صومعه والدزاسن

صومعه والدزاسن
صومعه سیسترسی‌ها و باسیلیکای مریم عذرا و سنت جان (Abtei Waldsassen)
آلمانی: Kloster Waldsassen
نمای باسیلیکا و صومعه والدزاسن در ایالت باواریا
صومعه والدزاسن در بایرن واقع شده
صومعه والدزاسن
موقعیت در ایالت باواریا، آلمان
صومعه والدزاسن در آلمان واقع شده
صومعه والدزاسن
صومعه والدزاسن (آلمان)
۵۰°۰۰′۱۴″ شمالی ۱۲°۱۸′۳۳″ شرقی / ۵۰٫۰۰۳۸۹°شمالی ۱۲٫۳۰۹۱۷°شرقی / 50.00389; 12.30917
موقعیتوالدزاسن
کشورآلمان
مذهبکاتولیک رومی
وبگاهوبگاه رسمی
تاریخچه
تأسیس۱۱۳۳ میلادی
موسسدیپولد سوم (Diepold III)
اهدامریم و سنت جان تعمیددهنده
معماری
وضعیتفعال
وضعیت کاربردیصومعه راهبه‌های سیسترسی و باسیلیکا مینور
ثبت تاریخیبنای میراث فرهنگی ملی آلمان
معمارآبراهام لوتنر، گئورگ و کریستوف دینتزنهوفر
نوع معماریصومعه و کلیسای باسیلیکا
معماری مذهبیباروک (باروک بوهمی)
سال ساخت۱۶۸۱ – ۱۷۰۴ (بازسازی باروک)
مشخصات
طول۸۲ متر
عرض۲۳ متر
ارتفاع۲۸ متر (ارتفاع سقف داخلی)
مصالح ساختمانیسنگ و تزیینات گچی ظریف
زنگ‌ها۶ ناقوس
موقعیت جغرافیایی
اسقف‌نشیناسقف‌نشین رگنسبورگ
روحانی
اسقفرودولف وودلهولزر (Rudolf Voderholzer)
غیر روحانی
ارگانیستدارد

صومعه والدزاسن (به آلمانی: Kloster Waldsassen) یک صومعه متعلق به راهبه‌های سیسترسی و یک باسیلیکای درخشان از دوره باروک در شهر والدزاسن، واقع در ایالت باواریا در نزدیکی مرز آلمان و چک است. این بنا که ابتدا در سال ۱۱۳۳ میلادی بنا شد، پس از تخریب‌های گسترده در قرن هفدهم به یکی از شاهکارهای معماری باروک بوهمی تبدیل گشت.[۱] این صومعه بیش از هر چیز به دلیل کتابخانه تاریخی خیره‌کننده‌اش که دارای مجسمه‌های چوبی منحصر‌به‌فرد است، شهرت جهانی دارد.[۲]

تاریخچه و تحولات ساختاری

صومعه والدزاسن توسط «دیپولد سوم»، مارگراف ووهبورگ، در قرن دوازدهم میلادی بنیان‌گذاری شد و به سرعت به یکی از قدرتمندترین صومعه‌های سیسترسی در جنوب آلمان تبدیل گردید.[۳] در طول جنگ‌های مذهبی قرن شانزدهم، صومعه منحل شد اما در اواخر قرن هفدهم، تحت نظارت معماران برجسته‌ای چون «آبراهام لوتنر» و برادران «دینتزنهوفر»، بازسازی عظیمی به سبک باروک بر روی ویرانه‌های قدیمی صورت گرفت که نتیجه آن بنای باشکوه فعلی است.[۴]

کتابخانه مشهور باروک

بخش خیره‌کننده این مجموعه، کتابخانه صومعه است که در سال ۱۷۲۷ تکمیل شد. این کتابخانه شامل ده مجسمه چوبی به اندازه واقعی است که توسط «کارل استیلمر» تراشیده شده‌اند؛ این مجسمه‌ها نمادی از اشکال مختلف جهل و غرور انسانی هستند که سقف کتابخانه را بر دوش می‌کشند.[۵] نقاشی‌های سقفی این تالار، صحنه‌هایی از زندگی قدیسان و مفاهیم الهیاتی را با جزئیاتی حیرت‌انگیز به تصویر می‌کشند که تضاد میان دانش معنوی و نادانی بشری را نشان می‌دهد.

معماری باسیلیکا و تزیینات داخلی

کلیسای صومعه که امروزه یک «باسیلیکا مینور» است، دارای یکی از بزرگترین گروه‌های سردابه‌ای در آلمان است. فضای داخلی با گچ‌بری‌های ظریف «جیووانی باتیستا کارلونه» و محراب‌های مرمرین تزیین شده است.[۶] یکی از ویژگی‌های عجیب این کلیسا، وجود بقایای ده تن از قدیسان (قدیسان فاجعه) است که با لباس‌های مجلل و جواهرات در محفظه‌های شیشه‌ای به نمایش گذاشته شده‌اند که بزرگترین مجموعه در نوع خود در شمال آلپ محسوب می‌شود.[۷]

نگار خانه

منابع

  1. ↑ Chaudhry, S. (2018). Bavaria: Northern Highlands and South. Rough Guides. p. 210. ISBN 978-0241306307.
  2. ↑ Vunworth, Jeff (2022). Amazing Churches of the World. Amber Books Ltd. p. 78. ISBN 978-1838861759.
  3. ↑ Nussbaum, Norbert (2000). German Baroque Architecture. Yale University Press. p. 215.
  4. ↑ Scott, A. (2019). Central Europe. Lonely Planet. p. 132. ISBN 978-1786574763.
  5. ↑ Knopp, Gisbert (2015). The Great Libraries of Germany. Ullmann. p. 156. ISBN 978-3848008438.
  6. ↑ "Dientzenhofer Family". Grove Art Online. Oxford University Press. 2003. p. 45.
  7. ↑ Hourihane, Colum (2012). The Grove Encyclopedia of Medieval and Baroque Art. Oxford University Press. p. 412. ISBN 978-0195395365.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.