ماهی که قدش به سرو میماند راست

جز نقش تو در نظر نیامد ما را 
اثر حافظ
زبانفارسی
قالبرباعی
پس ازگفتم که لبت گفت لبم آب حیات
پیش ازمن با کمر تو در میان کردم دست

رباعی با مطلع «ماهی که قدش بسرو میماند راست» چهارمین رباعی از دیوان حافظ به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی می باشد.[۱]

ماهی که قدش بسرو میماند راستآیینه بدست و روی خود می آراست
دستارچهٔ پیشکشش کردم گفتوصلم طلبی زهی خیالی که تراست

منابع

  1. ↑ «ویکی نبشته، رباعی شماره 4».
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.