پادشاهی اورمزد شاپور

پس از مرگ شاپور پسر اردشیر، پسرش اورمزد به پادشاهی رسید. دورهٔ فرمانروایی او کوتاه بود و فردوسی بر خرد، دادگری و پندهای او به بزرگان تأکید می‌کند. اورمزد پس از نشستن بر تخت، بزرگان و کارآزمودگان کشور را فرا می‌خواند و از آنان می‌خواهد که در کار کشور با نیکی و داد رفتار کنند. او از خودبینی، ستیزه‌جویی و حسادت پرهیز می‌دهد و همکاری با شاه و توجه به پند بزرگان را ضروری می‌داند. اورمزد می‌داند که از مرگ گریزی نیست. در پایان زندگی، جانشین خود را سفارش می‌کند که راه داد، نیکی و بخشندگی را ادامه دهد. پس از مرگ او، پادشاهی به بهرام اورمزد می‌رسد.