فهرست شخصیت‌های هومری

این فهرستی از شخصیت‌های اصلی ایلیاد و ادیسهٔ هومر است.

یونانیان در جنگ تروآ

  • آشیل (Ἀχιλλεύς)، فرمانده میرمیدون‌ها (Μυρμιδόνες)، پسر پلئوس و ثتیس، و قهرمان اصلی یونانی که خشمِ او یکی از عناصر اصلی ایلیاد است.
  • آگاممنون (Ἀγαμέμνων)، پادشاه موکنای، فرمانده عالی سپاه آخه‌ای‌ها (هومر)، که کارهایش نزاع با آشیل را برمی‌انگیزد؛ برادر بزرگ‌تر پادشاه منلائوس (شاه اسپارت).
  • آیاس یا آیاس (Αίας)، که با نام آیاس تلامونی (چون پسر تلامون بود) و آیاس بزرگ نیز شناخته می‌شود، بلندبالاترین و نیرومندترین جنگاور (پس از آشیل) در سپاه آخه‌ای‌ها (هومر) بود.
  • آیاس کوچک، فرماندهی آخائیایی، پسر اوئیلئوس، که اغلب در کنار آیاس بزرگ می‌جنگد؛ این دو با هم گاه «آیاس‌ها» (Αἴαντε، Aiante) نامیده می‌شوند.
  • آنتیلوخوس (Ἀντίλοχος)، پسر نستور، که برای نجات پدرش در جنگ تروآ، در کنار دیگر دلاوری‌هایش، جان خود را فدا کرد.
  • کالخاس (Κάλχας)، پیامبر و فال‌گیر اومن (فال) توانمند یونانی، که یونانیان را با پیشگویی‌هایش در طول جنگ راهنمایی می‌کرد.
  • دیومدس (پسر تودوئوس) (Διομήδης، که «تودیدس» نیز نامیده می‌شود)، جوان‌ترین فرمانده آخائیایی، که به‌خاطر زخمی‌کردن دو خدا، آفرودیته و آرس، شهرت دارد.
  • ایدومنئوس کرت (Ιδομενέας)، پادشاه کرت و فرماندهٔ آخائیایی. در کتاب سیزدهم، حمله‌ای علیه تروآیی‌ها رهبری می‌کند.
  • منلائوس (شاه اسپارت) (Μενέλαος)، پادشاه اسپارت و همسر ترک‌شدهٔ هلن. او برادر کوچک‌تر آگاممنون است.
  • نستور (Νέστωρ)، اهل گرنیا و پسر نلئوس. گفته می‌شود او تنها برادری بود که از حملهٔ هراکلس جان سالم به در برد. مسن‌ترین عضو کل سپاه یونانی در تروآ.
  • اودیسئوس (Ὀδυσσεύς)، پادشاه-جنگاوری دیگر که به‌خاطر زیرکی‌اش شهرت دارد و شخصیت اصلی حماسه‌ای دیگر (تقریباً هم‌عصر) به‌نام ادیسه است.
  • پاتروکلوس (Πάτροκλος)، همراه محبوب آشیل.
  • فینیکس (پسر آمینتور) (Φοῖνιξ)، جنگاور سالخوردهٔ آخائیایی که آشیل به‌شدت به او اعتماد دارد و به‌عنوان میانجی میان آشیل و آگاممنون عمل می‌کند.
  • توکر (Τεῦκρος)، کماندار آخائیایی، برادر ناتنی آیاس.[۱]

[۲][۳]

تروآیی‌ها در محاصرهٔ تروآ

  • آئنیاس (Αἰνείας)، پسر آفرودیته؛ پسرعموی هکتور؛ ستوان اصلی هکتور؛ تنها چهرهٔ برجستهٔ تروآیی که از جنگ جان سالم به در برد. سنت متأخرتر او را نیای بنیان‌گذاران رم می‌داند. نگاه کنید به انئید.
  • آگنور (Ἀγήνωρ)، جنگاوری تروآیی که در کتاب بیست‌ویکم می‌کوشد با آشیل بجنگد.
  • آندروماخه (Ἀνδρομάχη)، همسر هکتور و پس از جنگ، کنیز پسر آشیل، نئوپتولموس.
  • آنتنور (اسطوره‌شناسی) (Ἀντήνωρ)، اشراف‌زاده‌ای تروآیی که استدلال می‌کند هلن باید برای پایان‌دادن به جنگ به منلائوس بازگردانده شود. در برخی روایات، سرانجام با کمک به یونانیان برای گشودن دروازه‌های شهر، به تروآ خیانت می‌کند.
  • کاساندرا (Κασσάνδρα)، دختر پادشاه پریاموس و ملکه هکابه؛ پیشگویی‌های کاساندرا در نتیجهٔ ناخشنودکردن آپولون، نادیده گرفته می‌شوند.
  • گلائوکوس (سرباز) (Γλαῦκος)، هم‌فرمانده، به‌همراه پسرعمویش سارپدون، نیروهای لیکیه‌ای متحد با آرمان تروآ.
  • هکتور (Ἕκτωρ)، پسر ارشد پادشاه پریاموس، همسر آندروماخه، پدر آستواناکس؛ فرماندهٔ سپاه تروآ و متحدانش، و وارث بلافصل تخت تروآ.
  • هلن (Ἑλένη)، همسر پاریس و همسر پیشین منلائوس، پادشاه اسپارت. پاریس نزد منلائوس در اسپارت به میهمانی رفت. با کمک آفرودیته، پاریس و هلن عاشق یکدیگر شدند و با هم گریختند، اما در اسپارت این فرار عاشقانه، ربایش دانسته می‌شود.
  • لائودیکه (دختر پریاموس) (Λαοδίκη)، زیباترین دختر پریاموس.
  • لوکائون (Λυκάων)، پسر پریاموس و لائوته‌آ، دختر پادشاه لله‌گی، آلتس؛ نباید او را با لیکائون، پدر پانداروس اهل زلیا که در تروآ جنگید، اشتباه گرفت.
  • پانداروس (Πάνδαρος)، کماندارِ که منلائوس (شاه اسپارت) را با تیری هدف قرار می‌دهد و زخمی می‌کند و بدین‌ترتیب تلاشی برای بازپس‌گیری هلن را خراب می‌کند.
  • پاریس (اسطوره‌شناسی) (Πάρις)، شاهزادهٔ تروآ و برادر هکتور؛ که با نام الکساندر نیز شناخته می‌شود. ازدواج او با هلن بهانهٔ جنگ جنگ تروآ است.
  • پولیداماس (ایلیاد) (Πολυδάμας)، فرماندهٔ جوان تروآیی، ستوان و دوست هکتور.
  • پریاموس (Πρίαμος)، پادشاه تروآیی‌ها، پسر و جانشین لائومدون؛ همسر ملکه هکابه، پدر هکتور و پاریس؛ آن‌قدر سالخورده بود که در نبرد شرکت نمی‌کرد؛ بسیاری از پنجاه پسرش در شمار فرماندهان تروآیی بودند.
  • سارپدون (Σαρπηδών)، پسر زئوس و لائودامیا، دختر بلروفون؛ هم‌فرمانده، به‌همراه پسرعمویش گلائوکوس (سرباز)، نیروهای لیکیه‌ای متحد با آرمان تروآ.[۱][۲]
  • تئانو (Θεανώ) کاهنهٔ آتنا در تروآ (شهر) و همسر آنتنور بود.

متحدان تروآیی‌ها

  • ممنون، پادشاه اتیوپی که در طول جنگ تروآ در کنار تروآ جنگید
  • رزوس تراکیه، پادشاه تراکیه که در جنگ تروآ طرف تروآ را گرفت
  • پانته‌زیله (Πενθεσίλεια)، ملکه‌ای آمازون که در جنگ تروآ در کنار تروآ جنگید

خانواده و خدمتکاران اودیسئوس

  • پنلوپه، همسر وفادار اودیسئوس. او با تیزهوشی خود خواستگاران بی‌شمارش را سر می‌دواند و به همسر سرگردانش وفادار می‌ماند.
  • تلماخوس، پسر اودیسئوس و پنلوپه، که در جریان سفرهایش به اسپارت و پیلوس بالغ می‌شود و سپس همراه اودیسئوس با خواستگاران پنلوپه می‌جنگد.[۳]
  • آرگوس (سگ)، سگ شکاری وفادار اودیسئوس.
  • لائرتز، پدر اودیسئوس.
  • آنتیکلیا، مادر اودیسئوس و همسر لائرتز. تنها اشاره‌ای گذرا به او می‌شود، چراکه از اندوه دوری پسرش، در غیاب او درگذشته است.
  • اوریکلیا، دایهٔ پیشین اودیسئوس، نخستین کسی که او را پس از بازگشتش به ایتاکای هومر می‌شناسد.
  • ائومایوس، دوست قدیمی و وفادار و خوک‌چران اودیسئوس، که به او در بازپس‌گیری کاخش کمک می‌کند.
  • ملانتو، کنیز مورد علاقهٔ پنلوپه، هرچند شایستهٔ آن نبود. او علیه بانوی خود عمل می‌کند، با اوریماخوس هم‌بستر می‌شود، و با میهمانان بی‌ادبانه رفتار می‌کند. پس از آنکه اودیسئوس خواستگاران را می‌کشد، تلماخوس او را به‌خاطر بی‌وفایی‌اش به دار می‌آویزد.

سربازان اودیسئوس

خواستگاران پنلوپه

بردگان

  • آیترا، کنیز اصلی خانهٔ هلن در تروآ. او مادر تسئوس بود که سال‌ها پیش از جنگ تروآ، توسط کاستور و پولوکس به‌عنوان انتقام از ربودن خواهرشان هلن به دست پسرش، ربوده شده بود.
  • بریسئیس، زنی که در ویرانی لیرنسوس، شهری کوچک در قلمرو تروآ، اسیر شد و به‌عنوان جایزه به آشیل داده شد. آگاممنون در کتاب نخست او را از آشیل می‌گیرد و آشیل در نتیجهٔ آن از نبرد کناره می‌گیرد.
  • خروسئیس، دختر خروسس، که به‌عنوان غنیمت جنگی توسط آگاممنون گرفته شد.
  • کلیمنه (اسطوره)، خدمتکار هلن به‌همراه مادرش، آیترا.
  • دیومده، کنیزی از آشیل که او را از لسبوس گرفته بود.
  • هکامده، زنی که از تندوس گرفته شد و به نستور داده شد. او شراب‌های دارویی نستور را می‌آمیزد.
  • ایفیس، زنی اهل اسکیروس که آشیل او را به پاتروکلوس داد.
  • فیلو، خدمتکار هلن.

خدایان

خدایان مختص ایلیاد

  • آفرودیته، الههٔ عشق، زیبایی و لذت جنسی. همسر هفائستوس و معشوقهٔ آرس.
  • آپولون، خدای خورشید، نور، دانش، شفا، طاعون و تاریکی، هنرها، موسیقی، شعر، پیشگویی، و تیراندازی. پسر زئوس و لتو، دوقلوی آرتمیس.
  • آرس، خدای جنگ. معشوق آفرودیته. با یاری آتنا، به دست دیومدس از میدان نبرد رانده می‌شود.
  • ائوس (اسطوره)، الههٔ سپیده‌دم.
  • هفائستوس، خدای آهنگران، صنعتگران، هنرمندان، پیکرتراشان، فلزات، فلزکاری، آتش و آتشفشان‌ها.
  • هرا، الههٔ تولد، خانواده، ازدواج و زنان. خواهر و همسر زئوس، ملکهٔ خدایان.
  • ایریس، پیک زئوس و هرا.
  • اسکامندر، خدای رودخانه که در طول جنگ تروآ، در کنار تروآ جنگید.
  • ثتیس، نیمف یا الههٔ دریا. مادر آشیل، همسر پلئوس.

خدایان و نیروهای ماوراءطبیعی مختص ادیسه و خدایان مشترک هر دو اثر

خدایان و موجودات ماوراءطبیعی در ادیسه
تصویرنامردهنمایندهٔ چه چیزی؟دوست یا دشمن اودیسئوس؟یادداشت

زئوس به هرمس (شخص سمت چپ) دستور می‌دهد نزد کالوپسو برود و به او فرمان دهد اودیسئوس را آزاد کند. سمت راست زئوس آتنا ایستاده است.
زئوس خدای المپی پادشاه خدایان، خدای آسمان و صاعقه، نگهبان عدالت و نظم بی‌طرف (داور) به درخواست آتنا دستور آزادی اودیسئوس از کالوپسو را می‌دهد. بعدها به‌خاطر خشم هلیوس، کشتی اودیسئوس را با صاعقه نابود می‌کند. در پایان، صلح میان ایتاکایی‌ها را تأیید می‌کند.

پتون (پوزئیدون) در ارابه خود: در بخش اصلی تصویر، خدای دریاها سوار بر ارابه‌ای اساطیری دیده می‌شود که معمولاً توسط اسب‌های دریایی یا هیولاهای اقیانوس کشیده می‌شود. او با خشم طوفان و امواج را هدایت می‌کند تا از اودیسئوس انتقام بگیرد (به تلافی کور کردن پسرش، پولیفموسِ سیکلوپ).
پوزئیدون خدای المپی خدای دریاها، زمین‌لرزه‌ها و اسب‌ها دشمن چون اودیسئوس پسرش پولیفموس را کور کرده، با طوفانی سهمگین کلک او را در دریا می‌شکند و سفرش را ده سال طولانی‌تر می‌کند.

این نقاشی نشان‌دهنده لحظه کلیدی بازگشت اودیسئوس به زادگاهش در کتاب سیزدهم حماسه ادیسه هومر است. نام اثر «ظهور آتنا بر اودیسئوس برای آشکار کردن جزیره ایتاکا» (حدود ۱۷۷۵ میلادی) است و نقطه عطف مهمی را در پایان سفر ۲۰ ساله این قهرمان به تصویر می‌کشد.
آتنا الههٔ المپی الههٔ خرد، حکمت جنگی، صنعتگری و تدبیر دوست تلماخوس را راهنمایی می‌کند؛ در هیئت‌های مختلف ظاهر می‌شود؛ اودیسئوس را به‌شکل گدا درمی‌آورد؛ در نبرد نهایی کمک می‌کند؛ صلح پایانی را برقرار می‌کند.

فردی که در سمت راست ایستاده، هرمس است. او وظیفه هدایت روح مردگان به جهان زیرین را بر عهده دارد. کلاه بال‌دار او پتاسوس که در تصویر دیده می‌شود، نماد اصلی شناسایی هرمس است.
هرمس خدای المپی پیک خدایان، خدای راه‌ها، تجارت و دزدان دوست (خنثی/پیک) از سوی زئوس نزد کالوپسو می‌رود و دستور آزادی اودیسئوس را می‌رساند؛ بعدها به اودیسئوس گیاه جادویی مولی را می‌دهد تا در برابر جادوی کیرکه مقاوم بماند.

این تندیس مفرغی نشان‌دهنده هلیوس (خدای خورشید در اساطیر یونان) با تاجی از هفت پرتو نور و جوشن جنگی است.
هلیوس تیتان خدای خورشید دشمن (پس از حادثهٔ گاوها) وقتی خدمهٔ گرسنهٔ اودیسئوس گاوهای مقدسش را می‌کشند، خشمگین می‌شود و خواستار نابودی کشتی اودیسئوس می‌شود.

: در مرکز تصویر، کیرکه (ساحره افسانه‌ای جزیره آئایا) ایستاده است. او ظرف یا جامی حاوی یک معجون جادویی و مسموم را به سمت یاران اودیسئوس (اولیس) دراز کرده است.
کیرکه الهه (از تبار تیتانی) جادوگر-الهه، دختر هلیوس ابتدا دشمن، سپس دوست خدمهٔ اودیسئوس را به خوک تبدیل می‌کند؛ سپس با کمک هرمس شکست می‌خورد و به اودیسئوس پناه و راهنمایی می‌دهد.

اودیسئوس و کالوپسو در غارهای اوگوگیا
کالوپسو نیمف (حوری) الههٔ جزیرهٔ اوگوگیا دوست اما مانع اودیسئوس را هفت سال در جزیره‌اش نگه می‌دارد و می‌خواهد همسرش شود؛ سرانجام او را رها می‌کند.

اودیسئوس با یک کلک چوبی در حال حرکت است که پوزئیدون (خدای دریاها) متوجه او می‌شود. پوزئیدون با خشم طوفانی سهمگین می‌فرستد که کلک اودیسئوس را تکه‌تکه می‌کند و قهرمان داستان در میان امواج خروشان اقیانوس در آستانه غرق شدن قرار می‌گیرد.
لئوکوتیا الههٔ دریایی فرودست (پیشتر انسانی فانی) الههٔ دریا، پیشتر انسانی به‌نام اینو دوست به اودیسئوسِ در حال غرق‌شدن، حجابی جادویی می‌دهد که کمکش می‌کند زنده به ساحل فایاکیان برسد.

این تصویر مستقیماً کتاب یازدهم حماسه ادیسه هومر (داستان احضار مردگان یا نکیا) را به تصویر کشیده است:احضار روح تیرسیاس: اودیسئوس (اولیس) به توصیه کیرکه به ورودی دنیای مردگان (هادس) سفر کرده است تا پیشگویی آینده و راه بازگشت به خانه را از روح تیرسیاس (پیشگوی نابینای شهر تبس) جویا شود.
تیرسیاس روح انسان فانی (پیشگو) پیشگوی نابینا در دنیای مردگان دوست (راهنما) راه بازگشت به ایتاکا را نشان می‌دهد و هشدار می‌دهد به گاوهای هلیوس دست نزنند.

منابع

  1. 1 2 The Iliad Summary.
  2. 1 2 "The Iliad: Character List". SparkNotes.
  3. 1 2 "The Odyssey: Character List". SparkNotes.
  4. ↑ Homer, Odyssey 11.23 & 12.195; پوسانیاس (جغرافی‌دان), 10.29.1
  5. ↑ Homer, ادیسه 2.15-20; Quintus Smyrnaeus, 8.125

پیوند به بیرون