پادشاهی فرایین

در شاهنامهٔ فردوسی، فرایین از چهره‌های فرمانروایان کوتاه‌مدت و ناپایدار در واپسین دورهٔ ساسانی است که پس از برکناری اردشیر شیروی به تخت می‌نشیند. او از خاندان شاهان نیست و خود نیز می‌داند که پادشاهی‌اش پایدار نخواهد بود؛ بااین‌حال، با تکیه بر گنج و سپاه قدرت را حفظ می‌کند. فردوسی فرایین را پادشاهی ستمگر، آزمند و بی‌دادگر توصیف می‌کند که در مدت کوتاهی خزانهٔ شاهی را بر باد می‌دهد، به اشراف و سپاهیان بی‌اعتنایی می‌کند و سرانجام با کشتن بی‌گناهان خشم مردم و سپاه را برمی‌انگیزد. سرانجام هرمزدِ شهران‌گراز، از بزرگان سپاه، او را با تیر می‌کشد و پس از مرگ فرایین، سپاه ایران پراکنده می‌شود و کشور برای مدتی بدون شهریار می‌ماند. این بخش از شاهنامه تنها ۵۲ بیت دارد و تصویری فشرده از آشفتگی سیاسی و فروپاشی اقتدار در پایان دورهٔ ساسانی ارائه می‌کند.