صومعه بانوی ما، ماگدبورگ
| صومعه بانوی ما (ماگدبورگ) | |
|---|---|
| صومعه بانوی ما (Kloster Unser Lieben Frauen) | |
| آلمانی: Kloster Unser Lieben Frauen | |
 نمای کلیسای صومعه بانوی ما، قدیمی‌ترین بنای بازمانده در ماگدبورگ | |
  موقعیت در ایالت زاکسن-آنهالت، آلمان  صومعه بانوی ما، ماگدبورگ (آلمان) | |
| ۵۲°۰۷′۳۹″ شمالی ۱۱°۳۸′۱۲″ شرقی / ۵۲٫۱۲۷۵۰°شمالی ۱۱٫۶۳۶۶۷°شرقی | |
| موقعیت | ماگدبورگ |
| کشور | آلمان |
| مذهب | پروتستان (سابقاً کاتولیک) |
| وبگاه | وبگاه رسمی موزه |
| تاریخچه | |
| تأسیس | ۱۰۶۴ میلادی |
| موسس | اسقف اعظم گیسلهر |
| اهدا | مریم مقدس |
| Relics held | تندیس‌ها و آثار هنری قرون وسطی |
| معماری | |
| وضعیت | غیرفعال (موزه) |
| وضعیت کاربردی | موزه هنرهای معاصر و تالار کنسرت |
| ثبت تاریخی | بنای میراث فرهنگی ملی آلمان (Kulturdenkmal) |
| معمار | نامشخص (دوره اوتونی و رومانسک) |
| نوع معماری | بازیلیکا |
| معماری مذهبی | رومانسک (با عناصر گوتیک) |
| سال ساخت | ۱۰۶۴ – ۱۲۳۰ (ساختار اصلی) |
| مشخصات | |
| طول | ۶۰ متر |
| عرض | ۲۶ متر |
| ارتفاع | ۴۵ متر (برج‌ها) |
| مصالح ساختمانی | سنگ ماسه |
| زنگ‌ها | فاقد ناقوس فعال |
| موقعیت جغرافیایی | |
| اسقف‌نشین | اسقف‌نشین ماگدبورگ (سابق) |
| روحانی | |
| اسقف | --- |
| غیر روحانی | |
| ارگانیست | --- |
صومعه بانوی ما (به آلمانی: Kloster Unser Lieben Frauen) قدیمی‌ترین بنای بازمانده در شهر ماگدبورگ و یکی از ارزشمندترین مجموعه‌های معماری سبک رومانسک در آلمان است. این بنا که در سده ۱۱ میلادی بنا شده، امروزه به عنوان مرکز هنرهای معاصر و تالار کنسرت شناخته می‌شود و از مهم‌ترین نقاط توقف در مسیر گردشگری جاده رمانسک به‌شمار می‌رود.[۱]
تاریخچه و تحولات فرقه پِرِمنستراتنسی
تأسیس اولیه صومعه به سال ۱۰۶۴ میلادی توسط اسقف اعظم «گیسلهر» بازمی‌گردد که آن را به عنوان یک صومعه برای راهبان بندیکتین وقف کرد. اما نقطه عطف تاریخ این بنا در سال ۱۱۲۹ میلادی رقم خورد؛ زمانی که «نوربرت کسانتنی[۲]»، بنیان‌گذار فرقه پِرمنستراتنسی، این مکان را به عنوان مقر اصلی فرقه خود در شرق اروپا برگزید.
در دوران اصلاحات پروتستانی، صومعه فراز و نشیب‌های بسیاری را تجربه کرد. در حالی که شهر ماگدبورگ یکی از کانون‌های اصلی لوتریانیسم بود، این صومعه تا اواخر سده ۱۶ میلادی همچنان به عنوان سنگر کاتولیک‌ها باقی ماند. در نهایت در سال ۱۶۳۲، در جریان جنگ‌های سی‌ساله، بنا آسیب‌های جدی دید و بخش بزرگی از کتابخانه ارزشمند آن نابود شد.[۳] در سده ۱۹ میلادی، با انحلال صومعه‌ها، بنا به مدرسه تبدیل شد و در نهایت پس از تخریب گسترده شهر ماگدبورگ در جنگ جهانی دوم، از معدود بناهایی بود که به دلیل ساختار سنگی مستحکم، از نابودی کامل نجات یافت.
تحلیل معماری و اجزای بنا
این مجموعه معماری به دلیل حفظ ساختار اصلی رومانسک خود در طول هزار سال، در تاریخ هنر اهمیت ویژه‌ای دارد.
- کلیسای صومعه (بازیلیکا): این کلیسا یک بازیلیکای سه‌شبستانی است که با طاق‌های ضربی و ستون‌های عظیم رومانسک تزئین شده است. پنجره‌های گرد و کوچک در قسمت‌های فوقانی، ویژگی بارز معماری دفاعی و مذهبی سده ۱۱ است. در سده ۱۳ میلادی، سقف شبستان اصلی با طاق‌های گوتیک جایگزین شد که تلفیق زیبایی از دو سبک را ایجاد کرده است.[۴]
- راهروی سرپوشیده[۵]: این بخش که در ضلع جنوبی کلیسا قرار دارد، یکی از سالم‌ترین حیاط‌های مرکزی رومانسک در اروپا است. طاق‌های سنگی و ستونچه‌های تزئینی آن نمونه‌ای عالی از هنر سنگ‌تراشی قرون وسطی هستند.
- برج‌های غربی: دو برج بلند جبهه غربی که با کلاه‌کهای نوک‌تیز گوتیک پوشانده شده‌اند، نماد بصری صومعه در افق شهر ماگدبورگ هستند.
کاربری معاصر: موزه هنر و تالار موسیقی
پس از بازسازی‌های اساسی در دهه ۱۹۷۰، صومعه به یک نهاد فرهنگی چندمنظوره تبدیل شد:
۱. موزه هنرهای معاصر: تالارهای قدیمی امروزه میزبان آثار مدرن در زمینه‌های مجسمه‌سازی و هنرهای ویدئویی هستند. تضاد میان دیوارهای سنگی هزارساله و آثار هنری مدرن، فضایی منحصربه‌فرد برای بازدیدکنندگان ایجاد کرده است[۶].
۲. تالار کنسرت گئورگ فیلیپ تلمان: شبستان اصلی کلیسا به افتخار آهنگساز مشهور، «تلمان» (که زاده ماگدبورگ بود)، به تالار کنسرت تبدیل شد. آکوستیک این فضا برای اجرای موسیقی کلاسیک و ارگ بادی بی‌نظیر است.
۳. باغ مجسمه‌ها: فضای بیرونی صومعه به پارکی برای نمایش مجسمه‌های مدرن تبدیل شده که پیوندی میان معماری تاریخی و فضای سبز شهری ایجاد می‌کند.
نگارخانه
نمای جانبی برج‌ها و شبستان اصلی
راهروی سرپوشیده و حیاط داخلی (سده ۱۲)
تلفیق طاق‌های گوتیک بر روی ستون‌های رومانسک
درگاه ورودی غربی با تزئینات سنگی
ناقوس های قدیمی کلیسا
منابع
- ↑ Puhle, Matthias (2013). Das Kloster Unser Lieben Frauen zu Magdeburg (in German). Halle: Mitteldeutscher Verlag. pp. 10–15. ISBN 978-3954620319.
- ↑ (Saint Norbert of Xanten)
- ↑ Kullig, Hans-Joachim (2008). Das Kloster Unser Lieben Frauen in Magdeburg (in German). München: DKV-Kunstführer. pp. 14–22. ISBN 978-3422021150.
- ↑ Beier, Stephan (2010). Kloster Unser Lieben Frauen: Architektur und Geschichte (in German). Dößel: Stekovics. pp. 34–40. ISBN 978-3899232455.
- ↑ ( به آلمانی: Kreuzgang)
- ↑ Puhle, Matthias (2013). Das Kloster Unser Lieben Frauen zu Magdeburg (in German). p. 62. ISBN 978-3954620319.
منابع
- کلیساهای سده ۱۱ (میلادی)
- اصلاحطلبان پروتستان اهل آلمان
- کلیساهای زیارتی
- تاریخ آلمان
- تاریخ معماری
- گردشگری در آلمان
- کلیساها
- معماری رومانسک