سوپ مامی

مامی
مامی مرغ رستوران ماسوکی
گونهسوپ
بخشغذای اصلی
خاستگاهفیلیپین
منطقهبیندوندو، مانیل
سازندهما مون لوک
سال۱۹۲۰
مواد اصلی

سوپ مامی (تلفظ: MAH-mee) یک سوپ نودل پرطرفدار در آشپزی فیلیپینی است که از نودل آرد گندم، گوشتابه و گوشت (مرغ، گاو یا خوک) یا کوفته‌های وونتون تهیه می‌شود. این غذا با دسته‌ای از خوراک‌های نودلی موسوم به پانسیت پیوند دارد و خود نودل‌ها گاهی «پانسیت مامی» نامیده می‌شوند.

این سوپ نودل نخستین بار در سال ۱۹۲۰ میلادی (۱۲۹۸ خورشیدی) در محلهٔ بیندوندو در مانیل به دست یک مهاجر چینی به فیلیپین شناخته شد. مامی در آغاز یک غذای خیابانی بود که با گذشت زمان به یکی از غذاهای اصلی آشپزخانهٔ فیلیپینی-چینی تبدیل شد و اکنون در سراسر فیلیپین از محبوبیت گسترده‌ای برخوردار است.

خاستگاه و ریشه‌شناسی

پیدایش مامی به‌طور کلی به ما مون لوک نسبت داده می‌شود؛ مهاجری از چین که در سال ۱۹۲۰ (۱۲۹۸ خورشیدی) در محلهٔ بیندوندو در مانیل نودل همراه با آب‌مرغ و گوشت مرغ می‌فروخت.[۱] او در آغاز به‌عنوان دوره‌گرد کار می‌کرد و غذا را در دو ظرف فلزی آویخته به دو سر یک چوب حمل می‌نمود، همانند فروشندگان تاهو. بدین‌سان مامی در ابتدا یک غذای خیابانی بود؛ اما با موفقیت کسب‌وکار ما، او سرانجام یک رستوران و سپس یک زنجیرهٔ رستورانی به نام خود گشود.[۱]

ما در دوران دوره‌گردی، خوراکش را «گوپیت» می‌نامید که برگرفته از واژهٔ زبان تاگالوگ به معنای «بریدن» بود، زیرا نودل‌ها و گوشت مرغ را با قیچی می‌برید. بعدها تصمیم گرفت نام «ما می» (چینی ساده: 马面؛ چینی سنتی: 馬麵؛ ییل کانتونی: Máh-mihn؛ په‌وه‌جی: Má-mī؛ به معنای «نودل‌های ما») را برای این خوراک برگزیند. با این حال ما این نام را ثبت نکرد و به‌زودی سوپ‌های نودل تقلیدی با همین نام که در اصل نام شخصی او بود، همه‌جا پدیدار شدند.[۱][۲][۳][۴]

از سوی دیگر، برخی بر این باورند که واژهٔ «مامی» از ترکیب «ماناک» (manok به معنای مرغ) و «میکی» (miki، نوعی نودل) ساخته شده‌است.[۱] این دیدگاه را این واقعیت پشتیبانی می‌کند که مامی گاو یا خوک گاهی «بامی» نامیده می‌شود که از «باباوی» (baboy به معنای خوک) یا «باکا» (baka به معنای گاو) گرفته شده‌است.

با این همه، ادعای اینکه ما «مخترع» مامی — هم به‌عنوان خوراک و هم به‌عنوان واژه — بوده، احتمالاً نادرست است. به گفتهٔ زبان‌شناس گلوریا چان-یاپ، مامی ریشه در آشپزی فوجیانی دارد، نه آشپزی کانتونی؛ و در هاکین فیلیپینی به‌معنای تحت‌اللفظی «نودل گوشت» است (چینی ساده: 肉面؛ چینی سنتی: 肉麵؛ په‌وه‌جی: Mah-mī). همانند سیوپائو، این خوراک نودلی پیش از آنکه ما نسخهٔ خود را رواج دهد، در آشپزی فیلیپینی-چینی وجود داشت.[۵]

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 3 4 Cordero-Fernando، Gilda (۱۹۷۸). «The Mami King». در Roces، Alfredo (ویراستار). Filipino Heritage: The Making of a Nation. ج. ۱۰. Manila: Lahing Pilipino Publishing Inc. صص. ۲۵۹۲–۹۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ بایگانی‌شده در دسامبر ۸, ۲۰۱۵ توسط Wayback MachineGao Min Chuan, The Story of Mami King, Ma Mon Luk, Zhongshan Overseas Chinese Journal, April 1, 2010
  3. ↑ Rodriguez، Anna Katarina (۲۰۱۲). Southeast Asian Personalities of Chinese Descent: A Biographical Dictionary, Volume ۱. Singapore: Institute of Southeast Asian Studies. صص. ۷۳۶–۷۳۸. شابک ۹۷۸-۹۸۱-۴۳۴۵-۲۱-۷.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ Jose Victor Z. Torres, The Legend of Ma Mon Luk, Rogue, April 2017
  5. ↑ De Leon، Adrian (۲۰۱۶). «Siopao and Power: The Place of Pork Buns in Manila's Chinese History». Gastronomica. ۱۶ (۲): ۴۵–۵۴. doi:10.1525/gfc.2016.16.2.45. جی‌استور 26362345.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.