لوقا ۱۹

لوقا ۱۹
فصل ۲۰ →
کتیبه لوقا ۱۹:۴۶ به زبان لاتین بر سردر کلیسای سانتا ترینیتا در ترنتو، ایتالیا
کتابانجیل لوقا
دسته‌بندیانجیل
قسمتی از کتاب مقدس مسیحیعهد جدید
ترتیب در بخش مسیحی۳

لوقا ۱۹ نوزدهمین فصل از انجیل لوقا در عهد جدید کتاب مقدس مسیحی است. این فصل ورود عیسی به اریحا و دیدار او با زکا، مثل مینا و ورود عیسی به اورشلیم را روایت می‌کند. سنت مسیحی آغازین به‌طور یکپارچه بر این باور بود که لوقا این انجیل و همچنین اعمال رسولان را نگاشته‌است.

این فصل شامل رویدادهایی چون ملاقات عیسی با زکا جمع‌کننده مالیات، مَثَل مینا، ورود پیروزمندانه به اورشلیم، گریه عیسی بر شهر و پاکسازی معبد است. این رویدادها در مجموع اوج سفر عیسی به سوی اورشلیم را به تصویر می‌کشند که از Luke ۹:۵۱ آغاز شده بود.

متن اصلی این فصل به زبان یونانی کوئینه نوشته شده و شامل ۴۸ آیه است. نظرات انتقادی دربارهٔ سنت انتساب این انجیل به لوقا در پایان سده بیستم میلادی به‌طور مساوی میان موافقان و مخالفان تقسیم شده بود.

متن

متن لاتین لوقا ۱۴:۳۰–۱۹:۷ در دفترنامه گیگاس (سده سیزدهم میلادی)

متن اصلی به زبان یونانی کوئینه نوشته شده‌است. برخی از دست‌نوشته‌های کهن که متن این فصل را دربردارند عبارت‌اند از:[۱]

این فصل به ۴۸ آیه تقسیم شده‌است.[۲]

ارجاعات به عهد عتیق

عیسی به خانه زکا می‌رود (آیات ۱–۱۰)

نقاشی که عیسی را در حال دست بالا بردن برای فراخواندن زکا از درخت نشان می‌دهد در حالی که جمعیتی نظاره‌گر است
زکا اثر نیلس لارسن استونز. عیسی زکا را از درخت سیکامور فرا می‌خواند.
عکسی از درخت سیکامور واقعی در اریحای امروزی.
درخت انجیر سیکامور زکا در اریحا

زکا (به یونانی: Ζακχαῖος، Zakchaios؛ به عبری: זכי، به معنای «پاک» و «بی‌گناه»[۴]) از اریحا مردی ثروتمند و رئیس مالیات‌بگیران بود که تنها در انجیل لوقا از او یاد شده‌است.[۵] زکا که از نسل ابراهیم بود، نمونه بارز کسی است که با عیسی در مأموریت زمینی او برای نجات گمشدگان روبه‌رو می‌شود.[۶] مالیات‌بگیران به‌عنوان خائنانی که برای امپراتوری روم کار می‌کردند نه برای جامعه یهودی خود، و به‌عنوان افراد فاسد مورد تحقیر قرار می‌گرفتند. این دیدار میان عیسی و زکا «داستانی از فیض الهی و فراخوان به تقدس» است. سندی مشترک از گفت‌وگوی اکومنیکال میان متدیست‌ها و کاتولیک‌های رومی چنین بازتاب می‌دهد:

زکا، شخصیتی نالایق، با این حال با مهربانی از سوی عیسی پذیرفته می‌شود و به رابطه‌ای نجات‌بخش با خداوند کشیده می‌شود که هستی پیشین خودمحورانه و خودخواهانه او را به زندگی مقدس دگرگون می‌کند. زکا پس از دریافت فراخوان عیسی، فوراً تصمیم می‌گیرد با بخشیدن نیمی از دارایی‌هایش به فقرا و بازپرداخت چهار برابر به کسانی که از آنان کلاهبرداری کرده، جبران گذشته گناه‌آلود خود را بنماید.[۷]

مَثَل مینا (آیات ۱۱–۲۷)

چون اینها را شنیدند، مَثَلی دیگر گفت، زیرا نزدیک اورشلیم بود و آنان گمان می‌کردند که ملکوت خدا فوراً ظاهر خواهد شد.[۸]

سفری که عیسی در Luke ۹:۵۱ «با اراده‌ای استوار» آغاز کرده بود، به اوج خود نزدیک می‌شد. هوگو گروتیوس بر این باور بود که «آنان» (کسانی که این سخنان را شنیدند) به شاگردان اشاره دارد. هاینریش مایر استدلال می‌کند که «آنان» همان غرزنان آیه ۷ بودند.[۹]

مایر همچنین به نبود قطعیت در ترتیب زمانی رویدادها اشاره می‌کند: آیه ۵ نشان می‌دهد که عیسی قصد داشت شب را نزد زکا بماند، در حالی که آیه ۲۸ به حرکت فوری‌تر به سوی اورشلیم پس از بازگویی مَثَل اشاره دارد.[۹]

نزدیک شدن عیسی به اورشلیم (آیات ۲۸–۴۴)

در آیه ۲۹، عیسی به دو تن از شاگردانش دستور می‌دهد کُره‌ای برای سواری او بیاورند. آنان ردا یا «لباس رویین» خود را بر کُره می‌اندازند تا به‌عنوان بالش به‌کار رود[۹][۱۰] و عیسی را در راهش همراهی می‌کنند. کسانی که ردای خود را بر راه پیش رو می‌افکنند (آیه ۳۶) احتمالاً همان انبوه شاگردانش هستند که حضورشان در آیات ۳۷–۳۸ آشکار می‌شود.[۱۱]

در سراشیبی کوه زیتون، صحنه‌ای از شادی بزرگ برپا می‌شود:

«مبارک باد پادشاهی که به نام خداوند می‌آید!
در آسمان صلح و جلال در اعلا علیین!»[۱۲]

واژه عبری «هوسانا» که در روایات موازی متی و مرقس آمده، در متن لوقا به‌کار نرفته‌است. مایر پیشنهاد می‌کند که نسخه لوقا ممکن است بازتاب سنتی باشد که از کاربرد این واژه پرهیز کرده‌است.[۹]

هنگامی که عیسی به شهر نزدیک شد، گریست؛ زیرا پیشاپیش ویرانی معبد را می‌دید.[۱۳] این لحظه در لاتین با عنوان Flevit super illam شناخته می‌شود.[۱۴][۱۵] رویداد دیگری از گریستن عیسی در انجیل یوحنا پس از مرگ دوستش ایلعازر ثبت شده‌است.[۱۶] عیسی در مویه خود می‌گوید:

«کاش می‌دانستی، حتی تو، به‌ویژه در این روزت، چه چیزهایی برای صلح تو لازم است! اما اکنون از دیدگانت پنهان شده‌است. زیرا روزهایی بر تو خواهد آمد که دشمنانت گرداگردت سنگر می‌زنند، تو را محاصره می‌کنند و از هر سو در بر می‌گیرند، تو و فرزندانت را با خاک یکسان می‌کنند و سنگ بر سنگ نخواهند گذاشت، زیرا وقت بازدیدت را ندانستی.»[۱۷]

عالم کتاب مقدس لوتری یوهان بنگل واکنش عیسی را در تضاد با صحنه شادی پیش از آن می‌بیند:

پیش رویت آن پادشاه مهربان را بنگر، در میان همان فریادهای شادی که شاگردانش سر می‌دهند!
عیسی بر اورشلیم می‌گرید و با این حال هیچ‌کس را به زور وادار نمی‌کند.[۱۸]

کتاب مقدس اورشلیم پیشنهاد می‌کند که «صلح تو» اشاره‌ای به «صلح عصر مسیحایی» است.[۱۹]

آیه ۲۸

چون این را گفت، پیش رفت و به اورشلیم بالا رفت.[۲۰]

در بسیاری از ترجمه‌ها، عیسی «پیش» رفت، یعنی «جلوتر» از شاگردانش حرکت کرد.[۲۱] اراسموس، کیپکه، کوینول، هاینریش اوالد و دیگران آن را «به پیش رفت» ترجمه می‌کنند، یعنی سفر خود را ادامه داد.[۹] نگاه کنید به ترجمه کلام خداوند به ملت‌ها: «راه خود را ادامه داد».[۲۲]

آیات ۴۱–۴۴

همان‌گونه که در متن پیشین لوقا در Luke ۱۳:۳۴–۳۵ آمده، عیسی به اهمیت و سرنوشت اورشلیم، شهر مقدس، می‌اندیشد. این گذار سرشار از اشاره‌های عهد عتیق است.[۲۳]

عیسی در معبد (آیات ۴۵–۴۸)

آیه ۴۶

[عیسی] به آنان گفت: نوشته شده‌است که خانه من خانه دعا خواهد بود، اما شما آن را مغاره دزدان کرده‌اید.[۲۴]

عیسی در بیرون راندن بازرگانان از معبد، سخنانش را از اشعیا ۵۶:۷ (خانه دعا برای همه ملت‌ها) و ارمیا ۷:۱۱ (مغاره دزدان) برمی‌گیرد. متی ۲۱:۱۳[۲۵] و مرقس ۱۱:۱۷ همان نقل‌قول‌ها را دارند.

آیه ۴۷

و هر روز در معبد تعلیم می‌داد. اما سران کاهنان و کاتبان و بزرگان قوم درصدد بودند او را هلاک کنند.[۲۶]

لوقا در Luke ۲۱:۳۷ و ۲۳:۲۷ تکرار می‌کند که عیسی روزانه در معبد تعلیم می‌داد. کشیش انگلیکن هنری آلفورد پیشنهاد می‌کند این «توصیف کلی» از حضور عیسی در معبد، به‌درستی در پایان فصلی قرار گرفته که «آخرین سفرش به اورشلیم» را به پایان می‌رساند.[۲۷] الکساندر مکلارن از «شجاعت آرام» او در تعلیم پیوسته در آنجا یاد می‌کند.[۲۸]

آیه ۴۸

و [آنان] نمی‌توانستند چیزی بکنند؛ زیرا تمام مردم آویخته به سخنانش بودند و با دقت گوش می‌دادند.[۲۹]

به‌معنای واقعی کلمه، مردم «از او آویخته بودند»، یعنی به لب‌هایش چسبیده بودند.[۳۰] کتاب مقدس اورشلیم این را چنین ترجمه می‌کند: «تمام مردم به سخنانش آویخته بودند».[۳۱]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Halley, Henry H. Halley's Bible Handbook: an Abbreviated Bible Commentary. 23rd edition. Zondervan Publishing House. 1962.
  2. ↑ Holman Illustrated Bible Handbook. Holman Bible Publishers, Nashville, Tennessee. 2012.
  3. ↑ Kirkpatrick، A. F. (۱۹۰۱). The Book of Psalms: with Introduction and Notes. The Cambridge Bible for Schools and Colleges. ج. Book IV and V: Psalms XC-CL. Cambridge: At the University Press. ص. ۸۴۰. دریافت‌شده در ۲۸ فوریه ۲۰۱۹.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ Milligan، Jim. «Lexicon: Strong's G2195 - Zakchaios». Blue Letter Bible. Sowing Circle.
  5. ↑ Luke 19:1–10
  6. ↑ Warfield، Benjamin Breckinridge. «Jesus' Mission, According to His Own Testimony». Monergism. CPR Foundation.
  7. ↑ Joint International Commission for Dialogue Between the World Methodist Council and The Roman Catholic Church (2016), The Call to Holiness: From Glory to Glory, accessed 24 January 2022
  8. ↑ Luke 19:11: NKJV
  9. 1 2 3 4 5 Meyer, H. A. W. , Meyer's NT Commentary on Luke 19, translated from the German sixth edition, accessed on 9 August 2020
  10. ↑ Luke 19:35: ESV
  11. ↑ Gill, J. (1746–48), Gill's Exposition on Luke 19, accessed on 13 April 2025
  12. ↑ Luke 19:38, cf. Psalm 118:26
  13. ↑ Luke 19:41–44
  14. ↑ Boring، M. Eugene؛ Craddock، Fred B. (۲۰۰۴). The People's New Testament Commentary. Westminster John Knox Press. شابک ۹۷۸-۰-۶۶۴-۲۲۷۵۴-۸.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. ↑ Majerník، Ján؛ Ponessa، Joseph؛ Manhardt، Laurie Watson (۲۰۰۵). Come and See: The Synoptics: On the Gospels of Matthew, Mark, Luke. Emmaus Road. شابک ۹۷۸-۱-۹۳۱۰۱۸-۳۱-۹.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  16. ↑ John 11:35)
  17. ↑ Luke 19:42–44: NKJV
  18. ↑ Bengel, J. A. , Bengel's Gnomon of the New Testament on Luke 19, accessed 11 July 2018
  19. ↑ Jerusalem Bible (1966), footnote f at Luke 19:42
  20. ↑ Luke 19:28: NKJV
  21. ↑ Luke 19:28: Good News Translation
  22. ↑ Luke 19:28: God's Word Translation
  23. ↑ Footnote g at Luke 19:44 in the Jerusalem Bible
  24. ↑ Luke 19:46: KJV
  25. ↑ Huey، F. B. (۱۹۹۳). The New American Commentary - Jeremiah, Lamentations: An Exegetical and Theological Exposition of Holy Scripture, NIV Text. B&H Publishing Group. ص. ۱۰۶. شابک ۹۷۸-۰-۸۰۵۴-۰۱۱۶-۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  26. ↑ Luke 19:47: NKJV
  27. ↑ Alford, H. , Henry Alford - Greek Testament Critical Exegetical Commentary on Luke 19, accessed 23 October 2023
  28. ↑ Maclaren, A. , Expositions Of Holy Scripture on Luke 19, accessed 23 October 2023
  29. ↑ Luke 19:48: NKJV
  30. ↑ فردریک فارارFarrar, F. W. (1891), Cambridge Bible for Schools and Colleges on Luke 19, accessed 12 August 2020
  31. ↑ Jerusalem Bible (1966), Luke 19:48

پیوند به بیرون

پیشین:
لوقا ۱۸		 فصل‌های کتاب مقدس
انجیل لوقا		 پسین:
لوقا ۲۰
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.