چون غنچه گل قرابه‌پرداز شود

رباعی با مطلع «چون غنچه گل قرابه پرداز شود» چهاردهمین رباعی از دیوان حافظ به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی می‌باشد.[۱]

چون غنچهٔ گل قرابه‌پرداز شود 
اثر حافظ
زبانفارسی
قالبرباعی
پس ازهر دوست که دم زد ز وفا، دشمن شد
پیش ازبا می به کنار جوی می‌باید بود
چون غنچهٔ گل قرابه‌پرداز شودنرگس بهوای می قدح ساز شود
فارغ دل آنکسی که مانند حبابهم در سر میخانه سرانداز شود

منابع

  1. ↑ «ویکی‌نبشته، رباعی شماره 14».
    This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.