ما ز یاران چشم یاری داشتیم

ما ز یاران
ما ز یاران
زبان	فارسی
شاعر	حافظ
شمار ابیات	۷
بحر	رَمَل مسدس محذوف; فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
متن
ما ز یاران چشم یاری داشتیم; خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم; تا درخت دوستی برکی دهد; حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم; گفتگو آیین درویشی نبود; ور نه با تو ماجراها داشتیم; شیوهٔ چشمت فریب جنگ داشت; ما غلط کردیم و صلح انگاشتیم; گلبن حسنت نه خود شد دلفروز; ما دم همّت برو بگماشتیم; نکتها رفت و شکایت کس نکرد; جانب حرمت فرو نگذاشتیم; گفت خود دادی بما دل حافظا ; ما محصّل بر کسی نگماشتیم	; ; ; ۲; ; ; ; ۴; ; ; ; ۶
	⇒ ⇐

غزلی با مطلعِ «ما ز یاران چشم یاری داشتیم» غزل شمارهٔ ۳۶۹ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.

وزن

فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

محمّدرضا شجریان در برنامهٔ شمارهٔ ۲۴۵ از مجموعهٔ برگ سبز این غزل را در دستگاهِ سه‌گاه اجرا کرده‌است.^[۲]

دادجو، درّه (۱۳۹۷). «خوشخوانی‌های دیوان حافظ». در بهاءالدین خرمشاهی. دانشنامهٔ حافظ و حافظ‌پژوهی. ج. ۲. تهران: نخستان پارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۹۹۷۶۴-۴-۷.
حافظ شیرازی، شمس‌الدین محمد بن بهاءالدین محمد. قزوینی، محمد؛ غنی، قاسم، ویراستاران. دیوان حافظ. تهران: سینا.