کلیسای جامع اسنابروک

کلیسای جامع اسنابروک
کلیسای جامع سنت پتر اسنابروک (St. Peter Osnabrück)
آلمانی: Dom St. Peter
نمای غربی (Westwerk) کلیسای جامع سنت پتر با برج‌های نامتقارن
کلیسای جامع اسنابروک در نیدرزاکسن واقع شده
کلیسای جامع اسنابروک
کلیسای جامع اسنابروک
موقعیت در ایالت نیدرزاکسن، آلمان
کلیسای جامع اسنابروک در آلمان واقع شده
کلیسای جامع اسنابروک
کلیسای جامع اسنابروک
کلیسای جامع اسنابروک (آلمان)
۵۲°۱۶′۳۹″ شمالی ۰۸°۰۲′۴۱″ شرقی / ۵۲٫۲۷۷۵۰°شمالی ۸٫۰۴۴۷۲°شرقی / 52.27750; 8.04472
موقعیتاسنابروک
کشورآلمان
مذهبکاتولیک رومی
وبگاهوبگاه رسمی
تاریخچه
تأسیس۷۸۵ میلادی (توسط شارلمانی)
موسسشارلمانی (Charlemagne)
اهداسنت پتر
معماری
وضعیتفعال
وضعیت کاربردیکلیسای جامع
ثبت تاریخیبنای میراث فرهنگی ملی آلمان (Baudenkmal)
معمارنامشخص (سبک رومانسک و گوتیک)
نوع معماریبازیلیکا صلیبی
معماری مذهبیرومانسک متأخر و گوتیک
سال ساخت۱۲۱۸ – ۱۲۷۷ میلادی (بنای فعلی)
مشخصات
طول۸۸ متر
عرض۴۵ متر (در بخش بازویی)
ارتفاع۴۰ متر (برج غربی)
مصالح ساختمانیسنگ آهک و سنگ ماسه
زنگ‌ها۶ ناقوس
موقعیت جغرافیایی
اسقف‌نشیناسقف‌نشین اسنابروک
روحانی
اسقففرانتس-یوزف بوده (Franz-Josef Bode - سابق)
غیر روحانی
ارگانیستدارد

کلیسای جامع اسنابروک (به آلمانی: Dom St. Peter)، که به سنت پتر (پطرس رسول) تقدیم شده است، کلیسای اسقف‌نشین کاتولیک در شهر اسنابروک آلمان است. این بنا یکی از شاهکارهای معماری رومانسک متأخر در ایالت نیدرزاکسن محسوب می‌شود و به دلیل برج‌های غربی نامتقارن و پیوند تاریخی‌اش با دوران امپراتوری شارلمانی شهرت دارد. این کلیسا نه تنها یک مرکز مذهبی، بلکه نمادی از هویت تاریخی شمال آلمان در قرون وسطی است.[۱]

تاریخچه و بنیان‌گذاری توسط شارلمانی

طبق سنت‌های تاریخی و مستندات کلیسایی، نخستین پایه این بنا در سال ۷۸۵ میلادی توسط شارلمانی، امپراتور مقدس روم، در جریان فتوحات او در سرزمین‌های ساکسون‌ها گذاشته شد. بنای اولیه یک کلیسای کوچک چوبی بود که بعدها در سده نهم میلادی با سنگی جایگزین شد. بنای فعلی که امروزه شاهد آن هستیم، عمدتاً حاصل بازسازی‌های گسترده بین سال‌های ۱۲۱۸ تا ۱۲۷۷ میلادی است. معماران در این دوره با حفظ عناصر رومانسک، تاق‌های جناغی سبک گوتیک را به فضای داخلی اضافه کردند که ترکیبی قدرتمند و باابهت پدید آورده است.[۲]

ویژگی‌های معماری و برج‌های نامتقارن

بارزترین ویژگی ظاهری کلیسای جامع اسنابروک، نمای غربی (Westwerk) آن است که دارای دو برج کاملاً متفاوت و نامتقارن می‌باشد. برج سمت راست (شمالی) باریک‌تر و قدیمی‌تر است (سده ۱۱)، در حالی که برج سمت چپ (جنوبی) که در سده ۱۵ بازسازی شده، بسیار ضخیم‌تر و با ابهت‌تر طراحی شده است. این عدم تقارن به دلیل کمبود بودجه و تغییرات سیاسی در دوران ساخت به وجود آمد اما امروزه به امضای بصری شهر اسنابروک تبدیل شده است.[۳]

در بخش مرکزی بنا، یک برج فانوسی هشت‌ضلعی[۴] قرار دارد که نور را مستقیماً به محراب می‌تاباند. دیوارهای ستبر رومانسک با پنجره‌های کوچک، حسی از آرامش و امنیت قلعه‌مانند را به زائران القا می‌کند.

تزیینات داخلی و شاهکارهای هنری

فضای داخلی کلیسا میزبان برخی از ارزشمندترین آثار هنر مذهبی آلمان است:

  • صلیب پیروزی[۵]: این صلیب عظیم که از سقف آویخته شده، متعلق به سال ۱۲۳۰ میلادی است. ارتفاع آن به ۶ متر می‌رسد و یکی از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین نمونه‌های موجود در اروپا به شمار می‌رود.
  • تعمیدگاه برنزی: این حوض تعمید متعلق به سال ۱۲۲۵ میلادی است و با نقش‌برجسته‌هایی از زندگی مسیح تزیین شده است.
  • محراب زرین: گنجینه کلیسا (Domschatz) شامل مجموعه‌ای نفیس از آثار زرگری قرون وسطی، از جمله «صندوقچه سنت رِینولْد» و عصاهای اسقفی نقره‌کاری شده است.[۶]

صومعه و حیاط مرکزی

در ضلع جنوبی کلیسا، یک صومعه و حیاط محصور بسیار زیبا قرار دارد که متعلق به سده ۱۳ میلادی است. این بخش که دارای تاق‌های رومانسک است، به عنوان محل دفن اسقف‌ها و کشیشان بلندپایه استفاده می‌شده است. در جریان جنگ جهانی دوم، این بخش آسیب دید اما به زیبایی بازسازی شد و امروزه یکی از آرام‌ترین نقاط شهر برای خلوت و تفکر است.[۷]

نقش تاریخی در پیمان وستفالی

اسنابروک به همراه شهر مونستر، محل امضای پیمان وستفالی در سال ۱۶۴۸ میلادی بود که به «جنگ‌های سی‌ساله» پایان داد. کلیسای جامع اسنابروک در آن دوران به عنوان مرکز مذهبی مذاکرات برای هیئت‌های کاتولیک عمل می‌کرد و نقشی کلیدی در برقراری صلح در اروپا ایفا نمود.

نگارخانه

منابع

  1. ↑ Wulf, Walter. The Cathedral of Osnabrück: History and Architecture. Osnabrück: Domkapitel, 2011. ISBN 978-3-00-034870-0. p. 14
  2. ↑ Poppe, Roswitha. The Cathedral of St. Peter in Osnabrück. Munich: Deutscher Kunstverlag, 1995. ISBN 978-3-422-06161-3. p. 42
  3. ↑ Borger, Hugo. The Romanesque Churches of Lower Saxony. Cologne: DuMont, 1982. ISBN 978-3-7701-1411-5. p. 108
  4. ↑ ( به انگلیسی: Crossing Tower)
  5. ↑ ( به انگلیسی: Triumphal Cross)
  6. ↑ Karrenbrock, Reinhard. Sacred Art in the Diocese of Osnabrück. Regensburg: Schnell & Steiner, 2008. ISBN 978-3-7954-2041-3. p. 77
  7. ↑ Heckhoff, Georg. German Cloisters and Cathedrals. Münster: Aschendorff, 2014. ISBN 978-3-402-13002-5. p. 134