دلم جز مهر مهرویان طریقی برنمیگیرد
| دلم جز مهر مهرویان | |||
|---|---|---|---|
| زبان | فارسی | ||
| شاعر | حافظ[۱] | ||
| شمار ابیات | ۱۴ | ||
| بحر | هَزَج مثمن سالم مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن | ||
| متن | |||
نسخهٔ مبنا: تصحیحِ محمّد قزوینی و قاسم غنی | |||
⇒ ⇐
| |||
غزلی با مطلعِ «دلم جز مهر مهرویان طریقی برنمیگیرد» غزل شمارهٔ ۱۴۹ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
مفهوم و درونمایه
دلم جزمهرمه رویان طریقی برنمی گیرد
در اجراها
عبدالوهاب شهیدی در برنامهٔ شمارهٔ ۱۳۷ از مجموعهٔ گلهای تازه این غزل را در دستگاهِ چهارگاه اجرا کرده است.[۲]
پانویس
- ↑ حافظ، دیوان حافظ، ۱۰۱.
- ↑ دادجو، «خوشخوانیهای شعر حافظ»، دانشنامهٔ حافظ، ۲: ۱۰۰۲.
منابع
- حافظ شیرازی، شمسالدین محمد بن بهاءالدین محمد. قزوینی، محمد؛ غنی، قاسم، ویراستاران. دیوان حافظ. تهران: سینا.
- دادجو، درّه (۱۳۹۷). «خوشخوانیهای شعر حافظ». در بهاءالدین خرمشاهی. دانشنامهٔ حافظ و حافظپژوهی. ج. ۲. تهران: نخستان پارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۹۹۷۶۴-۴-۷.