گاهشمار روانپزشکی
این یک گاهشمار از توسعهٔ مدرن روانپزشکی است.
تاریخچهٔ اولیهٔ روانپزشکی
- ۱۵۵۰ پیش از میلاد
پاپیروس ابرس، یکی از مهم‌ترین پاپیروس‌های پزشکی مصر باستان، به طور مختصر به افسردگی بالینی اشاره می‌کند.[۱]
- سدهٔ ششم پیش از میلاد
۶۰۰ پیش از میلاد، بسیاری از شهرها معابدی برای آسکلپیوس داشتند که به نام آسکلپیون شناخته می‌شد و درمان‌هایی برای بیماری‌های روان‌تنی ارائه می‌کردند.[۲]
- سدهٔ چهارم پیش از میلاد
پزشک یونانی بقراط این نظریه را مطرح کرد که ناهنجاری‌های فیزیولوژیک ممکن است ریشهٔ اختلالات روانی باشند.[۳]
- ۲۸۰ پیش از میلاد
پزشک و فیلسوف یونانی هروفیلوس سیستم عصبی را مطالعه کرد و بین اعصاب حسی و اعصاب حرکتی تمایز قائل شد.
- ۲۵۰ پیش از میلاد
کالبدشناس یونانی اراسیستراتوس مغز را مطالعه کرد و بین مخ و مخچه تمایز قائل شد.
- سدهٔ نهم میلادی
نخستین بیمارستان در بغداد ساخته شد و به دنبال آن چندین بیمارستان دیگر در سراسر جهان عرب ایجاد شد. تا سدهٔ سیزدهم، این بیمارستان‌ها بزرگ، پیچیده و به چندین واحد تخصصی مختلف تقسیم شده بودند. تعدادی از این بیمارستان‌ها شامل بخش‌هایی برای بیماران مبتلا به بیماری‌های روانی بودند.[۴]
- سدهٔ یازدهم میلادی
پزشک ایرانی ابن سینا «روان‌شناسی فیزیولوژیک» را در درمان بیماری‌های شامل عواطف تشخیص داد و سیستمی برای مرتبط ساختن تغییرات ضربان نبض با احساسات درونی ایجاد کرد.
- ۱۲۴۷ میلادی
بیمارستان بیتلم رویال در بیشاپسگیت خارج از دیوار لندن، یکی از مشهورترین بیمارستان‌های روانپزشکی قدیمی، به عنوان یک دیر از فرقهٔ سنت مری بیتلم برای جمع‌آوری صدقه برای صلیبیون تأسیس شد؛ پس از آنکه دولت انگلیس آن را سکولار کرد، پذیرش بیماران روانی را تا سال ۱۳۷۷ (۱۴۰۳؟) آغاز کرد و به بیمارستان بدلام معروف شد؛ در سال ۱۵۴۷ توسط شهر لندن تصاحب شد و تا سال ۱۹۴۸ فعالیت کرد؛ اکنون بخشی از بنیاد NHS تراست لندن جنوبی و مادزلی است.[۵]
روانپزشکی در عصر روشنگری
- ۱۶۵۶ میلادی
شاه لوئی چهاردهم فرانسه بیمارستان پیتیه-سالپتریر را در پاریس برای روسپیان و افراد دچار نقص ذهنی تأسیس کرد.
- ۱۶۷۲ میلادی
پزشک انگلیسی توماس ویلیس رسالهٔ تشریحی De Anima Brutorum را منتشر کرد که روان‌شناسی را بر حسب عملکرد مغز توصیف می‌کرد.[۶]
۱۷۱۶ میلادی
به عنوان نخستین مؤسسهٔ دولتی اختصاص‌یافته به مراقبت از بیماران روانی در قلمرو آلمان، بیمارستان "Chur-Sachisches Zucht-Waysen und Armen-Haus" در والدهایم در سال ۱۷۱۶ افتتاح شد.[۷]
- ۱۷۲۴ میلادی
پس از آنکه کشیش پیوریتن تأثیرگذار نیوانگلند، کاتن متر، به خاطر محاکمات جادوگری سیلم دچار عذاب وجدان شد، با خرافه‌پرستی قطع رابطه کرد و توضیحات فیزیکی برای بیماری‌های روانی را بر توضیحات شیطانی ترجیح داد.[۸]
- ۱۷۵۸ میلادی
پزشک انگلیسی ویلیام بتی رساله‌ای دربارهٔ جنون را منتشر کرد و خواستار استفاده از درمان‌ها برای بیماران روانی ثروتمند و فقیر به طور یکسان در آسایشگاه‌ها شد.
- ۱۷۹۳ میلادی
پزشک فرانسوی فیلیپ پینل به بیمارستان بیسِتر در جنوب پاریس منصوب شد و دستور برداشتن زنجیر از بیماران روانی را صادر کرد و درمان اخلاقی را بنیان نهاد. در سال ۱۸۰۹ او نخستین توصیف از دمانس پره‌کوس (اسکیزوفرنی) را منتشر کرد.
- ۱۷۹۶ میلادی
یورک رتریت در انگلستان توسط کویکرها تأسیس شد و به دلیل درمان انسانی مشهور شد و به عنوان یک الگو عمل کرد.
روانپزشکی در سدهٔ نوزدهم
- ۱۸۰۸ میلادی
پزشک آلمانی یوهان کریستیان رایل اصطلاح «روانپزشکی» را ابداع کرد.[۹]
- ۱۸۱۲ میلادی
پزشک آمریکایی بنجامین راش با انتشار تحقیقات و مشاهدات پزشکی، دربارهٔ بیماری‌های ذهن،[۱۰] نخستین کتاب درسی آمریکایی در زمینهٔ روانپزشکی، به یکی از نخستین حامیان درمان انسانی برای بیماران روانی تبدیل شد.[۱۱]
- ۱۸۲۱ میلادی
عنصر لیتیوم برای نخستین بار از اکسید لیتیوم توسط شیمیدان انگلیسی ویلیام توماس برند جداسازی و توصیف شد.
- ۱۸۴۱ میلادی
آنچه بعدها به کالج سلطنتی روان‌پزشکان تبدیل شد، و در آن زمان با نام انجمن افسران پزشکی آسایشگاه‌ها و بیمارستان‌های دیوانگان شناخته می‌شد، در انگلستان تأسیس شد و در سال ۱۹۲۶ منشور سلطنتی دریافت کرد.
- ۱۸۴۴ میلادی
انجمن ناظران پزشکی مؤسسات دیوانگان آمریکایی (AMSAII)، پیشگام انجمن روانپزشکی آمریکا (APA)، در فیلادلفیا، پنسیلوانیا تأسیس شد.
- ۱۸۴۵ میلادی
قانون جنون ۱۸۴۵ و قانون آسایشگاه‌های شهرستانی ۱۸۴۵ در انگلستان و ولز تصویب شدند که منجر به تشکیل کمیسیون جنون گردید.
- ۱۸۵۱ میلادی
دکتر ساموئل کارترایت، پزشک برجستهٔ لوئیزیانایی و یکی از مقامات برجسته در زمان خود در زمینهٔ مراقبت پزشکی از افرادی که «سیاه‌پوست» خوانده می‌شدند، دو اختلال روانی خاص بردگان را شناسایی کرد: دراپتومانیا، یا بیماری‌ای که باعث فرار بردگان می‌شد؛ دیساستزیا اتیوپیکا که نظریه‌ای برای علت تنبلی در میان بردگان ارائه می‌داد. امروزه، هر دو نمونه‌هایی از نژادپرستی علمی محسوب می‌شوند.
- ۱۸۵۲ میلادی
پزشک فرانسوی بندیکت آگوستن مورل رساله بیماری‌های روانی (۲ جلد) را منتشر کرد؛ ویرایش دوم (۱۸۶۰) اصطلاح «دمانس پره‌کوس» (démence précoce) را برای بیماران مبتلا به «استوپور» (مالیخولیا) ابداع کرد. در سال ۱۸۵۷ او رساله دربارهٔ انحطاط‌ها را منتشر کرد و درکی از بیماری روانی بر اساس نظریهٔ انحطاط را ترویج نمود که به یکی از تأثیرگذارترین مفاهیم در روانپزشکی برای باقی‌ماندهٔ آن قرن تبدیل شد.
- ۱۸۵۹ میلادی
پل بریکه رساله بالینی و درمانی هیستری را منتشر کرد.[۱۲]
نخستین کلینیک روانپزشکی در امپراتوری روسیه توسط ایوان میخایلوویچ بالینسکی (۱۸۲۷-۱۹۰۲) در آکادمی پزشکی نظامی در سن پترزبورگ سازمان‌دهی شد.[۱۳]
- ۱۸۹۲ میلادی
دانیل هک تیوک نخستین واژه‌نامهٔ روانپزشکی را ویرایش کرد.[۱۴]
- ۱۸۹۳ میلادی
روان‌پزشک آلمانی امیل کرپلین «دمانس پره‌کوس» را به‌طور بالینی تعریف کرد که بعدها به عنوان اسکیزوفرنی بازفرموله شد.
- ۱۸۹۵ میلادی
زیگموند فروید و یوزف بروئر اتریشی مطالعاتی دربارهٔ هیستری را بر اساس مورد برتا پاپنهایم (معروف به آنا او.) منتشر کردند و درمان از طریق گفتگو را توسعه دادند؛ فروید و بروئر بعدها به دلیل وسواس فروید نسبت به رابطهٔ جنسی از یکدیگر جدا شدند.
- ۱۸۹۹ میلادی
دوگانگی کرپلینی بین پسیکوز عاطفی و دمانس پره‌کوس (اسکیزوفرنی) در ویرایش ششم کتاب درسی معروف امیل کرپلین، Lehrbuch، معرفی شد.
در ۴ نوامبر زیگموند فروید تعبیر خواب (Die Traumdeutung) را منتشر کرد.
روانپزشکی در اوایل سدهٔ بیستم
- ۱۹۰۰ میلادی
عصب‌شناس روسی ولادیمیر بخترو نقش هیپوکامپ در حافظه را کشف کرد.[۱۵]
- ۱۹۰۱ میلادی
روان‌پزشک آلمانی آلویس آلزایمر نخستین مورد از آنچه بعدها به عنوان بیماری آلزایمر شناخته شد را شناسایی کرد.
زیگموند فروید آسیب‌شناسی روانی زندگی روزمره را منتشر کرد.
- ۱۹۰۲ میلادی
روان‌پزشک سوئیسی‌تبار آدولف مایر مدیر انستیتوی روانپزشکی ایالت نیویورک شد و با رویکرد «عقل سلیم» خود که شامل نگهداری پرونده‌های دقیق بیمار بود، روانپزشکی آمریکا را تحت تأثیر قرار داد؛ او اصطلاح «بهداشت روانی» را ابداع کرد.
- ۱۹۰۵ میلادی
روان‌شناسان فرانسوی آلفرد بینه و تئودور سیمون مقیاس بینه-سیمون را برای ارزیابی توانایی ذهنی ایجاد کردند که سرآغاز آزمون‌های روان‌شناختی استاندارد بود.
- ۱۹۰۶ میلادی
فیزیولوژیست روسی ایوان پاولف نخستین مطالعات شرطی‌سازی را منتشر کرد.
- ۱۹۰۸ میلادی
اصطلاح «اسکیزوفرنی» توسط روان‌پزشک سوئیسی پاول اویگن بلولر ابداع شد.
- ۱۹۰۹ میلادی
در سپتامبر زیگموند فروید از دانشگاه کلارک بازدید کرد و نظر مساعد تشکیلات روانپزشکی ایالات متحده را جلب کرد.
- ۱۹۱۰ میلادی
زیگموند فروید انجمن بین‌المللی روان‌کاوی (IPA) را با کارل یونگ به عنوان نخستین رئیس و اتو رنک به عنوان نخستین دبیر تأسیس کرد.
بوریس سیدیس انستیتوی روان‌درمانی سیدیس (یک بیمارستان خصوصی) را در مپلوود فارمز در پورتسموث، نیوهمپشایر برای درمان بیماران عصبی با استفاده از آخرین روش‌های علمی افتتاح کرد.
- ۱۹۱۱ میلادی
آلفرد آدلر از گروه روان‌کاوی فروید جدا شد تا مکتب فکری خود را شکل دهد و فروید را متهم کرد که بیش از حد بر جنسیت تأکید می‌کند و نظریهٔ خود را بر اساس دوران کودکی خود بنا نهاده است.
انجمن روان‌کاوی آمریکا (APsaA) تأسیس شد.
- ۱۹۱۳ میلادی
انجمن روان‌کاوی بریتانیا توسط ارنست جونز، که بعدها زندگینامه‌نویس فروید شد، تأسیس گردید.
با اشاره به ناتوانی فروید در به رسمیت شناختن دین و معنویت، کارل یونگ از او جدا شد و نظریه‌های خود را توسعه داد؛ مکتب فکری جدید او به روان‌شناسی تحلیلی معروف شد.
یاکوب ل. مورنو روش‌های روان‌درمانی گروهی را در وین پیشگام کرد که بر خودانگیختگی و تعامل تأکید داشتند؛ این روش‌ها بعدها به سایکودراما و جامعه‌سنجی معروف شدند.
- ۱۹۱۴ میلادی
زیگموند فروید دربارهٔ خودشیفتگی: یک مقدمه را منتشر کرد.[۱۶]
- ۱۹۱۷ میلادی
زیگموند فروید مقدمه‌ای بر روان‌کاوی و سوگواری و مالیخولیا را منتشر کرد.[۱۷]
- ۱۹۲۰ میلادی
روان‌پزشک سوئیسی هرمان رورشاخ آزمون لکهٔ جوهر رورشاخ را توسعه داد.
- ۱۹۲۱ میلادی
زیگموند فروید روان‌شناسی گروهی و تحلیل خود را منتشر کرد.
- ۱۹۲۳ میلادی
داروشناس آلمانی اتو لوی و عصب‌شناس انگلیسی سر هنری دیل استیل‌کولین، نخستین انتقال‌دهندهٔ عصبی که توصیف شد، را کشف کردند و جایزهٔ نوبل ۱۹۳۶ را برایشان به ارمغان آورد.
- ۱۹۲۴ میلادی
عصب‌روان‌پزشک آلمانی هانس برگر الکتروانسفالوگرافی انسانی را کشف کرد.
اتو رنک ترومای تولد را منتشر کرد و اصطلاح «پیش‌اُدیپی» را ابداع نمود که باعث جدایی فروید از او شد.
- ۱۹۲۶ میلادی
انجمن روان‌کاوی پاریس با تأیید زیگموند فروید تأسیس شد؛ نازی‌ها آن را در سال ۱۹۴۰ تعطیل کردند.
- ۱۹۲۷ میلادی
روان‌پزشک اتریشی مانفرد زاکل شوک درمانی با انسولین را به عنوان درمانی برای پسیکوز توسعه داد؛ این روش در دههٔ ۱۹۷۰ متوقف شد.
پزشک اتریشی یولیوس واگنر-یاورگ به خاطر اختراع مالاریادرمانی به عنوان درمانی برای فلج عمومی دیوانگان (نوروسیفلیس) برندهٔ جایزهٔ نوبل شد. او نخستین بار این درمان را در سال ۱۹۱۷ آغاز کرد.
- ۱۹۲۸ میلادی
انجمن بهداشت روانی هند تأسیس شد.
- ۱۹۳۳ میلادی
روان‌پزشک مجارستانی شاندور فرنتسی مقاله‌ای منتشر کرد که ادعا می‌کرد گزارش‌های بیماران از سوءاستفادهٔ جنسی در دوران کودکی حقیقت دارد و توضیحی روان‌شناختی ارائه می‌کرد که باعث جدایی فروید از او شد.
- ۱۹۳۵ میلادی
شعبهٔ هندی انجمن سلطنتی پزشکی-روان‌شناختی به کوشش دکتر بانارسی داس تشکیل شد.
- ۱۹۳۸ میلادی
عصب‌شناس ایتالیایی اوگو چرلتی و روان‌پزشک ایتالیایی دکتر لوسیو بینی الکتروشوک درمانی را کشف کردند.
- ۱۹۴۲ میلادی
روان‌پزشک سوئیسی لودویگ بینزوانگر درمان وجودی را بنیان نهاد.
بحث‌های مناقشه‌برانگیز بین دختر زیگموند فروید، آنا فروید، و ملانی کلاین، بنیان‌گذار نظریه روابط شی، باعث شد انجمن روان‌کاوی بریتانیا به طور دائمی به سه اردوگاه تقسیم شود.
- ۱۹۴۴ میلادی
ریتالین (متیل‌فنیدات) سنتز شد.
- ۱۹۴۶ میلادی
مری جین وارد رمان گودال مار را منتشر کرد که در سال ۱۹۴۸ فیلمبرداری شد و باعث اصلاحات در بیمارستان‌های روانپزشکی ایالتی ایالات متحده گردید.
- ۱۹۴۷ میلادی
انجمن روانپزشکی هند تأسیس شد.
- ۱۹۴۸ میلادی
توانایی کربنات لیتیوم در تثبیت اوج‌ها و فرودهای خلقی در اختلال خلقی دوقطبی (افسردگی شیدایی) توسط روان‌پزشک استرالیایی جان کید نشان داده شد و به نخستین داروی مؤثر برای درمان بیماری روانی تبدیل گردید.
- ۱۹۴۹ میلادی
عصب‌شناس پرتغالی اگاس مونیز به خاطر کارش بر روی لوبوتومی برندهٔ جایزهٔ نوبل شد.
عصر روان‌داروشناسی جدید
- ۱۹۵۰ میلادی
انجمن جهانی روانپزشکی تأسیس شد.
- ۱۹۵۲ میلادی
نخستین کارآزمایی بالینی منتشرشده از کلرپرومازین، که نخستین ضدپسیکوز است (ابداع‌شده توسط آنری لابوری، ژان دوله و پیر دنیکر)، در بیمارستان مرکز سنت-آن در پاریس انجام شد. این دارو در اروپا با نام لارگاکتیل شناخته می‌شد و توسط هاینتس لمن به مونترال آورده شد و تورازین نام گرفت.
- ۱۹۵۲ میلادی
انجمن روانپزشکی آمریکا (APA) نخستین راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM) را منتشر کرد؛ این راهنما در سال‌های ۱۹۶۸، ۱۹۸۰/۷، ۱۹۹۴، ۲۰۰۰ و ۲۰۱۳ بازنگری شد.
- ۱۹۵۲ میلادی
نخستین داروی ضدافسردگی مهارکننده مونوآمین اکسیداز (MAOI)، ایپرونیازید، کشف شد.
- ۱۹۵۳ میلادی
فیزیولوژیست روسی‌تبار ناتانیل کلایتمن از دانشگاه شیکاگو خواب با حرکت سریع چشم (REM) را کشف کرد و پژوهش مدرن خواب را بنیان نهاد.
روان‌پزشک فرانسوی ژاک لاکان به دلیل جلسات با طول مدت متغیرش از IPA جدا شد و انجمن روان‌کاوی فرانسه را تأسیس کرد.
- ۱۹۵۴ میلادی
جیمز اولدز و پیتر میلنر از دانشگاه مک‌گیل سیستم پاداش مغز را کشف کردند.
راجر اسپری از کلتک پژوهش‌های مغز دوپاره را آغاز کرد.
بر اساس توصیهٔ کمیتهٔ بور در سال ۱۹۴۶، مؤسسهٔ تمام‌هند بهداشت روانی تأسیس شد که در سال ۱۹۷۴ در بنگالورو به مؤسسهٔ ملی بهداشت روانی و علوم اعصاب (NIMHANS) تبدیل گردید.
- ۱۹۵۶ میلادی
گرگوری بیتسون، جان ویکلند، دونالد دآویلا جکسون و جی هیلی نظریهٔ بند دوگانهٔ اسکیزوفرنی را پیشنهاد کردند که آن را ناشی از موقعیت‌هایی می‌داند که در آن فرد پیام‌های متفاوت یا متناقضی دریافت می‌کند.
ترجمهٔ انگلیسی نسخهٔ استاندارد آثار کامل روان‌شناختی زیگموند فروید در ۲۴ جلد (۱۹۵۶-۷۴) منتشر شد.
- ۱۹۵۷ میلادی
آروید کارلسون نشان داد که دوپامین یک انتقال‌دهندهٔ عصبی در مغز است.
نخستین ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای (TCA)، ایمی‌پرامین، کشف شد.
- ۱۹۵۸ میلادی
آرون ب. لرنر و همکاران در دانشگاه ییل هورمون ملاتونین را جداسازی کردند که مشخص شد ریتم شبانه‌روزی را تنظیم می‌کند.
- دههٔ ۱۹۶۰ میلادی
آرون تی. بک درمان شناختی را توسعه داد.
- ۱۹۶۰ میلادی
نخستین بنزودیازپین، کلردیازپوکساید، با نام تجاری لیبریوم معرفی شد.
- ۱۹۶۱ میلادی
استاد روانپزشکی توماس ساس کتاب افسانهٔ بیماری روانی را منتشر کرد.
- ۱۹۶۳ میلادی
رئیس‌جمهور ایالات متحده جان اف. کندی قانونی را ارائه کرد که مؤسسهٔ ملی سلامت روان را موظف می‌کرد مراکز بهداشت روان جامعه را برای کسانی که از بیمارستان‌های روانپزشکی ایالتی ترخیص می‌شدند، اداره کند.
مدارد باس دازاین‌آنالیز را بنیان نهاد.
- ۱۹۶۴ میلادی
رونالد دیوید لینگ عقل، جنون و خانواده را منتشر کرد و ادعا نمود که ریشه‌های اسکیزوفرنی در «شبکهٔ خانوادگی» نهفته است، جایی که افراد بازی‌های تاریکی با یکدیگر انجام می‌دهند.
- ۱۹۷۰ میلادی
سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) لیتیوم را برای مانیای حاد تأیید کرد.
قانون مواد کنترل‌شدهٔ ایالات متحده به تصویب رسید و LSD، DMT، سیلوسایبین، مسکالین و ماری‌جوانا را در جدول I (فاقد کاربرد پزشکی پذیرفته‌شده) قرار داد.
- ۱۹۷۲ میلادی
روان‌شناس آمریکایی دیوید روزنهان آزمایش روزنهان را منتشر کرد، مطالعه‌ای که اعتبار تشخیص‌های روانپزشکی را به چالش می‌کشید.
- ۱۹۷۳ میلادی
انجمن روانپزشکی آمریکا همجنس‌گرایی را از طبقه‌بندی اختلالات روانی خارج کرد.[۱۸]
- ۱۹۷۵ میلادی
گروه اعضای همجنس‌گرا، لزبین و دوجنس‌گرای انجمن روانپزشکی آمریکا به‌طور رسمی تأسیس شد. یکی از وظایف اصلی این سازمان، دفاع از APA در زمینهٔ مسائل بهداشت روان LGBT بود. نام این گروه در سال ۱۹۸۵ به انجمن روان‌پزشکان همجنس‌گرا و لزبین تغییر یافت.[۱۹]
- ۱۹۷۷ میلادی
ICD-9 توسط سازمان جهانی بهداشت (WHO) منتشر شد.
آندری لیچکو کتاب پسیکوپاتی‌ها و برجستگی‌های شخصیتی در نوجوانان را منتشر کرد.[۲۰]
- ۱۹۸۰ میلادی
افراد ترنسجندر به‌طور رسمی توسط انجمن روانپزشکی آمریکا به عنوان دارای «اختلال هویت جنسیتی» طبقه‌بندی شدند.[۲۱]
- ۱۹۸۲ میلادی
برنامهٔ ملی بهداشت روان (NMHP) در هند راه‌اندازی شد.
- ۱۹۸۳ میلادی
انجمن روانپزشکی اروپا تأسیس شد.[۲۲]
- ۱۹۸۷ میلادی
قانون بهداشت روان هند توسط پارلمان پیش‌نویس شد، اما در آوریل ۱۹۹۳ در تمام ایالت‌ها و قلمروهای اتحادیهٔ هند به اجرا درآمد. این قانون جایگزین قانون دیوانگان هند در سال ۱۹۱۲ شد که خود پیشتر جایگزین قانون آسایشگاه دیوانگان هند در سال ۱۸۵۸ شده بود.
- ۱۹۸۸ میلادی
فلوکستین (با نام تجاری پروزاک)، نخستین داروی ضدافسردگی از دستهٔ مهارکننده بازجذب سروتونین (SSRI) منتشر شد و به سرعت به پرمصرف‌ترین دارو تبدیل گشت.
انجمن عصب‌روان‌پزشکی آمریکا تأسیس شد.
- ۱۹۹۰ میلادی
استفاده از سیگنال «وابسته به سطح اکسیژن خون» (BOLD) در MRI نخستین بار توسط دکتر سیجی اوگاوا کشف شد.[۲۳]
- ۱۹۹۱ میلادی
کنت کوانگ با موفقیت BOLD را برای تصویربرداری از فعالیت‌های مغز انسان با MRI به کار برد و یافته‌ها را در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد.[۲۴]
- ۱۹۹۴ میلادی
هورمون سرکوب‌کنندهٔ اشتها، لپتین، کشف شد.
- ۱۹۹۶ میلادی
رئیس‌جمهور ایالات متحده بیل کلینتون قانون برابری بهداشت روان را امضا کرد که طبق آن شرایط روانپزشکی باید توسط ارائه‌دهندگان بیمهٔ سلامت معادل هر بیماری پزشکی یا جراحی دیگر در نظر گرفته شود؛ در سال ۲۰۰۸ رئیس‌جمهور جرج دبلیو بوش نسخهٔ اصلاح‌شده‌ای را امضا کرد.
سدهٔ بیست و یکم
- ۲۰۰۰ میلادی
سازمان نهار رایگان توسط دکتر باب گودمن، یک متخصص داخلی از نیویورک، تأسیس شد.
- ۲۰۰۱ میلادی
قانون بهداشت روان پاکستان ۲۰۰۱: از زمان تأسیس پاکستان در سال ۱۹۴۷، این کشور به قانون منسوخ شدهٔ دیوانگان از سال ۱۹۱۲ متکی بود.[۲۵] تلاش‌ها برای اصلاح آن در سال ۱۹۹۲ آغاز شد، اما تا سال ۲۰۰۱ این قانون با فرمان بهداشت روان ۲۰۰۱ جایگزین نشد.[۲۶]
شورای مغز اروپا در بروکسل تأسیس شد.
اصطلاح اسکیزوفرنی در ژاپن از Seishin-Bunretsu-Byō 精神分裂病 (بیماری شکاف ذهن) به Tōgō-shitchō-shō 統合失調症 (اختلال یکپارچگی) برای کاهش انگ تغییر یافت.[۲۷] نام جدید از مدل زیستی-روانی-اجتماعی الهام گرفته شده بود؛ این امر درصد بیمارانی را که از تشخیص مطلع شدند از ۳۷٪ به ۷۰٪ طی سه سال افزایش داد.[۲۸]
- ۲۰۱۲ میلادی
در سال ۲۰۰۹ انجمن حرفه‌ای غدد درون‌ریز آمریکا بهترین شیوه‌ها را برای کودکان ترنسجندر تعیین کرد که شامل تجویز داروهای سرکوب‌کنندهٔ بلوغ به پیش‌نوجوانان و به دنبال آن هورمون‌درمانی از حدود ۱۶ سالگی می‌شد، و در سال ۲۰۱۲ فرهنگستان روانپزشکی کودک و نوجوان آمریکا این توصیه‌ها را تکرار کرد.[۲۹]
انجمن روانپزشکی آمریکا بیانیه‌های موضع رسمی در حمایت از مراقبت و حقوق مدنی افراد ترنسجندر و ناسازگار با جنسیت صادر کرد.[۳۰]
- ۲۰۱۳ میلادی
DSM-5 توسط انجمن روانپزشکی آمریکا منتشر شد. از جمله، این راهنما اصطلاح «اختلال هویت جنسیتی» را که انگ‌آور تلقی می‌شد، حذف کرد و در عوض به «ملال جنسیتی» اشاره نمود که توجه را تنها بر کسانی متمرکز می‌کند که از هویت جنسیتی خود احساس ناراحتی می‌کنند.[۳۱]
یادداشت‌ها و منابع
- ↑ Scholl, Reinhold (2002). Der Papyrus Ebers. Die größte Buchrolle zur Heilkunde Altägyptens. Leipzig. ISBN 3-910108-93-8.
- ↑ Silverberg, Robert (1967). The dawn of medicine. Putnam. Retrieved 21 April 2013.
- ↑ Nasse, Hermann (1829). De insania commentatio secundum libros Hippocraticos. Bonn: Thormann; Leipzig: Cnobloch. ترجمهٔ انگلیسی رسالهٔ ناسه در: S. E. Jelliffe, Notes on the History of Psychiatry. Alienist and Neurologist, 1916, Vol. 37, 287-312 بایگانی‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine, 331-346 بایگانی‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine; 1917, Vol. 38, 41-56 بایگانی‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine, 147-159 بایگانی‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine.
- ↑ Miller, Andrew C (December 2006). "Jundi-Shapur, bimaristans, and the rise of academic medical centres". Journal of the Royal Society of Medicine. 99 (12): 615–617. doi:10.1177/014107680609901208. PMC 1676324. PMID 17139063. Retrieved 26 August 2018.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده) - ↑ Shorter, Edward (1997). A history of psychiatry : from the era of the asylum to the age of Prozac. New York : John Wiley & Sons, 4-5.
- ↑ ترجمهٔ انگلیسی: "Two discourses concerning the soul of brutes which is that of the vital and sensitive of man". 1683., London 1683.
- ↑ Tillack-Graf, Anne-Kathleen (2015). "Book Review: Thomas R. Müller, Wahn und Sinn. Patienten, Ärzte, Personal und Institutionen der Psychiatrie in Sachsen vom Mittelalter bis zum Ende des 20. Jahrhunderts". History of Psychiatry (in English). 26 (4): 498–499. doi:10.1177/0957154X15605782d. ISSN 0957-154X. S2CID 20151680.
- ↑ "MentalWellness.com". Archived from the original on 27 February 2004. Retrieved 17 January 2021.; Gamwell, Lynn & Tomes, Nancy (1995). Madness in America : Cultural and Medical Perceptions of Mental Illness before 1914. Ithaca, N.Y. : Cornell University Press, 15-17; Beall, Jr., Otho T. & Shryock, Richard H. (1953). "Cotton Mather: First Significant Figure in American Medicine" (PDF). Archived (PDF) from the original on 28 January 2021. Retrieved 18 January 2021. The Proceedings of the American Antiquarian Society, Vol. 63, 37-274.
- ↑ Marneros, Andreas (2008). Psychiatry's 200th birthday. The British Journal of Psychiatry, 193, 1–3. DOI: https://doi.org/10.1192/bjp.bp.108.051367 بایگانی‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine
- ↑ Rush, Benjamin (1812)."Medical inquiries and observations, upon the diseases of the mind". Archived from the original on 23 January 2021. Retrieved 16 January 2021., Philadelphia: Kimber & Richardson.
- ↑ Hilty, Donald M., et al. (2019). A Historical Review of Key Events and Components of Faculty and Professional Development in Psychiatry. Psychiatric Clinics of North America, 42, 359. DOI: https://doi.org/10.1016/j.psc.2019.05.001 بایگانی‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine
- ↑ Briquet, Paul (1859)."Traité clinique et thérapeutique de l'hystérie". 1859., Paris : J.-B. Baillière et fils.
- ↑ Lichterman, Boleslav (2010). A history of Russian and Soviet neuro(patho)logy, in: S. Finger, F. Boller & K. Tyler (eds.), History of Neurology, Edinburgh: Elsevier, 742; Balinsky, I. M. (1860), Rede bei der vorjährigen Eröffnung der psychiatrischen Klinik zu St. Petersburg. Allgemeine Zeitschrift für Psychiatrie und psychisch-gerichtliche Medicin, 17, 210-217; A. v. R. (1894). Prof. J. P. Mierzejewski, Geschichtlicher Ueberblick über die psychiatrische Klinik der medicinisch-chirurgischen Militär-Akademie (Petersburg). Allgemeine Zeitschrift für Psychiatrie und psychisch-gerichtliche Medicin, 50, 414-419.
- ↑ Corsini, Raymond J. (1999). The Dictionary of Psychology. Philadelphia, PA: Brunner/Mazel, p. 1152.
- ↑ Penfield, Wilder (1959). The Interpretive Cortex. Science, Vol. 129, Issue 3365, 1724. DOI: https://doi.org/10.1126/science.129.3365.1719 بایگانی‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine
- ↑ "Translator's Preface" (PDF). Archived (PDF) from the original on 23 January 2019. Retrieved 17 April 2013.
- ↑ S. Freud, Mourning and Melancholia, in: Freud, Sigmund (2006). The Penguin Freud reader. Selected and Introduced by Adam Phillips. National Geographic Books. ISBN 9780141187433., London 2006, 310-326.
- ↑ Bayer, Ronald (1987). Homosexuality and American Psychiatry: The Politics of Diagnosis. Princeton: Princeton University Press. p. 3. ISBN 0-691-02837-0.
- ↑ Bayer (1987), p. 162; AGLP History بایگانی‌شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine
- ↑ Lichko A.E. Психопатии и акцентуации характера у подростков [Psikhopatii i aktsentuatsii kharaktera u podrostkov], Moscow 1977; Leningrad 1983 (second edition, enlarged & revised)
- ↑ glbtq >> social sciences >> Transgender Activism بایگانی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine
- ↑ "European Psychiatric Association - EPA". Archived from the original on 7 January 2011. Retrieved 8 April 2013.
- ↑ Ogawa, S., Lee, T.M., Nayak, A.S., and Glynn, P. (1990). "Oxygenation-sensitive contrast in magnetic resonance image of rodent brain at high magnetic fields". Magnetic Resonance in Medicine. 14 (1): 68–78. doi:10.1002/mrm.1910140108. PMID 2161986. S2CID 12379024.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده) - ↑ KK Kwong; JW Belliveau; DA Chesler; IE Goldberg; RM Weisskoff; BP Poncelet; DN Kennedy; BE Hoppel; MS Cohen; R Turner; H Cheng; TJ Brady & BR Rosen (1992). "Dynamic Magnetic Resonance Imaging of Human Brain Activity During Primary Sensory Stimulation". PNAS. 89 (12): 5675–79. Bibcode:1992PNAS...89.5675K. doi:10.1073/pnas.89.12.5675. PMC 49355. PMID 1608978.
- ↑ Somasundaram, O. (1987). "THE INDIAN LUNACY ACT, 1912: The Historic Background". Indian Journal of Psychiatry. 29 (1): 3–14. PMC 3172424. PMID 21927204.
- ↑ "Mental health law in Pakistan".
- ↑ Kim, Y.; Berrios, G. E. (2001). "Impact of the term schizophrenia on the culture of ideograph: the Japanese experience". Schizophrenia Bulletin. 27 (2): 181–5. doi:10.1093/oxfordjournals.schbul.a006864. PMID 11354585.
- ↑ Sato, M (2004). "Renaming schizophrenia: a Japanese perspective". World Psychiatry. 5 (1): 53–55. PMC 1472254. PMID 16757998.
- ↑ Transgender At 10 بایگانی‌شده در ۱ ژوئیه ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine. Wweek.com (6 August 2014). Retrieved on 26 April 2015.
- ↑ Ford, Zack (21 August 2012). "APA Issues Position Statements Supporting Transgender Care And Civil Rights". ThinkProgress. Archived from the original on 23 October 2012. Retrieved 6 November 2012.
- ↑ "'Psychiatric bible' tackles grief, binge eating, drinking – CNN.com". CNN. 21 May 2013. Archived from the original on 7 February 2018. Retrieved 10 June 2015.
برای مطالعهٔ بیشتر
- هاینریش لائر (۱۸۹۳). روزهای به‌یادماندنی روانپزشکی و رشته‌های کمکی آن در همهٔ کشورها (ویرایش چهارم افزایش‌یافته و اصلاح‌شده). برلین: گئورگ رایمر [یک گاه‌شماری از رویدادهای تاریخ روانپزشکی تا ۱۸۹۳].
- Simon, Bennett (1980). Mind and Madness in Ancient Greece : The Classical Roots of Modern Psychiatry. Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 9780801408595.
- توماس اس. ساس (۱۹۷۷). ساخت جنون: مطالعه‌ای تطبیقی دربارهٔ تفتیش عقاید و جنبش بهداشت روان. نیویورک : هارپر و رو، صص. ۲۹۳-۳۲۱.
- مایکل اچ. استون (۱۹۹۷). شفای ذهن: تاریخ روانپزشکی از دوران باستان تا امروز. نیویورک : دبلیو. دبلیو. نورتون، صص. ۴۳۵-۴۳۸.
| تاریخ‌های علوم پایهٔ پزشکی |
|  |
|---|---|---|
| تاریخ‌های تخصص‌ها | ||
| پزشکی در جوامع باستان | ||
| تاریخ روش‌های پزشکی | ||
| فجایع و همه‌گیری‌ها | ||
- تاریخ پزشکی
- تاریخ روانپزشکی
- گاهشمارهای علوم اجتماعی