تیمبالو

تیمبالو
خاستگاهایتالیا

تیمبالو (به ایتالیایی: Timballo) یکی از غذاهای آشپزی ایتالیایی است که از پاستا، برنج یا سیب‌زمینی تشکیل می‌شود و یک یا چند مادهٔ دیگر—مانند پنیر، گوشت، ماهی، سبزیجات یا میوه—به آن افزوده می‌شود.[۱][۲] از گونه‌های آن می‌توان به «تیمبالو آلبِرونی» با قارچ چتری و سس میگو—که نامش از جولیو آلبِرونی گرفته شده—و «تیمبالو پاتادزه» با گوشت گوساله و سس گوجه‌فرنگی اشاره کرد.

ریشه‌شناسی

نام این غذا از واژهٔ ایتالیاییِ برگرفته از واژهٔ فرانسویِ «تیمپانی» می‌آید.[۱] گونه‌های تیمبالو از منطقه‌ای به منطقهٔ دیگر تفاوت دارند و گاهی با نام‌های «بومبا»، «تورتینو»، «سارتو» (نوعی تیمبالو ناپلی با برنج و سس گوجه‌فرنگی) یا «پاستیتسیو» شناخته می‌شوند؛ واژه‌ای که معمولاً برای غذایی مشابه به‌کار می‌رود که در خمیرِ پای پخته می‌شود.[۱] این غذا همچنین با نام «تیمپانو»[۳] و «تیمبال» نیز شناخته می‌شود. تیمبالو به کسرول شباهت دارد و گاهی در انگلیسی از آن با عنوان پای یا کیک شور یاد می‌شود.[۱]

آماده‌سازی

در حال آماده‌سازیِ «تیمبالو پاتادزه»
«تیمبالو پاتادزه» پس از پخت، پیش از برش

این غذا در قالبی گنبدی‌شکل یا قالب کمربندی آماده می‌شود و برای اتصال مواد از تخم‌مرغ یا پنیر استفاده می‌شود.[۱] در امیلیا-رومانیا معمولاً از برنج به‌عنوان مادهٔ اصلی استفاده می‌کنند؛ در این منطقه این غذا «بومبا» نامیده می‌شود و با مغزیِ کبوتر یا دیگر پرندگان شکاری، نخودفرنگی، پنیر محلی و پایه‌ای از پاستای خشک پخته می‌شود.[۱] در آبروتسو از کرپ به‌عنوان لایهٔ پایه استفاده می‌شود و در برخی مناطق دیگر راویولی یا نوکی به کار می‌رود.[۱] در سیسیل نیز این غذا معمولاً با پاستا و بادنجان تهیه می‌شود.[۴]

گاهی از سس قارچ، یک سوپ پنیر غلیظ به سبک پیه‌مونته و انواع سس استفاده می‌شود و آنا دل کونته نوشته است که سس بشامل رایج‌ترین ماده‌ای است که به‌طور مداوم در تهیهٔ تیمبالو به کار می‌رود.[۱][۵]

تا دههٔ ۱۹۹۰ در کامپانیا، تیمبالو به‌ندرت در خانه‌ها پخته می‌شد و بیش‌تر به‌صورت غذای بیرون‌بَر—یا کامل یا به‌صورت برش‌خورده—از کسب‌وکارهای غذایی خریداری می‌شد.[۳]

در فرهنگ عامه

یک تیمبالو چشمگیر (un torreggiante timballo de macheroni) به‌عنوان پیش‌غذای نخست در ضیافتی رسمی و مجلل که توسط شاهزادهٔ خیالی سالینا برگزار می‌شود، در رمان یوزپلنگ (۱۹۵۸) اثر جوزپه تومازی دی لامپه‌دوزا سرو می‌شود و همچنین در اقتباس مینی‌سریالی سال ۲۰۲۵ این رمان نیز حضور دارد.

تیمبالو در فیلم شب بزرگ محصول ۱۹۹۶ نیز نقشی برجسته دارد، هرچند در آن‌جا این غذا با نام تیمپانو (اصطلاحی منطقه‌ای یا خانوادگی) از آن یاد می‌شود.[۱][۶][۷] نویسندهٔ خوراک، آرتور شوارتز، این حضور را «اثرگذاری بزرگ» بر مخاطبان آمریکایی توصیف کرده و چندین نشریه دستور پخت آن را منتشر کردند.[۳]

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Schrambling, Regina (January 11, 2006). "With timballo, any night is big". لس آنجلس تایمز. Archived from the original on December 28, 2008. Retrieved August 4, 2009.
  2. ↑ McKeon, Nancy (September 25, 1996). ". . . And in the Starring Role: The Timballo!". واشینگتن پست. Archived from the original on October 26, 2012. Retrieved August 4, 2009.
  3. 1 2 3 Schwartz, Arthur (1998). Naples at Table: Cooking in Campania. New York: انتشارات هارپرکالینز. pp. 182. ISBN 0-06-018261-X.
  4. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام zeldes وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  5. ↑ Del Conte, Anna (2004). Gastronomy of Italy. انتشارات هارپرکالینز. ISBN 978-1-86205-958-0.
  6. ↑ Marchetti, Domenica; Susie Cushner (2008). Big Night In: More Than 100 Wonderful Recipes for Feeding Family and Friends Italian-Style. Chronicle Books. p. 99. ISBN 978-0-8118-5929-5.
  7. ↑ Kasper, Lynne Rossetto; Susie Cushner (1999). The Italian Country Table: Home Cooking from Italy's Farmhouse Kitchens. Simon and Schuster. p. 100. ISBN 978-0-684-81325-7.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ تیمبالو موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.