آموزش در امارات متحده عربی

آموزش در امارات متحده عربی از زمان تأسیس این فدراسیون در سال ۱۹۷۱ میلادی (۱۳۵۰ شمسی) پیشرفت چشمگیری داشته‌است. نخستین دانشگاه کشور، دانشگاه امارات، در شهر العین در امارت ابوظبی تأسیس شد و از آن زمان، دولت امارات متحده عربی تلاش‌های گسترده‌ای برای افزایش نرخ باسوادی، نوسازی برنامه‌های درسی و گسترش دسترسی زنان به آموزش انجام داده‌است. دولت امارات متحده عربی در حال حاضر حدود ۱۶ درصد از کل هزینه‌های فدرال را به آموزش اختصاص می‌دهد.

نرخ باسوادی در امارات متحده عربی در سال ۲۰۱۹ میلادی به ۹۶ درصد رسید و در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۹۸٫۲۹ درصد افزایش یافت. این کشور در شاخص آموزش سازمان ملل متحد با امتیاز ۰٫۸۰۲ در میان کشورهای منطقه در رتبه نخست قرار دارد. دولت با اجرای برنامه «آموزش ۲۰۲۱» و سرمایه‌گذاری‌های کلان در زیرساخت‌های آموزشی، به دنبال تبدیل منظومه آموزشی خود به یکی از پیشرفته‌ترین نظام‌های آموزشی جهان است.

پیشینه آموزش در این منطقه به دوره‌های پیش از تأسیس فدراسیون بازمی‌گردد؛ از آموزش سنتی قرآنی (مکتب‌خانه‌ها) تا مدارس نیمه‌نظامی در دهه‌های اول قرن بیستم. پس از استقلال در سال ۱۹۷۱ میلادی، حکومت فدرال وزارت آموزش و پرورش را تأسیس کرد و شبکه گسترده‌ای از مدارس دولتی و خصوصی در سراسر کشور ایجاد شد. امروزه این کشور میزبان صدها مدرسه بین‌المللی و ده‌ها دانشگاه از کشورهای مختلف جهان است.

پیشینه تاریخی

آموزش سنتی

پیش از دهه ۱۹۵۰ میلادی، آموزش در امارات‌های این منطقه به شکل سنتی و از طریق مکتب‌خانه‌ها (کتاتیب) انجام می‌شد. در این مکتب‌خانه‌ها، معلمان قرآن کریم، احادیث نبوی، خوش‌نویسی و مبانی دین اسلام تدریس می‌کردند. نوع دیگری از آموزش در حلقه‌های علمی مساجد برگزار می‌شد که در آنها فقها و علما به تدریس فقه، تفسیر، نحو و تاریخ می‌پرداختند.[۱]

نخستین هیئت آموزشی خارج از امارات در حدود سال‌های ۱۹۱۰–۱۹۱۱ میلادی شکل گرفت. در فاصله سال‌های ۱۹۰۷ تا ۱۹۵۳ میلادی، شماری از مدارس نیمه‌نظامی توسط بازرگانان مروارید در شهرها تأسیس شد. از جمله مشهورترین این مدارس در شارجه، مدرسه التیمیه المحمودیه (۱۹۰۷) و مدرسه الإصلاح (۱۹۳۵) بود. در دبی نیز مدرسه الأحمدیه در سال ۱۹۱۲ تأسیس شد.[۱]

آموزش نظام‌مند نوین

آموزش رسمی نظام‌مند با گشایش مدرسه القاسمیه در شارجه در سال تحصیلی ۱۹۵۳–۱۹۵۴ میلادی آغاز شد. تا سال ۱۹۶۲ میلادی، شمار مدارس به ۲۰ باب رسید و کمتر از ۴۰۰۰ دانش‌آموز، بیشترشان پسر، در آنها تحصیل می‌کردند.[۲] پس از تأسیس فدراسیون در دوم دسامبر ۱۹۷۱ میلادی (یازدهم آذر ۱۳۵۰ شمسی)، وزارت‌های فدرال از جمله وزارت آموزش و پرورش تشکیل شدند و شبکه مدارس دولتی مجهز در سراسر کشور گسترش یافت.[۳]

تا سال ۱۹۷۱ میلادی، شمار مدارس به ۷۴ باب و تعداد دانش‌آموزان به ۳۲۸۰۰ نفر رسیده بود. شیخ زاید بن سلطان آل نهیان، آموزش را از اولویت‌های اصلی توسعه کشور می‌دانست و اعتقاد داشت «جوانان، ثروت واقعی ملت‌ها هستند».[۳]

آموزش پایه

کمک به آموزش پایه: میزان کمک‌های دوجانبه و چندجانبه‌ای که امارات متحده عربی ارائه داده یا دریافت کرده‌است
دانش‌آموزان در نمایشگاه بین‌المللی کتاب شارجه در امارات متحده عربی

از سال ۲۰۱۹ میلادی، امارات متحده عربی با امتیاز ۰٫۸۰۲ در شاخص آموزش سازمان ملل متحد ارزیابی شده‌است. این شاخص بر پایه نرخ باسوادی بزرگسالان و نسبت ترکیبی ثبت‌نام ناخالص در مدارس ابتدایی، متوسطه و عالی محاسبه می‌شود و یکی از سه مؤلفه شاخص توسعه انسانی به‌شمار می‌آید. در سطح منطقه‌ای، امارات بالاترین امتیاز را دارد؛ عربستان سعودی ۰٫۷۸، فلسطین ۰٫۶۷۸، لبنان ۰٫۶۰۴، کویت ۰٫۶۳۸ و اردن ۰٫۶۶۷ امتیاز کسب کرده‌اند. در سطح بین‌المللی، بریتانیا با امتیاز ۰٫۹۴۸ در صدر و نیجر با ۰٫۲۴۹ در پایین‌ترین جایگاه قرار دارند.[۴]

امارات همچنین در زمینه دسترسی زنان به آموزش به دستاوردهای قابل توجهی در سطح منطقه‌ای رسیده‌است. هدف توسعه هزاره سازمان ملل متحد (شماره ۳) با عنوان «ارتقای برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان» در سطح مشارکت زنان در آموزش ابتدایی به اهداف تعیین‌شده دست یافته و رو به افزایش است.[۵]

برنامه توسعه آموزشی

وزارت آموزش و پرورش برنامه «آموزش ۲۰۲۱» را تصویب کرده که مجموعه‌ای از برنامه‌های سه‌ساله برای معرفی روش‌های پیشرفته آموزشی، ارتقای مهارت‌های نوآورانه و تمرکز بیشتر بر توانایی‌های یادگیری خودانگیخته دانش‌آموزان است. در چارچوب این برنامه، برنامه درسی ارتقاءیافته‌ای برای ریاضیات و علوم یکپارچه از سال تحصیلی ۲۰۰۳–۲۰۰۴ میلادی در پایه اول ابتدایی همه مدارس دولتی معرفی شد.[۶]

نظام آموزشی امارات به چهار مقطع تقسیم می‌شود:

  • پیش‌دبستانی: KG 1 و KG 2 – کودکان ۴ تا ۵ ساله
  • دبستان: پایه‌های ۱ تا ۵ – دانش‌آموزان ۶ تا ۱۰ ساله
  • مقطع آمادگی: پایه‌های ۶ تا ۸ – دانش‌آموزان ۱۱ تا ۱۴ ساله
  • دبیرستان: پایه‌های ۹ تا ۱۲ – دانش‌آموزان ۱۴ تا ۱۸ ساله

در سراسر خاورمیانه، پیشرفت آموزشی اغلب با موانعی نظیر توجه ناکافی به زبان انگلیسی، کمبود فناوری و روش‌های نوین تدریس روبروست. امارات برای رفع این موانع به اهمیت «برنامه‌های درسی نوین با شیوه‌های متنوع و غیریکنواخت آموزش و ارزیابی» تأکید کرده‌است.[۷] در سال ۲۰۰۹ میلادی، اعتباری معادل ۷٫۴ میلیارد درهم (حدود ۲ میلیارد دلار) برای این هدف اختصاص یافت و آموزش معلمان نیز گسترش پیدا کرد.[۷] از طریق برنامه «معلمان قرن بیست و یکم» و سهم دویست میلیون درهمی از این بودجه، امارات می‌کوشد در طول پنج سال آینده ۱۰۰۰۰ معلم مدارس دولتی را آموزش دهد و هدف برنامه‌ریزی‌شده خود برای رسیدن به ۹۰ درصد اماراتی‌سازی کارکنان تا سال ۲۰۲۰ میلادی را محقق کند.[۸]

دولت امارات بر این باور است که ضعف در زبان انگلیسی یکی از اصلی‌ترین موانع اشتغال اتباع اماراتی است. به عنوان گام نخست، اداره آموزش و دانش ابوظبی «مدل مدرسه نوین» را توسعه داده که برنامه درسی تفکر انتقادی‌محوری است که الگوی آن از نیو ساوت ولز استراحا شده و در سپتامبر ۲۰۱۰ (شهریور ۱۳۸۹ شمسی) رونمایی شد.[۶]

در اوایل سال ۲۰۰۸ میلادی، وزارت آموزش و پرورش امارات برنامه راهنمایی (منتورینگ) را آغاز کرد که در چارچوب آن مدیران مدارس غربی به ۵۰ مدرسه از ۷۳۵ مدرسه دولتی سراسر کشور اعزام شدند تا راهبردهای نوین آموزشی را پیاده‌سازی کنند و شیوه‌های یادگیری غربی را جایگزین حفظ طوطی‌وار سنتی کنند.[۹]

اداره آموزش و دانش ابوظبی همچنین با سازمان‌هایی نظیر سازمان مدرک بین‌المللی تفاهم‌نامه‌هایی امضا کرده تا گزینه‌های آموزشی دانش‌آموزان را گسترش دهد و نیازهای آنان را برآورده سازد.[۱۰]

بهداشت عمومی و رفاه دانش‌آموزان

امارات متحده عربی برنامه‌ای را برای آگاهی‌بخشی به دانش‌آموزان با دو هدف اصلی اجرا کرده‌است: نخست، کمک به کاهش مشکل اضافه وزن در میان نوجوانان ۱۳ تا ۱۵ ساله؛ و دوم، مجهز کردن مراکز بهداشت مدارس برای ترویج سبک زندگی فعال و پرانرژی. این ابتکار مشترکاً توسط وزارت آموزش و پرورش و وزارت بهداشت امارات اجرا شده‌است.[۱۱]

در سال ۲۰۱۵ میلادی (۱۳۹۴ شمسی)، این برنامه با همکاری بخش آموزش و دانش ابوظبی یک برنامه درسی برای آموزش بهداشت و تربیت بدنی در مدارس دولتی تدوین کرد. پیامد بلندمدت برنامه کاهش بیماری و غیبت دانش‌آموزان بود. این برنامه از اوایل سال ۲۰۱۷ میلادی (۱۳۹۵ شمسی) در همه پایه‌های تحصیلی از پیش‌دبستانی تا دبیرستان اجرا شد. در ابتدا برای دختران پایه‌های دهم تا دوازدهم مدارس دولتی آغاز شد؛ پایه دهم بر ورزش و تغذیه سالم، پایه یازدهم بر بهداشت روان و مبارزه با قلدری، و پایه دوازدهم بر آموزش کمک‌های اولیه تمرکز داشت.[۱۱]

دولت با همکاری وزارت آموزش و پرورش و وزارت بهداشت گام‌های پیشگیرانه‌ای برای رسیدگی به چالش‌های بهداشتی دانش‌آموزان برداشته است. این همکاری نه‌تنها موانع موجود را شناسایی کرده، بلکه برنامه‌ها و ابتکاراتی برای آماده‌سازی دانش‌آموزان برای بزرگسالی ارائه داده‌است.[۱۱]

آموزش عالی

دانشگاه‌های دولتی

در سطح آموزش عالی، نهادهای متعددی در خدمت دانشجویان قرار دارند. در سال ۱۹۷۶ میلادی (۱۳۵۵ شمسی)، دانشگاه امارات (UAEU) در العین در امارت ابوظبی تأسیس شد. این دانشگاه با نه دانشکده، از سوی دولت امارات پیشرو در آموزش و پژوهش کشور شناخته می‌شود. تا سال ۲۰۲۳ میلادی، تعداد ۱۴۹۰۰ دانشجو در این دانشگاه ثبت‌نام کرده‌اند.[۱۲]

در سال ۱۹۸۸ میلادی، نخستین چهار شعبه کالج‌های عالی فناوری (HCT) در ابوظبی و العین گشایش یافت. تا سال تحصیلی ۲۰۱۴–۲۰۱۵ میلادی، ۱۷ پردیس بیش از ۷۵ برنامه آموزشی ارائه می‌داد و بیش از ۱۷۰۰۰ دانشجوی زن و مرد در آنها تحصیل می‌کردند. بازوی تجاری کالج‌های عالی فناوری، یعنی مرکز تعالی پژوهش کاربردی و آموزش (CERT)، با شرکت‌های چندملیتی برای ارائه دوره‌های آموزشی و توسعه حرفه‌ای همکاری می‌کند.[۶]

در سال ۱۹۹۸ میلادی (۱۳۷۷ شمسی)، دانشگاه زاید تأسیس شد و در آغاز تنها دانشجویان زن را در پردیس‌های ابوظبی و دبی می‌پذیرفت. پردیس ۱۰۰٫۷ میلیون دلاری دبی در سال ۲۰۰۶ میلادی (۱۳۸۵ شمسی) گشایش یافت.[۶] از سال ۲۰۰۸ میلادی، دانشگاه زاید دانشجویان مرد را نیز می‌پذیرد.

دانشگاه‌های بین‌المللی و خصوصی

دانشگاه آمریکایی دبی در سال ۱۹۹۵ میلادی (۱۳۷۴ شمسی) گشایش یافت[۱۳] تا در کنار همتایان منطقه‌ای دیرپایش در قاهره و بیروت قرار گیرد. دبی میزبان شعبه‌های چندین دانشگاه بین‌المللی است از جمله دانشگاه ایالتی میشیگان و مؤسسه فناوری راچستر از آمریکا. دانشگاه آمریکایی امارات، دیگر نهاد آموزش عالی با رویکرد آمریکایی، در سال ۲۰۰۶ میلادی (۱۳۸۵ شمسی) تأسیس شد.[۱۴]

از طریق مناطق آزاد آموزشی (شهر دانشگاهی بین‌المللی دبی و دهکده دانش دبی)، دبی میزبان دانشگاه‌های بسیاری از کشورهای هند، پاکستان و بریتانیا نیز هست.

در ابوظبی، مؤسسه فناوری نیویورک در سال ۲۰۰۵ میلادی نخستین شعبه دانشگاه آمریکایی معتبر را در این شهر گشود. دانشگاه نیویورک نیز در پاییز ۲۰۱۰ میلادی (پاییز ۱۳۸۹ شمسی) نخستین دوره دانشجویی خود را در پردیس ابوظبی آغاز کرد. پس از هفتصد سال فعالیت در پاریس، دانشگاه پاریس-سوربن اولین پردیس خارج از کشور خود را در سال ۲۰۰۶ میلادی (۱۳۸۵ شمسی) در ابوظبی گشود.

نخستین دانشکده داروسازی امارات، دانشکده داروسازی دبی، در سال ۱۹۹۲ میلادی (۱۳۷۱ شمسی) در دبی تأسیس شد و مدارک کارشناسی و کارشناسی ارشد داروسازی بالینی معتبر از وزارت آموزش و هیئت اعتبارسنجی دانشگاهی ارائه می‌دهد.[۱۵]

نخستین دانشکده پزشکی امارات، دانشگاه پزشکی خلیج، در سال ۱۹۹۸ میلادی (۱۳۷۷ شمسی) در امارت عجمان تأسیس شد و دانشجویان از هر دو جنس و همه ملیت‌ها را می‌پذیرد. در سال ۲۰۰۸ میلادی با همکاری کالج سلطنتی استرالیایی پزشکان عمومی رشته‌های دندانپزشکی، داروسازی و سایر برنامه‌ها به آن افزوده شد. دانشگاه عجمان نیز که در سال ۱۹۸۸ میلادی (۱۳۶۷ شمسی) به عنوان یکی از نخستین دانشگاه‌های خصوصی امارات تأسیس شد در همین امارت واقع است.[۱۶]

دانشگاه هوش مصنوعی محمد بن زاید (MBZUAI) که در سال ۲۰۱۹ میلادی (۱۳۹۸ شمسی) در ابوظبی تأسیس شد، نخستین نهاد آکادمیک تخصصی هوش مصنوعی در سطح تحصیلات تکمیلی و پژوهش‌بنیان در جهان است.[۱۷][۱۸]

مناطق آزاد آموزشی

در سال ۲۰۰۳ میلادی (۱۳۸۲ شمسی)، دبی دهکده دانش دبی را به عنوان منطقه اختصاصی آموزشی تأسیس کرد. این پردیس یک کیلومتری، دانشگاه‌های بین‌المللی شناخته‌شده، مراکز آموزشی، سامانه‌های یادگیری الکترونیک و شرکت‌های تحقیق و توسعه را در یک مکان گرد هم آورده‌است. تا اوایل سال ۲۰۰۷ میلادی، ۱۶ دانشگاه بین‌المللی از جمله دانشگاه دولتی مهندسی و اقتصاد سنت‌پترزبورگ، دانشگاه وولونگونگ، دانشگاه ماهاتما گاندی و دانشکده بازرگانی منچستر به این مجموعه پیوستند. برخی از این نهادها بعدها به منطقه آزاد بزرگ‌تر شهر دانشگاهی بین‌المللی دبی منتقل شدند.[۶]

نهاد اعتبارسنجی

وزارت آموزش عالی و پژوهش علمی امارات نهاد دولتی مسئول آموزش عالی است. کمیسیون اعتبارسنجی دانشگاهی (CAA)، که دپارتمانی از این وزارت است، به صدور مجوز برای نهادها و اعتبارسنجی برنامه‌های درسی می‌پردازد. نهادهای مستقر در مناطق آزاد نیازی به کسب تأیید CAA ندارند.[۶]

آموزش بین‌المللی

از ژانویه ۲۰۱۵ میلادی (دی ۱۳۹۳ شمسی)، مشاوره مدارس بین‌المللی (ISC) تعداد ۵۰۷ مدرسه بین‌المللی را در امارات متحده عربی فهرست کرده‌است.[۱۹] این مشاوره، «مدرسه بین‌المللی» را این‌گونه تعریف می‌کند: «مدرسه‌ای که برنامه درسی را برای هر ترکیبی از دانش‌آموزان پیش‌دبستانی، ابتدایی یا متوسطه، به طور کامل یا جزئی به زبان انگلیسی در خارج از کشورهای انگلیسی‌زبان ارائه می‌دهد.»[۱۹] این تعریف را نشریاتی از جمله اکونومیست به کار می‌برند.[۲۰] از این مدارس، بیش از ۳۵ مدرسه یک یا چند برنامه از نظام آموزشی بین‌المللی ارائه می‌دهند.[۲۱]

امارات متحده عربی با ترکیب نهادهای ملی دولتی، دانشگاه‌های خصوصی و الگوهای بین‌المللی، منظومه آموزش عالی متنوعی توسعه داده که دانشگاه خلیفه، دانشگاه امارات، دانشگاه آمریکایی شارجه، دانشگاه ابوظبی و دانشگاه عجمان از نمونه‌های برجسته آن هستند.[۲۲]

آموزش ویژه

امارات متحده عربی گام‌های مهمی در حمایت از حقوق افراد دارای نیازهای ویژه برداشته است. در سال ۲۰۰۶ میلادی (۱۳۸۵ شمسی)، قانون فدرال شماره ۲۹ چارچوب حقوقی‌ای برای تضمین برابری فرصت‌های آموزشی برای این افراد ایجاد کرد. این قانون مقرر می‌دارد که آموزش باید هم در کلاس‌های عادی و هم در کلاس‌های ویژه مدارس عادی ارائه شود و برنامه درسی از طریق زبان اشاره، خط بریل و سایر روش‌های مناسب در دسترس باشد.[۲۳]

در سال ۲۰۱۷ میلادی (۱۳۹۶ شمسی)، مرجع دانش و توسعه انسانی دبی (KHDA) چارچوب سیاست آموزش فراگیر دبی را معرفی کرد.[۲۴] در همان سال، شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، معاون رئیس و حاکم دبی، اصطلاح «افراد با عزم» (People of Determination) را در چارچوب راهبرد ملی توانمندسازی افراد دارای معلولیت معرفی کرد.[۲۵]

امارات متحده عربی کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حقوق افراد دارای معلولیت را تصویب کرده‌است.[۲۶]

آموزش فنی و حرفه‌ای

امارات متحده عربی مراکز آموزش فنی متعددی دارد؛ از جمله مرکز تعالی پژوهش کاربردی و آموزش (CERT) وابسته به کالج‌های عالی فناوری که برنامه‌های فناوری ارائه می‌دهد. مرکز ملی مؤهلات، نهاد مسئول بخش آموزش و پرورش فنی و حرفه‌ای در امارات است. از نهادهای برجسته در این زمینه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:[۲۷]

  • کالج‌های عالی فناوری (HCT)
  • مؤسسه ملی آموزش حرفه‌ای (NIVE)
  • آکادمی فنی آدنوک
  • مؤسسه نفت
  • دانشکده محمد بن راشد برای مدیریت دولتی (DSG)
  • دانشکده هوانوردی امارات
  • آکادمی امارات برای مدیریت هتلداری

آزمون‌های استاندارد

برای سنجش آمادگی تحصیلی دانش‌آموزان برای ورود به آموزش عالی، وزارت آموزش و پرورش امارات آزمون‌های رایانه‌پایه استانداردشده‌ای موسوم به «آزمون استاندارد امارات» (EmSAT) را برگزار می‌کند. این آزمون‌ها با استانداردهای ارزیابی ملی و بین‌المللی هم‌راستا هستند. برخلاف آزمون SAT در ایالات متحده آمریکا، نمرات EmSAT از ۲۰۰۰ برای هر درس محاسبه می‌شود.

سه نوع اصلی آزمون EmSAT وجود دارد:[۲۸]

  1. آزمون پایه (Baseline): برای سنجش مهارت‌های پایه زبان عربی در دانش‌آموزان پیش‌دبستانی طراحی شده و برای همه دانش‌آموزان این مقطع اجباری است.
  2. آزمون مزیت (Advantage): در آغاز سال تحصیلی برای دانش‌آموزان پایه‌های ۴، ۶، ۸ و ۱۰ برگزار می‌شود و دانش و مهارت‌های خاص هر درس را می‌سنجد.
  3. آزمون دستاورد (Achieve): عمدتاً برای پذیرش دانشگاهی کاربرد دارد و مهارت دانش‌آموزان پایه دوازدهم را در درس‌هایی نظیر انگلیسی، ریاضیات، عربی، فیزیک، زیست‌شناسی، شیمی و علوم رایانه می‌سنجد. دانشگاه‌ها می‌توانند حداقل نمره پذیرش خود را تعیین کنند.

برنامه یادگیری هوشمند محمد بن راشد

شیخ محمد بن راشد آل مکتوم ابتکار «برنامه یادگیری هوشمند محمد بن راشد» را در همه مدارس کشور راه‌اندازی کرد. این ابتکار با هدف ایجاد محیط آموزشی نوین شامل کلاس‌های هوشمند، توزیع رایانه‌های لوحی برای همه دانش‌آموزان، تجهیز همه مدارس به شبکه‌های نسل چهارم پرسرعت، برنامه‌های تخصصی آموزش معلمان و برنامه‌های درسی علمی جدید پشتیبان برنامه اصلی است. این طرح با همکاری وزارت آموزش و پرورش و مرجع تنظیم مقررات بخش مخابرات امارات و با نظارت مستقیم دفتر ریاست هیئت وزیران اجرا می‌شود.[۲۹]

جایزه خلیفه آموزشی

جایزه خلیفه آموزشی توسط خلیفه بن زاید آل نهیان، رئیس امارات متحده عربی، در سال ۲۰۰۷ میلادی (۱۳۸۶ شمسی) تأسیس شد. این جایزه با هدف تقویت بخش آموزشی در داخل امارات و در سراسر جهان برگزار می‌شود و تلاش‌های کارکنان نهادهای آموزشی را در زمینه‌های آموزش عمومی، آموزش افراد با نیازهای ویژه و آموزش عالی پاس می‌دارد.[۳۰]

پایداری در آموزش

وزارت آموزش و پرورش نقشه راه «آموزش سبز» را راه‌اندازی کرده که بر چهار محور اصلی استوار است: آموزش سبز، مدارس سبز، جوامع سبز و ظرفیت‌سازی سبز.[۳۱]

نگاه‌کرد

  • زنان در امارات متحده عربی
  • فهرست مدارس در امارات متحده عربی
  • فهرست دانشگاه‌های امارات متحده عربی
  • آموزش در ابوظبی
  • آموزش در دبی
  • دانشگاه وولونگونگ در دبی

منابع

  1. 1 2 الحربی، م.ح. (2017). تطور التعلیم فی الإمارات العربیة المتحدة (1904-1971م) (Vol. 2). أبو ظبی، الإمارات العربیة المتحدة: الأرشیف الوطنی، أبو ظبی.
  2. ↑ «التعلیم فی الإمارات». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۰۳. دریافت‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۰۳. {{cite web}}: از پارامتر ناشناخته |حالة المسار= صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. 1 2 «تاریخ التعلیم فی الإمارات - وزارة التربیة والتعلیم». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ دسامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۰ مه ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ United Nations. "Data Center" (in English). United Nations.
  5. ↑ "UNDP repsonse", Assessment of Development Results, UN, pp. 17–28, 2013-05-02, ISBN 978-92-1-055002-4, retrieved 2026-01-29{{یادکرد}}: نگهداری یادکرد:پارامتر اثر با شابک (رده)
  6. 1 2 3 4 5 6 «United Arab Emirates country profile» (PDF). Federal Research Division. کتابخانه کنگره. ژوئیه ۲۰۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. 1 2 «UAE education chief reveals $2bn strategy». arabianbusiness.com. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۳ مه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۱۰ مه ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  8. ↑ «UAE Education». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۰ مه ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  9. ↑ «UAE Ministry of Education Mentoring Programme». بایگانی‌شده از اصلی در ۵ مارس ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۱۰ مه ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ «ADEC signs a protocol agreement with the International Baccalaureate Organization today». بایگانی‌شده از اصلی در ۵ ژانویه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۲ مه ۲۰۱۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. 1 2 3 Alayli*، Dr. Rania Samir (۱۲ آوریل ۲۰۲۲). «SCHOOL HEALTH EDUCATION PROGRAM IN THE UAE: A LITERATURE REVIEW» (PDF). IDC International Journal. ۹ (۲): ۷–۱۳. doi:10.47211/idcij.2022.v09i02.002.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. ↑ «UAE University 2022/2023 brochure». United Arab Emirates University. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. ↑ «History | American University in Dubai». American University in Dubai. دریافت‌شده در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑ «Brief History of AUE». American University In The Emirates. دریافت‌شده در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. ↑ «Dubai Pharmacy College for Girls - Message from the Dean».
  16. ↑ «Ajman University – Official website». Ajman University. دریافت‌شده در ۲۲ اوت ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  17. ↑ "UAE: World's first graduate-level AI university welcomes 142 students from 34 countries". Khaleej Times (in English). Retrieved 22 فوریه 2025.
  18. ↑ "World's first graduate-level AI university set to welcome global cohort of students". Saudigazette (in English). 10 سپتامبر 2020. Retrieved 22 فوریه 2025.
  19. 1 2 «International School Consultancy Group > Information > ISC News». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۵ فوریه ۲۰۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. ↑ «The new local». The Economist.
  21. ↑ «Find an IB World School».
  22. ↑ Khalifa, Marwan (4 ژانویه 2026). "Leading Universities in the Arab World According to QS Arab Region 2026". Medium (in English). Retrieved 24 ژانویه 2026.
  23. ↑ «United Arab Emirates (UAE) | ILO Global Business and Disability Network». www.businessanddisability.org. دریافت‌شده در ۳ مه ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  24. ↑ "Parents hail KHDA's new inclusive policy for students of determination". Khaleej Times (in English). Retrieved 3 مه 2026.
  25. ↑ "UAE's determined stand over people of determination". Khaleej Times (in English). Retrieved 3 مه 2026.
  26. ↑ WAM (10 فوریه 2008). "UAE ratifies UN convention on rights of people with disabilities". Gulf News (in English). Retrieved 3 مه 2026.
  27. ↑ «التعلیم والتدریب التقنی و المهنی (TVET) | البوابة الرسمیة لحکومة الإمارات العربیة المتحدة». u.ae (به عربی). بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۶ سپتامبر ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۱ آوریل ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  28. ↑ «EmSAT - The Emirates Standardized Test». emsat.moe.gov.ae. دریافت‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  29. ↑ «برنامج محمد بن راشد للتعلم الذکی». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۶ اوت ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۰ مه ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  30. ↑ «جائزة خلیفة التربویة- عن الجائزة». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۱ مه ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۱۰ مه ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  31. ↑ ««التعلیم الأخضر» یؤهل أجیال المستقبل لقیادة مسار العمل المناخی فی الإمارات». صحیفة الخلیج (به عربی). بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۳. دریافت‌شده در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.