گلبن عیش میدمد ساقی گلعذار کو
| گلبن عیش میدمد | |||
|---|---|---|---|
| زبان | فارسی | ||
| شاعر | حافظ[۱] | ||
| شمار ابیات | ۷ | ||
| بحر | رجز مثمن مطوی مخبون مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن | ||
| متن | |||
نسخهٔ مبنا: تصحیحِ محمّد قزوینی و قاسم غنی | |||
⇒ ⇐
| |||
غزلی با مطلع «گلبن عیش میدمد ساقی گلعذار کو»، غزل شمارهٔ ۴۱۴ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
در اجراها
محمدرضا شجریان در برنامهٔ شمارهٔ ۸۷ از مجموعهٔ گلهای تازه این غزل را در آوازِ بیات اصفهان اجرا کردهاست.[۲]
پانویس
- ↑ حافظ، دیوان حافظ، ۲۸۶.
- ↑ دادجو، «خوشخوانیهای شعر حافظ»، دانشنامهٔ حافظ، ۲: ۱۰۰۱.
منابع
- دادجو، درّه (۱۳۹۷). «خوشخوانیهای دیوان حافظ». در بهاءالدین خرمشاهی. دانشنامهٔ حافظ و حافظپژوهی. ج. ۲. تهران: نخستان پارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۹۹۷۶۴-۴-۷.
- حافظ شیرازی، شمسالدین محمد بن بهاءالدین محمد. قزوینی، محمد؛ غنی، قاسم، ویراستاران. دیوان حافظ. تهران: سینا.