکل‌های آشنای سامانه تصویر مرکاتور را حفظ می‌کند، در حالی که اعوجاج مرکاتور را به میزان متوسطی کاهش می‌دهد. در سامانه تصویر ون در گرینتن مناطق قطبی زمین در معرض اعوجاج شدید هستند و خطوط طول جغرافیایی به نقاطی در قطب‌ها همگرا می‌شوند.[۱]

تاریخچه

آلفونس جی. ون در گرینتن این سامانه تصویر نقشه را در سال ۱۸۹۸ ابداع کرد و در سال ۱۹۰۴ برای آن و سه نفر دیگر، حق ثبت اختراع شماره ۷۵۱،۲۲۶ ایالات متحده را دریافت کرد. انجمن نشنال جئوگرافیک این طرح را برای نقشه‌های مرجع جهان خود در سال ۱۹۲۲ پذیرفت و باعث افزایش دید و تشویق به پذیرش آن در جاهای دیگر شد. در سال ۱۹۸۸، نشنال جئوگرافیک طرح ون در گرینتن را با سامانه تصویر رابینسون جایگزین کرد.[۱]

ویژگی‌ها

سامانه تصویر ون در گرینتن کره زمین را به‌شکل دایره‌ای نمایش می‌دهد. نقشه‌های طراحی‌شده با این روش به‌ویژه برای نمایش‌های دیواری و نقشه‌های عمومی جهان مناسب است و علاوه بر دقت بصری، جذابیت هنری خاصی دارند و برای اهداف آموزشی و نمایش عمومی کاربرد فراوانی دارند.

سامانه تصویر نقشه گرینتن ویژگی‌های زیر را دارد:

  • حفظ ظاهر کلی جهان: برخلاف سامانه‌های مستطیلی، این روش نمایی زیباتر و منسجم‌تر از جهان ارائه می‌دهد.
  • تعادل در اعوجاج: اگرچه مساحت و فاصله‌ها به‌طور کامل دقیق نیستند، اما تعادل مناسبی بین آن‌ها ایجاد شده است.
  • نمایش قطب‌ها در اندازه‌ای واقعی‌تر: برخلاف سامانه تصویر مرکاتور ، قطب‌ها در این سامانه تصویر نقشه به‌شدت کشیده نمی‌شوند.[۲]

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 Flattening the Earth: Two Thousand Years of Map Projections, John P. Snyder, 1993, pp. 258–262, شابک ‎۰−۲۲۶−۷۶۷۴۷−۷.
  2. ↑ «سیستم تصویر نقشه». گیتاشناسی. دریافت‌شده در ۱۲ تیر ۱۴۰۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)