آموزش در عمان
آموزش در عمان به‌صورت رایگان تا پایان دوره متوسطه برای همه دانش‌آموزان فراهم می‌شود، هرچند حضور در هیچ سطحی اجباری نیست. پیش از سال ۱۹۷۰ میلادی (۱۳۴۸ خورشیدی) تنها سه مدرسه رسمی با نهصد دانش‌آموز در سراسر عمان وجود داشت. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی، برنامه آموزشی ملی عمان با شتاب گسترش یافت و عربستان سعودی در این دوره با هزینه خود معلمانی به این کشور اعزام کرد. در سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ میلادی، حدود ۵۶۰٬۰۰۰ دانش‌آموز در ۱٬۰۵۳ مدرسه دولتی تحصیل می‌کردند و شمار دانش‌آموزان مدارس خصوصی نیز حدود ۶۵٬۰۰۰ نفر بود.
دانشگاه سلطان قابوس عمان، تنها دانشگاه ملی کشور در نزدیکی مسقط، در سال ۱۹۸۶ میلادی (۱۳۶۵ خورشیدی) تأسیس شد و در سال ۲۰۰۶ میلادی ۱۳٬۵۰۰ دانشجو داشت. گزارش توسعه انسانی نرخ سواد بزرگسالان را ۹۳٫۰ درصد اعلام کرد که در مقایسه با ۵۴٫۷ درصد در سال ۱۹۹۰ میلادی پیشرفت چشمگیری نشان می‌دهد. در همین بازه زمانی، نرخ سواد جوانان از ۸۵٫۶ به ۹۷٫۳ درصد افزایش یافت. هزینه دولتی برای آموزش ۴٫۶ درصد تولید ناخالص داخلی و ۲۶٫۱ درصد از کل هزینه‌های دولت گزارش شده‌است.
نظام آموزشی عمان در سه سطح اصلی سازمان یافته‌است: آموزش عمومی پیش‌دبستانی، آموزش پایه، و آموزش پس از پایه (متوسطه). علاوه بر این، برنامه‌های گسترده‌ای برای مبارزه با بی‌سوادی بزرگسالان در این کشور اجرا می‌شود. از دهه ۱۹۹۰ میلادی به بعد، توجه به جنبه‌های کیفی آموزش و گسترش مؤسسات آموزش عالی خصوصی و دولتی در دستور کار قرار گرفت.
آموزش پیش‌دبستانی
آموزش پیش‌دبستانی برای کودکان زیر ده سال ارائه می‌شود و عمدتاً از سوی بخش خصوصی و برخی سازمان‌های دولتی فراهم می‌گردد.[۱] نظارت بر این سطح بر عهده وزارت آموزش و پرورش و وزارت امور اجتماعی است. نرخ ثبت‌نام در مهدکودک بسیار محدود بوده و تنها ۱ درصد برآورد می‌شود.[۱] کودکستان عمدتاً در شهرهای بزرگ در دسترس است و نرخ ثبت‌نام آن حدود ۱۵ درصد تخمین زده می‌شود.[۱]
ساعات حضور معمولاً از ۸:۰۰ صبح تا ۱۲:۳۰ بعد از ظهر است و معلم آزاد است این دوره را میان یادگیری مدرسه‌ای و فعالیت‌های هنری و تفریحی تقسیم کند.[۱]
وزارت آموزش و پرورش در حال نهایی‌سازی برنامه درسی پیشرفته برای سطح مهدکودک است که بر پایه خودآموزی به‌عنوان روش یادگیری، و محوریت کودک عمانی و محیط، میراث فرهنگی و تمدن او بنا شده‌است.[۱]
آموزش پایه
در سال ۱۹۹۷ میلادی (۱۳۷۶ خورشیدی)، وزارت آموزش و پرورش کار توسعه برنامه آموزش پایه را آغاز کرد تا به‌تدریج جایگزین نظام سه‌مرحله‌ای آموزش عمومی شود.[۲] هدف این اصلاح، ایجاد یک نظام یکپارچه فراگیر ده‌ساله است. آموزش پایه به دو حلقه تقسیم می‌شود: حلقه اول پایه‌های اول تا چهارم و حلقه دوم پایه‌های پنجم تا دهم را دربرمی‌گیرد.[۲] این دو حلقه با دو سال آموزش پس از پایه (متوسطه) ادامه می‌یابند. نخستین مدارسی که این نظام نوین را پیاده کردند در سال تحصیلی ۱۹۹۸/۱۹۹۹ میلادی بود.[۲]
بر پایه آمار سال تحصیلی ۲۰۱۳/۲۰۱۴ میلادی، شمار دانش‌آموزان در مدارس دولتی به ۵۱۶٬۸۹۱ نفر رسیده‌است. نرخ ثبت‌نام در هر دو حلقه آموزش پایه به ۹۸ درصد بالغ شده‌است.[۳] شمار مدارسی که با دو نوبت کار می‌کردند از ۳۷ درصد در سال ۱۹۹۵ به ۱۰ درصد در سال ۲۰۱۳/۲۰۱۴ کاهش یافت.[۳]
آموزش متوسطه
آموزش متوسطه (پس از پایه) شامل دو سال تحصیلی برای پایه‌های یازدهم و دوازدهم است و برنامه‌های درسی اجباری و انتخابی را با توجه به علاقه، گرایش و توانایی تحصیلی دانش‌آموزان دربرمی‌گیرد.[۳]
عمان دارای شماری از مدارس برجسته بین‌المللی است که بسیاری از آن‌ها مؤسسات آموزشی خصوصی‌اند. از جمله مدارس قابل ذکر در این سطح می‌توان به مدرسه السحوه، مدرسه بین‌المللی آمریکایی مسقط، مدرسه پاکستان مسقط، مدرسه پاکستان صلاله، مدرسه هندی مسقط، آکادمی آمریکایی-بریتانیایی، مدرسه بریتانیایی مسقط، مدرسه هندی الغبره، مدرسه هندی الوادی الکبیر و مدرسه سلطان اشاره کرد.[۲]
آموزش عالی
نظام آموزش عالی عمان نسبتاً جوان است. دانشگاه سلطان قابوس عمان، نخستین دانشگاه دولتی عمان، در سال ۱۹۸۶ میلادی (۱۳۶۵ خورشیدی) تأسیس شد.[۴] پیش از تأسیس این دانشگاه، دولت عمان شماری از دانشجویان را برای تحصیل در کشورهای عربی همسایه نظیر امارات متحده عربی، کویت، اردن و مصر اعزام می‌کرد و به برخی نیز بورسیه‌هایی برای تحصیل در ایالات متحده آمریکا و بریتانیا اعطا می‌شد.[۴]
دانشگاه سلطان قابوس
دانشگاه سلطان قابوس دارای استقلال کامل در اداره امور دانشگاهی، اداری و مالی خود است و نه دانشکده دارد.[۴] دانشکده‌های هنر و علوم اجتماعی، بازرگانی و اقتصاد، آموزش، حقوق و پرستاری مقاطع کارشناسی و برخی مقاطع کارشناسی ارشد را ارائه می‌دهند.[۴] از سپتامبر ۲۰۰۸ میلادی، دانشگاه تدریس دکتری را در دانشکده‌های کشاورزی و علوم دریایی، پزشکی و علوم بهداشتی، مهندسی و علوم آغاز کرد.[۴] دوره کارشناسی حدود پنج سال به طول می‌انجامد، چرا که سال اول صرف یادگیری زبان انگلیسی و سال دوم به مطالعه دروس علمی مرتبط اختصاص دارد و سه سال آخر به دروس تخصصی اصلی می‌پردازد. دوره پزشکی هفت سال است.[۴] دانشگاه دولتی معمولاً پذیرای دانشجویان عمانی است و اتباع خارجی عموماً در دانشگاه‌های خصوصی تحصیل می‌کنند یا به خارج از کشور می‌روند.[۴]
کالج‌های علوم کاربردی
وزارت آموزش عالی عمان بر شش کالج‌های علوم کاربردی عمان نظارت دارد. این کالج‌ها پیش از این کالج‌های آموزش معلم بودند، اما در سال ۲۰۰۵ میلادی بر اساس فرمان سلطنتی شماره ۶۲/۲۰۰۷ به کالج‌های علوم کاربردی تبدیل شدند تا بهتر به نیازهای بازار کار در زمینه‌هایی چون مدیریت کسب‌وکار بین‌المللی، ارتباطات، طراحی، مهندسی و فناوری اطلاعات پاسخ دهند.[۵] این کالج‌ها در شهرهای عبری، نزوی، صلاله، صحار، صور و رستاق واقع‌اند. کالج علوم کاربردی رستاق تنها کالجی است که همچنان مدرک آموزش معلم ارائه می‌دهد.[۵]
کالج‌های فناوری
وزارت نیروی کار عمان، کالج عالی فناوری در مسقط و شش کالج فناوری در المصنعه، ابرا، عبری، نزوی، صلاله و شناص را اداره می‌کند.[۲] وزارت بهداشت نیز شماری از مؤسسات بهداشتی برای آموزش کارکنان پزشکی کمکی مانند پرستاران، فوریت‌های پزشکی و داروسازان اداره می‌کند. وزارت اوقاف و امور دینی بر کالج علوم شرعی نظارت دارد و بانک مرکزی عمان بر کالج مطالعات بانکی و مالی.[۲]
توسعه آموزش عالی خصوصی
با افزایش سالانه شمار دانش‌آموختگان دوره متوسطه (انتظار می‌رفت در سال ۲۰۰۸ میلادی ۴۴٬۰۰۰ نفر فارغ‌التحصیل شوند)، دانشگاه سلطان قابوس و دیگر کالج‌های دولتی ناتوان از پاسخگویی به تقاضای روزافزون شدند.[۶] از این رو، دولت تصمیم گرفت بخش خصوصی را به تأسیس دانشگاه‌ها و کالج‌ها در عمان تشویق کند. نخستین کالج خصوصی در سال ۱۹۹۴ میلادی (۱۳۷۳ خورشیدی) تأسیس شد.[۶] اکثر مؤسسات خصوصی بر رشته‌های پرطرفدار نظیر مدیریت بازرگانی و علوم رایانه تمرکز دارند، معمولاً با مؤسسات اروپایی، استرالیایی یا آمریکایی وابستگی دارند و زبان تدریس در آن‌ها عمدتاً انگلیسی است.[۶] دانشگاه الشرقیه در ابرا در پاییز ۲۰۱۰ میلادی درهای خود را گشود.[۶]
در سال ۲۰۰۳ میلادی، وزارت آموزش عالی عمان ادغام پنج کالج خصوصی را برای تشکیل دانشگاه مسقط تصویب کرد؛ اما این طرح با شکست مواجه شد.[۷]
نظام پذیرش یکپارچه
در چارچوب ابتکار eOman، درخواست‌های پذیرش برای آموزش عالی (دولتی و خصوصی) از سال ۲۰۰۶/۲۰۰۷ میلادی در قالب یک سامانه آنلاین یکپارچه به نام HEAC (مرکز پذیرش آموزش عالی) گردآوری شد.[۶] هر مؤسسه آموزش عالی حداقل نمره پذیرش برای هر مقطع را اعلام می‌کند و دانشجو گزینه‌های خود را به ترتیب اولویت انتخاب می‌کند. پس از اعلام نتایج دبیرستانی در اواسط ژوئیه، نتایج به‌صورت خودکار در سامانه وارد می‌شوند و در اوایل اوت پیشنهاد پذیرش صادر می‌گردد.[۶]
برنامه سوادآموزی
مبارزه با بی‌سوادی از همان آغاز نهضت در سال ۱۹۷۰ میلادی یکی از اهداف اصلی دولت عمان بوده‌است.[۸] برنامه سوادآموزی بزرگسالان از سال تحصیلی ۱۹۷۳/۱۹۷۴ میلادی آغاز شد و با صدور آیین‌نامه شماره ۳۰۲ در سال ۱۹۷۵ میلادی رسمیت یافت.[۸] بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۳ میلادی، نرخ بی‌سوادی در گروه سنی ۱۵ تا ۴۵ سال ۹٫۱ درصد بود. پیش‌بینی می‌شد این نرخ با پایان سال ۲۰۰۶ میلادی به ۷٫۲ درصد برای همان گروه سنی کاهش یابد.[۸]
در کنار کلاس‌های سوادآموزی در مراکز ویژه، وزارت آموزش و پرورش برنامه «کتابخانه راشدین» را نیز اجرا کرد که از سال ۱۹۸۱ میلادی با همکاری یونسکو آغاز شد.[۸] این برنامه شامل کتابچه‌هایی در حوزه‌های تاریخی، دینی، علمی، بهداشتی و اجتماعی بود که به افراد سوادآموخته ارائه می‌شد تا از بازگشت به بی‌سوادی جلوگیری کنند. این مجموعه با ۱۶ کتابچه آغاز شد و تا ۳۰ کتابچه گسترش یافت.[۸]
هدف استراتژیک عمان در این زمینه، بهبود ۵۰ درصدی نرخ سوادآموزی بزرگسالان تا سال ۲۰۱۵ میلادی، به‌ویژه به نفع زنان، در چارچوب تعهدات بین‌المللی کشور در کنفرانس «آموزش برای همه» داکار در سال ۲۰۰۰ میلادی بود.[۸]
مجلس آموزش
مجلس آموزش عمان با فرمان سلطنتی شماره ۴۸/۲۰۱۲ تأسیس شد و جانشین مجلس آموزش عالی شد که خود در سال ۱۹۹۸ میلادی با فرمان سلطنتی شماره ۶۵/۱۹۹۸ تشکیل شده بود.[۹] این مجلس به‌عنوان چتر فراگیر آموزش در سلطنت عمان عمل می‌کند و وظایف آن نه‌تنها جنبه‌های قانونی و تدوین سیاست‌های کلی بخش آموزش، بلکه پیگیری عملکرد مؤسسات آموزشی و اتخاذ تصمیمات مناسب دربارهٔ آن‌ها را نیز دربرمی‌گیرد.[۹]
آموزش خصوصی
از سال ۱۹۷۰ میلادی، دولت عمان فرصت سرمایه‌گذاری در حوزه آموزش را برای بخش خصوصی—افراد، مؤسسات و شرکت‌ها—فراهم کرد. بر اساس آمار سال تحصیلی ۱۹۷۲/۱۹۷۳ میلادی، تنها دو مدرسه خصوصی با ۱۱۵ دانش‌آموز و ۱۲ معلم در کشور وجود داشت.[۱۰] این رقم تا سال تحصیلی ۲۰۰۵/۲۰۰۶ میلادی به ۱۵۸ مدرسه خصوصی با بیش از ۲۸٬۰۰۰ دانش‌آموز رسید.[۱۰] شمار دانش‌آموزان در مدارس خصوصی در سال‌های ۲۰۰۶/۲۰۰۷ حدود ۶۵٬۰۰۰ نفر بود.[۱۰]
پیوند به بیرون
دولتی
- وزارت آموزش و پرورش
- وزارت آموزش عالی بایگانی‌شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۰۶ توسط Wayback Machine
- مرکز پذیرش آموزش عالی بایگانی‌شده در ۴ اکتبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine
- وزارت نیروی کار
- شورای اعتبارسنجی عمان بایگانی‌شده در ۲۰۰۷-۱۰-۰۸ توسط Wayback Machine
- کالج‌های علوم کاربردی بایگانی‌شده در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine
دانشگاه‌ها و کالج‌های دولتی
- دانشگاه سلطان قابوس
- کالج مطالعات بانکی و مالی
- کالج عالی فناوری بایگانی‌شده در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۸ توسط Wayback Machine
دانشگاه‌های خصوصی
منابع
- 1 2 3 4 5 «Education for All – Country Report: Oman». UNESCO. دریافت‌شده در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 5 6 «Oman – National Report» (PDF). IBE-UNESCO. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۳ سپتامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 «مجلس التعلیم». بایگانی‌شده از اصلی در ۲ فوریه ۲۰۱۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 5 6 7 «Sultan Qaboos University – About SQU». squ.edu.om. دریافت‌شده در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 «نبذة عن التعلیم العالی فی سلطنة عمان». educouncil.gov.om. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ فوریه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 5 6 «Higher Education in Oman» (PDF). Ministry of Higher Education, Oman. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۱ آوریل ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Private Universities and Colleges» (PDF). Ministry of Higher Education, Oman. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۱ آوریل ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 5 6 «مجلس التعلیم – سلطنة عمان». educouncil.gov.om. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ فوریه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 «مجلس التعلیم – سلطنة عمان». educouncil.gov.om. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ فوریه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 «التعلیم الخاص فی سلطنة عمان». educouncil.gov.om. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ فوریه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Education in Oman». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «التعلیم فی سلطنة عمان». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bildungssystem in Oman». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
آموزش در آسیا | ||
|---|---|---|
| کشورهای مستقل | جمهوری آذربایجان • اردن • ارمنستان • ازبکستان • اسرائیل • افغانستان • امارات متحده عربی • اندونزی • ایران • بحرین • برونئی • بنگلادش • بوتان • پاکستان • تاجیکستان • تایلند • ترکمنستان • ترکیه • تیمور شرقی • چین • روسیه • ژاپن • سری‌لانکا • سنگاپور • سوریه • عراق • عربستان سعودی • عمان • فیلیپین • قبرس • قرقیزستان • قزاقستان • قطر • کامبوج • کره جنوبی • کره شمالی • کویت • گرجستان • لائوس • لبنان • مالدیو • مالزی • مصر • مغولستان • میانمار • نپال • ویتنام • هند • یمن | .svg.png) |
| دولت‌های با رسمیت محدود | ||
| قلمروهای وابسته و سرزمین‌های دیگر | ||