دیوان حافظ (تصحیح غنی و قزوینی)
![]() | |
| نویسنده(ها) | حافظ |
|---|---|
| ناشر | مجلس (چاپخانه) |
تاریخ نشر | ۱۳۲۰ |
| شمار صفحات | ۴۰۱ |
| از سلسله مقالات دربارهٔ |
![]() |
|---|
|
| آثار |
| هنر و اندیشه |
|
|
دیوان خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی بهاهتمام قاسم غنی و محمد قزوینی، از تصحیحهای مهم دیوان حافظ است که در سال ۱۳۲۰ در تهران منتشر شد.[۱] این تصحیح مبتنی بر نسخهٔ عبدالرحیم خلخالی است. این تصحیح بر پایه مقابله با نسخههای خطی کهن، به ویژه نسخه عبدالرحیم خلخالی (مورخ ۸۲۷ هجری قمری)، تهیه شده و شامل ۴۹۵ غزل به همراه قصاید، قطعات، مثنویها و رباعیات است.[۲]
این ویرایش به عنوان اولین تصحیح انتقادی و علمی دیوان حافظ شناخته میشود که با روشهای فیلولوژیک دقیق، اشعار اصیل را از الحاقات بعدی جدا کرده و دارای مقدمهای جامع در مورد زندگی حافظ، تاریخ دیوان و روش تصحیح است.[۳]
این نسخه نقطه عطفی در حافظشناسی مدرن بود و استانداردی برای ویرایشهای بعدی ایجاد کرد. بسیاری از چاپهای نفیس و محبوب دیوان حافظ هنوز بر پایه این تصحیح منتشر میشوند.
نقد
بهاءالدین خرمشاهی معتقد است تصحیح قزوینی و غنی اولین تصحیح علمی و انتقادی از حافظ بهشمار میرود و هنوز هم مورد تأیید اکثریت قاطع حافظپژوهان است.[۴][۵] نذیر احمد این تصحیح را مفصلاً بررسی کردهاست.[۶]
این انتقادها عمدتاً بر عدم دسترسی به برخی نسخههای کهنتر در زمان تصحیح و سختگیری در حذف الحاقات تمرکز دارند، اما از ارزش تاریخی و علمی این نسخه نکاستهاند.
منابع
- ↑ دیوان حافظ، تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی، تهران، ۱۳۲۰ شمسی.
- ↑ خرمشاهی، بهاءالدین. حافظنامه، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
- ↑ خرمشاهی، بهاءالدین. حافظنامه.
- ↑ «بازشناسی حافظ با علامه قزوینی».
- ↑ خرمشاهی، بهاءالدین. حافظنامه، تهران.
- ↑ «نظری بر دیوان حافظ چاپ دکتر قاسم غنی و قزوینی چاپ دکتر خانلری» (PDF).

