پادشاهی دارا

پس از مرگ داراب، پسر او دارا به پادشاهی ایران رسید. دارا در شاهنامه آخرین پادشاه سلسلهٔ کیانی و پدر دارا و داراب پیش از رویارویی ایران با اسکندر است. دارا پس از رسیدن به تخت، به سامان دادن کشور و سپاه پرداخت. در این دوره، اسکندر مقدونی در غرب به قدرت رسیده بود و قلمرو خود را گسترش می‌داد. سرانجام میان دارا و اسکندر دشمنی و جنگ آغاز شد.

اسکندر با سپاهی بزرگ به سوی ایران حرکت کرد. دارا نیز سپاه ایران را گرد آورد و به مقابله با او پرداخت. نخستین نبردها در مرزهای غربی ایران رخ داد و سپاه ایران در برابر نیروهای اسکندر مقاومت کرد، اما در ادامه ایرانیان شکست خوردند. در جریان جنگ، دو تن از بزرگان سپاه دارا، ماهیار و سالار، به او خیانت کردند. آنان دارا را در حالی که زخمی و در حال فرار بود، گرفتند و به اسکندر سپردند. اسکندر پس از یافتن دارا، با او با احترام رفتار کرد، اما دارا اندکی بعد بر اثر زخم‌هایی که برداشته بود درگذشت.

دارا هنگام مرگ از اسکندر می‌خواهد که با خانواده و کشور او به نیکی رفتار کند. او همچنین از اسکندر می‌خواهد با دخترش روشنک ازدواج کند. پس از مرگ دارا، اسکندر بر ایران مسلط می‌شود و دورهٔ پادشاهی کیانیان پایان می‌یابد.

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.