پادشاهی اردشیر شیروی

در شاهنامه، اردشیر شیروی، پسر خسرو پرویز، پس از کشته‌شدن پدرش به پادشاهی می‌رسد. او به تحریک و یاری بزرگان، خسرو را از تخت برکنار می‌کند و پس از قتل او، تاج شاهی را بر سر می‌گذارد. فردوسی اردشیر را پادشاهی کم‌توان و گرفتار آشفتگی‌های دربار توصیف می‌کند. او برای جلوگیری از ادعای سلطنت خویشاوندانش، بسیاری از برادران و نزدیکان خود را می‌کشد و همین امر به تضعیف بیشتر خاندان ساسانی می‌انجامد. اردشیر مدت کوتاهی فرمانروایی می‌کند و پس از هفت ماه، درگذشت. پس از او، شهروراز به پادشاهی رسید. در تاریخ ساسانی، این پادشاه با نام قباد دوم (شیرویه) شناخته می‌شود و در سال ۶۲۸ میلادی پس از برکناری خسرو دوم بر تخت نشست؛ او برای پایان دادن به جنگ طولانی با بیزانس صلح کرد، اما در همان سال بر اثر بیماری درگذشت.