کلیسای جامع پاساو

کلیسای جامع پاساو
کلیسای جامع سن استفان (Dom St. Stephan)
Passauer Dom
نمای خارجی کلیسای جامع پساو با گنبدهای سبز مشهور
کلیسای جامع پاساو در بایرن واقع شده
کلیسای جامع پاساو
کلیسای جامع پاساو
موقعیت در آلمان (ایالت باواریا)
کلیسای جامع پاساو در آلمان واقع شده
کلیسای جامع پاساو
کلیسای جامع پاساو
کلیسای جامع پاساو (آلمان)
۴۸°۳۴′۲۹″ شمالی ۱۳°۲۷′۵۶″ شرقی / ۴۸٫۵۷۴۷۲°شمالی ۱۳٫۴۶۵۵۶°شرقی / 48.57472; 13.46556
موقعیتپاساو
کشورآلمان
مذهبکاتولیک رومی
وبگاهوبگاه رسمی
تاریخچه
تأسیسحدود ۴۵۰ میلادی (بنای اولیه)
موسساسقف‌های پساو
اهداسنت استفان
اختصاص دادن۱۶۹۳ (پس از بازسازی باروک)
معماری
وضعیتفعال
وضعیت کاربردیکلیسای جامع (Cathedral)
ثبت تاریخیبنای میراث فرهنگی ملی آلمان (Kulturdenkmal)
معمارکارلو لوراگو (Carlo Lurago)
نوع معماریباسیلیکا
معماری مذهبیباروک ایتالیایی (بر روی بدنه گوتیک)
مشخصات
ظرفیتحدود ۳۰۰۰ نفر
طول۱۰۲ متر
عرض۳۳٫۵ متر
عرض سالنحدود ۱۲ متر (شبستان اصلی)
ارتفاع۲۹ متر (ارتفاع سقف شبستان)
تعداد طبقاتدارای بخش‌های سردابه و برج‌های متقارن
مساحت طبقاتحدود ۳٬۴۰۰ متر مربع
تعداد مناره‌ها۲ برج غربی + ۱ گنبد تقاطع
ارتفاع مناره۶۸ متر
مصالح ساختمانیسنگ آهک و گچ‌بری‌های تزئینی داخلی
زنگ‌ها۸ ناقوس (مجموعه ناقوس‌های Pummerin)
وزن زنگسنگین‌ترین: ۷٬۷۰۰ کیلوگرم (ناقوس استفانوس)
موقعیت جغرافیایی
اسقف‌نشین پاساو
روحانی
اسقف اعظماستفان اوستر (Stefan Oster)
Pastor(s)هانس گاشل (Dompropst)
غیر روحانی
Organist/Director of musicبزرگترین ارگ کلیسایی اروپا (۱۷٬۹۷۴ لوله صوتی و ۲۳۳ ردیف)
Director of musicلودویگ راک‌سایتر (مدیر موسیقی)

کلیسای جامع سنت اشتفان (به آلمانی: Dom St. Stephan) یک کلیسای باروک از سال ۱۶۸۸ در پاساو[۱]، آلمان است که به سنت اشتفان[۲] تقدیم شده است[۳]. این کلیسا مقر اسقف کاتولیک پاساو و کلیسای اصلی اسقف‌نشین اوست.

تاریخچه

از سال ۷۳۰، کلیساهای متعددی در محل کلیسای جامع کنونی ساخته شده‌اند. کلیسای فعلی، یک بنای باروک به طول حدود ۱۰۰ متر (۳۲۸ فوت)، بین سال‌های ۱۶۶۸ تا ۱۶۹۳ پس از آتش‌سوزی در سال ۱۶۶۲ که بنای پیشین را ویران کرد، ساخته شد که تنها ضلع شرقی گوتیک پایانی از آن باقی مانده است. طرح کلی کلیسای جامع توسط کارلو لوراگو[۴] ارائه شد، تزئینات داخلی آن توسط جیووانی باتیستا کارلونه[۵] و نقاشی‌های دیواری (به انگلیسی: frescos) آن توسط کارپوفورو تنکالا[۶] انجام شد[۷] .

ناقوس‌ها

کلیسای جامع دارای هشت ناقوس بزرگ در اتاق‌های ناقوس در برج‌های شمالی و جنوبی است. بزرگ‌ترین ناقوس یا بوردون[۸] "پومرین[۹]" نام دارد با وزن ۷۵۵۰ کیلوگرم که در سال ۱۹۵۲ ریخته‌گری شد. این ناقوس به همراه "اشتورمرین[۱۰]" با وزن ۵۳۰۰ کیلوگرم که در سال ۱۷۳۳ ریخته‌گری شد، در برج جنوبی آویزان هستند. شش ناقوس دیگر در برج شمالی آویزانند. این ناقوس‌ها عبارتند از: دومین بوردون "میزرکوردیا[۱۱]" با وزن ۶۰۰۰ کیلوگرم، ناقوس آنجلس[۱۲]، "پردیگت‌گلوکه[۱۳]"، "الفور‌گلوکن[۱۴]"، ناقوس گروه سرایندگان[۱۵] و "دیگنیتار[۱۶]". یک ناقوس نهم، "تسایشن‌گلوکه[۱۷]" در نزدیکی در اتاق قبه آویزان است. سه تا از هشت ناقوس به عنوان ناقوس‌های ساعت عمل می‌کنند؛ الفور‌گلوکن هر ربع ساعت را زنگ می‌زند در حالی که پردیگت‌گلوکه و اشتورمرین به ترتیب هر یک تعداد یک ساعت کامل را زنگ می‌زنند. در آلمان، ناقوس‌ها همیشه از بزرگ‌ترین تا کوچک‌ترین شماره‌گذاری می‌شوند، ناقوس شماره ۱ همیشه تنور یا بوردون است.

ارگ لوله‌ای

ارگ لوله‌ای کلیسای جامع پاساو که زمانی بزرگ‌ترین ارگ جهان بود، توسط سازهای جدیدتری از جمله ارگ وانامیکر[۱۸] در ایالات متحده پیشی گرفته شده است. این ارگ همچنان بزرگ‌ترین ارگ کلیسا در خارج از ایالات متحده باقی مانده است.

این ارگ در حال حاضر دارای ۱۷٬۷۷۴ لوله و ۲۳۳ ثبت است که همگی را می‌توان با میز نواختن اصلی پنج‌کلاویه در گالری نواخت. بخش‌هایی از ارگ دارای میزهای نواختن مکانیکی یا الکتریکی خاص خود هستند که در مجموع شش میز نواختن را شامل می‌شود.

ارگ‌های این کلیسای جامع در طول سال‌ها به طور مداوم گسترش یافته‌اند. "ارگ" در واقع چندین ارگ مجزا با سبک‌های صوتی مختلف است که همگی از یک یا چند میز نواختن قابل دسترسی هستند. ارگ‌های کلیسای جماعت اول لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده نیز در طول سال‌ها رشد کرده‌اند و از دو میز نواختن دوقلو نواخته می‌شوند؛ این دو ارگ با هم ۳۴۶ ردیف و بیش از ۲۰٬۰۰۰ لوله دارند . در مقابل، ارگ نمازخانه کادت[۱۹] آکادمی نظامی ایالات متحده، وست پوینت، نیویورک یک ارگ واحد است. این ارگ نیز در طول سال‌ها به طور مداوم گسترش یافته است و با بیش از ۲۳٬۵۰۰ لوله حتی بزرگ‌تر است و از یک میز نواختن واحد نواخته می‌شود [نیازمند منبع].

در سال ۲۰۱۷، آرنولد شوارتزنگر[۲۰] اجازه یافت ارگ لوله‌ای کلیسای جامع را بنوازد، که به گفته این بازیگر یک "رویای کودکی" بود[۲۱].

منابع

  1. ↑ (به آلمانی: Passau)
  2. ↑ (به انگلیسی: Saint Stephen)
  3. ↑ Shrock, Dennis (۲۰۱۷-۰۶-۰۱). «Choral Monuments: Studies of Eleven Choral Masterworks». شابک ۹۷۸-۰-۱۹-۰۴۶۹۰۴-۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  4. ↑ (به انگلیسی: Carlo Lurago)
  5. ↑ (به انگلیسی: Giovanni Battista Carlone)
  6. ↑ (به انگلیسی: Carpoforo Tencalla)
  7. ↑ Fulco, Daniel (۲۰۱۶-۰۴-۰۱). «Exuberant Apotheoses: Italian Frescoes in the Holy Roman Empire: Visual von Daniel Fulco». شابک ۹۷۸-۹۰-۰۴-۳۰۸۰۵-۳. {{cite web}}: کاراکتر line feed character در |عنوان= در موقعیت ۷۳ (کمک)نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  8. ↑ (به انگلیسی: bourdon)
  9. ↑ (به آلمانی: Pummerin)
  10. ↑ (به آلمانی: Stürmerin)
  11. ↑ (به انگلیسی: Misericordia)
  12. ↑ (به انگلیسی: Angelus bell)
  13. ↑ (به آلمانی: Predigtglocke)
  14. ↑ (به آلمانی: Elfuhrglocken)
  15. ↑ (به انگلیسی: Choir bell)
  16. ↑ (به انگلیسی: Dignitar)
  17. ↑ (به آلمانی: Zeichenglocke)
  18. ↑ (به انگلیسی: Wanamaker's organ)
  19. ↑ (به انگلیسی: Cadet Chapel Organ)
  20. ↑ (به انگلیسی: Arnold Schwarzenegger)
  21. ↑ Clamann, Aaron (2017-09-21). "Schwarzenegger erfüllt sich Kindheitstraum in Deutschland". www.morgenpost.de (in German). Retrieved 2026-03-18.

پیوند به بیرون