پادشاهی خسروپرویز
در شاهنامه، خسروپرویز پس از کشته‌شدن هرمزد و شکست و کشته‌شدن بهرام چوبین، دوباره به تخت شاهی ایران بازمی‌گردد. فردوسی آغاز پادشاهی او را با بازگشت شکوه و اقتدار شاهنشاهی همراه می‌داند و خسرو را پادشاهی نیرومند و برخوردار از گنج و سپاه بسیار توصیف می‌کند. در دوران فرمانروایی او، جنگ‌های گسترده‌ای میان ایران و روم درمی‌گیرد و سپاه ایران به فرماندهی سردارانی چون بهرام چوبین، بندوی و گستهم در بخش‌های مختلف قلمرو روم پیشروی می‌کند. در روایت شاهنامه، خسرو در کنار قدرت نظامی، به ساخت‌وساز، گردآوری گنج و برپایی دستگاهی باشکوه نیز توجه دارد و دربار او به ثروت و تجمل شهرت می‌یابد. بااین‌حال، در سال‌های پایانی حکومت، قدرت خسرو به سبب شکست‌های نظامی، شورش بزرگان و افزایش نارضایتی داخلی رو به افول می‌گذارد. سرانجام شیرویه، پسر خسرو، با حمایت بزرگان علیه او شورش می‌کند؛ خسرو از تخت برکنار و زندانی می‌شود و سپس به فرمان شیرویه کشته می‌شود. فردوسی پادشاهی خسروپرویز را سی‌وهشت سال می‌داند و سرگذشت او را یکی از مهم‌ترین بخش‌های تاریخ ساسانی در شاهنامه قرار می‌دهد.[۱][۲]
منابع
- ↑ «ḴOSROW II». Encyclopaedia Iranica (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۱۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Lucas, Noëmie (2021). "Parvaneh Pourshariati, Decline and Fall of the Sasanian Empire: The Sasanian-Parthian confederacy and the Arab Conquest of Iran". Bulletin critique des Annales islamologiques. 35. doi:10.4000/bcai.355. ISSN 0259-7373.
- داستانهای شاهنامه