پلاک‌های اورلات

پلاک های اورلات
Orlat plaques
مواداستخوان
اندازه۱۱ در ۱۳٫۵ سانتیمتر (۴٫۳ در ۵٫۳ اینچ)
خلق‌شده1st–4th century CE
محلNomadic tomb, Orlat cemetery, Kurgan
مکان کنونیInstitute of Art Studies, Academy of Sciences of the Republic of Uzbekistan
فرهنگSaka
Orlat در غرب و مرکز آسیا واقع شده
Orlat
Orlat
Orlat در ازبکستان واقع شده
Orlat
Orlat

پلاک‌های اورلات مجموعه‌ای از پلاک‌های استخوانی هستند که در میانهٔ دههٔ ۱۹۸۰ در ازبکستان کشف شدند. این پلاک‌ها در جریان حفاری‌هایی به سرپرستی گالینا پوگاچِنکووا در گورستان اورلات، در کنار رود ساگاناک (شاخه‌ای از رود زرافشان)، در شمال سمرقند به‌دست آمدند. پوگاچِنکووا یافته‌های خود را در سال ۱۹۸۹ منتشر کرد. نیمهٔ چپ این پلاک‌ها با صحنه‌ای مفصل از نبرد تزئین شده است، در حالی که در سوی دیگر صحنه‌ای از شکار به تصویر کشیده شده است.[۱]

پلاک‌ها

پلاک‌ها گمان می‌رود که قفل‌های تزئینی کمربند بوده باشند. آن‌ها با صحنه‌های نبرد میان سربازانی که همچون کاتا‌فرَکت‌ها (سواره‌نظام زره‌پوش سنگین) مسلح هستند تزئین شده‌اند، و یک صحنهٔ شکار نیز بر روی آن‌ها دیده می‌شود.

سه پلاک دیگر، کوچک‌تر، نیز وجود دارد که بر روی آن‌ها لاشخور، شترهای باختری در حال نبرد، و جنگجویان به تصویر کشیده شده‌اند.

تاریخ و انتساب این پلاک‌ها مورد اختلاف است، هرچند اجماع پژوهشگران بیشتر بر تاریخ سدهٔ نخست میلادی دلالت دارد.

پلاک دارای صحنهٔ نبرد، برخوردی میان جنگجویان زره‌پوش را به تصویر می‌کشد. در این نقش، سربازانی بر روی زمین در حال نبرد هستند و در پیشِ روی آنان، سواره‌ای با شمشیر در دست با سواره‌ای دیگر که بر نیزهٔ خود تکیه دارد، درگیر شده است. در پایین سمت راست، جنگجویی از اسب خود محروم شده است؛ نیزه‌اش شکسته و او آماده می‌شود تا با شمشیر خود با حریفش ـ سواره‌ای که با نیزه به سوی او حمله می‌کند ـ بجنگد.

به گفتهٔ مارکوس مود، این ترکیب در اصل بزرگ‌تر بوده و از منبع دیگری کپی شده است.

یکی از فرضیه‌ها این است که پلاک اورلات صحنهٔ نبردی میان سغدیان یکجانشین و یورشگران کوچ‌نشین را به تصویر می‌کشد. در این روایت، قهرمان سغدی ـ رهبر گروه خود ـ حملات دسته‌های کوچ‌نشین را دفع می‌کند. برای سغدیان، این یورش‌ها تهدیدی واقعی به شمار می‌رفت.

به گفتهٔ مارکوس مود، این پلاک صرفاً ثبت یک نبرد نیست، بلکه «نخستین نمود بسیار زودهنگام از تصویرگری روایی است که ویژگی هنر سغدی محسوب می‌شود ـ هنری که اوج خود را در چرخه‌های نقاشی سدهٔ هفتم و اوایل سدهٔ هشتم میلادی در پنجکنت می‌یابد.»

بنابراین، هدف هنر سغدی انتقال روایت بود. در نقاشی‌ها و حجاری‌هایشان، «هنرمندان سغدی تنها عناصر ضروری را می‌گنجاندند: خطوط، بلوک‌های رنگ و چند عنصر سادهٔ منظره برای تعیین صحنه، که دو‌بُعدی‌بودن خوانا و آسانی را ایجاد می‌کرد و به پیشبرد داستان تصویرشده کمک می‌نمود.»

مود یادآور می‌شود که منشأ این سبک را می‌توان در دو پلاک اورلات مشاهده کرد.

یولی خودیـاکوف شباهت‌های فراوانی میان پلاک‌های اورلات و دیگر یافته‌های هون‌های شرقی (شیونگ‌نو) و سَرمات‌ها از مغولستان و آلتای مشاهده کرده است. او به‌ویژه به گروهی از پلاک‌ها اشاره می‌کند که از کوه تِپسِی در نزدیکی رود ینی‌سئی به‌دست آمده‌اند و معمولاً به فرهنگ تاشتیـک نسبت داده می‌شوند.

این مقایسه نشان می‌دهد که پلاک‌های اورلات نه تنها در بستر هنر سغدی اهمیت دارند، بلکه در پیوند با سنت‌های هنری و آیینی گسترده‌ترِ استپ‌های اوراسیا نیز قابل بررسی‌اند. چنین شباهت‌هایی احتمالاً بیانگر تبادلات فرهنگی و هنری میان جوامع کوچ‌نشین و یکجانشین در آسیای میانه و سیبری است.

به باور پوگاچِنکووا، پلاک‌های اورلات توسط ساکنان کانگجو ساخته شده‌اند؛ مردمی که گمان می‌رود با کوشانیان و تُخارها ارتباط نزدیکی داشته‌اند. کانگجوها احتمالاً از سکاها بوده‌اند و در برابر کوشانیان قرار داشتند، همان‌گونه که در یافته‌های خالچایان دیده می‌شود.

به‌طور کلی، سربازان نقش‌شده بر روی پلاک‌ها را می‌توان سغدیان یا سکاها دانست؛ احتمال بسیار کمتری وجود دارد که آنان از یوئه‌ژی‌ها یا پارتیان باشند.

این دیدگاه نشان می‌دهد که پلاک‌های اورلات نه تنها بازتابی از هنر و روایت سغدی هستند، بلکه در بستر رقابت‌ها و تعاملات قومی ـ فرهنگی آسیای میانه نیز جای می‌گیرند.

موازی‌ها

تجهیزات جنگجویان در پلاک‌های اورلات با تجهیزات هندو-سکاها قابل مقایسه است؛ همان‌گونه که در سکه‌های شاه هندو-سکایی، آزِس دوم دیده می‌شود.

  • نقش شکارچیان در سوی دیگر پلاک‌ها نیز با تصاویر شکارچیان بر روی یک پلاک عاجی از تختِ سنگین شباهت دارد.
  • این طرح‌ها به‌طور کلی با شناسایی سکاها یا سکا-کانگجوهای آسیای میانه سازگار هستند؛ اقوامی که به‌طور منظم با یوئه‌ژی‌ها درگیر بودند.

این مقایسه‌ها نشان می‌دهد که پلاک‌های اورلات نه تنها بازتابی از هنر محلی‌اند، بلکه در بستر گسترده‌ترِ تعاملات و درگیری‌های قومی آسیای میانه جای می‌گیرند.

منابع

Thomas A. Green; Joseph R. Svinth (2010). Joseph R. Svinth, Thomas A. Green (ed.). Martial Arts of the World An Encyclopedia of History and Innovation · Volume 2. ABC-CLIO. p. 59. ISBN 978-1-78671-699-6.

Lerner, Judith A. "Orlat Plaques". Freer, Sackler - Smithsonian. Archived from the original on 11 September 2021. Retrieved 11 September 2021.

Baumer, Christoph (2018). History of Central Asia, The: 4-volume Set. Bloomsbury Publishing. p. 96. ISBN 978-1-83860-868-2.

Cribb, Joe; Herrmann, Georgina; Academy, British (26 July 2007). After Alexander: Central Asia Before Islam (in English). OUP/British Academy. pp. 62–63. ISBN 978-0-19-726384-6. "The engraved bone plaques found at Orlat in the region of Koktepe and dated by Jangar Ilyasov (2003) to the first-second centuries AD present the portraits of Kangju warriors and hunters", the Kangjus were the "western 'Scythian' neighbours" of the Yuezhi/ Kushans.

Betts, Alison; Vicziany, Marika; Jia, Peter Weiming; Castro, Angelo Andrea Di (19 December 2019). The Cultures of Ancient Xinjiang, Western China: Crossroads of the Silk Roads (in English). Archaeopress Publishing Ltd. p. 104. ISBN 978-1-78969-407-9.

منابع

  • Les Saces, Iaroslav Lebedynsky, Paris: Errance, c2006. شابک ‎۲−۸۷۷۷۲−۳۳۷−۲ISBN 2-87772-337-2
  • Худяков Ю.С. Образ воина в таштыкском изобразительном искусстве // Семантика древних образов. Novosibirsk, 1990. Page 112.
  • (به روسی) Detailed description of Orlat finds
  • The Orlat Battle Plaque and the Roots of Sogdian Art, Markus Mode, in M. Compareti, P. Raffetta, and G. Scarcia (eds.) Ērān ud Anērān: Studies Presented to Boris Il'ič Maršak on the Occasion of his 70th Birthday, Venice: Libreria editrice Cafoscarina

پیوندهای خارجی

  1. ↑ Lerner, Judith A. "Orlat Plaques". Freer, Sackler - Smithsonian. Archived from the original on 11 September 2021. Retrieved 11 September 2021.
  2. ↑ "Orlat Plaques The Sogdians". sogdians.si.edu.
  3. ↑ Grenet, Frantz (2012). "« The nomadic element in the Kushan empire (1st - 3rd century AD)". Journal of Central Eurasian Studies. 3: 14.