لوقا ۴

لوقا ۴
متن لاتین لوقا ۳:۲۴–۶:۳۹ در دفترنامه گیگاس (سده سیزدهم میلادی)
کتابانجیل لوقا
دسته‌بندیانجیل
قسمتی از کتاب مقدس مسیحیعهد جدید
ترتیب در بخش مسیحی۳

لوقا ۴ چهارمین فصل انجیل لوقا در عهد جدید کتاب مقدس مسیحی است که به‌طور سنتی به لوقای انجیل‌نگار، همراه پولس رسول در سفرهای تبلیغی او، نسبت داده می‌شود. این فصل سه وسوسه عیسی را شرح می‌دهد، آغاز «خدمت جلیلی» او را روایت می‌کند و رد شدنش در ناصره را بازمی‌گوید که لوقا آن را در برابر استقبال گرمی که در کفرناحوم نزدیک از او شد، قرار می‌دهد.

این فصل شامل رویدادهایی است که در انجیل متی و مرقس نیز روایت شده‌اند، اما لوقا با ترتیب و تأکیدهای ویژه‌ای آن‌ها را ارائه می‌دهد. وسوسه‌های سه‌گانه در بیابان، بازگشت عیسی به جلیل، رد شدن در ناصره، تعلیم و شفا در کفرناحوم و موعظه در کنیسه‌ها از مهم‌ترین بخش‌های این فصل به‌شمار می‌روند.

از نظر الهیاتی، این فصل نقش کلیدی در انجیل لوقا دارد؛ زیرا مأموریت عیسی را از همان آغاز به عنوان بشارت به فقیران، آزادی اسیران و تحقق نبوت‌های کتاب اشعیا معرفی می‌کند. رویارویی عیسی با شیطان در بیابان و پیروزی او بر وسوسه‌ها، آغاز مأموریت نجات‌بخش اوست.

متن

متن اصلی به زبان یونانی کوئینه نوشته شده‌است. این فصل به ۴۴ آیه تقسیم می‌شود.[۱]

شاهدان متنی

برخی از نسخه‌های خطی کهن که حاوی متن این فصل هستند عبارتند از:

  • پاپیروس ۴ (حدود ۱۵۰–۱۷۵ میلادی؛ آیات موجود: ۱–۲، ۲۹–۳۲، ۳۴–۳۵)[۱]
  • دفترنامه واتیکانوس (۳۲۵–۳۵۰)
  • سینائیه (۳۳۰–۳۶۰)
  • کدکس بزه (حدود ۴۰۰)
  • کدکس واشینگتونیانوس (حدود ۴۰۰)
  • دفترنامه اسکندریه (۴۰۰–۴۴۰)
  • کدکس افرائمی رسکریپتوس (حدود ۴۵۰؛ آیات موجود: ۲۶–۴۴)
  • پاپیروس ۷ (سده چهارم تا ششم میلادی؛ آیات موجود: ۱–۲)[۲]

ارجاعات به عهد عتیق

سه وسوسه عیسی (آیات ۱–۱۳)

عیسی، همان‌طور که در متی ۴ و مرقس ۱ نیز آمده، به رهبری روح به بیابان می‌رود[۵] و چهل روز روزه می‌گیرد. ترجمه استاندارد آمریکای شمالی پیشنهاد می‌کند که عیسی «به رهبری» یا «زیر نفوذ» روح در بیابان بود.[۶] او با شیطان روبرو می‌شود که او را وسوسه (یا آزمایش) می‌کند. «آزمایش» واژه مرجّح چندین ترجمه مدرن است، از جمله نسخه انگلیسی معاصر، کتاب مقدس گسترش‌یافته و عهد جدید برای همگان.

  • نخست، شیطان به او فرمان می‌دهد که سنگ‌ها را به نان تبدیل کند. عیسی پاسخ می‌دهد: «انسان تنها با نان زندگی نمی‌کند» (لوقا ۴:۴، RSV)، با استناد به موسی از سفر تثنیه ۸:۳: انسان تنها با نان زندگی نمی‌کند. عبارت بلکه با هر سخنی که از دهان خداوند بیرون می‌آید، که متن سفر تثنیه را بازتاب می‌دهد، در تکستوس رسپتوس افزوده شده اما در متون انتقادی عهد جدید یونانی وجود ندارد.[۷]
  • دوم، شیطان «... همه ممالک جهان» (۵) را به عیسی نشان می‌دهد و می‌گوید که اگر سجده کند و او را بپرستد، همه آن‌ها را خواهد داشت. عیسی با نقل‌قولی دیگر از سفر تثنیه ۶:۱۳ پاسخ می‌دهد: «نوشته شده‌است: "خداوند خدای خود را بپرست و تنها او را خدمت کن."» (۸)
  • سرانجام، شیطان عیسی را به بالای پرستش‌گاه اورشلیم می‌برد و مزمور ۹۱:۱۱–۱۲ را به عنوان معیاری برای آزمایش محبت خدا نقل می‌کند، و عیسی سفر تثنیه ۶:۱۶ را نقل می‌کند: «... خداوند خدای خود را آزمایش مکن.» (۱۲)

این روایت در متی ۴:۱–۱۱ نیز آمده، اما در متی ترتیب وسوسه دوم و سوم معکوس است. به‌احتمال زیاد این روایت در منبع کیو بوده، اگر آن فرضیه درست باشد؛ شاید نسخه‌های کیوی آن‌ها از نظر ترتیب متفاوت بوده‌اند. این تفاوت در ترتیب برای نقد ویرایش متون چالشی به وجود می‌آورد. مشخص نیست که در کیو، اگر وجود داشته، ترتیب اصلی همانند لوقا بوده و متی آن را تغییر داده تا با کوه به پایان برسد — که انگیزه‌ای رایج در متی است، مانند متی ۵:۱ و متی ۲۸:۱۶ — یا لوقا آن را تغییر داده تا وسوسه‌ها در اورشلیم به پایان رسند.[۸] لوقا انجیل خود را در اورشلیم در لوقا ۲۴ به پایان می‌رساند. بیشتر پژوهشگران بر این باورند که ترتیب متی همان ترتیبی بوده که کیو به کار برده‌است.[۹]

آیه ۱۳

لوقا سپس می‌گوید که شیطان عیسی را «تا فرصتی دیگر»[۱۰] یا «تا زمان مناسب»[۱۱][۱۲] رها کرد. شیطان بعداً در لوقا ۲۲ ظاهر می‌شود و به یهودا اسخریوطی داخل می‌شود و او را به خیانت به عیسی وامی‌دارد. ریموند ای. براون بازگشت او را در Luke ۲۲:۵۳ می‌بیند، آنجا که عیسی به دستگیرکنندگانش می‌گوید «اما این ساعت شماست و قدرت تاریکی».[۱۳] فردریک فرار، روحانی انگلیکن اواخر سده نوزدهم، در تفسیر خود بر لوقا برای کتاب مقدس کمبریج برای مدارس و دانشگاه‌ها، استدلال می‌کند که این به معنای نبودن وسوسه‌های دیگر در زندگی عیسی نیست و دیدگاه بوناونتورا را نقل می‌کند که «او در زمان‌های دیگر نیز وسوسه‌هایی را تحمل کرد».[۱۴][۱۵]

بازگشت عیسی به جلیل (آیات ۱۴–۱۵)

عیسی «با قدرت روح»[۱۶] به جلیل بازمی‌گردد و شهرت او در همه جا پراکنده می‌شود. او در بسیاری از کنیسه‌های آنجا تعلیم می‌دهد. سنت بید بر این باور بود که «قدرت روح» نشان می‌دهد که عیسی از همان آغاز بازگشت به جلیل معجزه انجام می‌داد.[۱۷] ویلیام رابرتسون نیکول به‌جای آن پیشنهاد می‌کند که این عبارت «[به معنای] خدمتی است که جزئیات آن اینجا ذکر نشده».[۱۸]

رد شدن در ناصره (آیات ۱۶–۳۰)

کوه پرتگاه، ناصره (عکس گرفته‌شده در ۲۰۰۹)

در یک روز سبت، «طبق عادت خود»،[۱۹] عیسی به کنیسه شهر زادگاهش ناصره می‌رود، می‌ایستد و بخشی از کتاب اشعیا، اشعیا ۶۱:۱–۲، را می‌خواند و خود (آیه ۲۱) را به عنوان تحقق این نبوت معرفی می‌کند. «عادت» او ممکن است به رسم یهودی رفتن به کنیسه در روز سبت اشاره داشته باشد، یا به رسم خود عیسی در «مکرر رفتن به کنیسه‌ها از زمان آغاز مأموریتش، به منظور تفسیر کتاب مقدس».[۲۰] متن لوقا از نسخه هفتادگانی اشعیا بهره می‌گیرد، اما نسخه‌ای که عیسی خوانده به زبان عبری بوده‌است.[۱۴]

مردم از «سخنان پر از فیض» او (یونانی: τοις λογοις της χαριτος، tois logois tēs charitos، آیه ۲۲)، «خطابه‌ای که آیه ۲۱ خلاصه آن است»،[۲۱] شگفت‌زده می‌شوند، اما عیسی به توبیخ آنان ادامه می‌دهد و می‌گوید: «راستی به شما می‌گویم… هیچ نبی‌ای در زادگاه خود پذیرفته نمی‌شود.»[۲۲]

آیات ۲۵–۳۰

۲۵اما راستی به شما می‌گویم، در اسرائیل بیوه‌زنان بسیاری در روزگار الیاس بودند، آنگاه که آسمان سه سال و شش ماه بسته شد و قحطی بزرگی بر سراسر زمین آمد، ۲۶و الیاس به هیچ‌یک از آن‌ها فرستاده نشد، مگر به صرفه، در سرزمین صیدا، به زنی که بیوه بود.[۲۳]

او به آنان می‌گوید که در روزگار الیاس تنها زنی از صیدا (بیوه صرفه) نجات یافت (آیات ۲۵–۲۶، مقایسه کنید با اول پادشاهان ۱۷:۷–۱۶)، و در روزگار الیسع، با آنکه در اسرائیل جذامیان بسیاری بودند، تنها یک سوری، ناعمان، شفا یافت (آیه ۲۷، مقایسه کنید با دوم پادشاهان ۵:۱–۱۹). مردم که از این سخنان خشمگین شدند، به او حمله می‌کنند و او را تا بالای تپه‌ای دنبال می‌کنند و می‌خواهند او را پرت کنند، اما عیسی از میان جمعیت می‌گریزد و «به راه خود» ادامه می‌دهد.[۲۴] تپه‌های فراوانی در ناصره و اطراف آن وجود دارد، هرچند منطقه جلیل علیا، در شمال، کوهستانی‌تر است. به‌طور سنتی این رویداد با کوه پرتگاه (که به کوه افکندن نیز معروف است) پیوند داده شده، حدود ۲ کیلومتر از ناصره، اما پژوهشگران اکنون استدلال می‌کنند که این مکان به احتمال زیاد محل این رویداد نبوده‌است؛ زیرا از شهر بیشتر از مسافت مجاز روز سبت فاصله دارد.

اریک فرانکلین یادآور می‌شود که «ادامه راه» عیسی نه‌تنها گریختن از خطر را نشان می‌دهد، بلکه حرکتی به سوی هدف است؛ لوقا همان فعل ἐπορεύετο را[۲۵] eporeueto، به کار می‌برد که در Luke ۹:۵۱، πορευεσθαι، poreuesthai، برای نشان دادن سفر استوار او به سوی اورشلیم بهره می‌گیرد.[۲۶]

این رویداد شاید — هرچند نه کلمه به کلمه — در مرقس ۶:۱–۶ و متی ۱۳:۵۳–۵۸ نیز بازتاب یافته باشد، اما این روایت‌ها نمونه‌های عهد عتیق را در برندارند و رویکردهای متفاوتی دارند.[۲۷]

تعلیم و شفا (آیات ۳۱–۴۱)

عیسی به کفرناحوم می‌رود و عیسی در کنیسه کفرناحوم را در کنیسه اخراج می‌کند که نخستین معجزه از ۲۱ معجزات عیسی در لوقاست. به خانه شمعون می‌رود و مادرزن بیمارش را شفا می‌دهد. مرقس ۱ این رویداد را پس از فراخواندن شاگردان عیسی می‌آورد، در حالی که لوقا آن را به فصل ۵ موکول می‌کند.

او بیش از پیش مردم را شفا می‌دهد، سپس به بیابان می‌رود تا به تنهایی نماز بگزارد. مردم نزدش می‌آیند و او را می‌یابند، اما او به آنان می‌گوید که باید به شهرهای دیگر نیز برود و در آن‌ها بشارت پادشاهی خدا را موعظه کند، «زیرا برای همین فرستاده شده‌ام».[۲۸] این بخش، Luke ۴:۳۱–۴۴، تقریباً عیناً با مرقس ۱:۲۱–۲۹ یکسان است و بخشی از آن در Matthew ۸:۱۴–۱۶ نیز یافت می‌شود. یوهان آلبرشت بنگل یادآور می‌شود: اینجاست «اعتقادنامه» عیسی: دلیل سفرهای بسیار او.[۲۹]

موعظه عیسی در جلیل (آیات ۴۲–۴۴)

در آیه ۴۴، لوقا تأیید می‌کند که عیسی به موعظه «در کنیسه‌های جلیل» ادامه داد (KJV, NKJV). برخی نسخه‌های خطی کهن (א، B، کدکس افرائمی رسکریپتوس، کدکس رگیوس و دیگر خط اونشیال‌ها) به τὰς συναγωγὰς τῆς Ἰουδαίας، tas synagōgas tēs Ioudaias، «کنیسه‌های یهودیه» اشاره دارند. این سنت نسخه‌ای در نوووم تستامنتوم گرکه بازتاب یافته و از این رو در بیشتر ترجمه‌های مدرن کتاب مقدس، از جمله RSV, ESV, NRSV, NASB, NAB و NIV آمده‌است.[۳۰]

جستارهای وابسته

  • الیسع
  • کوه وسوسه
  • ناعمان
  • پزشک، خود را درمان کن
  • بخش‌های مرتبط کتاب مقدس: دوم پادشاهان ۵، مزمور ۱۴۶، اشعیا ۶۱، متی ۴، متی ۸، مرقس ۱

منابع

  1. 1 2 Aland، Kurt؛ Aland، Barbara (۱۹۹۵). The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. Erroll F. Rhodes (trans.). Grand Rapids, MI: William B Eerdmans. ص. ۹۶. شابک ۹۷۸-۰-۸۰۲۸-۴۰۹۸-۱ – به واسطهٔ Google Books.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ Gregory، Caspar René (۱۹۰۸). Die griechischen Handschriften des Neuen Testament [The Greek manuscripts of the New Testament]. Leipzig, DE: J.C. Hinrichs'sche Buchhandlung. ص. ۴۶ – به واسطهٔ Internet Archive.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ Kirkpatrick، A. F. (۱۹۰۱). The Book of Psalms: with Introduction and Notes. The Cambridge Bible for Schools and Colleges. ج. Books IV & V: Psalms XC–CL. Cambridge: University Press. ص. ۸۳۹. دریافت‌شده در ۲۸ فوریه ۲۰۱۹ – به واسطهٔ Google Books.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ Coggins، R (۲۰۰۷). «۲۲. Isaiah». در Barton، John؛ Muddiman، John (ویراستاران). The Oxford Bible Commentary (paperback) (ویراست first). Oxford University Press. ص. ۴۸۱. شابک ۹۷۸-۰-۱۹-۹۲۷۷۱۸-۶. دریافت‌شده در ۶ فوریه ۲۰۱۹ – به واسطهٔ Google Books.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ Luke 4:1
  6. ↑ Luke 4:1: NASB، و پانوشت ۱ در همان آیه.
  7. ↑ پانوشت ج در نسخه شاه جیمز جدید در لوقا ۴
  8. ↑ کتاب مقدس اورشلیم (۱۹۶۶)، پانوشت الف در لوقا ۴
  9. ↑ Brown, p. 236
  10. ↑ Luke 4:13: نسخه شاه جیمز
  11. ↑ Luke 4:13: نسخه استاندارد اصلاح‌شده
  12. ↑ Luke 4:13: نسخه شاه جیمز جدید
  13. ↑ Brown, Raymond E. p. 237
  14. 1 2 Farrar, F. W. (1891), Cambridge Bible for Schools and Colleges on Luke 4, via Bible hub, accessed 23 May 2018
  15. ↑ Bonaventure 1881, The Life of Christ, W. H. Hutchings transl. & ed. , via HathiTrust p. 84
  16. ↑ Luke 4:14: NKJV
  17. ↑ سنت بید، به نقل از توماس آکویناس در Catena aurea: commentary on the four Gospels, collected out of the works of the fathers، لوقا، بخش اول، ص. ۱۵۳، ویراسته جان هنری نیومن، آکسفورد، ۱۸۴۱
  18. ↑ Nicoll, W. R. , Expositor's Greek Testament on Luke 4, accessed on 3 April 2025
  19. ↑ Luke 4:16: نسخه استاندارد انگلیسی (ESV)
  20. ↑ McEvilly, J. (1898), An Exposition of The Gospels by The Most Rev. John Macevilly D.D.: Luke, Chapter 4, accessed on 4 April 2025
  21. ↑ Alford, H. (1863–78), Greek Testament Critical Exegetical Commentary - Alford on Luke 4, accessed 29 August 2023
  22. ↑ Luke 4:24: ESV
  23. ↑ Luke 4:25–26: ESV
  24. ↑ Luke 4:25–26: نسخه استاندارد اصلاح‌شده جدید
  25. ↑ Luke 4:30
  26. ↑ Franklin, E. , 59. Luke in Barton, J. and Muddiman, J. (2001), The Oxford Bible Commentary بایگانی‌شده در ۲۰۱۷-۱۱-۲۲ توسط Wayback Machine, p. 933
  27. ↑ Thiessen, H. A. , 16 July 2020, Studying Mark 6 1–6, Hermeneutrix, accessed 30 August 2023
  28. ↑ Luke 4:43
  29. ↑ Bengel, J. A. (1742), Gnomon of the New Testament on Luke 4, via Bible hub, accessed 12 July 2020
  30. ↑ Nestle, E. , Luke 4, cf. Luke 4:44: RSV, NRSV, ESV, NASB, NAB, NIV and NJB translations

پیوند به بیرون

پیشین:
لوقا ۳		 فصل‌های کتاب مقدس
انجیل لوقا		 پسین:
لوقا ۵
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.