روان‌شناسی و کیمیاگری

روان‌شناسی و کیمیاگری، دوازدهمین جلد از مجموعه آثار سی. جی. یونگ، است که در آن نتایج پژوهش‌های کارل یونگ دربارۀ شباهت‌های میان کیمیاگری، جزم‌اندیشی مسیحی و نمادگرایی روان‌شناختی گردآوری شده است.[۱]

در فرضیۀ یونگ، کیمیاگری دربارۀ ناخودآگاه جمعی جایگاهی محوری دارد. این کتاب با شرحی از روند و هدف‌های روان‌درمانی از دیدگاه یونگ آغاز می‌شود. سپس به همانندی‌های مواردی که پیش‌تر به آنها اشاره شد می‌پردازد و برداشت خودش را از فرآیند تحلیلی بیان می‌کند. یونگ اشاره می‌کند که کیمیاگری یک ماهیت دوگانه دارد: از یک سو یک فرایند شیمیایی است و از سوی دیگر، به صورت موازی و همراستا با آن، بُعدی عرفانی و موازی نیز دارد. او همچنین به این موضوع می‌پردازد که کیمیاگران، آموزه‌ها و نوشته‌های خود را ظاهراً به‌گونه‌ای عمدی در پردهٔ ابهام و رمز بیان می‌کردند. در نهایت، یونگ با بهره‌گیری از فرایند کیمیاگری برای روشن ساختن مفهوم فردیت‌یابی، بر اهمیت کیمیاگری در ارتباط با ماهیت متعالی روان تأکید می‌کند.[۲]

یونگ در کتاب روانشناسی و کیمیاگری، این استدلال را مطرح می‌کند که سنگ جادو یک واقعیت پنهان است که در درون خود فرد وجود دارد، نه یک شیء خارجی. از دید او، کیمیاگران می‌کوشیدند این گفت‌وگوی درونی ــ یعنی گفت‌وگوی میان جنبه‌ها و نیروهای گوناگونِ روانِ انسان ــ را با بهره‌گیری از نمادها و اصطلاحات رازآمیزِ روزگار خود بیان کنند. [۳]

منابع

  1. ↑ "Collected Works of C.G. Jung, Volume 12: Psychology and Alchemy". Princeton University Press. Retrieved 2014-01-20.
  2. ↑ "Collected Works of C.G. Jung". (Click on this book's title to see the details). Routledge. Archived from the original on 2014-01-16. Retrieved 2014-01-20.
  3. ↑ "Carl Jung Was Not a Mystic". Areo (in American English). 2020-01-31. Retrieved 2024-02-28.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.