خیال روی تو در هر طریق همره ماست

غزلی با مطلع « خیالِ رویِ تو در هر طریق همرهِ ماست »، غزل شمارهٔ ۲۳ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.[۱][۲][۳][۴]

خیالِ رویِ تو در هر طریق همرهِ ماست
زبانفارسی
شاعرحافظ
شمار ابیات7
بحرمفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
متن

خیالِ رویِ تو در هر طریق همرهِ ماست
نسیمِ مویِ تو، پیوندِ جانِ آگهِ ماست
به رَغمِ مدّعیانی که منعِ عشق کنند
جمالِ چهرهٔ تو، حجّتِ موجّهِ ماست
ببین که سیبِ زنخدانِ تو چه می‌گوید
هزار یوسفِ مصری، فتاده در چَهِ ماست
اگر به زلفِ درازِ تو، دستِ ما نرسد
گناهِ بختِ پریشان و دستِ کوتهِ ماست
به حاجبِ درِ خلوت‌سرایِ خاص بگو
فُلان ز گوشه‌نشینانِ خاکِ درگهِ ماست
به صورت از نظر ما اگر چه محجوب است
همیشه در نظرِ خاطرِ مرفّهِ ماست
اگر به سالی حافظ دری زَنَد، بگشای
که سال‌هاست که مشتاقِ رویِ چون مهِ ماست




۲



۴



۶


نسخهٔ مبنا: تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی


منابع

  1. حافظ شیرازی، شمس‌الدین محمد بن بهاءالدین محمد. قزوینی، محمد؛ غنی، قاسم، ویراستاران. دیوان حافظ. تهران: سینا.
  2. «ویکی نبشته؛ غزل 23».
  3. «دیوان حافظ به اهتمام محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی، به خط حسن زرین خط، مرداد ۱۳۲۰ شمسی ، زوار، چاپ سینا، تهران».
  4. «دیوان حافظ با رقم وفات او در انتها به سال ۷۹۱ هجری».